Gündem
Cinsel Suçlarla İlgili Yargılamalar: „Hafif Cezalar Halkın Adalete Güvenini Sarsıyor“
Yapılan bir araştırmaya göre, İsviçre halkının %78’i tecavüz suçları için daha ağır cezalar istiyor, çünkü failler genellikle düşük cezalarla yargılanıyor. Hukuk uzmanı Benjamin Brägger, adalet duygusu ile yargı kararları arasındaki bu uçurumun nedenini açıklıyor.
Halk Daha Sert Cezalar Talep Ediyor
„Nebelspalter Politbarometer“ anketine göre, İsviçre’de halkın %78’i tecavüz ve cinsel saldırı gibi suçların daha sert cezalandırılmasını istiyor. Özellikle kadınlar arasında bu oran %84’e çıkıyor. İsviçre’de tecavüz, en fazla beş yıl hapis cezası ile cezalandırılabiliyor; eğer olayda zor kullanma veya tehdit de varsa, ceza on yıla kadar çıkabiliyor. Ancak pratikte, bu cezaların nadiren en üst sınırda verildiği görülüyor. Peki, halkın adalet duygusu ile mevcut ceza sistemi neden bu kadar farklı?
Cezalar Genellikle En Alt Sınırda
Adalet uzmanı Benjamin Brägger, „İsviçre’de yapılan araştırmalar, halkın ceza beklentilerinin, hakimlerin verdiği kararlardan önemli ölçüde farklı olduğunu gösteriyor,“ diyor. Bu fark, özellikle cezalardan doğrudan etkilenmeyen insanlar arasında belirgin. Brägger, „İsviçre’de ceza kanunu oldukça geniş bir yelpaze sunuyor, bu da hakimlere büyük bir takdir yetkisi bırakıyor. Cinsel suçlarda, hakimler genellikle bu yelpazenin alt üçte birinde cezalar veriyorlar,“ diye ekliyor.
Brägger, araştırmaların cezaların tek başına çok etkili olmadığını gösterdiğini belirtiyor. „Adalet sistemi, birçok suç için toplumsal intikam duygusunu tatmin etmek amacıyla cezalar verir. Ancak cinsel suçlarda bu, faillerin tehlikeli doğaları nedeniyle neredeyse mümkün değil.“ Tecavüz, fiziksel bütünlüğe karşı işlenen bir suç olduğundan, birçok kişi tarafından çok ağır bir ihlal olarak algılanıyor.
Birçok Suçlu Yalnızca Elektronik Kelepçe Alıyor
Brägger, „Genellikle zorla cinsel ilişki için verilen ceza üç yıl ve birçok fail hapse girmek yerine sadece elektronik kelepçe alıyor,“ diyerek bu uygulamanın kadınların korunması ve bütünlüğü için yanlış bir sinyal verdiğini vurguluyor. Cinsel suçların çoğunlukla kadınları hedef alması, bu suçlara verilen cezaların hafif olmasının bir başka nedeni olabilir. „Kadınların bedensel dokunulmazlığı, 30 yıl önce bugünkü kadar önemsenmiyordu,“ diyor Brägger.
Cezalar Uygun mu?
Brägger, adalet duygusu ile mevcut yargı uygulamaları arasındaki uçurumun tehlikeli sonuçlar doğurabileceğine dikkat çekiyor: „Bu durum, halkın adalete olan güvenini yitirmesine neden olabilir. Bu gerçekleşirse, hukuk devleti bir noktada çöker.“
#CinselSuçlar #Adalet #Hukuk #İsviçre #TecavüzCezası #CinselŞiddet #YargıSistemi #AdaletReformu #KadınHakları #GüvenKrizi #Aile #vergewaltigung #isviçre #schweiz #suisse #svizzera #isviçredeyargı
Gündem
LUDOVICO PALADINI: İSVİÇRE’Yİ BÜYÜLEYEN İTALYAN YETENEK! 2026 JUNE JOHNSON GENÇ YETENEK ÖDÜLÜ ONUN
İsviçre’de çağdaş dans ve performans sanatlarının yükselen isimlerinden İtalyan dansçı ve koreograf Ludovico Paladini, 2026 June Johnson Newcomer Prize ödülüne layık görüldü. Lozan’da eğitim alan, Cenevre’de sanatsal çalışmalarını geliştiren ve Avrupa’nın farklı ülkelerinde sahneye çıkan 28 yaşındaki sanatçı, 25 bin frank değerindeki ödülle kariyerinde önemli bir başarıya imza attı. Paladini; dansı müzik, video, çizim ve sahne tasarımıyla birleştirerek aşk, hafıza, kayıp ve modern yaşamın çelişkilerini özgün bir sahne diline dönüştürüyor.
Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
BERN / LOZAN / CENEVRE – 9 Kasım 2026
İsviçre’nin çağdaş dans ve performans sanatları dünyasında dikkat çeken genç isimlerden Ludovico Paladini, ülkenin önemli kültür ödüllerinden birini kazandı.
İsviçre Federal Kültür Dairesi (Bundesamt für Kultur – BAK), 24 Eylül 2026 tarihinde yaptığı açıklamada, June Johnson Newcomer Prize 2026 ödülünün Ludovico Paladini’ye verildiğini duyurdu.
Stanley Thomas Johnson Vakfı ile Federal Kültür Dairesinin iş birliğiyle verilen ödül, sahne sanatlarında yenilikçi çalışmalarıyla öne çıkan genç sanatçıları destekliyor.
1998 doğumlu İtalyan sanatçı, İsviçre’de özellikle Lozan ve Cenevre çevresinde geliştirdiği projelerle tanınıyor.
Paladini’nin sanat yolculuğu, klasik anlamda bir dans kariyerinin ötesine geçiyor. Hareket, ses, görüntü, şiir ve sahne tasarımını aynı yaratıcı alan içinde buluşturan genç koreograf, çağdaş insanın duygularını ve toplumsal deneyimlerini alışılmışın dışında yöntemlerle ele alıyor.
LUDOVICO PALADINI KİMDİR?
Ludovico Paladini, 1998 doğumlu İtalyan dansçı, koreograf ve performans sanatçısıdır.
İsviçre Federal Kültür Dairesinin resmî biyografisinde sanatçı, İtalya ve Vaud Kantonu ile ilişkilendiriliyor.
Paladini, çağdaş dans eğitimini Lozan’daki La Manufacture – Haute école des arts de la scène kurumunda tamamladı.
Burada çağdaş dans alanında lisans derecesi aldı.
La Manufacture, İsviçre’nin sahne sanatları alanındaki önemli yükseköğretim kurumlarından biri. Oyunculuk, dans ve tiyatro üretimi alanlarında profesyonel eğitim veriyor.
Paladini’nin bu kurumda aldığı eğitim, dansı yalnızca fiziksel hareketlerden oluşan bir gösteri olarak değil, düşünce ve duyguların ifade edildiği çok yönlü bir sanat alanı olarak ele almasına katkıda bulundu.
Genç sanatçı, eğitiminden sonra İsviçre, İtalya, Fransa ve Belçika’da bağımsız çalışmalar yürütmeye başladı.
İTALYA’DAN İSVİÇRE SAHNELERİNE UZANAN YOLCULUK
Paladini’nin kariyerindeki önemli özelliklerden biri, birden fazla ülkenin sanat ortamında çalışması.
İtalya kökenli sanatçı, eğitimini İsviçre’de tamamladıktan sonra farklı Avrupa ülkelerindeki sanatçılarla ortak projeler geliştirdi.
İsviçre’deki çalışmalarının önemli merkezleri arasında Lozan ve Cenevre bulunuyor.
Federal Kültür Dairesinin biyografisine göre Paladini, kariyeri boyunca Olivia Grandville ve Habib Ben Tanfous gibi sanatçılarla da iş birliği yaptı.
Bu çalışmalar, genç dansçının farklı koreografik yöntemler ve sahne anlayışlarıyla tanışmasına olanak sağladı.
Paladini’nin üretimlerinde dans, bağımsız bir disiplin olmaktan çıkarak video, müzik, çizim ve sahne tasarımıyla birleşiyor.
Böylece izleyici yalnızca bir koreografiyi değil, sesin, görüntünün ve bedenin birlikte oluşturduğu bir sanat dünyasını deneyimliyor.
2021 YILINDA LA RIBOT ENSEMBLE’A KATILDI
Ludovico Paladini’nin kariyerindeki önemli dönüm noktalarından biri, 2021 yılında La Ribot Ensemble topluluğuna katılması oldu.
İsviçre’de çağdaş dans ve performans alanında tanınan La Ribot’un çalışmaları, dansın geleneksel sınırlarını sorgulayan deneysel yaklaşımlarıyla biliniyor.
Paladini, bu toplulukla birlikte farklı sahne projelerinde yer aldı.
Bunlar arasında:
- LaBOLA
- DIEstinguished
- Ombregraphie
bulunuyor.
Sanatçı, toplulukla birlikte Cenevre’deki Pavillon ADC sahnesinde de performans sergiledi.
Pavillon ADC, Cenevre’nin çağdaş dans yaşamında önemli bir yere sahip.
Bu deneyim, Paladini’nin profesyonel sahne kariyerinde uluslararası çalışmalarla bağlantı kurduğu önemli bir dönem oldu.
KENDİ SANAT DÜNYASINI KURMAYA BAŞLADI
Paladini, başka sanatçıların projelerinde dansçı ve performansçı olarak yer alırken kendi koreografik çalışmalarını da geliştirdi.
Sanatçının üretimlerinde günümüz toplumundan alınan gündelik deneyimler, şiirsel anlatımlar ve zaman zaman distopik dünyalar öne çıkıyor.
Distopya kavramı, çoğunlukla geleceğe veya alternatif bir toplumsal düzene ilişkin karanlık, çelişkili ya da huzursuz edici tasarımları ifade ediyor.
Paladini ise bu yaklaşımı yalnızca geleceğe ilişkin bir korku anlatısı olarak kullanmıyor.
Gündelik yaşamın sıradan ayrıntılarını, kişisel duyguları ve toplumsal beklentileri sahne üzerinde farklı biçimlerde yeniden kurguluyor.
Federal Kültür Dairesi, genç sanatçının üretimlerini çağdaş toplumdan esinlenen şiirsel ve deneysel sahne dünyaları olarak tanımlıyor.
2022’DE İLK SOLO ÇALIŞMASI: TALES OF FREEDOOM
Paladini’nin kendi adıyla geliştirdiği önemli projelerden biri, 2022 yılında hazırladığı Tales Of FreeDoom adlı solo performans.
Bu eser, sanatçının bağımsız koreografik dilini geliştirdiği erken dönem çalışmalarından biri olarak öne çıkıyor.
Paladini, projeyi yalnızca sahnede bırakmadı.
Riccardo Saraceni ile birlikte eserin kısa film uyarlamasını da hazırladı.
Bu çalışma, sanatçının dansı kamera ve sinema diliyle buluşturma ilgisini gösteriyor.
Sahne performansında bedenin hareketi, mekân ve seyircinin bakış açısıyla şekillenirken filmde kamera, kurgu ve görüntü düzeni yeni anlatım olanakları sağlıyor.
Paladini’nin bu iki alanı birleştirmesi, onun çok disiplinli sanat anlayışının önemli örneklerinden biri.
İTALYA’DA HEYKEL SANATIYLA DANSI BULUŞTURDU
Genç sanatçı, 2022 yılında bir başka dikkat çekici projeye de imza attı.
İtalya’nın Polverigi kentinde, heykel sanatçıları kolektifi Hardchitepture ile birlikte Tredicesima Generazione adlı performansı geliştirdi.
Bu çalışma, dans ile görsel sanatlar arasındaki ilişkiye odaklanan üretimlerinden biri oldu.
Heykel, nesne, mekân ve bedenin bir arada düşünülmesi, Paladini’nin sahne çalışmalarında farklı ifade biçimlerini araştırdığını gösteriyor.
Bu yaklaşımda dansçı yalnızca hareket eden bir kişi değil; bulunduğu mekânla ve çevresindeki nesnelerle ilişki kuran bir sanatçı hâline geliyor.
2023’TEN BERİ L’ABRI GENÈVE İLE ÇALIŞIYOR
Ludovico Paladini’nin İsviçre’deki sanat yaşamında L’Abri Genève önemli bir yere sahip.
Sanatçı, 2023 yılından itibaren Cenevre merkezli L’Abri ile ilişkili sanatçı olarak çalışmalarını sürdürdü.
L’Abri, genç sanatçıların araştırma, üretim ve yaratıcı deneyler geliştirmelerine alan sağlayan bir kültür kurumu.
Bu tür çalışma ortamları, henüz kariyerlerinin başındaki sanatçıların yeni fikirlerini sahneye taşımaları açısından önem taşıyor.
Paladini de burada dansın yanında şiir, müzik, ses ve görsel sanatlar üzerine araştırmalar yürüttü.
Sanatçının L’Abri tarafından yayımlanan çalışma notları ve söyleşileri, yaratıcı sürecine ilişkin dikkat çekici ayrıntılar içeriyor.
SANATÇI KENDİ ÇALIŞMA YÖNTEMİNİ NASIL ANLATIYOR?
L’Abri Genève tarafından yayımlanan sanatçı söyleşisinde Paladini, çalışma alanını ve yaratıcı yöntemlerini ayrıntılı biçimde anlatıyor.
Stüdyosunda bilgisayarlar, kablolar, mikrofonlar, şiir kitapları, müzik ekipmanları ve farklı sahne nesneleri bulunuyor.
Bu düzen, sanatçının koreografiyi yalnızca dans adımlarını belirlemek olarak görmediğini ortaya koyuyor.
Paladini, hareketin sesle, yazıyla ve görsel imgelerle nasıl ilişki kurabileceğini araştırıyor.
Söyleşisinde özellikle doğaçlama ile önceden hazırlanmış koreografi arasında denge kurmaya çalıştığını anlatıyor.
Tek başına çalıştığında daha serbest bir yaratım süreci izlerken başka sanatçılarla birlikte çalıştığında daha planlı bir yöntem benimsediğini belirtiyor.
Bu açıklamalar, genç koreografın eserlerinin nasıl ortaya çıktığını anlamak açısından önemli.
OMBROGRAPHIE: GÖLGEYİ DANS ETTİRMEK
Paladini’nin dikkat çekici araştırmalarından biri Ombrographie.
Bu projede sanatçı, hareket ile gölge arasındaki ilişkiyi inceliyor.
Temel düşünce, bedenin hareketini doğrudan göstermek yerine hareketin oluşturduğu gölgeyi veya yansımasını koreografik bir unsura dönüştürmek.
Paladini, araştırmalarının başlangıcında güneş ışığı altında yere çizdiği çizgilerden yararlandığını anlatıyor.
Daha sonra iç mekânda çalışabilmek için projeksiyon tekniklerini kullanmaya yöneldi.
Çizgileri duvara yansıtarak bedeninin bu çizgilerle nasıl ilişki kurabileceğini araştırdı.
Bu yaklaşımda çizim ve dans birbirini tamamlıyor.
Bir çizgi, dansçı için hareket rotasına dönüşebiliyor.
Dansçının hareketi ise görsel bir kompozisyonun parçası hâline gelebiliyor.
Paladini’nin bu araştırması, bedenin, görüntünün ve mekânın birlikte kullanılmasına yönelik özgün bir örnek oluşturuyor.
2025’İN DİKKAT ÇEKEN ESERİ: LOVPOEM
Ludovico Paladini’nin yakın dönem çalışmalarından biri, 2025 tarihli LovPoem – I’ll only take blurry photos.
Eserin Türkçe karşılığı yaklaşık olarak “Aşk Şiiri – Yalnızca Bulanık Fotoğraflar Çekeceğim” şeklinde ifade edilebilir.
Paladini bu çalışmasında aşk acısını, ayrılığı, hatıraları ve kayıp duygusunu sahneye taşıyor.
Ancak eser yalnızca romantik bir ayrılık hikâyesi anlatmıyor.
Sanatçı, kişisel duyguların toplum tarafından nasıl ifade edildiğini, hatıraların zamanla nasıl değiştiğini ve insanların acılarını hangi görüntülerle yeniden kurduğunu da sorguluyor.
Eserde nostalji, melankoli, mizah ve ironi birlikte kullanılıyor.
AŞK ACISINI DANSLA ANLATMAK
LovPoem eserinde beden, hatıraların ve duygusal kırılmaların taşıyıcısı hâline geliyor.
Bir ilişkinin sona ermesinden sonra geriye kalan boşluk, unutulmaya başlayan anılar ve yeniden canlanan duygular, koreografik anlatımın merkezinde bulunuyor.
Eserin sahne tanıtımında boş bir sandalye, aniden kesilip yeniden başlayan müzik ve yavaş yavaş silinen hatıralar gibi imgeler öne çıkıyor.
Paladini’nin dansı, bu duygular arasında gidip gelen bir hareket dili oluşturuyor.
Bazen yumuşak ve kırılgan, bazen kesintili ve huzursuz hareketler kullanılıyor.
Sanatçı, aşk acısını yalnızca dramatik bir duygu olarak sunmak yerine onu zaman zaman mizah ve ironiyle de ele alıyor.
Bu yaklaşım, izleyicinin kişisel deneyimlerle toplumsal duygusal kalıplar arasındaki ilişkiyi düşünmesine imkân tanıyor.
LOVPOEM CENEVRE’DE SAHNELENDİ
LovPoem, Eylül 2025’te Cenevre’de düzenlenen La Bâtie – Festival de Genève programında yer aldı.
Gösterimler 8–13 Eylül 2025 tarihleri arasında L’Abri – Madeleine sahnesinde gerçekleştirildi.
Yaklaşık bir saatlik eser, çağdaş dans ile kişisel anlatımı bir araya getiren bir performans olarak tanıtıldı.
La Bâtie, Cenevre’nin önemli disiplinlerarası sanat festivallerinden biri.
Paladini’nin bu festivalde yer alması, eserinin İsviçre’deki çağdaş performans çevrelerinde görünürlük kazanması açısından önemli bir gelişmeydi.
2026 JUNE JOHNSON NEWCOMER PRIZE NEDİR?
Ludovico Paladini’ye verilen June Johnson Newcomer Prize, İsviçre’de sahne sanatları alanında çalışan yenilikçi genç sanatçıları desteklemek amacıyla oluşturulmuş bir ödül.
Ödül, İsviçre Federal Kültür Dairesi ile Stanley Thomas Johnson Vakfı iş birliğinde veriliyor.
Stanley Thomas Johnson Vakfı, İsviçre ve Birleşik Krallık’ta kültür alanındaki projeleri destekleyen bir kuruluş.
June Johnson Newcomer Prize, adını June Johnson’dan alıyor.
June Johnson, İngiliz sanayici Stanley Thomas Johnson’ın eşiydi.
Vakfın kuruluşunun temelini oluşturan vasiyet düzenlemesi June Johnson tarafından yapıldı. Vakıf 1969 yılında kuruldu.
Bugün onun adını taşıyan ödül, sahne sanatlarında yenilikçi çalışmalar geliştiren yeni kuşak sanatçılara veriliyor.
ÖDÜLÜN DEĞERİ 25 BİN İSVİÇRE FRANGI
2026 June Johnson Newcomer Prize ödülünün parasal değeri 25.000 İsviçre frangı.
Bu ödül, genç sanatçılar için hem maddi destek hem de ulusal düzeyde tanınma anlamına geliyor.
Özellikle bağımsız çalışan koreograflar ve performans sanatçıları açısından yeni eserler geliştirmek, prova süreçlerini yürütmek ve farklı ülkelerde projeler gerçekleştirmek önemli kaynaklar gerektiriyor.
Bu nedenle ödül, sanatçının kariyerinin sonraki aşamalarında yeni üretim olanakları sağlayabilecek bir destek niteliğinde.
Ancak ödülün belirli bir projeye harcanacağına ilişkin özel bir açıklama bulunmadığından, Paladini’nin bu parayı hangi çalışmada kullanacağı konusunda kesin bir değerlendirme yapmak mümkün değil.
ÖDÜL YALNIZCA İSVİÇRE VATANDAŞLARINA MI VERİLİYOR?
June Johnson Newcomer Prize hakkında dikkat çekici bir ayrıntı, ödülün yalnızca İsviçre vatandaşlarına yönelik olmaması.
Federal Kültür Dairesinin açıkladığı kurallara göre yarışmaya İsviçre vatandaşları veya İsviçre’de ikamet eden sahne sanatçıları katılabiliyor.
Bu nedenle İtalyan vatandaşı Ludovico Paladini’nin ödülü kazanması, İsviçre’nin kültür alanındaki uluslararası yapısıyla uyumlu.
Paladini’nin ödül kazanması, İsviçre’de eğitim alan ve sanatsal çalışmalarını geliştiren yabancı kökenli sanatçıların da ülkenin kültür hayatında önemli roller üstlenebildiğini gösteriyor.
ÖDÜL TÖRENİ 6 KASIM’DA AARAU’DA
2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri töreni, 6 Kasım 2026 tarihinde Aarau kentindeki Alte Reithalle salonunda düzenlendi.
Tören, Federal Kültür Dairesinin 2026 yılı için açıkladığı sahne sanatları ödüllerinin sahiplerini bir araya getirdi.
Federal Konsey Üyesi Elisabeth Baume-Schneider’in katılımı resmî programda duyurulmuştu.
Aarau’daki ödül programı; tiyatro, çağdaş dans, performans ve diğer sahne sanatları alanlarında çalışan sanatçıların başarılarını görünür kılmayı amaçlıyor.
Paladini’nin June Johnson Newcomer Prize ödülü de bu geniş programın bir parçası.
2026’DA İSVİÇRE SAHNE SANATLARINDA BAŞKA HANGİ ÖDÜLLER VERİLDİ?
2026 yılında Federal Kültür Dairesi, farklı kategorilerde sanatçıları ve sahne yapımlarını ödüllendirdi.
İsviçre Sahne Sanatları Büyük Ödülü / Hans-Reinhart-Ring, tiyatro oyuncusu ve performans sanatçısı Michèle Gurtner’e verildi.
2025 yılının İsviçre Dans Yapımı Ödülü, lisa laurent’in the wizard is not real adlı eserine verildi.
2025 yılının İsviçre Tiyatro Yapımı Ödülü ise Zell topluluğunun 4/5 oder von der Kunst, keine Fahrstuhlmusik zu werden adlı çalışmasına layık görüldü.
Ludovico Paladini ise genç yetenekleri destekleyen June Johnson Newcomer Prize kategorisinin kazananı oldu.
Bu kategorilerin birbirinden ayrı olması önemli.
Paladini’nin aldığı ödül, Michèle Gurtner’e verilen 100 bin franklık Grand Prix ile aynı ödül değil.
Paladini’nin kazandığı June Johnson Newcomer Prize 25 bin frank değerinde.
PALADINI’NİN SANATINI FARKLI KILAN NEDİR?
Ludovico Paladini’nin üretimlerini dikkat çekici hâle getiren temel unsur, dansı diğer sanat disiplinleriyle sürekli ilişki içinde düşünmesi.
Çizim, video, müzik, şiir, ses ve sahne tasarımı onun için birbirinden bağımsız alanlar değil.
Bu unsurlar, koreografik bir düşüncenin farklı parçaları olarak kullanılıyor.
Örneğin Ombrographie araştırmasında çizgiler ve gölgeler hareketin bir parçasına dönüşüyor.
LovPoem eserinde ise hatıralar, aşk acısı, müzik ve bedensel hareketler aynı anlatım içinde buluşuyor.
Tales Of FreeDoom çalışmasının kısa filme dönüştürülmesi de dans ile sinema arasındaki ilişkiye duyduğu ilgiyi gösteriyor.
Paladini’nin sanatsal yaklaşımında önemli olan yalnızca hareketin teknik başarısı değil, hareketin izleyicide hangi düşünceyi veya duyguyu uyandırdığı.
İSVİÇRE’NİN GENÇ SANATÇILARA SUNDUĞU OLANAKLAR
Ludovico Paladini’nin kariyeri, İsviçre’nin çağdaş sahne sanatları altyapısına ilişkin önemli bir örnek oluşturuyor.
Lozan’daki La Manufacture gibi eğitim kurumları, Cenevre’deki L’Abri gibi sanatçı geliştirme merkezleri ve Pavillon ADC gibi sahneler, genç sanatçıların eğitimden profesyonel üretime geçişinde rol oynuyor.
La Bâtie gibi festivaller ise yeni eserlerin izleyiciyle buluşmasını sağlıyor.
Federal Kültür Dairesi ve kültür vakıflarının verdiği ödüller de bu yapıyı tamamlıyor.
Paladini’nin kariyeri, farklı kurumların sağladığı eğitim, çalışma alanı ve sahne olanaklarının bir sanatçının gelişiminde nasıl bir araya gelebildiğini gösteriyor.
LUDOVICO PALADINI’NİN KARİYERİNDE ÖNEMLİ TARİHLER
| Yıl | Gelişme |
|---|---|
| 1998 | Ludovico Paladini İtalya’da doğdu |
| 2018 | La Manufacture’da çağdaş dans öğrencisi olarak solo çalışmalarını sundu |
| 2021 | La Ribot Ensemble’a katıldı |
| 2022 | Tales Of FreeDoom adlı solo performansını hazırladı |
| 2022 | Tredicesima Generazione adlı performansı geliştirdi |
| 2023 | L’Abri Genève ile ilişkili sanatçı olarak çalışmaya başladı |
| 2025 | LovPoem – I’ll only take blurry photos eserini geliştirdi |
| Eylül 2025 | LovPoem, Cenevre’de La Bâtie programında sahnelendi |
| 24 Eylül 2026 | June Johnson Newcomer Prize 2026 ödülünün sahibi olarak açıklandı |
| 6 Kasım 2026 | İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri töreni için Aarau’da belirlenen tarih |
SIK SORULAN SORULAR
Ludovico Paladini kimdir?
1998 doğumlu İtalyan dansçı, koreograf ve performans sanatçısıdır. İsviçre’de eğitim aldı ve çalışmalarını farklı Avrupa ülkelerinde sürdürüyor.
İsviçre’de nerede eğitim gördü?
Lozan’daki La Manufacture – Haute école des arts de la scène kurumunda çağdaş dans eğitimi aldı ve lisans derecesi kazandı.
Hangi ödülü kazandı?
2026 June Johnson Newcomer Prize ödülünü kazandı.
Ödülün değeri ne kadar?
25 bin İsviçre frangı.
Ödülü hangi kurumlar veriyor?
İsviçre Federal Kültür Dairesi ve Stanley Thomas Johnson Vakfı iş birliğiyle veriliyor.
Paladini hangi eserleriyle tanınıyor?
Tales Of FreeDoom, Tredicesima Generazione, Ombrographie ve LovPoem – I’ll only take blurry photos çalışmalarının yanı sıra La Ribot Ensemble projeleriyle tanınıyor.
LovPoem eserinin konusu nedir?
Aşk acısı, kayıp, nostalji, hafıza ve duygusal kırılmaları dans, müzik ve performans aracılığıyla ele alıyor.
Paladini yalnızca dans mı yapıyor?
Hayır. Koreografi çalışmalarında çizim, video, müzik, şiir ve sahne tasarımını da kullanıyor.
İtalyan bir sanatçı İsviçre kültür ödülü kazanabilir mi?
Evet. June Johnson Newcomer Prize yarışması İsviçre vatandaşlarına veya İsviçre’de ikamet eden uygun sanatçılara açık.
Ödül töreni nerede düzenlendi?
2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri için tören 6 Kasım’da Aarau’daki Alte Reithalle salonunda düzenlendi.
SONUÇ: İTALYA’DAN GELEN GENÇ SANATÇI, İSVİÇRE’DE KENDİ SAHNE DİLİNİ OLUŞTURDU
Ludovico Paladini’nin 2026 June Johnson Newcomer Prize ödülüne layık görülmesi, İsviçre çağdaş dans ve performans sanatlarında yeni kuşağın yaratıcılığını öne çıkaran önemli bir gelişme oldu.
İtalya’da doğan, Lozan’da eğitim alan ve Cenevre’de üretimlerini geliştiren sanatçı, dansı farklı sanat disiplinleriyle birleştirerek kendine özgü bir anlatım oluşturdu.
La Ribot Ensemble ile gerçekleştirdiği çalışmalar, bağımsız solo performansları, gölge ve hareket araştırmaları ve aşk acısını konu alan LovPoem eseri, genç koreografın sanatsal gelişimindeki önemli aşamaları oluşturuyor.
25 bin franklık June Johnson Newcomer Prize 2026 ödülü, Ludovico Paladini’nin bugüne kadarki çalışmalarını takdir ederken gelecekte geliştireceği projeler için de önemli bir destek anlamına geliyor.
Paladini’nin başarısı, İsviçre’nin çağdaş sanat ortamında farklı ülkelerden gelen genç yeteneklerin nasıl önemli bir yer edinebildiğinin de örneklerinden biri.
Cemil Baysal
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 Haber
KAYNAKLAR
İsviçre Federal Kültür Dairesi (BAK) – 24 Eylül 2026 tarihli June Johnson Newcomer Prize 2026 ödül duyurusu.
İsviçre Kültür Ödülleri – Ludovico Paladini resmî sanatçı biyografisi
İsviçre Federal Kültür Dairesi – Sahne Sanatları Ödülleri ve ödül koşulları
L’Abri Genève – Ludovico Paladini sanatçı çalışma notları ve söyleşisi
La Bâtie Festival de Genève – LovPoem, Eylül 2025 programı
Fotoğraf: © BAK / Charlotte Krieger
Editör notu: Haber, Federal Kültür Dairesinin resmî ödül duyurusu ve biyografisi ile sanatçının yayımlanmış çalışma notları ve festival programı temel alınarak hazırlanmıştır.
İsviçre Federal Mahkemesi, 1981 yılından bu yana ülkede yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı hakkında verilen 34 aylık hapis cezasını ve sekiz yıllık ülkeden çıkarma kararını onadı. Yaklaşık 60 yaşındaki kişinin ağır şiddet suçları, geçmiş mahkûmiyetleri, yeniden suç işleme riski ve İsviçre’deki toplumsal bağları kararda belirleyici oldu. Mahkeme, uzun süreli ikametin önemini kabul etmekle birlikte kamu güvenliği gerekçesinin bu dosyada daha ağır bastığı sonucuna vardı.
Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal
instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal
Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
SOLOTHURN / LOZAN – 9 Kasım 2026
İsviçre’de yaklaşık 45 yıldır yaşayan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının sekiz yıl süreyle ülkeden çıkarılmasına ilişkin karar, Federal Mahkeme tarafından onandı.
6 Kasım 2026 tarihinde kamuoyuna yansıyan 6B_513/2026 sayılı Federal Mahkeme kararı, İsviçre’de uzun süre yaşayan yabancıların ağır suçlardan mahkûm olmaları durumunda ülkeden çıkarma yaptırımının hangi koşullarda uygulanabileceğini yeniden gündeme getirdi.
Dosyaya göre 1981 yılında İsviçre’ye gelen ve bugün yaklaşık 60 yaşında olan kişi, Ekim 2022 ile Mayıs 2023 arasında işlenen birden fazla şiddet suçu nedeniyle yargılandı.
Solothurn mahkemeleri, kişiyi birden fazla ağır yaralama teşebbüsü ve tehlikeli cisimle yaralama gibi suçlardan mahkûm etti.
Sonuçta 34 ay koşulsuz hapis cezası ve sekiz yıl ülkeden çıkarma yaptırımı kararlaştırıldı.
Mahkûm edilen kişi, psikiyatrik durumunun ceza sorumluluğunu ortadan kaldırdığını, bazı olaylarda meşru müdafaa kapsamında hareket ettiğini ve sağlık sorunları nedeniyle Türkiye’ye gönderilmesinin kabul edilemez olduğunu savundu.
Ancak Federal Mahkeme, ileri sürülen itirazları yeterli bulmadı.
1981’DEN BERİ İSVİÇRE’DE YAŞIYORDU
Davanın en dikkat çekici yönlerinden biri, mahkûm edilen kişinin İsviçre’deki uzun ikamet geçmişi.
Federal Mahkeme dosyasına göre kişi 1981 yılından beri İsviçre’de yaşıyordu.
Bu, kararın verildiği 2026 yılı itibarıyla yaklaşık 45 yıllık ikamet anlamına geliyor.
Böylesine uzun bir süre, kişinin yaşamının önemli bölümünü İsviçre’de geçirdiğini gösteriyor.
Nitekim ülkeden çıkarma kararlarına ilişkin hukuki değerlendirmelerde ikamet süresi, aile ilişkileri, sosyal bağlar, ekonomik entegrasyon ve kişinin sağlık durumu önem taşıyor.
Ancak Federal Mahkeme, uzun ikamet süresinin tek başına ülkeden çıkarma yaptırımını engellemediğini belirtti.
Mahkemeye göre kişinin ülkede geçirdiği yılların yanında, bu süre içinde nasıl bir sosyal ve ekonomik yaşam kurduğu, kamu düzenine uyumu ve gelecekte oluşturabileceği riskler de değerlendirilmek zorunda.
2022 VE 2023 YILLARINDA BİRDEN FAZLA ŞİDDET OLAYI
Dava, Ekim 2022 ile Mayıs 2023 arasında meydana gelen olaylara dayanıyor.
İlk derece mahkemesi, kişinin 26 Ekim, 3 Aralık ve 25 Aralık 2022 ile 16 Mayıs 2023 tarihlerindeki olaylar nedeniyle çeşitli suçlardan sorumlu olduğuna karar verdi.
Dosyada ağır bedensel yaralama teşebbüsleri, tehlikeli cisimle yaralama, resmî emirlere uymama, hakaret ve uyuşturucu mevzuatına aykırılıklar yer aldı.
Solothurn-Lebern İlk Derece Mahkemesi, 23 Nisan 2025 tarihinde mahkûmiyet kararı verdi.
Sanık hakkında 34 ay koşulsuz hapis cezasının yanı sıra para cezası ve sekiz yıllık ülkeden çıkarma yaptırımı kararlaştırıldı.
Mahkeme ayrıca ülkeden çıkarma kararının Schengen Bilgi Sistemi’ne (SIS) kaydedilmesine hükmetti.
Sanık bu karara itiraz etti.
SOLOTHURN ÜST MAHKEMESİ KARARI NASIL DEĞERLENDİRDİ?
Solothurn Kantonu Üst Mahkemesi, 3 Şubat 2026 tarihinde dosyayı yeniden ele aldı.
Üst mahkeme, bazı olayların hukuki nitelendirmesini değiştirdi.
İlk derece mahkemesinin ağır yaralama teşebbüsü kapsamında değerlendirdiği iki olaydan biri tehlikeli cisimle basit yaralama, diğeri ise tehlikeli cisimle basit yaralamaya teşebbüs olarak nitelendirildi.
Buna rağmen diğer mahkûmiyet hükümleri ve toplam ceza bakımından önceki kararın önemli bölümü korundu.
34 aylık hapis cezası ve sekiz yıllık ülkeden çıkarma yaptırımı değişmedi.
Mahkûm edilen kişi bunun üzerine dosyayı İsviçre Federal Mahkemesine taşıdı.
PSİKİYATRİK RAPOR DAVANIN MERKEZİNDEYDİ
Federal Mahkeme önündeki temel itirazlardan biri, kişinin olaylar sırasında ceza sorumluluğunun bulunmadığı iddiasıydı.
Mahkûm edilen kişi, 13 Ekim 2023 tarihli psikiyatrik rapor ile 3 Temmuz 2024 tarihli ek değerlendirmenin ciddi eksiklikler içerdiğini savundu.
Rapordaki teşhis kodlarını, değerlendirme yöntemlerini ve sonuçların tutarlılığını eleştirdi.
Savunmaya göre kişinin psikiyatrik durumu, olaylar sırasında davranışlarının hukuki anlamını kavrama veya bu kavrayışa uygun hareket etme yeteneğini ortadan kaldırmış olabilirdi.
Bu nedenle beraat ve uygun bir sağlık kuruluşunda ayakta tedavi uygulanması talep edildi.
Federal Mahkeme ise raporun ceza sorumluluğunun tamamen ortadan kalktığını göstermediği sonucuna vardı.
CEZA SORUMLULUĞUNDA AZALMA İLE TAM SORUMSUZLUK AYNI ŞEY DEĞİL
İsviçre Ceza Kanunu’nun 19. maddesi, kişinin suç işlediği sıradaki ceza sorumluluğuna ilişkin önemli hükümler içeriyor.
Bir kişi eyleminin hukuka aykırılığını kavrayamıyor veya bu kavrayışa uygun hareket edemiyorsa ceza sorumluluğunun bulunmaması gündeme gelebiliyor.
Buna karşılık bu yeteneklerin tamamen ortadan kalkmadığı, yalnızca azaldığı durumlarda cezada indirim söz konusu olabiliyor.
Federal Mahkeme, bu dosyada ikinci durumun geçerli olduğunu değerlendirdi.
Psikiyatrik incelemede, farklı olaylar bakımından ağır, orta veya hafif derecede azalmış ceza sorumluluğu tespit edilmişti.
Ancak kişinin bütün olaylarda ceza sorumluluğunu tamamen kaybettiği sonucuna ulaşılmamıştı.
Federal Mahkeme, savunmanın tam ceza sorumsuzluğu iddiasını yeterli biçimde ortaya koyamadığını belirtti.
Dolayısıyla mahkûmiyet kararını değiştirecek bir hukuki hata tespit edilmedi.
PSİKİYATRİK RAHATSIZLIKLAR NELERDİ?
Mahkeme dosyasında kişinin uzun yıllardır devam eden bağımlılık ve psikiyatrik sorunlarına ilişkin değerlendirmeler yer aldı.
Uzman raporunda birleşik kişilik bozukluğu, birden fazla maddeye bağımlılık, kokain kullanımına bağlı sanrısal yaşantılar ve uzun süreli kokain tüketimiyle bağlantılı bilişsel sorunlar gibi teşhisler ele alındı.
Bu sağlık durumunun kişinin davranışları üzerindeki etkisi değerlendirildi.
Ancak Federal Mahkeme, psikiyatrik rahatsızlıkların bulunmasının tek başına kişinin işlediği suçlardan tamamen sorumsuz sayılmasını gerektirmediğini vurguladı.
Belirleyici olan, her bir suçun işlendiği sırada kişinin hukuki anlamda ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığıydı.
MEŞRU MÜDAFAA SAVUNMASI NEDEN KABUL EDİLMEDİ?
Sanığın bir başka savunması, olaylardan birinde kendisini korumak amacıyla hareket ettiği yönündeydi.
Savunma, tanık ifadelerinin sanığın saldırıya uğradığını gösterdiğini ileri sürdü.
Ancak mahkeme dosyasındaki tıbbi bulgular ve tanık anlatımları farklı bir tablo ortaya koydu.
26 Ekim 2022 tarihli olayda mağdurun yüzü, eli ve bacaklarında kesici bir cisimden kaynaklandığı değerlendirilen yaralanmalar tespit edildi.
Mahkemenin kabul ettiği olay akışına göre mağdur, sanığın elindeki bıçağı almaya çalışırken iki kişi arasında boğuşma yaşandı.
Tanık ifadeleri, sanığın bir aşamada yerde sırtüstü bulunduğunu gösteriyordu.
Ancak Federal Mahkeme, bunun olayın başlangıcında mağdurun sanığa saldırdığını kanıtlamadığını belirtti.
Mahkeme, önceki yargılamada tanık ifadelerinin değerlendirilmesinde açık bir keyfîlik bulunmadığı sonucuna vardı.
Bu nedenle meşru müdafaa savunması kabul edilmedi.
SEKİZ YILLIK ÜLKEDEN ÇIKARMA KARARININ HUKUKİ DAYANAĞI
İsviçre Ceza Kanunu’nun 66a maddesi, belirli suçlardan mahkûm edilen yabancılar hakkında zorunlu ülkeden çıkarma yaptırımını düzenliyor.
Kanunda sayılan suçlar bakımından mahkeme, kural olarak 5 ila 15 yıl arasında ülkeden çıkarma kararı verebiliyor.
Ağır bedensel yaralama bu kapsamda değerlendirilen suçlardan biri.
Ülkeden çıkarma yaptırımı, bazı durumlarda suçun teşebbüs aşamasında kalmış olması hâlinde de uygulanabiliyor.
Bu dosyada kişi, birden fazla ağır yaralama teşebbüsünden mahkûm edildiği için zorunlu ülkeden çıkarma düzenlemesinin koşulları oluştu.
Ancak İsviçre hukuku, bazı istisnai durumlarda ağır kişisel mağduriyet nedeniyle ülkeden çıkarma yaptırımından vazgeçilmesine de imkân tanıyor.
45 YILLIK İKAMET NEDEN SINIR DIŞI KARARINI ENGELLEMEDİ?
Mahkeme, kişinin 1981 yılından bu yana İsviçre’de yaşadığını dikkate aldı.
Bununla birlikte uzun süreli ikametin otomatik koruma sağlamadığını belirtti.
İsviçre hukukunda ülkeden çıkarma kararları değerlendirilirken kişinin aile bağları, sosyal ilişkileri, ekonomik durumu, sağlık koşulları ve yeniden topluma uyum sağlama imkânları inceleniyor.
Bu davada mahkeme, kişinin İsviçre’de uzun yıllar yaşamasına rağmen güçlü bir toplumsal ve ekonomik entegrasyon ortaya koyamadığı değerlendirmesini benimsedi.
Kararda geçmiş mahkûmiyetler ve yeniden suç işleme riski de önemli yer tuttu.
Mahkeme, kamu güvenliğinin korunmasına yönelik menfaatin kişinin İsviçre’de kalma yönündeki kişisel menfaatinden daha ağır bastığı sonucuna vardı.
GEÇMİŞ MAHKÛMİYETLER NEDEN ÖNEMLİYDİ?
Federal Mahkeme değerlendirmesinde kişinin sabıka geçmişi özellikle dikkat çekti.
Dosyaya göre mahkûm edilen kişinin ceza sicili oldukça kapsamlıydı.
Daha önce de birden fazla kez koşulsuz hapis cezasına mahkûm edilmişti.
Ayrıca devam eden yargılama süreci sırasında yeni suçlar işlediği belirtildi.
Bu geçmiş, kişinin gelecekte yeniden suç işleme ihtimaline ilişkin değerlendirmede etkili oldu.
Mahkeme, kamu güvenliği açısından yalnızca son davadaki suçlara değil, kişinin geçmiş davranışlarına da baktı.
YENİDEN SUÇ İŞLEME RİSKİ YÜZDE 50’NİN ÜZERİNDE DEĞERLENDİRİLDİ
Psikiyatrik değerlendirmede kişinin gelecekte yeniden şiddet suçu işleme riskinin yüksek olduğu belirtildi.
Dosyada bu riskin yüzde 50’nin üzerinde değerlendirildiği aktarıldı.
Bu oran, kişinin mutlaka yeniden suç işleyeceği anlamına gelmiyor.
Ancak mahkemenin kamu güvenliği açısından yaptığı değerlendirmede önemli bir unsur oluşturdu.
Özellikle birden fazla şiddet suçu, geçmiş mahkûmiyetler ve olumsuz risk değerlendirmesi birlikte ele alındığında ülkeden çıkarma kararının kamu yararı bakımından gerekli olduğu sonucuna varıldı.
AİLE BAĞLARI VE TOPLUMSAL ENTEGRASYON İNCELENDİ
Federal Mahkeme, kişinin İsviçre’deki aile ve sosyal ilişkilerini de değerlendirdi.
Mahkûm edilen kişi, uzun süre İsviçre’de yaşamış olmasının ve aile ilişkilerinin dikkate alınması gerektiğini savundu.
Ancak mahkeme, kişinin İsviçre’de güçlü ve düzenli biçimde sürdürülen aile bağlarının yeterince ortaya konulmadığı değerlendirmesini benimsedi.
Ayrıca uzun yıllardır sosyal yardım desteğine bağımlı olması ve sınırlı ekonomik entegrasyonu da dosyada ele alındı.
Mahkeme, ülkede uzun süre yaşamakla güçlü bir sosyal entegrasyona sahip olmanın aynı şey olmadığını vurguladı.
Bu nedenle kişinin İsviçre’de geçirdiği yaklaşık 45 yıl, tek başına ağır kişisel mağduriyet istisnasının uygulanması için yeterli görülmedi.
TÜRKİYE’YE GÖNDERİLMESİ SAĞLIK AÇISINDAN RİSKLİ Mİ?
Davanın en hassas bölümlerinden biri sağlık durumuyla ilgiliydi.
Mahkûm edilen kişi, yaklaşık otuz yıldır madde bağımlılığıyla mücadele ettiğini ve metadon tedavisi gördüğünü belirtti.
Savunma, Türkiye’ye gönderilmesi hâlinde mevcut tedavinin devam ettirilmesinde ciddi güçlükler yaşanabileceğini ileri sürdü.
Özellikle İsviçre’deki metadon tedavisine benzer bir hizmete Türkiye’de aynı koşullarda ulaşılmasının garanti olmadığını savundu.
Federal Mahkeme, bu konuyu ayrıntılı biçimde değerlendirdi.
MAHKEME TÜRKİYE’DEKİ METADON TEDAVİSİ HAKKINDA NE DEDİ?
Federal Mahkeme, Türkiye’de İsviçre’deki sistemle aynı kapsamda ve aynı finansman koşullarında bir metadon programının bulunduğunun varsayılamayacağını kabul etti.
Bu önemli bir ayrıntı.
Mahkeme, yalnızca Türkiye’de bir tedavi merkezinin internet sitesinin bulunmasının, kişinin aynı tedaviye fiilen erişebileceğini kanıtlamayacağını belirtti.
Bununla birlikte Türkiye’de bağımlılık tedavisine yönelik sağlık kuruluşları ve temel sağlık hizmetleri bulunduğunu değerlendirdi.
Mahkeme, mevcut sağlık sorunlarının ülkeden çıkarma kararının uygulanmasını her durumda imkânsız kılmadığı sonucuna vardı.
Ancak sağlık durumuna ilişkin önemli bir güvenceyi de açıkça vurguladı.
GERİ GÖNDERME SAĞLIKTA ANİ VE GERİ DÖNÜŞSÜZ KÖTÜLEŞMEYE YOL AÇMAMALI
Federal Mahkeme, ülkeden çıkarma kararının uygulanması sırasında kişinin sağlık durumunun mutlaka dikkate alınması gerektiğini belirtti.
Özellikle uzun süreli metadon tedavisi nedeniyle geri gönderme sürecinin dikkatli biçimde planlanması gerektiği vurgulandı.
Mahkemeye göre uygulama, kişinin sağlık durumunda hızlı ve geri dönüşü olmayan bir kötüleşme riski doğurmayacak şekilde yürütülmeli.
Bu değerlendirme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin insanlık dışı veya aşağılayıcı muameleyi yasaklayan 3. maddesiyle de bağlantılı.
İsviçre makamlarının, kişinin dönüş sürecinde gerekli ve makul tıbbi önlemleri değerlendirmesi gerekiyor.
Dolayısıyla mahkemenin ülkeden çıkarma kararını onaması, kişinin sağlık durumunun göz ardı edilebileceği anlamına gelmiyor.
SAĞLIK SORUNLARI SINIR DIŞI KARARINI DURDURABİLİR Mİ?
Sağlık sorunları, ülkeden çıkarma kararlarında önem taşıyabiliyor.
Ancak her hastalık veya tedavi ihtiyacı, ülkeden çıkarma yaptırımını otomatik olarak engellemiyor.
Belirleyici olan, kişinin sağlık durumu, gönderileceği ülkede erişebileceği tedavi ve geri gönderme işleminin doğurabileceği ciddi riskler.
Federal Mahkeme, bu davada sağlık koşullarının dikkatle değerlendirilmesini gerekli buldu.
Bununla birlikte ülkeden çıkarma yaptırımının tamamen kaldırılmasını gerektiren bir durumun ortaya konulamadığı sonucuna vardı.
Karar ile kararın fiilen uygulanması farklı aşamalardır. Geri gönderme sırasında sağlık açısından ciddi engeller ortaya çıkarsa bunların uygulama aşamasında ayrıca değerlendirilmesi gerekir.
AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ NEYİ KORUYOR?
Dava kapsamında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin iki maddesi önem taşıdı.
AİHS Madde 3: İşkenceyi, insanlık dışı veya aşağılayıcı muameleyi yasaklar. Ağır sağlık riskleri belirli koşullarda bu madde kapsamında değerlendirilebilir.
AİHS Madde 8: Özel hayata ve aile hayatına saygı hakkını korur.
Ancak aile ve özel hayat hakkı, ağır suçlardan mahkûm olan herkesin İsviçre’de kalmasını garanti etmiyor.
Mahkemeler, kişinin özel ve aile hayatıyla kamu güvenliğine ilişkin menfaatler arasında hukuki bir değerlendirme yapıyor.
Bu davada Federal Mahkeme, ağır suçlar ve yeniden suç işleme riskini dikkate alarak kamu güvenliği menfaatinin daha ağır bastığı sonucuna vardı.
SEKİZ YILLIK KARAR TÜM SCHENGEN BÖLGESİNİ ETKİLER Mİ?
Solothurn mahkemesi, ülkeden çıkarma kararının Schengen Bilgi Sistemi’ne (SIS) kaydedilmesine de hükmetti.
SIS kaydı, Schengen ülkelerindeki yetkili makamların belirli güvenlik ve giriş bilgilerine erişmesini sağlayan sistemin bir parçası.
Bununla birlikte bir ülkeden çıkarma kararı ile Schengen bölgesine ilişkin giriş sonuçları, kararın hukuki kapsamına ve uygulanacak kurallara göre değerlendirilir.
Bu nedenle SIS kaydının etkileri, yalnızca “İsviçre’ye sekiz yıl giremez” şeklinde basitleştirilmemeli.
DAVANIN TARİHSEL SÜRECİ
| Tarih | Gelişme |
|---|---|
| 1981 | Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının İsviçre’de yaşamaya başlaması |
| Ekim 2022 – Mayıs 2023 | Davaya konu şiddet olayları |
| 13 Ekim 2023 | Psikiyatrik değerlendirme raporu |
| 3 Temmuz 2024 | Psikiyatrik ek rapor |
| 23 Nisan 2025 | Solothurn-Lebern İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı |
| 3 Şubat 2026 | Solothurn Kantonu Üst Mahkemesinin kararı |
| 8 Ekim 2026 | Federal Mahkemenin 6B_513/2026 sayılı kararı |
| 6 Kasım 2026 | Kararın kamuoyuna yansıması |
SIK SORULAN SORULAR
İsviçre’de 45 yıldır yaşayan kişi neden sınır dışı ediliyor?
Birden fazla ağır şiddet suçundan mahkûm edilmesi, geçmiş sabıka kayıtları ve yeniden suç işleme riskinin yüksek değerlendirilmesi nedeniyle sekiz yıllık ülkeden çıkarma kararı onandı.
Kaç ay hapis cezası verildi?
34 ay koşulsuz hapis cezası verildi.
Ülkeden çıkarma süresi ne kadar?
Sekiz yıl.
Uzun yıllardır İsviçre’de yaşayanlar sınır dışı edilebilir mi?
Belirli ağır suçlardan mahkûmiyet durumlarında evet. Ancak ikamet süresi, aile bağları, entegrasyon ve diğer kişisel koşullar değerlendirilir.
Psikiyatrik rapor neden mahkûmiyeti engellemedi?
Raporda ceza sorumluluğunun azaldığı kabul edildi; ancak tamamen ortadan kalktığı tespit edilmedi.
Meşru müdafaa savunması neden reddedildi?
Mahkeme, tanık ifadeleri ve olayın kabul edilen gelişimi karşısında meşru müdafaa iddiasının kanıtlanmadığı sonucuna vardı.
Metadon tedavisi görmesi Türkiye’ye gönderilmeyi engelliyor mu?
Bu davada ülkeden çıkarma kararını kaldırmaya yeterli görülmedi. Ancak geri gönderme işleminin kişinin sağlığında ani ve geri dönüşsüz kötüleşme riski yaratmayacak biçimde planlanması gerekiyor.
Sekiz yıllık karar Schengen ülkelerini de ilgilendiriyor mu?
Kararın Schengen Bilgi Sistemi’ne kaydedilmesine hükmedildi. Bunun giriş ve seyahat bakımından sonuçları ilgili kurallara göre değerlendirilir.
Bu karar bütün Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için geçerli mi?
Hayır. Karar belirli bir kişinin somut ceza dosyasına ilişkin. Her ülkeden çıkarma dosyası kendi hukuki ve kişisel koşullarıyla değerlendirilir.
SONUÇ: 45 YILLIK YAŞAM, AĞIR SUÇLAR VE KAMU GÜVENLİĞİ KARŞISINDA YETERLİ GÖRÜLMEDİ
İsviçre Federal Mahkemesinin kararı, ülkede onlarca yıl yaşamış kişilerin dahi belirli ağır suçlardan mahkûm olmaları durumunda ülkeden çıkarma yaptırımıyla karşılaşabileceğini gösteriyor.
Ancak kararın yalnızca ikamet süresine veya kişinin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmasına dayandığı düşünülmemeli.
Mahkeme; işlenen suçların ağırlığını, geçmiş mahkûmiyetleri, yeniden suç işleme riskini, aile ve sosyal bağları, ekonomik entegrasyonu ve sağlık durumunu birlikte değerlendirdi.
Özellikle kamu güvenliği bakımından olumsuz risk değerlendirmesi belirleyici oldu.
Bununla birlikte Federal Mahkeme, sağlık sorunları bulunan kişinin Türkiye’ye gönderilmesi sırasında gerekli tıbbi güvencelerin dikkate alınması gerektiğini de açıkça ortaya koydu.
Kararın verdiği temel mesaj şu: İsviçre’de uzun süreli ikamet önemli bir hukuki ve kişisel bağdır; ancak ağır suçlar ve ciddi kamu güvenliği riskleri söz konusu olduğunda ülkeden çıkarma yaptırımını her durumda engellemez.
Cemil Baysal
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 Haber
Kaynaklar ve hukuki dayanak
İsviçre Federal Mahkemesi: 6B_513/2026 sayılı karar, 8 Ekim 2026; 6 Kasım 2026 tarihinde kamuoyuna yansıdı.
Mahkeme kararının tam metni:
https://bgex.ch/bger/6b_513-2026
İlgili hukuki düzenlemeler:
- İsviçre Ceza Kanunu (StGB), 19. madde: Ceza sorumluluğu ve azalmış ceza sorumluluğu.
- İsviçre Ceza Kanunu (StGB), 66a. madde: Zorunlu ülkeden çıkarma ve ağır kişisel mağduriyet istisnası.
- İsviçre Ceza Kanunu (StGB), 66d. madde: Ülkeden çıkarma kararının uygulanmasına ilişkin koşullar.
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS), 3. madde: İnsanlık dışı veya aşağılayıcı muamele yasağı.
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS), 8. madde: Özel ve aile hayatına saygı hakkı.
Editör notu: Bu haber kamuya açık mahkeme kararına dayanılarak hazırlanmıştır. Mahkûm edilen kişinin kimliği, mahkeme kararındaki anonimleştirme korunarak aktarılmıştır. Haber genel hukuki bilgilendirme niteliğindedir.
Gündem
ZÜRİH’TE TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞININ OTURUM UZATMA TALEBİ REDDEDİLDİ: FEDERAL MAHKEMEDEN DİKKAT ÇEKEN KARAR!
İsviçre Federal Mahkemesi, Zürih Kantonu’nda yaşayan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının oturum izninin uzatılmamasına ilişkin kararı onadı. Ailenin beş yılı aşkın sürede aldığı yaklaşık 277 bin frank sosyal yardım, başvuru sahibinin çalışma hayatına katılımı, İsviçre vatandaşı eşiyle ayrılığı ve iki çocuğuyla ilişkisi davanın belirleyici unsurları oldu. Mahkeme, uzun yıllar İsviçre’de yaşamış olmanın ve sonradan tam zamanlı işe başlamanın tek başına oturum hakkını güvence altına almadığı sonucuna vardı.
Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal
instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal
ZÜRİH / LOZAN – 9 Kasım 2026
İsviçre’de yabancıların oturum izinlerinin uzatılmasına ilişkin önemli bir Federal Mahkeme kararı kamuoyuna yansıdı.
İsviçre Federal Mahkemesi, Zürih Kantonu’nda yaşayan ve 2016 yılında İsviçre vatandaşı eşiyle birlikte yaşamak amacıyla ülkeye gelen bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının oturum izninin uzatılmamasına yönelik kararı hukuka uygun buldu.
17 Eylül 2026 tarihinde verilen ve 6 Kasım 2026’da yayımlanan 2C_287/2026 sayılı karar, özellikle sosyal yardım geçmişi, ekonomik entegrasyon, evlilik sonrasında oturum hakkı ve çocuklarla sürdürülen aile ilişkileri bakımından dikkat çekiyor.
Dava, yalnızca geçmişte sosyal yardım alınmasıyla ilgili değil. Mahkeme, başvuru sahibinin uzun yıllar boyunca çalışma hayatına katılmak için gösterdiği çabaları, ailesinin sosyal yardımdan nasıl çıktığını, evlilik birliğinin sona ermesini ve çocuklarıyla fiilen sürdürdüğü ilişkiyi birlikte değerlendirdi.
Kararın en önemli yönlerinden biri de şu:
İsviçre’de sosyal yardım almak, her durumda ve otomatik olarak oturum izninin iptal edilmesi anlamına gelmiyor. Ancak uzun süreli sosyal yardım bağımlılığı, ekonomik entegrasyon eksikliğiyle birlikte değerlendirildiğinde oturum uzatma başvurularını olumsuz etkileyebiliyor.
2013’TE EVLENDİ, 2016’DA İSVİÇRE’YE GELDİ
Federal Mahkeme kararında kimliği A.A. olarak gizlenen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, 1989 doğumlu.
Başvuru sahibi, 19 Şubat 2013 tarihinde Türkiye’de 1995 doğumlu bir İsviçre vatandaşıyla evlendi.
Çiftin 2014 ve 2016 yıllarında iki çocuğu dünyaya geldi.
Erkek, 30 Temmuz 2016 tarihinde İsviçre’ye giriş yaptı. Kendisine 17 Ağustos 2016 tarihinde aile birleşimi kapsamında ilk oturum izni verildi.
Oturum izni daha sonraki yıllarda uzatıldı ve son olarak 29 Temmuz 2024 tarihine kadar geçerli oldu.
Ancak aile yaşamında ve ekonomik koşullarda yaşanan gelişmeler, sonraki oturum uzatma başvurusunun göç makamları tarafından yeniden değerlendirilmesine yol açtı.
AİLE BEŞ YILI AŞKIN SÜREDE 276.718 FRANK SOSYAL YARDIM ALDI
Dava dosyasındaki en önemli rakamlardan biri, ailenin aldığı sosyal yardımın toplam tutarı.
Mahkeme kararına göre başvuru sahibi, eşi ve iki çocuğundan oluşan aile, 1 Haziran 2016 ile 31 Ekim 2021 arasında toplam 276.718,20 İsviçre frangı sosyal yardım aldı.
Bu tutar yaklaşık 277 bin franka karşılık geliyor.
Önemli bir ayrıntı ise söz konusu yardımın yalnızca başvuru sahibine bireysel olarak ödenmiş bir tutar olmaması.
276.718,20 frank, dört kişilik ailenin ilgili dönemde aldığı toplam sosyal yardımı ifade ediyor.
Federal Mahkeme, ailelere yönelik sosyal yardımın değerlendirilmesinde eşlerin ekonomik durumlarının ve karşılıklı geçim yükümlülüklerinin birlikte ele alınabileceğini belirtti.
Bu nedenle başvuru sahibinin, yardımın yalnızca kendisinden kaynaklanmadığı yönündeki savunması tek başına yeterli görülmedi.
GÖÇ DAİRESİ DAHA ÖNCE UYARMIŞTI
Oturum izninin uzatılmaması kararı, herhangi bir ön uyarı olmadan alınmadı.
Mahkeme dosyasına göre Zürih Göç Dairesi, ailenin sosyal yardım geçmişi nedeniyle başvuru sahibine önce 17 Ağustos 2020 tarihinde yazılı hatırlatmada bulundu.
Ardından 12 Nisan 2022 tarihinde resmî uyarı yapıldı.
Bu uyarıda, oturum izninin geri alınması veya ileride uzatılmaması ihtimaline dikkat çekildi.
Böylece ekonomik bağımsızlık ve sosyal yardım geçmişiyle ilgili sorunlar, 2025 yılındaki ret kararından önce de göç makamlarının gündemindeydi.
AİLE 2021’DE SOSYAL YARDIMDAN NASIL ÇIKTI?
Davanın dikkat çekici noktalarından biri, ailenin 2021 yılında sosyal yardıma bağımlı olmaktan çıkmasıydı.
Mahkeme kararına göre İsviçre vatandaşı eş, Ağustos 2021’de mesleki eğitimini tamamladı.
1 Ekim 2021 tarihinde tam zamanlı bir işe başladı.
Bunun ardından aile sosyal yardım almadan geçimini sağlayabilir hâle geldi.
Başvuru sahibi, oturum uzatma davasında bu gelişmeyi lehine bir unsur olarak ileri sürdü.
Ancak mahkeme, sosyal yardımdan çıkılmasında esas belirleyici gelişmenin eşin tam zamanlı çalışmaya başlaması olduğunu değerlendirdi.
Bu nedenle ailenin sosyal yardımdan kurtulması, başvuru sahibinin kendi ekonomik entegrasyonunun yeterli düzeye ulaştığını göstermeye tek başına yeterli sayılmadı.
ÇOCUKLAR HAFTANIN DÖRT GÜNÜ DIŞARIDAN BAKIM ALIYORDU
Mahkemenin üzerinde durduğu bir diğer konu, başvuru sahibinin çalışma hayatına katılma imkânlarıydı.
Dosyada, çocukların haftanın dört günü aile dışından bakım hizmeti aldığı belirtildi.
Buna rağmen başvuru sahibinin uzun yıllar boyunca çalışma süresini yeterli ölçüde artırmaya yönelik girişimlerde bulunmadığı tespit edildi.
Başvuru sahibi, aile yaşamında hem geçimi sağlama hem de çocukların bakımını üstlenme sorumluluklarının bulunduğunu savundu.
Ancak Federal Mahkeme, önceki mahkemenin bu konudaki tespitlerinin açıkça hatalı olduğunu gösteren yeterli kanıt sunulmadığı sonucuna vardı.
Bu değerlendirme, çocuk bakımının göç hukukunda önemsiz olduğu anlamına gelmiyor.
Aksine aile içindeki bakım sorumlulukları ve kişisel koşullar, entegrasyon değerlendirmesinde dikkate alınabiliyor.
Fakat somut davada, çocukların bakım düzeni ile başvuru sahibinin çalışma çabaları birlikte değerlendirildiğinde ekonomik entegrasyonun yeterli olmadığı sonucuna ulaşıldı.
2025’TE TAM ZAMANLI İŞE BAŞLAMASI NEDEN YETERLİ GÖRÜLMEDİ?
Başvuru sahibi 2025 yılında tam zamanlı bir işte çalışmaya başladı.
Bu gelişme, kişinin ekonomik durumunda olumlu bir değişiklik anlamına geliyordu.
Ancak Federal Mahkeme, oturum izni değerlendirmesinde yalnızca son dönemdeki çalışma durumunun değil, İsviçre’deki bütün ikamet sürecinin dikkate alınabileceğini belirtti.
Mahkemeye göre kişinin geçmişteki sosyal yardım bağımlılığı, çalışma hayatına katılımı ve ekonomik bağımsızlığa ulaşmak için gösterdiği çabalar da entegrasyon değerlendirmesinin parçası.
Başvuru sahibinin tam zamanlı işe başlamasının göç hukuku süreci devam ederken gerçekleşmesi de dikkate alındı.
Mahkeme, bu olumlu gelişmenin önceki yıllara ilişkin entegrasyon eksikliğini gidermeye yeterli olmadığı sonucuna vardı.
Buradan çıkarılması gereken sonuç, sonradan işe başlayan herkesin oturum başvurusunun reddedileceği değil. Somut olayda çalışma geçmişinin bütünü ve başvuru sahibinin kişisel koşulları belirleyici oldu.
2023’TE EŞLER AYRILDI: OTURUM HAKKI NASIL ETKİLENDİ?
Dava yalnızca ekonomik durumla sınırlı değildi.
Başvuru sahibinin İsviçre’deki oturum izni, başlangıçta İsviçre vatandaşı eşiyle aile birleşimine dayanıyordu.
Mahkeme dosyasına göre kadın, Kasım 2023 ortasında ortak konuttan ayrıldı.
15 Aralık 2023 tarihinde iki çocukla birlikte başka bir adrese taşındı.
1 Nisan 2024 tarihinden itibaren ise çocuklarla birlikte yeni partneriyle yaşamaya başladı.
Bu gelişme, başvuru sahibinin evlilik birliği sona erdikten sonra İsviçre’de oturum hakkını hangi hukuki gerekçelerle sürdürebileceği sorusunu gündeme getirdi.
İsviçre hukukunda evlilik yoluyla alınan oturum izni, eşlerin ayrılması durumunda her zaman otomatik olarak sona ermiyor.
Ancak evlilik sonrası oturum hakkının devam etmesi için belirli yasal koşulların karşılanması gerekiyor.
ÜÇ YILDAN UZUN EVLİLİK OTURUM İZNİ İÇİN YETERLİ Mİ?
Davanın merkezinde İsviçre Yabancılar ve Entegrasyon Yasası’nın (AIG) 50. maddesi bulunuyor.
Bu madde, belirli koşullarda evlilik veya aile birliği sona erdikten sonra oturum hakkının devam etmesini düzenliyor.
AIG Madde 50, birinci fıkra, (a) bendi kapsamında iki temel koşul öne çıkıyor:
- Evlilik birliğinin en az üç yıl sürmüş olması.
- Yasada öngörülen entegrasyon kriterlerinin karşılanması.
Bu iki koşulun birlikte sağlanması gerekiyor.
Federal Mahkeme, söz konusu davada evlilik birliğinin üç yıldan uzun sürdüğünü kabul etti.
Dolayısıyla ilk koşul tartışmalı değildi.
Ancak mahkeme, başvuru sahibinin ekonomik entegrasyonunun yeterli olmadığı sonucuna vardı.
Bu nedenle yalnızca evlilik süresine dayanılarak oturum izninin uzatılması gerektiği yönündeki talep kabul edilmedi.
EKONOMİK ENTEGRASYON NE ANLAMA GELİYOR?
İsviçre’de yabancıların entegrasyonu yalnızca Almanca, Fransızca veya İtalyanca bilmeleriyle değerlendirilmiyor.
AIG’nin 58a maddesinde farklı entegrasyon kriterleri yer alıyor.
Bunlar arasında kamu güvenliği ve düzenine saygı, Federal Anayasa’nın değerlerine bağlılık, dil yeterliliği ve ekonomik hayata veya eğitime katılım bulunuyor.
Ekonomik hayata katılım değerlendirmesinde kişinin geçimini nasıl sağladığı, çalışma geçmişi ve sosyal yardım bağımlılığı önem taşıyabiliyor.
Ancak mahkeme içtihadı, herkesin yüksek maaşlı bir işe sahip olmasını veya kesintisiz bir kariyer geçmişi bulunmasını şart koşmuyor.
Önemli olan, kişinin somut koşulları çerçevesinde ekonomik hayata katılımının ve geçimini sağlama durumunun değerlendirilmesi.
Hastalık, engellilik ve diğer önemli kişisel koşullar da yasal çerçevede dikkate alınabiliyor.
Bu davada mahkeme, başvuru sahibinin uzun süreli sosyal yardım geçmişiyle birlikte çalışma çabalarını yetersiz buldu.
ALMANCA BİLGİSİ DE DEĞERLENDİRİLDİ
Başvuru sahibi, İsviçre’deki entegrasyonunu savunurken dil bilgisine ilişkin belgeler de sundu.
Mahkeme dosyasında Almanca yeterliliğine ilişkin değerlendirmeler yer aldı.
Önceki yargılama aşamasında kişinin A2 düzeyindeki Almanca bilgisi dikkate alınmıştı.
Federal Mahkeme aşamasında B1 düzeyinde bir Almanca diploması da gündeme geldi.
Ancak bu belge, önceki mahkeme kararından önce mevcut olmasına rağmen Federal Mahkeme önünde ilk kez sunulmuştu.
Mahkeme, belgenin neden daha önce sunulmadığının usul kurallarına uygun biçimde açıklanmadığını belirterek diplomayı değerlendirmeye alamadı.
Bu durum, oturum davalarında yalnızca bir belgeye sahip olmanın değil, belgenin ilgili yargılama aşamasında zamanında sunulmasının da önemli olduğunu gösteriyor.
ÇOCUKLARIN İSVİÇRE’DE YAŞAMASI OTURUM HAKKI SAĞLAR MI?
Başvuru sahibi, İsviçre’de yaşayan iki çocuğuyla aile ilişkisine de dayanarak oturum izninin uzatılmasını talep etti.
Bu noktada Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 8. maddesi gündeme geldi.
Söz konusu madde, özel hayata ve aile hayatına saygı hakkını güvence altına alıyor.
Ancak Federal Mahkeme, İsviçre’de yaşayan bir çocuğa sahip olmanın her durumda yabancı ebeveyne otomatik oturum hakkı sağlamadığını belirtti.
Mahkeme, özellikle velayeti veya fiilî bakım sorumluluğu kendisinde bulunmayan ebeveynlerin çocuklarıyla kurduğu ilişkinin niteliğini değerlendirdi.
Bu değerlendirmede duygusal yakınlık, ekonomik sorumluluk, fiilî görüşme düzeni ve aile ilişkisinin gerçek hayatta nasıl sürdürüldüğü önem taşıyor.
MART 2024’TEN İTİBAREN İLİŞKİ TELEFON GÖRÜŞMELERİYLE SINIRLI KALDI
Mahkeme kararına göre çocuklar anneleri ve annenin yeni partneriyle birlikte yaşıyor.
Başvuru sahibinin çocuklarıyla ilişkisi ise Mart 2024’ten itibaren telefon görüşmeleriyle sınırlı kaldı.
Mahkeme, bu temasın olağan bir kişisel görüşme hakkının fiilen kullanılmasına eşdeğer olmadığını değerlendirdi.
Ayrıca başvuru sahibinin belirlenen çocuk bakım ve geçim katkılarını ödediği veya başka biçimde maddi bakım sağladığı da dosyada yeterince kanıtlanmış değildi.
Bu nedenle mahkeme, çocuklarla oturum hakkını zorunlu kılacak ölçüde güçlü duygusal ve ekonomik ilişkinin ortaya konulamadığı sonucuna vardı.
Burada dikkat edilmesi gereken nokta, mahkemenin ebeveyn-çocuk ilişkisini yalnızca çocukların İsviçre’de yaşamasına göre değil, ilişkinin fiilen nasıl sürdürüldüğüne göre değerlendirmesi.
AİLE HAYATINA SAYGI HAKKI NEDEN OTURUMU GARANTİ ETMEDİ?
AİHS’nin 8. maddesi, aile hayatına saygı hakkını koruyor.
Ancak bu koruma, her yabancıya istediği ülkede sınırsız oturum hakkı tanımıyor.
Mahkemeler, aile ilişkilerinin gerçek niteliğini ve oturum izninin uzatılmamasının doğuracağı sonuçları değerlendiriyor.
Özellikle çocuklarla sürdürülen yakın ve fiilî aile ilişkileri önemli olabiliyor.
Bu davada ise mahkeme, mevcut temasın sınırlı olması ve ekonomik ilişkinin yeterince kanıtlanamaması nedeniyle aile hayatına saygı hakkından hareketle oturum izninin uzatılmasının zorunlu olmadığına karar verdi.
Bu değerlendirme, farklı koşullarda çocuklarıyla düzenli ve yakın ilişki sürdüren bütün ebeveynler için aynı sonucun geçerli olduğu anlamına gelmiyor.
SEKİZ YILI AŞKIN İKAMET NEDEN YETERLİ OLMADI?
Başvuru sahibi, uzun süredir İsviçre’de yaşadığını ve burada özel hayat kurduğunu da ileri sürdü.
Federal Mahkeme, özel hayata saygı hakkının belirli koşullarda oturum hakkı bakımından önem taşıyabileceğini kabul ediyor.
Ancak ikamet süresi tek başına değerlendirilmez.
Kişinin ekonomik, mesleki, dilsel ve sosyal entegrasyonu da dikkate alınır.
Dava kapsamında mahkeme, başvuru sahibinin 2016 yılından itibaren İsviçre’de yaşamasına rağmen ekonomik entegrasyonunun yeterli olmadığını değerlendirdi.
Ayrıca ülkede kalmasını zorunlu kılacak ölçüde güçlü başka sosyal bağların da ortaya konulamadığı sonucuna vardı.
Bu nedenle özel hayata saygı hakkına dayanılarak yapılan değerlendirme de başvuru sahibinin lehine sonuçlanmadı.
TÜRKİYE’DEKİ DEPREM BÖLGESİNDEN GELMESİ DE DOSYADA ELE ALINDI
Başvuru sahibi, Türkiye’de 2023 yılında büyük depremden etkilenen bir bölgeden geldiğini de belirtti.
Mahkeme, önceki yargılama aşamasında bu durumun dikkate alındığını kaydetti.
Ancak sunulan açıklamaların, önceki mahkemenin olaylara ilişkin tespitlerinin açıkça hatalı olduğunu göstermediği sonucuna vardı.
Bu nedenle söz konusu husus, somut davada oturum uzatma kararını değiştirmeye yeterli görülmedi.
Bu değerlendirme, depremden etkilenen bölgelerden gelen herkesin kişisel koşullarının aynı şekilde ele alınacağı anlamına gelmiyor.
ZÜRİH GÖÇ DAİRESİNDEN FEDERAL MAHKEMEYE UZANAN SÜREÇ
Davanın önemli tarihleri şöyle:
| Tarih | Gelişme |
|---|---|
| 19 Şubat 2013 | Türkiye’de İsviçre vatandaşıyla evlilik |
| 30 Temmuz 2016 | İsviçre’ye giriş |
| 17 Ağustos 2016 | İlk oturum izninin verilmesi |
| 2016–2021 | Ailenin toplam 276.718,20 CHF sosyal yardım alması |
| 17 Ağustos 2020 | Zürih Göç Dairesinin ilk yazılı hatırlatması |
| 12 Nisan 2022 | Oturumun geri alınması veya uzatılmaması ihtimaline ilişkin uyarı |
| Kasım–Aralık 2023 | Eşlerin ayrı yaşamaya başlaması |
| Mart 2024 | Çocuklarla temasın telefon görüşmeleriyle sınırlı kalması |
| 17 Nisan 2025 | Oturum uzatma talebinin reddedilmesi |
| 1 Ekim 2025 | Zürih Güvenlik Direktörlüğünün itirazı reddetmesi |
| 1 Nisan 2026 | Zürih İdare Mahkemesinin ret kararını onaması |
| 14 Mayıs 2026 | Federal Mahkemeye başvuru |
| 17 Eylül 2026 | Federal Mahkemenin kararı |
| 6 Kasım 2026 | Kararın yayımlanması |
FEDERAL MAHKEME NEYE KARAR VERDİ?
Federal Mahkeme, başvuru sahibinin oturum izninin uzatılmasına yönelik talebini kabul etmedi.
Mahkeme, evlilik birliğinin üç yıldan uzun sürdüğünü kabul etmekle birlikte ekonomik entegrasyon koşulunun karşılanmadığı sonucuna vardı.
Ayrıca çocuklarla sürdürülen ilişkinin niteliğinin ve özel hayat bağlarının, somut olayda oturum izninin uzatılmasını zorunlu kılmadığını değerlendirdi.
Böylece Zürih makamlarının oturum uzatma başvurusunu reddeden kararı Federal Mahkeme aşamasında da geçerliliğini korudu.
Karar, kişinin İsviçre’den fiilen hangi tarihte ayrıldığını göstermiyor. Mahkemenin onadığı hukuki sonuç, oturum izninin uzatılmaması ve göç makamlarının ayrılış yönündeki kararının geçerli kalması.
SOSYAL YARDIM ALAN HERKESİN OTURUMU TEHLİKEDE Mİ?
Hayır.
Bu kararın yanlış yorumlanmaması gerekiyor.
İsviçre’de sosyal yardım almak, bütün yabancıların oturum izinlerinin otomatik olarak iptal edileceği veya uzatılmayacağı anlamına gelmiyor.
Her dosyada kişinin oturum statüsü, sosyal yardımın süresi ve miktarı, yardım alma nedenleri, çalışma imkânları, aile ilişkileri ve diğer kişisel koşulları değerlendirilir.
Örneğin sağlık sorunları, engellilik, bakım yükümlülükleri veya kişinin kendi iradesi dışında gelişen koşullar hukuki değerlendirmede önem taşıyabilir.
Ayrıca bu davanın temel hukuki meselesi, yalnızca sosyal yardım nedeniyle mevcut oturum izninin geri alınması değil; evlilik sonrasında devam eden oturum hakkı için gerekli entegrasyon koşullarının karşılanıp karşılanmadığıydı.
Federal Mahkeme de kararında bu ayrımı açıkça ortaya koydu.
İSVİÇRE’DE YAŞAYAN TÜRK VATANDAŞLARI AÇISINDAN NE ANLAMA GELİYOR?
Karar, İsviçre’de aile birleşimi yoluyla oturum izni alan ve daha sonra evlilik birliği sona eren kişiler açısından önemli hukuki soruları gündeme getiriyor.
Özellikle ekonomik bağımsızlık, iş arama çabalarının belgelenmesi, dil yeterliliği ve aile bağlarının fiilen sürdürülmesi gibi konular oturum değerlendirmelerinde önem taşıyabiliyor.
Ancak tek bir mahkeme kararından hareketle İsviçre’de yaşayan bütün Türk vatandaşları için aynı sonucun geçerli olduğu söylenemez.
Her oturum dosyası, kişinin sahip olduğu izin türüne, hukuki dayanağına ve somut koşullarına göre ayrı değerlendirilir.
Bu nedenle oturum izniyle ilgili resmî uyarı alan veya aile birleşimine dayalı oturum hakkı konusunda sorun yaşayan kişilerin kendi dosyalarına özgü hukuki değerlendirme yaptırmaları önem taşıyor.
SIK SORULAN SORULAR
Zürih’teki Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının oturumu neden uzatılmadı?
Mahkeme, uzun süreli sosyal yardım geçmişi ve yetersiz çalışma çabaları nedeniyle ekonomik entegrasyon koşulunun karşılanmadığı sonucuna vardı. Aile ve özel hayat bağları da oturumun uzatılmasını zorunlu kılacak düzeyde görülmedi.
Ailenin aldığı 277 bin frank yalnızca başvuru sahibine mi ödendi?
Hayır. 276.718,20 frank, başvuru sahibi, eşi ve iki çocuğundan oluşan ailenin 2016–2021 dönemindeki toplam sosyal yardım tutarıydı.
Ailenin sosyal yardımdan çıkması neden yeterli olmadı?
Mahkeme, bu gelişmenin esas olarak eşin mesleki eğitimini tamamlayıp tam zamanlı işe başlaması sayesinde gerçekleştiğini değerlendirdi.
2025 yılında tam zamanlı işe başlaması neden kararı değiştirmedi?
Mahkeme, yalnızca son çalışma durumunu değil, önceki yıllardaki ekonomik entegrasyonu ve çalışma çabalarını da değerlendirdi.
İsviçre vatandaşıyla üç yıldan uzun evli olmak oturum hakkı sağlar mı?
Belirli evlilik sonrası oturum hükümlerinde en az üç yıllık evlilik birliği önemli bir koşuldur. Ancak ilgili entegrasyon kriterlerinin de karşılanması gerekir.
İsviçre’de çocuk sahibi olmak oturum iznini garanti eder mi?
Hayır. Çocuklarla fiilî ve yakın ilişkinin niteliği, ekonomik bağlar ve diğer koşullar birlikte değerlendirilir.
Sosyal yardım alan herkesin oturum izni iptal edilir mi?
Hayır. Oturumla ilgili kararlar otomatik değildir. Her kişinin hukuki durumu ve kişisel koşulları ayrı değerlendirilir.
Karar ne zaman verildi?
Federal Mahkeme kararı 17 Eylül 2026 tarihinde verdi. Karar 6 Kasım 2026’da yayımlandı.
SONUÇ: OTURUM KARARINDA TEK BİR RAKAM DEĞİL, BÜTÜN YAŞAM KOŞULLARI BELİRLEYİCİ OLDU
Zürih’te yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının oturum izninin uzatılmamasına ilişkin Federal Mahkeme kararı, İsviçre göç hukukunda ekonomik entegrasyonun önemini bir kez daha gündeme getirdi.
Ailenin yaklaşık 277 bin franklık sosyal yardım geçmişi önemli bir unsur olsa da karar yalnızca bu tutara dayanmadı.
Mahkeme, başvuru sahibinin çalışma çabalarını, ailenin ekonomik bağımsızlığa nasıl ulaştığını, evlilik birliğinin sona ermesini, çocuklarla fiilî ilişkisini ve İsviçre’deki özel hayat bağlarını birlikte değerlendirdi.
Kararın temel mesajı, sosyal yardım alan herkesin oturumunu kaybedeceği değil; evlilik sonrası oturum hakkı değerlendirilirken ekonomik entegrasyonun ve somut aile bağlarının belirleyici olabileceğidir.
Cemil Baysal
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 Haber
Kaynak ve hukuki dayanaklar
İsviçre Federal Mahkemesi: 2C_287/2026 sayılı karar, 17 Eylül 2026; yayımlanma tarihi 6 Kasım 2026.
LUDOVICO PALADINI: İSVİÇRE’Yİ BÜYÜLEYEN İTALYAN YETENEK! 2026 JUNE JOHNSON GENÇ YETENEK ÖDÜLÜ ONUN
İSVİÇRE TİYATROSUNUN BÜYÜK ONURU: MICHÈLE GURTNER’E 2026 GRAND PRIX ÖDÜLÜ!
İSVİÇRE’DE 45 YILDIR YAŞAYAN TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞINA 8 YIL SINIR DIŞI KARARI!
ZÜRİH’TE TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞININ OTURUM UZATMA TALEBİ REDDEDİLDİ: FEDERAL MAHKEMEDEN DİKKAT ÇEKEN KARAR!
Edebiyatın İzinde
Okurunu Yüz Yıl Bekleyen Kitaplar
İLHAM VEREN HİKAYELER:
Sanayinin Anka Kuşu: Zehra Karakaş’ın Yeni Yolculuğu
İSVİÇRE’DE AKILLI GÖZLÜK ALARMI: GECE KULÜBÜNDE, RESTORANDA VE HAVUZDA GİZLİ ÇEKİM TEHLİKESİ!
MİGROS’TA BÜYÜK DEĞİŞİM! ÇALIŞANLARI VE MÜŞTERİLERİ NELER BEKLİYOR?
-
Gündem2 Jahren agoTELEGRAM’DA ŞOK EDEN GRUPLAR: TECAVÜZ AĞLARI VE K.O. DAMLALARI
-
Ekonomi3 Jahren agoİsviçre’de Maaş Dengesi: Ortalama bir Kişinin Maaşı 6788 CHF
-
E-Dergi3 Jahren agoİsviçre’nin Sesi Şubat 2024
-
İsviçre3 Jahren agoDünyanın En İyi Sağlık Kurumları: İlk 250 Hastane Sıralamasında İsviçre’den 10 Hastane
-
Yaşam3 Jahren agoKıskanç Kaynana Belirtileri: Gözden Kaçırmamanız Gereken 10 İşaret
-
Gündem2 Jahren ago
ERDOĞAN KARŞITI PAYLAŞIMLARI SIĞINMA BAŞVURUSUNDA HAKLI GEREKÇE OLARAK GÖRÜLMEDİ
-
Dünya2 Jahren ago
META’NIN COVİD-19 AŞILARIYLA İLGİLİ YANILTICI BİLGİ KARARI: İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜ KISITLIYOR MU?
-
Gündem2 Jahren ago
TÜRKİYE’DEN GELEN SIĞINMA BAŞVURULARINA GETİRİLEN SERT UYGULAMALARA TEPKİ