İsviçre’de vatandaşlık dosyalarının kanton makamları ile Federal Göç Sekreterliği (SEM) arasında elektronik ortamda aktarılmasını kolaylaştıran düzenleme 1 Ağustos 2026’da yürürlüğe girdi. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının da başvuru dosyalarını ilgilendirebilecek değişiklik, vatandaşlık şartlarını değil, idari işlemleri kapsıyor.

BERN | 11 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

İsviçre’de vatandaşlık işlemlerinin dijitalleştirilmesi yönünde yeni bir uygulama dönemi başladı.

Federal Konsey, 12 Haziran 2026 tarihinde vatandaşlık prosedürlerindeki elektronik veri paylaşımını düzenleyen değişiklikleri kabul etti.

Söz konusu düzenleme 1 Ağustos 2026 tarihinde yürürlüğe girdi.

Değişiklik, kanton makamları ile İsviçre Federal Göç Sekreterliği (SEM) arasındaki vatandaşlık dosyalarının ve kararlarının elektronik ortamda aktarılabilmesine imkân tanıyor.

Amaç, idari süreçleri daha verimli hale getirmek ve kurumlar arasındaki bilgi akışını modernleştirmek.

Vatandaşlık işlemlerinde ne değişti?

İsviçre’de vatandaşlık başvuruları federal, kantonal ve belediye düzeyindeki makamların görev aldığı bir sistem üzerinden yürütülüyor.

Başvuru dosyalarının değerlendirilmesi sırasında farklı makamlar arasında belge, bilgi ve karar aktarımı yapılması gerekiyor.

Yeni düzenleme, bu aktarımların belirli bölümlerinin elektronik ortamda yürütülmesini mümkün kılıyor.

Böylece bazı işlemlerde kâğıt belgelerin fiziksel olarak gönderilmesine duyulan ihtiyaç azalabilir.

Ancak bu değişiklik, vatandaşlık prosedürünün bütün aşamalarının aynı anda dijitalleştiği anlamına gelmiyor.

ZEMIS sistemi nedir?

Düzenlemenin önemli unsurlarından biri ZEMIS olarak bilinen merkezi göç bilgi sistemi.

ZEMIS, İsviçre’de göç ve yabancılar hukukuyla ilgili belirli bilgilerin yetkili makamlar tarafından işlenmesinde kullanılan federal bilgi altyapısıdır.

Yeni düzenleme, vatandaşlık işlemleriyle ilgili belirli dosya ve kararların bu sistem üzerinden elektronik olarak aktarılmasına olanak sağlıyor.

Bu değişiklik, başvuru sahiplerine yönelik yeni bir vatandaşlık türü oluşturmak yerine kurumların çalışma biçimini modernleştiriyor.

Bütün kantonlarda aynı anda mı uygulanıyor?

Elektronik veri aktarımına ilişkin uygulamanın aşamalı olarak yaygınlaştırılması öngörülüyor.

Bu nedenle vatandaşlık başvurusu yapan herkesin aynı tarihten itibaren tamamen dijital bir süreçle karşılaşacağı varsayılmamalı.

Kantonların teknik hazırlıkları ve uygulama takvimleri farklılık gösterebilir.

Başvuru sahiplerinin hangi belgeleri nasıl sunacağı konusunda ilgili kanton veya belediyenin güncel açıklamaları esas alınmalı.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarını nasıl etkiliyor?

İsviçre vatandaşlığına başvuran Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları da genel vatandaşlık prosedürüne tabi.

Dolayısıyla ilgili makamlar arasında gerçekleştirilen elektronik dosya aktarımı, onların başvurularıyla ilgili idari işlemlerde de kullanılabilir.

Bununla birlikte düzenleme, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına özel bir kolaylık veya ayrı bir vatandaşlık hakkı getirmiyor.

Dijitalleşmenin olası yararları arasında dosya aktarımının daha düzenli yürütülmesi ve bazı idari işlemlerin kolaylaşması bulunuyor.

Ancak her başvurunun daha kısa sürede sonuçlanacağına ilişkin kesin bir garanti söz konusu değil.

Vatandaşlık başvuruları artık tamamen internetten mi yapılacak?

Hayır.

Bu düzenlemenin en sık yanlış anlaşılabilecek yönü, vatandaşlık başvurularının tamamen çevrim içi hale geldiğinin düşünülmesi.

Oysa değişiklik esas olarak yetkili makamlar arasındaki elektronik dosya ve karar aktarımını ilgilendiriyor.

Başvuru sahibinin dosyasını internet üzerinden gönderip gönderemeyeceği, yaşadığı kantonun ve belediyenin sunduğu hizmetlere bağlı.

Bu nedenle vatandaşlık başvurusu yapacak kişiler, ilgili yerel makamın resmî başvuru yöntemini takip etmeli.

Vatandaşlık şartlarında değişiklik var mı?

Hayır.

Dijitalleşme düzenlemesi, normal vatandaşlığa geçişin temel koşullarını değiştirmiyor.

11 Kasım 2026 itibarıyla normal vatandaşlık başvurularında genel olarak şu şartlar geçerli:

• Hesaplanan en az 10 yıllık İsviçre ikameti.
• Başvurudan önceki son beş yılın en az üçünün İsviçre’de geçirilmesi.
• C oturum izni.
• Federal asgari dil yeterliliği: konuşmada B1, yazmada A2.
• Entegrasyon ve diğer yasal koşullar.
• İlgili kanton ve belediyenin ek şartları.

Dolayısıyla elektronik dosya aktarımının başlaması, bu koşulların kaldırıldığı veya hafifletildiği anlamına gelmiyor.

Başvurular daha hızlı sonuçlanacak mı?

Dijitalleşmenin amaçlarından biri, idari işlemlerin daha verimli yürütülmesi.

Elektronik veri aktarımı bazı dosya gönderimlerini kolaylaştırabilir ve kurumlar arasındaki bilgi akışını iyileştirebilir.

Ancak vatandaşlık başvurularının değerlendirilmesi yalnızca dosyaların bir makamdan diğerine gönderilmesinden ibaret değil.

Dil, entegrasyon, ikamet ve diğer hukuki şartların incelenmesi devam ediyor.

Bu nedenle her vatandaşlık dosyasının belirli bir süre içinde tamamlanacağı söylenemez.

Başvuru sahipleri ne yapmalı?

İsviçre vatandaşlığına başvurmayı planlayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının yaşadıkları kantonun resmî başvuru sayfasını kontrol etmeleri gerekiyor.

Belgelerin elektronik veya fiziksel ortamda sunulması konusunda yerel makamların açıklamaları belirleyici.

Dijitalleşme düzenlemesi yürürlüğe girmiş olsa da başvuru sahiplerinin kendi dosyalarına ilişkin mevcut yükümlülükleri devam ediyor.

Sonuç: Değişen vatandaşlık koşulları değil, dosya işlemleri

İsviçre’de 1 Ağustos 2026 tarihinde yürürlüğe giren düzenleme, vatandaşlık prosedürlerinde önemli bir idari dijitalleşme adımı oluşturuyor.

Kanton makamları ile SEM arasındaki belirli dosya ve kararların elektronik ortamda aktarılması mümkün hale geldi.

Ancak bu gelişme, herkesin vatandaşlığa internetten başvurabileceği veya vatandaşlık şartlarının kolaylaştırıldığı anlamına gelmiyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için de mevcut vatandaşlık koşulları geçerliliğini koruyor.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

İsviçre’de yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının en sık sorduğu soruları, İsviçre Federal Göç Sekreterliğinin (SEM) vatandaşlığa geçiş kuralları doğrultusunda yanıtlıyoruz. Kimler başvurabilir, hangi oturum izinleri hesaba katılır, çocukların ikamet yılları nasıl hesaplanır ve çifte vatandaşlık mümkün müdür?

İSVİÇRE | 11 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

İsviçre’de uzun yıllardır yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının önemli hedeflerinden biri İsviçre vatandaşlığına geçmek.

Ancak vatandaşlık işlemleri yalnızca ülkede geçirilen yıl sayısına bağlı değil. Oturum izninin türü, dil bilgisi, entegrasyon ve kantonun belirlediği şartlar da büyük önem taşıyor.

İsviçre Federal Göç Sekreterliğinin (SEM) normal vatandaşlığa geçiş için açıkladığı federal koşullar, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları açısından da geçerli.

Özellikle vatandaşlıkta 10 yıllık ikamet şartının 5 yıla indirilmesini öngören Demokrasi Girişimi’nin gündemde olması, mevcut kurallar konusunda yeni sorular doğuruyor.

11 Kasım 2026 itibarıyla normal vatandaşlıkta 10 yıllık genel ikamet şartı yürürlükte bulunuyor. Beş yıla indirme önerisi henüz kabul edilmiş değil.

1. İsviçre’de kaç yıl yaşamak gerekiyor?

Normal vatandaşlık başvurusu için genel kural, İsviçre’de hesaplanan en az 10 yıllık ikamet süresidir.

Bunun yanında başvurudan önceki son beş yılın en az üç yılının İsviçre’de geçirilmiş olması gerekir.

Ancak 10 yılın nasıl hesaplandığı önemlidir.

Her oturum statüsü aynı şekilde sayılmadığı için kişinin İsviçre’ye geliş tarihinden itibaren geçen süre ile vatandaşlık hesabına katılan süre birbirinden farklı olabilir.

Örneğin farklı dönemlerde B, F, N veya L statülerinde bulunan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının ikamet hesabı, bütün yıllarını B veya C izniyle geçiren bir kişinin hesabından farklı olabilir.

2. C oturum izni zorunlu mu?

Evet. Normal vatandaşlığa geçişte C oturum izni (Niederlassungsbewilligung) federal şartlardan biridir.

Yalnızca B oturum iznine sahip bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, normal vatandaşlık başvurusu için bu koşulu karşılamaz.

Bununla birlikte B izniyle geçirilen yıllar, vatandaşlık için gereken ikamet süresinin hesabında dikkate alınabilir.

Dolayısıyla iki konu birbirinden ayrılmalıdır:

• Başvuru sırasında sahip olunması gereken oturum izni.
• Geçmişteki ikamet yıllarının vatandaşlık hesabına katılıp katılmadığı.

Önemli: B oturumuyla 10 yıl yaşamış olmak, C izni şartını kendiliğinden ortadan kaldırmaz.

3. Hangi oturum izinleri vatandaşlık süresine sayılıyor?

SEM’in açıkladığı genel hesaplama şöyledir:

Oturum statüsü	Vatandaşlık için ikamet hesabı
B oturum izni	Tam süre sayılır
C oturum izni	Tam süre sayılır
F geçici kabul statüsü	Sürenin yarısı sayılır
N iltica başvurusu statüsü	Sayılmaz
L kısa süreli oturum izni	Sayılmaz

Belirli diplomatik kimlik belgeleri ve Ci izinleri gibi özel statüler için ayrıca kurallar bulunabilir.

Bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı İsviçre’de farklı oturum statülerinde yaşamışsa vatandaşlık için gereken ikamet süresinin bireysel olarak hesaplanması gerekir.

4. Çocukların ve gençlerin ikamet yılları neden farklı hesaplanıyor?

İsviçre vatandaşlık hukukunda 8–18 yaşları arasında ülkede geçirilen yıllar iki kat sayılır.

Bu uygulama, çocukluk ve gençlik döneminde İsviçre’de büyüyen kişilerin toplumsal entegrasyonunu dikkate almayı amaçlar.

Ancak çift hesaplama yapılsa bile kişinin İsviçre’de en az altı yıl fiilen yaşamış olması gerekir.

Bu nedenle Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı bir gencin vatandaşlık için hesaplanan ikamet süresi, yetişkin yaşta İsviçre’ye gelen bir kişinin hesabından farklı olabilir.

Yılların iki kat sayılması, vatandaşlığın otomatik olarak verileceği anlamına gelmez. Diğer şartlar da geçerlidir.

5. Vatandaşlık için hangi dil seviyesi gerekiyor?

Federal düzeyde aranan asgari dil seviyeleri şöyledir:

Konuşma: B1
Yazma: A2

Başvuru sahibi, İsviçre’nin ulusal dillerinden birinde gerekli yeterliliği göstermek zorundadır.

Almanca konuşulan bir kantonda yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı için Almanca, Fransızca konuşulan bir kantonda yaşayan kişi için Fransızca, Ticino’da yaşayan kişi için ise İtalyanca önem taşıyabilir.

Somut dil koşulları ilgili kantondan öğrenilmelidir.

Kantonlar federal asgari seviyeden daha yüksek şartlar öngörebilir.

6. Her Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı dil sınavına girmek zorunda mı?

Her başvuru sahibinin mutlaka aynı dil sınavına girmesi gerekmez.

Örneğin İsviçre’nin ulusal dillerinden birinde belirli süre eğitim görmüş veya tanınan bir diploma almış kişiler, dil yeterliliklerini farklı belgelerle kanıtlayabilir.

SEM, kabul edilen dil belgelerinin ve sertifikaların listesini yayımlıyor.

Yalnızca bir dil kursuna katılmış olmak veya kurs katılım belgesi sunmak her durumda yeterli olmayabilir.

Ciddi sağlık sorunları, engellilik veya belirli kişisel koşullar nedeniyle dil şartının karşılanmasında güçlük yaşayan kişilerin durumları da ilgili hukuki düzenlemeler çerçevesinde ayrıca değerlendirilebilir.

7. Entegrasyon nasıl değerlendiriliyor?

Vatandaşlık başvurularında yalnızca dil bilgisi değil, kişinin İsviçre’deki yaşamı da inceleniyor.

Başlıca değerlendirme konuları şunlardır:

• Kamu güvenliğine ve hukuk düzenine saygı.
• İsviçre Anayasası’nın temel değerlerine saygı.
• Dil yeterliliği.
• Ekonomik hayata veya eğitime katılım.
• İsviçre’deki yaşam koşullarına aşinalık.
• Aile üyelerinin entegrasyonunu destekleme yükümlülüğü.

Kantonlar ve belediyeler vatandaşlık görüşmeleri düzenleyebilir.

Bu görüşmelerde İsviçre’nin siyasi sistemi, tarihi, coğrafyası, toplumsal yaşamı ve yerel kurumları hakkında sorular yöneltilebilir.

Ancak entegrasyon değerlendirmesi keyfî olmamalı; kişinin bireysel koşulları ve ilgili hukuki kurallar birlikte dikkate alınmalıdır.

8. Sosyal yardım alan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları İsviçre vatandaşı olabilir mi?

Sosyal yardım geçmişi vatandaşlık değerlendirmesinde önem taşıyabilir.

Federal kurallarda ekonomik hayata veya eğitime katılım, entegrasyonun unsurlarından biridir.

Sosyal yardım alınan dönemler, geri ödeme durumu ve kişinin bireysel koşulları değerlendirmeyi etkileyebilir.

Bununla birlikte “Bir kez sosyal yardım alan kişi hiçbir zaman İsviçre vatandaşı olamaz” şeklindeki genel bir ifade doğru değildir.

Sağlık, engellilik veya diğer önemli kişisel koşullara ilişkin hukuki istisnalar da dikkate alınabilir.

Bu nedenle sosyal yardım geçmişi bulunan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının, başvuru yapmadan önce yaşadıkları kantondaki uygulamaları ve kendi durumlarını kontrol etmeleri önemlidir.

9. Kanton ve belediye şartları neden önemli?

İsviçre’de normal vatandaşlığa geçiş yalnızca federal düzeyde yürütülen bir işlem değildir.

Federal mevzuat temel şartları belirlerken kantonlar ve belediyeler de belirli koşullar uygulayabilir.

Bunlar arasında:

• Kanton veya belediyede belirli süre yaşamış olmak.
• Yerel entegrasyon koşullarını karşılamak.
• Vatandaşlık görüşmesine katılmak.
• Gerekli belgeleri sunmak.
• İlgili işlem ücretlerini ödemek.

SEM’e göre kantonal düzenlemelerde ek ikamet şartları iki ile beş yıl arasında değişebilir.

Bu nedenle Zürih’te yaşayan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının başvuru süreci ile Aargau, Bern, Basel veya Ticino’da yaşayan bir kişinin süreci aynı olmayabilir.

Başvuru yapılacak kantonun ve belediyenin güncel kuralları ayrıca incelenmelidir.

10. İsviçre ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı birlikte korunabilir mi?

Evet. İsviçre hukuku çifte ve çok vatandaşlığa izin veriyor.

İsviçre vatandaşlığına geçmek isteyen bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının, İsviçre makamları açısından genel olarak mevcut vatandaşlığından çıkması gerekmiyor.

Türkiye Cumhuriyeti de çok vatandaşlığı tanıyor.

Bu nedenle gerekli hukuki koşulları karşılayan kişiler hem Türkiye Cumhuriyeti hem de İsviçre vatandaşlığına sahip olabilir.

Bununla birlikte nüfus kayıtları, vatandaşlık bildirimleri ve kişiye özgü hukuki işlemler bakımından Türkiye Cumhuriyeti konsolosluklarından bilgi alınması yararlı olabilir.

11. Vatandaşlık başvurusu nereye yapılır?

Normal vatandaşlık başvuruları, kişinin yaşadığı kanton veya beledyenin yetkili birimine yapılır.

Dosya ilgili yerel ve kantonal koşullar açısından değerlendirilir.

Ardından gerekli federal izin süreci yürütülür.

Federal izin verilmesi, vatandaşlığın bütün aşamalarının kendiliğinden tamamlandığı anlamına gelmez.

Nihai vatandaşlığa kabul kararı, yetkili makamlar tarafından ilgili prosedüre göre verilir.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının başvuru yapmadan önce yaşadıkları kantonun resmî internet sitesinden gerekli belgeleri, başvuru şeklini ve işlem sürelerini öğrenmeleri gerekir.

12. Vatandaşlık başvurusu ne kadar tutar?

Vatandaşlık işlemlerinin toplam maliyeti yalnızca federal işlem ücretinden oluşmaz.

SEM’in yayımladığı federal izin ücretleri yetişkinler, aileler ve bağımsız başvuru yapan çocuklar için farklı olabilir.

Buna kanton ve belediye ücretleri de eklenebilir.

Bazı başvurularda dil belgesi, belge temini veya diğer işlemler nedeniyle ek masraflar doğabilir.

Bu nedenle toplam maliyet, başvurunun yapıldığı kanton ve belediyeye göre değişebilir.

13. Vatandaşlıkta 10 yıl şartı 5 yıla düşecek mi?

İsviçre’de normal vatandaşlık için gereken ikamet süresinin 10 yıldan 5 yıla indirilmesini öngören Demokrasi Girişimi (Demokratie-Initiative) siyasi gündemde bulunuyor.

Girişim, vatandaşlığa geçiş koşullarının değiştirilmesini amaçlıyor.

Ancak parlamento girişime karşı çıktı.

11 Kasım 2026 itibarıyla mevcut 10 yıllık ikamet şartı değişmiş değil.

Bu nedenle Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının mevcut başvurularında yürürlükteki kurallar esas alınmalı.

Girişimin kabul edilip edilmeyeceği ve olası bir değişikliğin ne zaman uygulanacağı, halk oylaması ve sonraki hukuki süreçlere bağlı.

Sonuç: 10 yıl dolunca İsviçre vatandaşlığı otomatik verilmiyor

İsviçre vatandaşlığına geçmek isteyen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları açısından 10 yıllık genel ikamet süresi önemli bir koşul.

Ancak bu sürenin tamamlanması tek başına yeterli değil.

C oturum izni, dil yeterliliği, entegrasyon ve kanton ile belediyenin uyguladığı şartlar da karşılanmalı.

Özellikle farklı oturum izinleriyle İsviçre’de yaşamış kişilerin, vatandaşlık için sayılan ikamet yıllarını dikkatle hesaplaması gerekiyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının başvuru öncesinde yaşadıkları kantonun yetkili makamlarından güncel bilgi almaları önem taşıyor.

---

Resmî kaynaklar

İsviçre Federal Göç Sekreterliği (SEM) –

---

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

İsviçre’de vatandaşlığa geçişi kolaylaştırmayı hedefleyen Demokrasi Girişimi, Federal Parlamento tarafından desteklenmedi. Girişim, beş yıllık yasal ikametin ardından vatandaşlık hakkı tanınmasını amaçlıyor. Ancak mevcut on yıllık genel koşul yürürlükte kalmaya devam ediyor.

BERN | 11 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

İsviçre’de uzun yıllardır yaşayan fakat henüz vatandaşlık alamayan yabancıların en çok takip ettiği konulardan biri, vatandaşlığa geçiş süresinin kısaltılması.

Bu tartışmanın merkezinde, “Modern Bir Vatandaşlık Hakkı İçin” başlığını taşıyan Demokrasi Girişimi bulunuyor.

Sivil toplum kuruluşlarının desteklediği girişim, vatandaşlık kurallarında önemli değişiklikler yapılmasını hedefliyor.

Girişim ne öneriyor?

Girişimin temel hedefi, İsviçre’de beş yıl yasal olarak yaşamış ve belirli koşulları karşılayan yabancılara vatandaşlık hakkı tanınması.

Öneri, bugünkü sistemde kanton ve belediyelerin belirlediği farklı koşulların yerine, federal düzeyde daha birleşik bir çerçeve oluşturulmasını da içeriyor.

Girişim kapsamında öne çıkan koşullar arasında bir ulusal dilde temel bilgi, kamu güvenliği açısından tehlike oluşturmama ve ağır suç işlememiş olma bulunuyor.

Bu, mevcut sistemin önemli ölçüde değiştirilmesi anlamına geliyor.

Parlamento ne karar verdi?

Eyaletler Konseyi, 24 Eylül 2026’da girişimin reddedilmesi yönünde karar aldı.

Oylamada 34 üye girişime karşı çıkarken 9 üye destek verdi, 2 üye çekimser kaldı.

Ulusal Konsey de daha önce girişime karşı tavır almıştı.

Böylece Federal Parlamento, vatandaşlık süresinin önemli ölçüde kısaltılmasına ve yetki dağılımının değiştirilmesine destek vermedi.

Hangi partiler destekledi?

Parlamento tartışmalarında Sosyal Demokrat Parti (SP) ve Yeşiller girişimi destekleyen başlıca siyasi güçler arasında yer aldı.

Destekleyenler, İsviçre’de yaşayan fakat siyasi karar alma süreçlerine katılamayan geniş yabancı nüfusun durumuna dikkat çekti.

Vatandaşlığa geçişin daha ulaşılabilir olması gerektiğini savundular.

Karşı çıkanlar ise vatandaşlığın yalnızca ikamet süresine bağlı olmaması gerektiğini, toplumsal entegrasyonun zaman içinde değerlendirilmesinin önemini vurguladı.

Belediyelerin yetkisi neden tartışılıyor?

İsviçre’de normal vatandaşlık süreci yalnızca federal düzeyde yürütülmüyor.

Kantonlar ve belediyeler, başvuru sahiplerinin entegrasyonunu ve yerel koşulları değerlendiriyor.

Girişim, vatandaşlığa ilişkin temel şartların ülke genelinde federal düzeyde belirlenmesini istiyor.

Muhalifler, bu yaklaşımın yerel yönetimlerin rolünü zayıflatacağını savunuyor.

Destekleyenler ise aynı ülkede yaşayan kişilerin farklı kantonlarda önemli ölçüde farklı koşullarla karşılaşmasını eleştiriyor.

Peki mevcut yasa ne diyor?

11 Kasım 2026 itibarıyla normal vatandaşlığa geçişte genel federal şart, hesaplanan en az on yıllık İsviçre ikameti.

Başvuru sahibinin ayrıca C oturum iznine sahip olması gerekiyor.

Son beş yılın en az üç yılında İsviçre’de yaşamış olmak, entegrasyon ve dil koşullarını karşılamak da önemli.

Kantonlar ve belediyeler ek şartlar uygulayabiliyor.

Dolayısıyla aynı süre boyunca İsviçre’de yaşayan iki kişinin başvuru koşulları, yaşadıkları kanton ve belediyeye göre farklılaşabiliyor.

Türk vatandaşlarını nasıl ilgilendiriyor?

İsviçre’de uzun yıllardır yaşayan Türk vatandaşları, mevcut vatandaşlık sistemine tabi.

Girişimin kabul edilmesi durumunda, şartları karşılayan birçok yabancı için başvuru yolu daha erken açılabilir.

Ancak bu olası bir sonuçtur. Bugün için yürürlüğe girmiş bir değişiklik bulunmuyor.

İsviçre’de doğan veya çocuk yaşta gelen Türk kökenli kişiler açısından da girişimin kapsamı önem taşıyor.

Halk oylaması ne zaman?

Parlamentonun ret tavsiyesi, halk girişiminin kesin olarak reddedildiği anlamına gelmiyor.

İsviçre’nin doğrudan demokrasi sisteminde bu tür girişimlerde son sözü seçmenler söylüyor.

11 Kasım 2026 itibarıyla burada doğrulanmış bir oylama tarihi vermek mümkün değil. Tarih, resmî federal oylama takviminden takip edilmeli.

Sonuç

İsviçre’de vatandaşlık süresinin beş yıla düşürülmesi tartışması devam ediyor.

Parlamento girişime karşı çıktı. Buna rağmen nihai karar henüz halk tarafından verilmiş değil.

Bugün geçerli olan genel vatandaşlık süresi on yıl.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch