İsviçre
Eski Zürih Başkonsolosu Gürsel Demirok’un Akçağaç Hikayesi
Gürsel Demirok’un Zürih’teki Akçaağaç Hikayesi:
Gürsel Demirok, Medya Günlüğü sayfasında kaleme aldığı bu yazısında, İsviçre Türk Kadınlar Derneği’nin 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı kapsamında düzenlediği Haber özel bir kahvaltı programını ve bu etkinlik çerçevesinde 20 yıl önce Zürih’te dikilen akçaağacın hikayesini anlatyor. 19 Mayıs 2004’te, Winterthur’da dikilen bu akçaağaç, İsviçre’deki Türk toplumunun kültürel ve manevi değerlerine bağlılığının ve entegrasyonunun bir sembolü olarak büyük bir anlam taşıyor. Gürsel Demirok, bu anlamlı ağacın dikim sürecine ve bugünkü kutlamalara dair duygu ve düşüncelerini paylaşıyor.
Medya Günlüğü’nde yazdığı yazı Linki

İşte Yazının tamamı:
“İsviçre Türk Kadınlar Derneği, 19 Mayıs Pazar günü 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı kapsamında özel bir kahvaltı programı düzenledi.
Winterthur’da gerçekleştirilen bu etkinliğe çok sayıda vatandaş katılım gösterdi. Etkinlikte, 20 yıl önce dönemin Zürih Başkonsolosu Gürsel Demirok’un önerisiyle dikilen ağacın yıl dönümü kutlandı. Kahvaltının ardından katılımcılar, 20 yıllık ağacı ziyaret etti ve bu özel anı hep birlikte kutladı. İsviçre Türk Kadınlar Derneği’nin o dönemdeki başkanı olan Fatma Jäggli, bugünkü programın anlam ve önemini anlattı. Jäggli, bu ağacın Türk toplumunun İsviçre’deki varlığını ve birlikteliğini simgelediğini vurgulayarak, bu tür etkinliklerin toplumsal bağları güçlendirdiğini belirtti.”
İsviçre’den dostum Cemil Baysal’ın yukarıdaki yazısını geçenlerde sosyal medyada okudum ve çok mutlu oldum. Yazının altında o yıllardaki dernek başkanı Fatma Jaggli’nin ağacın öyküsünü anlatan bir video mesajı vardı. Jaggli mesajında, önerim üzerine dikilen ağacın İsviçre toprağının yanı sıra tarafımdan Türkiye’den getirtilen toprakla beslendiğini hatırlatıyordu.
19 Mayıs 2004’te Zürih’te (Winterthur) İsviçre Türk Kadınları Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği tarafından bir parka akçaağaç dikilmişti. Ağaç, İsviçre’ye gelen birinci nesilin anısına, İsviçre’deki Türk toplumunun kültürel ve manevi değerlerine bağlılığının, aynı zamanda İsviçre’ye entegrasyonunun, orada kök salmış olmalarının bir simgesi niteliğindeydi.
Cemil Baysal’ın yazısı beni çok mutlu etti ve duygulandırdı ,yıllar öncesine götürdü. “Bu akçaağaç da nereden çıktı?” diye düşünenler olabilir. Anlamlı bir öyküsü var, anlatayım.
Zürih’te Başkonsolos iken (2000-2004) Avrupa Türkleri ile ilgili gözlem ve düşüncelerimi Post gazetesinde yazarak insanlarımıza ulaşmaya çalışırdım. Bu yazıların yol gösterici olduğu söylenirdi. Bu yazılardan biri de “Neden olmasın?” başlığı ile Kasım 2003’te yayınlanmıştı Post gazetesinde. Yazıda, 25 yıl sonra İsviçre’deki Türk toplumunun ulaşacağı konum ve karşılaşacağı sorunlar bir öykü olarak anlatılıyordu. Öykünün kahramanı İsviçre Türk Toplumu Başkanı Betül Hanım, ITT’nin kuruluşunun 25. yıl dönümü vesilesiyle düzenlenen etkinlikler hakkında bilgi verirken şöyle konuşuyordu:
“… Oradan bir parka gidilecek. Parkta bir çınar ağacımız var. Bu çınar ağacı bizler için ayrı bir anlam ve öneme sahip. Umuda yolculuğa çıkan dedelerimizin, ninelerimizin buralara taşıdıkları kültürel ve manevi değerlerimizin sembolü olarak görüyoruz o ağacı. Ayrıca hepimizin gönlünde yaşayan Türkiye ve Avrupa sevdasının, yaşadığımız bu güzel ülke İsviçre ve İsviçre halkıyla bütünleşmemizin ve yılların deneyimleriyle güçlü bir toplum haline gelmemizin bir sembolü olarak da görüyoruz o ağacı. Çınar ağacının dalları, çocuklarını koruyup kollayan bir annenin müşfik kolları gibidir. Analarımız dikmiş yıllar önce bir fidan olarak. Yavrularının kültürel ve manevi değerlerini korumalarına nasıl özen gösteriyorlar ise, toprak ana gibi, fidanı korumuşlar, iyice kök salsın güçlensin diye. Bugün o fidan koca bir çınar. Sanki Tûba’nın kendisi. İnsanlarımız, sık sık bu parka gelerek bu ağacın altında, hamileriymiş gibi, dal budak sarmış gövdesinin yaydığı huzura, serin gövdesinin verdiği ferahlığa koşarlar…”
Toplumumuz tarafından ilgiyle karşılanan bu öyküden esinlenerek İsviçre Türk Kadınları Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği Başkanı Fatma Jajjli ve Yönetim Kurulu üyelerine bir parka, öyküde söz edildiği gibi, bir ağaç dikmelerini telkin etmiştim. Sağ olsunlar bu dileğimi gerçekleştirdiler. Dernek, 2004’te anlamlı bir günde, 19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı’nda, birinci kuşağın anısına saygı olarak Winterthur’da bir parka Winterthur Şehir Belediyesi’nin değerli yardımlarıyla akçaağaç fidesi dikti. Bir plaket koydu. Oğlum Barış’ın Türkiye’den getirdiği toprağı da fidanın dibine döktük. Birinci kuşağın bin bir güçlüğü aşarak ve büyük bir mücadele vererek toplumumuzu bu noktaya ulaştırdığı göz önünde tutulduğunda dikilen akçaağaç fidesi daha büyük bir anlam kazanmaktaydı.
“Bir yıl sonrasını düşünen buğday eker, on yıl sonrasını düşünen ağaç diker, yüzyıl sonrasını düşünen de insan yetiştirir” demişler. Bu itibarla kadınlarımızın girişimi aynı zamanda Türk toplumunu yarınlara taşıyacak yavrularına karşı duydukları sorumluluk duygusunun ve ileriki yıllarda güçlü bir toplum haline gelme arzusunun bir ifadesiydi. Winterthur Şehir Belediyesi’nden temsilcilerin de katıldığı dikim töreninde ikinci kuşak kadınlarımızı görmeliydiniz. Her biri şefkatli avuçlarıyla fidanın köklerine İsviçre toprağıyla harmanlanan Türkiye’den getirdiğimiz ana vatan toprağını koymak ve körpe bedenini okşamak için sıraya girmişti. Fidanı hemen benimsemiş, bağırlarına basmışlardı. Bakıma muhtaç bir yavruya nasıl yaklaşılırsa, öyle yaklaşmışlardı ağaca. Eğilmesin diye destek yapmışlardı. Kimseler zarar vermesin diye çitle çevirmişlerdi.

Törenin en gözde konukları ise Hatun ve Tûba öğretmenlerin öğrencileriydi. Ellerinde Türk ve İsviçre bayraklarıyla merakla bakıyorlardı etraflarında olup bitenleri anaokulu öğrencileri anlayamamışlardı insanların dikilen fidana ve kendilerine bu denli ilgi göstermelerinin nedenini. Türkçe ve Türk Kültürü derslerine devam eden öğrenciler ise parka neden geldiklerini biliyorlardı. Anlatmıştı öğretmenleri ağacın insan yaşamındaki önemini, dikilen fidanın değerini. Dedeleriyle birlikte fidanın köklerine toprak koyarken mutluydular. Akçaağaç, birinci kuşağa duyulan şükran hislerinin yanı sıra, İsviçre’deki Türk toplumunun Türkiye sevdası ile İsviçre’ye entegrasyonunun bir sembolüydü.
Zaman çok hızlı geçiyor. Ancak o günlerin unutmadığım güzel anıları bende de taptaze. Dilerim “Neden Olmasın?” başlıklı öykünün kahramanı Betül Hanım’ın yukarıda işaret ettiğim konuşmasında dile getirdiği hususlar bir gün gerçekleşir. Akçaağaç, birinci kuşağa duyulan şükran hislerinin yanı sıra, İsviçre’deki Türk toplumunun Türkiye sevdasıyla İsviçre’ye entegrasyonunun bir sembolü. Toprak ağacı besleyen, yaşatan en önemli unsur. Tıpkı hava, su, güneş gibi. Hava, su, güneş İsviçre’nin toplumumuza, başta eğitim olmak üzere sağladığı olanaklar ise, toprakta birinci kuşağın oralara taşıdığı kültürel ve manevi değerlerimiz. Hepsi birbirini tamamlıyor. Entegrasyon bu olmalı.
20 yıl önce yazdığım bir yazımda şöyle demişim:
“Kadınlarımız, yavrularının kültürel ve manevi değerlerini korumalarına ve eğitimlerine nasıl özen özen gösteriyorlarsa, akçaağacın köklenmesine ve güçlenmesine öyle özen gösterecekler. Gençlerimiz de kadınlarımıza destek olacaklar. Aradan on yıllar geçecek ve 19 Mayıs’ta dikilen fidan büyüyüp İsviçre Türk toplumunun ağacı olacak, insanlarımız akçaağacın bulunduğu parkta her 19 Mayıs’ı birlikte kutlayacaklar…”
Akçaağacın dikilmesinin 20. yıl dönümünde Zürih’te düzenlenen kutlama bu açıdan benim için çok anlamlı. Kadınlarımızın akçaağaca sahip çıktıklarının, değer verdiklerinin bir göstergesi. Başta Fatma Jaggli, kendilerini içtenlikle kutluyorum, sevgi ve selamlarımı sunuyorum. Kutlamada, akçaağacın fidesinin dikimine katılmış çocuklarımızın da gençler olarak hazır bulunmuş olabileceğini düşünüyorum.
Öte yandan, insanlarımızın yoğun olarak yaşadığı diğer ülkelerdeki kadın derneklerimizin, İsviçre Türk Kadınlar Derneği’ni örnek alarak, yerel makamlarla iş birliği ile yaşadıkları yörelerdeki parklara sembol niteliğinde akçaağaçlar dikmelerini diliyorum.

Gürsel Demirok
Emekli diplomat. 1945 yılında doğdu. Darüşşafaka Lisesi’ni 1964 yılında bitirdi. 1968 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden mezun oldu. 1969’da Dışişleri Bakanlığı’na girdi. Türkiye Daimi Temsilciliğinde görevli olduğu yıllarda (1974-1977) BM Genel Kurulu 4, Komite (Decolonisation Committee) Raportörlüğüne seçildi. Kuveyt”in, Irak tarafından işgal edildiği tarihlerde, Kuveyt Büyükelçiliğimiz Müsteşarı idi. 1993-1997 yılları arasında Mainz Başkonsolosu olarak görev yaptı. Bu görevde iken girişimlerde bulunarak Mustafa Kemal Atatürk’ün 1917’de Veliaht Vahdettin ile birlikte Almanya’ya yaptığı ziyaret anısına Türk heyetinin kaldığı görev bölgesindeki Bad Kreuznach Park Hotel‘de 23 Nisan 1997 de Atatürk Salonu açılmasını ve ziyaret anısına otelin girişine bir yazıt konulmasını sağladı. Açılış görkemli bir törenle gerçekleştirildi. Otel bugün Türklerin etkinlikler düzenledikleri bir mekâna dönüştü. 1997 yılında Dışişleri Bakanlığı müşaviri olarak atandı. Bakanlık müşaviri iken, Başbakanlık İnsan Hakları Koordinatör Üst Kurulu Sekreterya Başkanı oldu. 57. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti döneminde hazırladığı ilerici insan hakları raporu AB Kopenhag Kriterlerinin karşılanmasına yönelik çalışmalar da referans belgesi olarak kullanıldı ve “Demirok Raporu “olarak anıldı. 2000-2004 yılları arasında Zürih Başkonsolosu olarak görev yaptı. Zürih Başkonsolosluğu binasında Park Hotel’deki Atatürk Salonuna benzer bir Atatürk Salonu açtı. Salonda Kurtuluş savaşı ve Cumhuriyetin kuruluş yıllarına ilişkin belge ve fotoğraflar yer almakta. Bu salonda da Türkleri buluşturan etkinlikler düzenlenmekte. Mainz ve Zürih‘te Başkonsolos iken vatandaşlarımızla birlikte olmaya, derneklerinin düzenledikleri etkinliklere katılmaya, çocuklarımızı okullarında ziyaret etmeğe, gençlerin sportif müsabakalarına katılmaya büyük önem verdi. 2004 yılında Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreteri Yiğit Alpogan’ın başdanışmanı oldu, 2005 yılında MGK Araştırma ve Değerlendirme Dairesi Başkanı olarak atandı ve bu görevindeyken 2010 yılında yaş haddinden emekliye ayrıldı. MGK Araştırma ve Değerlendirme Dairesi Başkanlığı’na atanmış ilk sivil görevlidir. Atatürk’ün Almanya gezisi ve Avrupa’daki Türkler üzerine kitapları var. Emekli olduktan sonra medyada köşe yazıları kaleme almaya başladı .






Gündem
CENEVRE’DE 128 ÜLKE OTONOM SİLAHLARI GÖRÜŞÜYOR! YAPAY ZEKÂ SAVAŞTA ÖLÜM KARARI VEREBİLİR Mİ?
Birleşmiş Milletler çatısı altında Cenevre’de başlayan uluslararası görüşmelerde, insan müdahalesi olmadan hedef seçebilen ölümcül otonom silah sistemlerinin geleceği tartışılıyor. Belirli Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesi’nin 128 taraf devletini kapsayan süreçte, bağlayıcı kurallar hazırlanıp hazırlanmayacağı konusunda görüş ayrılıkları bulunuyor. ABD, Rusya ve İsrail’in tutumu müzakerelerin en önemli başlıklarından biri.
Cenevre’de önemli güvenlik toplantısı
İsviçre’nin Cenevre kentinde, savaş teknolojilerinin geleceğini ilgilendiren önemli bir uluslararası konferans başladı.
16–20 Kasım 2026 tarihleri için planlanan toplantı, Birleşmiş Milletler çerçevesindeki Belirli Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesi’nin yedinci gözden geçirme konferansı kapsamında düzenleniyor.
Sözleşmeye 128 devlet taraf.
Bu sayı, bütün ülkelerin aynı öneriyi desteklediği anlamına gelmiyor. Tam tersine toplantının önemli amaçlarından biri, farklı görüşlere sahip devletlerin ortak bir yaklaşım geliştirip geliştiremeyeceğini değerlendirmek.
Ölümcül otonom silah sistemi nedir?
Otonom silah sistemleri, belirli koşullarda insanın her hedef için ayrı komut vermesine gerek kalmadan hedef belirleyebilen ve güç kullanabilen teknolojileri kapsıyor.
Bu sistemlerde sensörler, bilgisayar yazılımları ve bazı durumlarda yapay zekâ yöntemleri kullanılabiliyor.
Ancak her insansız hava aracı otonom silah değil.
Bir asker tarafından uzaktan kontrol edilen drone ile hedef seçimini kendi başına gerçekleştiren sistem arasında önemli fark bulunuyor.
Uluslararası görüşmelerin merkezinde, özellikle ölümcül güç kullanma kararında insan denetiminin hangi ölçüde zorunlu olması gerektiği sorusu yer alıyor.
Yapay zekâ neden tartışılıyor?
Yapay zekâ destekli sistemler büyük miktarda veriyi kısa sürede işleyebiliyor.
Bu teknolojiler, askeri sistemlerin çevreyi algılamasına ve belirli nesneleri tanımlamasına yardımcı olabiliyor.
Ancak savaş alanındaki koşullar her zaman öngörülebilir değil.
Sivillerin, askerlerin ve sivil yapıların bulunduğu karmaşık ortamlarda yanlış hedef belirlenmesi ciddi sonuçlar doğurabilir.
Bu nedenle teknolojinin hızı kadar güvenilirliği, denetlenebilirliği ve hukuki sorumluluğu da tartışılıyor.
Bir sistem yanlış hedef seçerse kim sorumlu?
Uluslararası insancıl hukuk, silahlı çatışmalarda sivillerin korunmasına ve güç kullanımının belirli kurallara bağlı olmasına dayanıyor.
Otonom silah sistemleri, bu kuralların nasıl uygulanacağı konusunda yeni sorular ortaya çıkarıyor.
Bir sistemin yanlış hedef seçmesi durumunda sorumluluğun komutanda mı, operatörde mi, üreticide mi yoksa başka bir makamda mı olacağı tartışılıyor.
Bu nedenle bazı ülkeler, insan denetiminin açık biçimde korunmasını ve belirli otonom silahların yasaklanmasını istiyor.
ABD, Rusya ve İsrail’in tutumu
Reuters’ın 16 Kasım tarihli haberine göre ABD, Rusya ve İsrail, bağlayıcı yeni bir uluslararası anlaşma hazırlanmasına karşı çıkan ülkeler arasında.
Bu ülkelerin yaklaşımında mevcut uluslararası insancıl hukuk kurallarının uygulanması ve yeni bir anlaşmanın kapsamı öne çıkıyor.
ABD’nin bağlayıcı olmayan yönergeleri tercih ettiği aktarılıyor.
Rusya ise yeni kısıtlamalara ilişkin müzakerelerin başlatılması konusunda itirazlarını dile getiriyor.
Bu görüşler, bütün ülkelerin ortak bir anlaşmaya ulaşmasını zorlaştırıyor.
Avrupa ülkeleri ne istiyor?
Birleşik Krallık, Almanya ve Fransa gibi ülkeler, gelecekte hazırlanabilecek uluslararası düzenlemenin hukuki niteliğinin açık bırakıldığı müzakere yaklaşımına destek veriyor.
Bazı diğer devletler ise doğrudan bağlayıcı bir protokol hazırlanmasını savunuyor.
Bu farklılıklar, otonom silah sistemleri konusunda uluslararası uzlaşmanın neden kolay olmadığını gösteriyor.
Birleşmiş Milletlerden çağrı
Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres, ölümcül otonom silah sistemlerine ilişkin açık yasaklar ve sınırlamalar geliştirilmesi çağrısında bulunuyor.
Uluslararası Kızılhaç Komitesi ve çeşitli insan hakları kuruluşları da insan denetimi ve hesap verebilirlik konularına dikkat çekiyor.
Tartışmalar yalnızca teknik silah özellikleriyle sınırlı değil; etik, hukuk ve uluslararası güvenlik boyutlarını da kapsıyor.
İsviçre’nin rolü
Cenevre, uzun yıllardır uluslararası diplomasi ve insancıl hukuk görüşmelerinin önemli merkezlerinden biri.
Konferansın İsviçre’de yapılması, ülkenin uluslararası müzakerelere ev sahipliği yapma rolünü bir kez daha öne çıkarıyor.
Ancak görüşmelerin Cenevre’de düzenlenmesi, bütün önerilerin İsviçre tarafından desteklendiği anlamına gelmiyor.
Yeni bir uluslararası yasak kabul edildi mi?
16–17 Kasım itibarıyla bütün taraf devletlerin üzerinde anlaştığı yeni bir küresel yasak açıklanmış değil.
Görüşmelerin amacı, gelecekte hangi kuralların hazırlanabileceğini değerlendirmek.
Bir anlaşmanın bağlayıcı olup olmayacağı ve hangi silah sistemlerini kapsayacağı henüz müzakere konusu.
Sonuç: Cenevre’deki görüşmeler, yapay zekâ destekli savaş teknolojilerinin geleceği açısından önemli. Ancak devletler, ölümcül otonom silahların nasıl sınırlandırılacağı konusunda henüz ortak bir noktaya ulaşmış değil.
Gündem
İSVİÇRE’DE İLTİCA BAŞVURULARI YÜZDE 16 AZALDI! EKİM AYINDA 2.210 KİŞİ BAŞVURDU
İsviçre Federal Göç Sekreterliği’nin açıkladığı ekim ayı istatistikleri, iltica başvurularının geçen yılın aynı dönemine göre gerilediğini ortaya koydu. Ancak bir önceki aya göre başvurularda artış yaşandı. Afganistan ve Eritre ilk sıralarda yer alırken, ekim ayında 567 kişiye iltica hakkı tanındı.
Ekim ayında 2.210 iltica başvurusu kaydedildi
İsviçre Federal Göç Sekreterliği (SEM), 16 Kasım 2026 tarihinde ekim ayına ilişkin iltica istatistiklerini yayımladı.
Resmî verilere göre ekim ayında toplam 2.210 iltica başvurusu kaydedildi. Ekim 2025’te başvuru sayısı 2.643 olarak açıklanmıştı.
Böylece bir yıllık dönemde başvuru sayısı 433 kişi azaldı. Bu değişim yaklaşık yüzde 16’lık düşüşe karşılık geliyor.
Ancak rakamlar farklı dönemlerle karşılaştırıldığında farklı sonuçlar ortaya çıkıyor. Eylül 2026’da 2.122 olan başvuru sayısı, ekim ayında 88 kişi arttı. Aylık artış yüzde 4 oldu.
SEM, iltica başvurularının genellikle yaz sonu ve sonbaharda arttığını, kış aylarında ise azalma eğilimi gösterdiğini belirtiyor.
En fazla başvuru Afganistan’dan
Ekim ayında başvuruların geldiği başlıca ülkeler şöyle sıralandı:
| Ülke | Başvuru sayısı |
|---|---|
| Afganistan | 498 |
| Eritre | 430 |
| Cezayir | 236 |
| Etiyopya | 171 |
| Somali | 163 |
Afganistan ilk sırada bulunurken Eritre ikinci sırada yer aldı.
Bu sayılar başvuru sayısını gösteriyor. Başvuran kişilerin tamamının iltica hakkı kazandığı anlamına gelmiyor.
İlk başvurular ile diğer başvurular arasındaki fark
SEM’in verilerine göre 2.210 başvurunun 1.881’i birincil başvuru olarak kaydedildi.
Kalan 329 başvuru ise ikincil başvuru kategorisinde yer aldı.
Bu kategori, İsviçre’de doğan çocuklar, aile birleşimiyle bağlantılı işlemler ve tekrar başvurular gibi farklı durumları kapsıyor.
Geçen yılın aynı ayına kıyasla birincil başvurular yüzde 16, ikincil başvurular ise yüzde 19 azaldı.
567 kişiye iltica hakkı tanındı
Federal Göç Sekreterliği ekim ayında 2.419 iltica dosyası hakkında ilk derece kararı verdi.
Bu değerlendirmeler sonucunda 567 kişiye iltica hakkı tanındı.
Burada dikkat edilmesi gereken önemli bir ayrıntı var: Karara bağlanan dosyalar, yalnızca ekim ayında yapılan başvurulardan oluşmuyor.
Dolayısıyla 567 sayısını 2.210’a bölerek ekim ayındaki başvuruların kabul oranını hesaplamak doğru değil.
732 kişi İsviçre’den ayrıldı
Ekim ayında 732 kişinin ülkeden ayrılışı yetkililer tarafından kayıt altına alındı.
Bu kişilerin 418’i kendi imkânlarıyla ayrıldı.
Diğer 314 kişi ise polis eşliğinde ülkelerine, sorumlu Dublin devletine veya başka bir üçüncü ülkeye gönderildi.
Bu rakamlar, farklı hukuki süreçlerin sonuçlarını içeriyor. Ülkeden ayrılan herkesin ekim ayında iltica başvurusu yaptığı varsayılamaz.
İltica başvurularının azalması ne anlama geliyor?
Başvurulardaki düşüşün tek bir nedeni olduğunu söylemek mümkün değil.
Uluslararası çatışmalar, Avrupa’ya ulaşım güzergâhları, sınır uygulamaları ve mevsimsel hareketlilik gibi çeşitli faktörler başvuru sayılarını etkileyebiliyor.
Ayrıca iltica istatistikleriyle İsviçre’deki normal oturum izinleri birbirine karıştırılmamalı.
B ve C oturum iznine sahip kişilerin haklarında, bu istatistik nedeniyle otomatik bir değişiklik meydana gelmiyor.
Önümüzdeki aylarda ne bekleniyor?
Başvurulardaki düşüşün devam edip etmeyeceği, sonraki aylara ilişkin istatistiklerle daha net anlaşılacak.
Ekim verileri, yıllık karşılaştırmada azalma olduğunu gösterirken aylık karşılaştırmada sınırlı artışa işaret ediyor.
Sonuç: İsviçre’de iltica başvuruları ekim ayında geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 16 azaldı. Ancak bu gelişme, iltica başvurularının durdurulduğu veya yeni bir genel yasak yürürlüğe girdiği anlamına gelmiyor.
Gündem
İSVİÇRE’DE S OTURUM STATÜSÜ SAHİPLERİ İÇİN SEYAHAT KOLAYLIĞI KORUNACAK! FEDERAL KONSEYDEN YASA TEKLİFİ
İsviçre Federal Konseyi, Ukrayna’dan gelen S koruma statüsü sahiplerinin yurt dışına seyahat kolaylıklarını sürdürmesini amaçlayan yasa değişikliği teklifini parlamentoya sundu. Buna karşılık iltica başvurusu sahipleri ve geçici kabul edilen kişiler için daha sıkı seyahat kuralları gündemde. Düzenlemeler henüz yeni bir genel seyahat yasağı olarak yürürlüğe girmiş değil.
Federal Konsey ne kararlaştırdı?
İsviçre Federal Konseyi, 11 Kasım 2026 tarihli toplantısında Yabancılar ve Entegrasyon Yasası’nda (AIG) değişiklik yapılmasına ilişkin mesajı kabul etti.
Teklifin amacı, Ukrayna’dan gelen ve S koruma statüsüne sahip kişilerin mevcut yurt dışı seyahat kolaylıklarını korumak.
Bu kişiler için seyahat izni almadan yurt dışına çıkabilme ve İsviçre’ye geri dönebilme imkânının sürdürülmesi öngörülüyor.
Ancak düzenleme, bütün yabancı uyrukluların aynı koşullarla seyahat edebileceği anlamına gelmiyor.
2021 yılında alınan karar neden uygulanmadı?
İsviçre Parlamentosu Aralık 2021’de iltica başvurusu sahipleri, geçici kabul edilen kişiler ve geçici koruma altındaki kişilerin yurt dışı seyahatlerine ilişkin daha sıkı kurallar kabul etmişti.
Bu kurallar, söz konusu kişilerin yalnızca istisnai durumlarda yurt dışına çıkabilmesini öngörüyordu.
Ancak Federal Konsey bu hükümleri yürürlüğe koymadı.
Bunun önemli nedenlerinden biri, Mart 2022’de Ukrayna’dan gelen kişiler için S koruma statüsünün ilk kez etkinleştirilmesiydi.
Ukrayna’dan gelenler için özel durum
Ukrayna’dan gelen S statüsü sahiplerine seyahat konusunda kolaylık tanınmıştı.
Federal Konsey, bu uygulamanın devam etmesini istiyor.
İsviçre’nin yaklaşımı, biyometrik pasaport taşıyan Ukrayna vatandaşlarının Schengen bölgesinde belirli koşullarla 90 güne kadar vizesiz kalabilmesine ilişkin Avrupa uygulamasıyla da bağlantılı.
Ancak Schengen bölgesinde vizesiz seyahat hakkı, her ülkeye sınırsız giriş veya kalış hakkı anlamına gelmiyor.
Seyahat süresi, pasaport ve giriş koşulları ayrıca geçerli.
Ukrayna’ya dönüşlerde süre sınırı
Federal açıklamada, İsviçre hukukunda Ukrayna’da kalış süresi için altı aylık dönemde 15 günlük bir sınır bulunduğu belirtiliyor.
Bu ayrıntı, S koruma statüsü sahiplerinin seyahat planlarını değerlendirirken önem taşıyor.
Söz konusu süre ve statünün korunmasına ilişkin şartlar, bireysel durumlara göre ilgili makamlarla kontrol edilmeli.
İltica başvurusu sahipleri için durum
Federal Konseyin gündemindeki düzenleme, iltica başvurusu sahipleri açısından daha sıkı seyahat kurallarını da içeriyor.
İltica başvurusu sürecinde bulunan kişilerin hukuki durumu, S koruma statüsü sahiplerinden farklı.
Bu nedenle aynı seyahat haklarının bütün statüler için geçerli olduğu düşünülmemeli.
F, S ve N statüleri birbirinden farklı
İsviçre’de göç ve iltica alanında kullanılan statüler farklı hukuki durumları ifade ediyor.
S statüsü, geçici koruma kapsamında verilen bir statü.
F statüsü, geçici kabul durumuyla bağlantılı.
N statüsü ise iltica başvurusu sürecindeki kişilerle ilişkili.
Bu statülerin her birinde seyahat, çalışma ve ülkede kalma koşulları farklı olabiliyor.
B ve C oturum sahiplerini etkiliyor mu?
11 Kasım’da açıklanan teklif, esas olarak iltica ve geçici koruma statüleriyle bağlantılı seyahat düzenlemelerine ilişkin.
Bu nedenle İsviçre’deki bütün B veya C oturum sahiplerine yeni bir genel seyahat yasağı getirildiği şeklinde yorumlanmamalı.
Normal oturum izni sahiplerinin seyahat koşulları, vatandaşlıklarına, pasaportlarına ve gidilecek ülkenin kurallarına göre değerlendiriliyor.
Yeni kurallar yürürlüğe girdi mi?
Hayır.
Federal Konseyin 11 Kasım’daki açıklaması bir yasa değişikliği teklifine ilişkin.
Teklifin parlamentoda değerlendirilmesi gerekiyor.
Ayrıca S statüsü sahipleri için öngörülen özel düzenlemenin, 2021 yılında kabul edilen diğer seyahat hükümleriyle birlikte yürürlüğe girmesi planlanıyor.
Bu nedenle haberin, yeni bir seyahat yasağı başlamış gibi aktarılması doğru değil.
Sonuç: İsviçre Federal Konseyi, Ukrayna’dan gelen S koruma statüsü sahiplerinin seyahat kolaylığını korumayı amaçlıyor. Diğer bazı iltica statülerine ilişkin daha sıkı kurallar ise yasama sürecinin parçası.
-
Gündem2 Jahren agoTELEGRAM’DA ŞOK EDEN GRUPLAR: TECAVÜZ AĞLARI VE K.O. DAMLALARI
-
Ekonomi3 Jahren agoİsviçre’de Maaş Dengesi: Ortalama bir Kişinin Maaşı 6788 CHF
-
E-Dergi3 Jahren agoİsviçre’nin Sesi Şubat 2024
-
İsviçre3 Jahren agoDünyanın En İyi Sağlık Kurumları: İlk 250 Hastane Sıralamasında İsviçre’den 10 Hastane
-
Yaşam3 Jahren agoKıskanç Kaynana Belirtileri: Gözden Kaçırmamanız Gereken 10 İşaret
-
Gündem2 Jahren ago
ERDOĞAN KARŞITI PAYLAŞIMLARI SIĞINMA BAŞVURUSUNDA HAKLI GEREKÇE OLARAK GÖRÜLMEDİ
-
Dünya2 Jahren ago
META’NIN COVİD-19 AŞILARIYLA İLGİLİ YANILTICI BİLGİ KARARI: İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜ KISITLIYOR MU?
-
Gündem2 Jahren ago
TÜRKİYE’DEN GELEN SIĞINMA BAŞVURULARINA GETİRİLEN SERT UYGULAMALARA TEPKİ


