İsviçre’nin sahne sanatları alanındaki en önemli devlet ödüllerinden biri olan Schweizer Grand Prix Darstellende Künste / Hans-Reinhart-Ring 2026, tiyatro oyuncusu ve performans sanatçısı Michèle Gurtner’e verildi. 100 bin frank değerindeki ödül, sanatçının 30 yılı aşkın kariyerini, deneysel tiyatroya katkılarını ve İsviçre ile Fransa arasında geliştirdiği özgün sahne çalışmalarını onurlandırıyor.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber

BERN / AARAU – 9 Kasım 2026

İsviçre tiyatro ve sahne sanatları dünyasının en saygın ödüllerinden biri bu yıl Michèle Gurtner’in oldu.

İsviçre Federal Kültür Dairesi (Bundesamt für Kultur – BAK), 24 Eylül 2026 tarihinde yaptığı açıklamada, 2026 İsviçre Sahne Sanatları Büyük Ödülü / Hans-Reinhart-Ring ödülünün Michèle Gurtner’e verileceğini duyurdu.

1972 doğumlu sanatçı, otuz yılı aşkın süredir tiyatro, performans, hareket ve çağdaş sahne anlatımını bir araya getiren çalışmalarıyla tanınıyor.

100 bin İsviçre frangı değerindeki ödül, sanatçının yalnızca bireysel oyunculuk başarılarını değil, kolektif tiyatro üretimine ve deneysel sahne sanatlarına yaptığı uzun soluklu katkıları da takdir ediyor.

2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri töreni, 6 Kasım’da Aarau kentindeki Alte Reithalle salonunda düzenlenmek üzere programlandı. Federal Konsey Üyesi Elisabeth Baume-Schneider’in katılımı da resmî programda yer aldı.

MICHÈLE GURTNER KİMDİR?

Michèle Gurtner, 1972 doğumlu İsviçreli tiyatro oyuncusu, performans sanatçısı ve sahne yaratıcısıdır.

Sanatçının çalışmaları özellikle Bern ve Cenevre ile ilişkilendiriliyor.

Eğitimini Ticino Kantonu’ndaki Scuola Teatro Dimitri, bugünkü adıyla Accademia Dimitri, kurumunda tamamladı.

Bu eğitim, Gurtner’in sahne sanatlarına yaklaşımında önemli bir temel oluşturdu.

Geleneksel tiyatro oyunculuğunun yanında beden hareketlerini, ses kullanımını, doğaçlamayı ve performans sanatını bir araya getiren bir çalışma anlayışı geliştirdi.

Gurtner’in kariyerinde tek bir sahne türüne bağlı kalmak yerine farklı disiplinler arasında geçiş yapmak öne çıkıyor.

Klasik eserlerin yeniden yorumlanmasından çağdaş tiyatro metinlerine, koreografik çalışmalardan deneysel performanslara kadar geniş bir alanda üretim yapıyor.

SANAT YAŞAMINA NASIL BAŞLADI?

Gurtner’in profesyonel kariyerindeki önemli dönüm noktalarından biri, 1997 yılında Compagnie Gloria Rigole tiyatro topluluğunun kuruluşunda yer alması oldu.

Bu topluluk, sanatçının kolektif üretime dayalı yaklaşımının erken örneklerinden birini oluşturdu.

Gurtner, sonraki yıllarda yalnızca kendisine verilen rolleri canlandıran bir oyuncu olarak değil, sahnedeki yaratıcı sürecin doğrudan parçası olan bir sanatçı olarak çalıştı.

Bu yaklaşımda oyuncular, yönetmenler ve diğer sanatçılar sahne eserinin geliştirilmesine birlikte katkıda bulunuyor.

Böylece tiyatro, önceden hazırlanmış bir metnin sahnelenmesinin ötesine geçerek araştırma, doğaçlama ve ortak üretim sürecine dönüşebiliyor.

2009’DA KURULAN KOLEKTİF KARİYERİNDE ÖNEMLİ YER TUTUYOR

Michèle Gurtner’in çalışmalarındaki en önemli ortaklıklardan biri GREMAUD/GURTNER/BOVAY kolektifi.

Sanatçı, bu topluluğu 2009 yılında François Gremaud ve Tiphanie Bovay-Klameth ile birlikte kurdu.

Kolektif; tiyatro oyunları, performanslar, filmler ve sergiler gibi farklı alanlarda eserler üretiyor.

Çalışmalarının önemli özelliklerinden biri, sanatçıların doğaçlamalarından ortaya çıkan malzemeyi yeniden düzenleyerek sahnelenebilir yapılar oluşturması.

Bu yöntem, sahne üzerindeki rastlantısal veya kendiliğinden gelişen yaratıcı anları eserin kalıcı bir parçasına dönüştürüyor.

Topluluk bugüne kadar ondan fazla sahne çalışması gerçekleştirdi.

Öne çıkan eserler arasında şunlar bulunuyor:

• Récital (2011): Kolektifin erken dönem çalışmalarından biri.
• Les Potiers (2015): Topluluğun sahne üretimleri arasında yer alan eser.
• Pièce (2019): Kolektifin tiyatro ve performans anlayışını yansıtan yapımlardan biri.
• La Magnificité (2024): Topluluğun yakın dönem eserlerinden biri.

Bu çalışmalar, Gurtner’in oyunculuk kariyerinin yanı sıra ortak yaratım süreçlerindeki rolünü de gösteriyor.

SAHNE SANATLARINA NASIL BİR YENİLİK GETİRDİ?

Michèle Gurtner’in sanatını farklı kılan temel özelliklerden biri, beden, ses ve oyunculuğu birlikte araştırması.

Gurtner için sahne, yalnızca bir hikâyenin anlatıldığı yer değil; hareketin, dilin, ritmin ve insan davranışlarının yeniden yorumlandığı bir alan.

Sanatçı, karakterleri oluştururken bedenin ifade olanaklarına ve sesin kullanımına özel önem veriyor.

Bu yaklaşım, alışılmış oyunculuk kalıplarının dışına çıkan karakterlerin ortaya çıkmasına yardımcı oluyor.

Federal Kültür Dairesi, Gurtner’in sahne üzerindeki karakter yaratımındaki hassasiyetini ve eserlerin biçimlenmesine yaptığı katkıyı özellikle vurguluyor.

Sanatçının çalışmalarında deneysel yöntemler, mizah, doğaçlama ve kolektif yaratıcılık önemli yer tutuyor.

Bu nedenle Gurtner, İsviçre’de çağdaş tiyatronun farklı ifade biçimlerini geliştiren sanatçılar arasında değerlendiriliyor.

FRANSA’DA DA ÖNEMLİ SAHNE ÇALIŞMALARI YAPTI

Michèle Gurtner’in kariyeri yalnızca İsviçre ile sınırlı değil.

Sanatçı, Fransa’da da çeşitli tiyatro yönetmenleri ve performans topluluklarıyla çalıştı.

Bu isimler arasında Vincent Thomasset, Tommy Milliot, Maxime Kurvers, Philippe Quesne, Hortense Belhôte ve Thibaud Croisy bulunuyor.

Gurtner ayrıca Oscar Gómez Mata ile de çalışmalar gerçekleştirdi.

Bu uluslararası iş birlikleri, sanatçının farklı tiyatro gelenekleri ve yaratıcı yöntemlerle çalışmasına olanak sağladı.

JONATHAN CAPDEVIELLE İLE ORTAK ÇALIŞMALARI

Gurtner’in kariyerindeki dikkat çekici ortaklıklardan biri, yönetmen, kukla sanatçısı ve performansçı Jonathan Capdevielle ile gerçekleştirdiği çalışmalar.

Sanatçı, Capdevielle’in çeşitli yapımlarında rol aldı.

Bunlar arasında:

• À nous deux maintenant (2017)
• Cabaret Apocalypse (2017)
• Rémi (2021’den itibaren)
• Caligula (2023)

yer alıyor.

Caligula, Albert Camus’nün eserinden hareketle sahneye uyarlanmış bir yapım.

Rémi ise Hector Malot’nun Sans famille romanıyla bağlantılı bir tiyatro çalışması.

Gurtner’in Capdevielle ile geliştirdiği yeni solo performans Guignola için 2027 yılında ilk gösterim planlanıyor.

Bu ortaklıklar, sanatçının klasik edebiyatla çağdaş performans tekniklerini buluşturan projelerde de yer aldığını gösteriyor.

2026 VE 2027 YILLARINDA YENİ PROJELER

Michèle Gurtner, ödül aldığı dönemde de yeni projeler üretmeyi sürdürüyor.

Sanatçının Louis Bonard ile gerçekleştirdiği çalışmalar arasında Orta Çağ’ın günümüzde nasıl algılandığını ele alan iki parçalı bir proje bulunuyor.

Bu projenin ilk eseri Les Voüéces, Mayıs 2026’da Théâtre Vidy-Lausanne’da ilk kez sahnelendi.

İkinci çalışma Fantaisies guérillères ise Guillaume Lebrun’ün aynı adlı romanından uyarlanıyor.

Bu yapımın ilk gösterimi 2027 yılı için planlandı.

Böylece Gurtner, Grand Prix ödülünü aldığı dönemde de yeni tiyatro projelerinde aktif rol almaya devam ediyor.

SİNEMA ALANINDA DA BAŞARI KAZANDI

Gurtner’in sanat yaşamı tiyatro sahnesinin ötesine uzanıyor.

Sanatçı, sinema çalışmalarında da yer aldı.

2024 yılında Laetitia Dosch’un yönettiği Le Procès du chien adlı filmde rol aldı.

Film, Cannes Film Festivali’nin Un Certain Regard bölümünde gösterildi.

Aynı yıl Gurtner, Antoine Heraly’nin Les Malsouvenues adlı kısa filmindeki performansıyla Brest Avrupa Kısa Film Festivali’nde oyunculuk ödülü kazandı.

Bu başarılar, sanatçının sahnedeki deneyimini sinemaya da taşıdığını gösteriyor.

HANS-REINHART-RING ÖDÜLÜ NEDEN BU KADAR ÖNEMLİ?

Schweizer Grand Prix Darstellende Künste / Hans-Reinhart-Ring, İsviçre’nin sahne sanatları alanındaki en önemli ödüllerinden biri.

Ödülün geçmişi, İsviçre Tiyatro Kültürü Derneğinin verdiği Hans-Reinhart-Ring geleneğine dayanıyor.

Bugün ödül, Federal Kültür Dairesi tarafından Federal Sahne Sanatları Jürisinin tavsiyesi üzerine ve İsviçre Tiyatro Kültürü Derneğiyle iş birliği içinde veriliyor.

Ödülün amacı, İsviçre sahne sanatları alanında olağanüstü katkılarda bulunan bir sanatçıyı veya kurumu onurlandırmak.

Ödülün özel bir geleneği de bulunuyor.

Hans-Reinhart-Ring yüzüğü, her yıl ödül sahibi için yeniden hazırlanıyor ve törende kendisine takdim ediliyor.

Yüzük, ödülü kazanan kişinin mülkiyetine geçiyor.

Dolayısıyla bu ödül, yalnızca para ödülünden oluşmuyor; İsviçre tiyatro tarihindeki önemli bir geleneği de sürdürüyor.

2026 GRAND PRIX ÖDÜLÜNÜN DEĞERİ 100 BİN FRANK

Michèle Gurtner’e verilen Grand Prix ödülünün parasal değeri 100.000 İsviçre frangı.

Bu tutar, ödülün İsviçre kültür dünyasındaki ağırlığını da gösteriyor.

Federal Kültür Dairesi, Grand Prix dışında her yıl sahne sanatları alanında farklı kişi ve kurumları da ödüllendiriyor.

2026 yılında dokuz sanatçı, topluluk veya kurum daha İsviçre Sahne Sanatları Ödülü’ne layık görüldü.

Bu ödüllerin her biri 40.000 frank değerinde.

Grand Prix ise hem parasal tutarı hem de uzun yıllara yayılan sanatsal başarıyı takdir etmesi bakımından ayrı bir konuma sahip.

ÖDÜL TÖRENİ AARAU’DA

2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri için belirlenen tören tarihi 6 Kasım 2026 oldu.

Törenin adresi, Aargau Kantonu’ndaki Aarau kentinde bulunan Bühne Aarau – Alte Reithalle salonuydu.

Resmî duyuruda Federal Konsey Üyesi Elisabeth Baume-Schneider’in törene katılacağı da açıklandı.

Aarau’daki etkinlik, İsviçre’nin farklı dil bölgelerinden sanatçıları ve kültür kurumlarını bir araya getiren önemli bir buluşma olarak planlandı.

2026’DA BAŞKA KİMLER ÖDÜLLENDİRİLDİ?

Michèle Gurtner’in Grand Prix ödülünün yanı sıra 2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri kapsamında dokuz başka kişi ve kuruluş da seçildi.

Ödül sahipleri arasında Damian Bright, Mélissa Guex, Cosima Grand, Charlotte Huldi, Kayije Kagame, Catol Teixeira, OHNE ROLF topluluğu, FahrAwaY sirki ve Ticino’daki Arzo Uluslararası Anlatı Festivali bulunuyor.

Bu çeşitlilik, İsviçre sahne sanatlarının yalnızca geleneksel tiyatrodan oluşmadığını gösteriyor.

Dans, çağdaş performans, sirk, anlatı sanatları ve kapsayıcı sanat çalışmaları da ödül programında yer alıyor.

İSVİÇRE TİYATROSUNDA NASIL BİR İZ BIRAKTI?

Michèle Gurtner’in sahne sanatlarına katkısını tek bir oyun veya rolle açıklamak mümkün değil.

Sanatçı, otuz yılı aşkın süredir farklı yaratıcı ekiplerle çalışarak tiyatronun ifade olanaklarını genişleten projelerde yer aldı.

Özellikle kolektif üretime verdiği önem, geleneksel oyuncu-yönetmen ilişkilerinin ötesinde bir çalışma anlayışını temsil ediyor.

Doğaçlamaya dayalı üretim yöntemleri, beden ve ses araştırmaları, klasik eserlerin yeniden yorumlanması ve farklı sanat disiplinlerinin bir araya getirilmesi, kariyerinin temel özellikleri arasında.

Federal Kültür Dairesinin 2026 Grand Prix ödülünü Gurtner’e vermesi, bu uzun soluklu katkının resmî düzeyde takdir edilmesi anlamına geliyor.

SIK SORULAN SORULAR

Michèle Gurtner kimdir?

1972 doğumlu İsviçreli tiyatro oyuncusu ve performans sanatçısıdır. Otuz yılı aşkın süredir İsviçre ve Fransa’da çalışıyor.

Sanat eğitimini nerede aldı?

Ticino Kantonu’ndaki Scuola Teatro Dimitri, bugünkü Accademia Dimitri kurumunda eğitim gördü.

Hangi tiyatro topluluklarını kurdu?

1997’de Compagnie Gloria Rigole’nin kurucuları arasında yer aldı. 2009’da François Gremaud ve Tiphanie Bovay-Klameth ile GREMAUD/GURTNER/BOVAY kolektifini kurdu.

Hangi eserleriyle tanınıyor?

Récital, Les Potiers, Pièce, La Magnificité, Rémi ve Caligula gibi sahne çalışmalarında yer aldı.

Hans-Reinhart-Ring ödülü nedir?

İsviçre’de sahne sanatlarına olağanüstü katkıda bulunan kişi veya kurumları onurlandıran önemli bir devlet ödülüdür.

Ödülün parasal değeri ne kadar?

2026 Grand Prix ödülünün değeri 100 bin İsviçre frangıdır.

Ödül töreni nerede planlandı?

6 Kasım 2026 tarihinde Aarau’daki Alte Reithalle salonunda.

Gurtner yalnızca tiyatroda mı çalışıyor?

Hayır. Performans sanatları ve sinemada da çalışıyor. 2024 yılında Brest Avrupa Kısa Film Festivali’nde oyunculuk ödülü kazandı.

Yeni projeleri var mı?

Evet. Fantaisies guérillères ve Guignola adlı çalışmalarının ilk gösterimleri 2027 yılı için planlanıyor.

SONUÇ: OTUZ YILI AŞKIN SANAT YOLCULUĞUNA BÜYÜK TAKDİR

Michèle Gurtner’in 2026 İsviçre Sahne Sanatları Büyük Ödülü’ne layık görülmesi, deneysel tiyatro ve kolektif sahne üretiminin İsviçre kültür hayatındaki önemini ortaya koyuyor.

Sanatçı, oyunculuğu yalnızca bir karakteri canlandırmakla sınırlamayan yaklaşımıyla tiyatro, performans ve hareket arasında kendine özgü bir sanat dili geliştirdi.

1997’de kurduğu ilk tiyatro topluluğundan günümüzdeki uluslararası iş birliklerine kadar uzanan kariyeri, İsviçre çağdaş tiyatrosunun gelişimine katkı sağladı.

100 bin franklık Grand Prix / Hans-Reinhart-Ring 2026 ödülü, Michèle Gurtner’in otuz yılı aşkın yaratıcı çalışmalarına verilen önemli bir onur olarak İsviçre tiyatro tarihindeki yerini aldı.

Cemil Baysal

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 Haber

www.isvicreninsesi.ch

---

Kaynaklar

İsviçre Federal Kültür Dairesi (BAK) – 24 Eylül 2026 tarihli Michèle Gurtner Grand Prix duyurusu.

https://www.bak.admin.ch/de/michele-gurtner-erhaelt-den-schweizer-grand-prix-darstellende-kuenste-hans-reinhart-ring-2026

İsviçre Kültür Ödülleri – Michèle Gurtner resmî biyografisi

https://www.schweizerkulturpreise.ch/de/michele-gurtner

Federal Kültür Dairesi – İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri

https://www.bak.admin.ch/de/schweizer-preise-darstellende-kuenste

Ankara ile Lozan Arasında:

Max Schweizer Türkiye–Avrupa İlişkilerini Anlatıyor

Avrupa dış politikasının yakından tanıdığı isimlerden biri olan İsviçreli diplomat Max Schweizer, editörlüğünü üstlendiği “Ankara ile Lozan Arasında: Türkiye’nin Avrupa Yolculuğu” başlıklı kitapta, Türkiye–Avrupa–İsviçre ilişkilerini tarihsel ve siyasal boyutlarıyla ele alıyor.

1950 yılında Zürih’te doğan Schweizer, otuz yılı aşkın süre İsviçre Dışişleri Bakanlığı’nda görev yaptı. Avrupa ve Orta Doğu diplomasisinin kesişim noktalarında çalışan Schweizer, aktif diplomatik kariyerinin ardından ZHAW School of Management and Law’da ders verdi.

Farklı yazarlardan oluşan bu derleme eser, Lozan Antlaşması’ndan günümüz jeopolitik gerilimlerine uzanan geniş bir çerçevede Türkiye–Avrupa ilişkilerinin uzun soluklu seyrini inceliyor. Kitapta özellikle İsviçre’nin, bu ilişkiler ağında zaman zaman bir gözlem ve dengeleme alanı olarak üstlendiği role dikkat çekiliyor.

Türkiye’nin siyasal kimliği, Avrupa bütünleşmesi, göç olgusu ve ekonomik karşılıklı bağımlılık gibi başlıkların öne çıktığı çalışmada, Türkiye; çelişkileri, stratejik öncelikleri ve değişken konumlanışıyla ele alınıyor. Bu kapsamlı çerçeveden hareketle Max Schweizer ile kitabının temel tezlerini, Avrupa’daki Türkiye algısındaki dönüşümü ve geleceğe dair öngörülerini konuştuk.

“Bu kitabın çıkış noktası ortak tarihsel temasların zenginliğiydi”

– Türkiye’yi Avrupa bağlamında ele alan bir derleme çalışmayı başlatmanızdaki temel motivasyon neydi?

Asıl itici güç, ortak temas noktalarının beklediğimden çok daha zengin olmasıydı. Örneğin İsviçre Medeni Kanunu’nun Türkiye’de benimsenmesi… Bunun hangi bağlamda gerçekleştiğini anlamak istedim. Ya da Migros gibi bir perakende devinin Türkiye’ye nasıl girdiği… Bir diğer örnek de Zürih’ten Türkiye’ye gönderilen üniversite profesörleri. Bunların her biri, iki ülke arasındaki ilişkinin derinliğini gösteren çarpıcı örneklerdi.

– Farklı yazarların katkılarını bir araya getirdiğinizde hangi ortak çizgiler ya da kırılmalar öne çıktı?

(Okuyucuya bırakılan, kitapta sezilen bir tartışma alanı.)

“Lozan, modern Türkiye’nin kuruluş belgesidir”

– Lozan Antlaşması’nı bugünkü siyasal tartışmalar açısından nasıl değerlendiriyorsunuz?

Benim açımdan Lozan Antlaşması, modern Türkiye’nin bir tür kuruluş belgesidir. İsviçre için Rütli Çayırı ne anlama geliyorsa, Lozan da Türkiye için benzer bir simgesel değere sahiptir. Elbette Türkiye, yoğun ve zorlu müzakerelerin sonunda ortaya çıkmış bir devlettir.

– Türkiye’nin tarihsel öz algısı ile Avrupa’daki algı arasında temel farklar neler?

(Bu soru, kitabın genel çerçevesinde dolaylı olarak ele alınıyor.)

Avrupa entegrasyonu ve kırılma anları

– AB–Türkiye ilişkilerinde size göre en belirleyici dönemler hangileriydi?

Kuruluş yılları mutlaka önemli; o dönem aynı zamanda Batı Avrupa’dan bir ölçüde mesafelenmeyi de içeriyordu. Sovyetler Birliği ile olan ilişkiler, Stalin’in toprak taleplerine kadar sürdü. NATO üyeliği ve ardından gelen Soğuk Savaş dönemiyle Türkiye Batı’nın bir müttefiki haline geldi. Avrupa Birliği ile müzakerelerin başlaması ise başlı başına olağanüstü bir girişimdi ve ilişkilerin çerçevesini netleştirdi.

– Avrupa’nın Türkiye’ye yönelik tutumunda tutarlı bir çizgi görüyor musunuz?

Avrupa entegrasyon tarihine baktığınızda mutlak bir tutarlılık beklemek gerçekçi olmaz. Farklı dönemler, farklı aktörler ve değişen öncelikler söz konusu.

– Soğuk Savaş sonrası Türkiye’nin jeostratejik önemi Avrupa açısından nasıl değişti?

Soğuk Savaş dönemindeki değerlendirmeyle bugünkü arasında ciddi farklar var. Silah teknolojileri ve uluslararası dengeler değişti. Örneğin ABD, Körfez Savaşı sırasında Türkiye dışında başka ortaklara yönelmek zorunda kaldı.

– Türkiye’nin AB üyeliği bugün hâlâ gerçekçi bir senaryo mu?

Açık konuşmak gerekirse, artık anlamlı bulmuyorum. Benim bakış açıma göre Türkiye’nin AB’ye katılım senaryosu artık bir anlam ifade etmemektedir. Bu durum, tarafların hareket alanını gereksiz yere ciddi biçimde kısıtlamakta ve er ya da geç verilmesi gündeme gelecek serbest dolaşım hakkıyla birlikte çeşitli sorunları beraberinde getirmektedir. Buna ek olarak din meselesi de tartışma konusudur.

İsviçre: “Yan sahne ama etkisiz değil”

– İsviçre, Türkiye–Avrupa ilişkilerinde nasıl bir rol oynuyor?

İsviçre’nin resmî olarak tanımlanmış bir arabuluculuk rolü yok. Daha çok bir yan sahne diyebiliriz: Büyük ve nüfuslu Türkiye ile küçük İsviçre arasında doğal bir asimetri var.

– İsviçre’deki Türk diasporası ilişkileri nasıl etkiliyor?

İsviçre makamları, Türkiye içi çatışmaların ülke topraklarına taşınmamasını önemsiyor. Aksi durum ilişkileri gereksiz yere zorluyor. Bern’den Türk büyükelçisinin geri çağrılması ve Ankara’daki temsilcimizin sınır dışı edilmesi hâlâ aklımdadır.

– Ekonomik ilişkilerde potansiyel alanlar neler?

Küreselleşme çerçevesinde Türkiye ile İsviçre arasındaki iş bölümü çok değerli. Türkiye, İsviçre için bir tür üretim üssü olabilir. Genç nüfusu ise yaşlanan İsviçre toplumu için dengeleyici bir unsur. Ancak bu bizi göç sınırlamaları tartışmasına getiriyor.

Algılar, kültür ve yanlış okumalar

– Batı Avrupa’da Türkiye algısı son yıllarda nasıl değişti?

Son yıllarda bu algı, maalesef İslam–Hristiyanlık karşıtlığı üzerinden şekillendi. Bu dini karşıtlık, bana göre neredeyse sorumsuzca abartıldı ve bundan büyük üzüntü duyuyorum.

– Kültür ve bilim diplomasisi, siyasi gerilim dönemlerinde ne kadar etkili olabilir?

Eğer hükümetler kültür politikalarını gerilim artırmak için kullanıyorsa, diplomatik dengeleme çok zorlaşıyor.

Gelecek için tek kelime: “Pragmatizm”

– Önümüzdeki on yıl için Türkiye–Avrupa ilişkilerinde nasıl bir tablo öngörüyorsunuz?

Benim için tek bir kelime yeterli: Pragmatizm. Elbette gerçekçilik temelinde.

– Türkiye’nin gelecekte Avrupa güvenlik mimarisindeki rolü ne olur?

Moskova’daki aktörlerin bizi hangi maceralara sürükleyeceğini zaman gösterecek. Bu gelişmeler Türkiye’nin rolünü de doğrudan etkileyecektir.

– Genç kuşakların bu ilişkilerde özel bir rolü olacak mı?

Açıkçası özel bir rol atfetmiyorum.

– İsviçre–Türkiye ilişkileri nasıl derinleşebilir?

Bugün Dostluk Derneği ve Swiss Turkish Business Council’in yürüttüğü gibi, sağlıklı ve sakin bir “normal ilişki” çizgisi en doğru yol.

Kişisel bir anı, kalıcı bir ders

– Türkiye’ye bakışınızı kalıcı olarak etkileyen bir anınız var mı?

Evet. Diplomatik kariyerimin başında, ilk tatilimi Türkiye’de geçirmek istedim. Ailemi Zürih’ten güney sahillerine uçurdum. Diplomatik pasaportum yanımdaydı ama Türk diplomatik kimliğimi ofiste bırakmıştım. Çıkışta görevli memur ülkede kalış süremi aştığımı fark etti… Öğretici bir deneyimdi.

– Avrupa’da Türkiye hakkında en sık karşılaştığınız yanlış algı nedir?

Küçümseme. Ya turistik çay–halı deneyimleriyle sınırlı bir algı var ya da tam tersine, bir kitap ve kısa bir ziyaretle Türkiye’nin anlaşılabileceği sanılıyor. Oysa Türkiye’yi anlamak, çok daha derin bir çaba gerektirir.

Kitabı sipariş etmek isteyen okurlar için: : Link

Almanca Haber:

Die Türkei zwischen Ankara und Lausanne – Max Schweizers differenzierterBlick auf eine komplexe Partnerschaft

Avusturya’da her yıl sonbahar ve kış aylarında başlayan Matura Ball sezonu, lise son sınıf öğrencilerinin mezuniyet öncesindeki en özel kutlamalarından biridir. “Matura”, Avusturya’da üniversitelere giriş sağlayan lise bitirme sınavının adıdır; Matura Ball ise öğrencilerin bu önemli eşiği kutladığı görkemli bir balodur. Hem geleneksel hem de modern öğeleri içinde barındıran bu özel gece, öğrenciler, öğretmenler ve aileler için unutulmaz bir deneyim sunar.

Matura Ball Nedir?

Matura Ball, lise mezunları tarafından organize edilen, genellikle büyük salonlarda veya tarihi binalarda gerçekleştirilen resmi bir balodur.
Bu gecede öğrenciler adeta bir yetişkinliğe geçiş töreni yaşar. Erkekler smokin veya takım elbise, kızlar ise uzun gece elbiseleriyle şıklığın yarıştığı bir atmosfer oluşturur. Ayrıca gelen konukların da akşam kıyafeti giymesi beklenir.

Klasik Açılış Dansı: Polonez

Balonun en önemli geleneklerinden biri, öğrencilerin haftalarca prova yaptığı açılış dansıdır.
Genellikle bir Polonez veya Vals koreografisi seçilir.

Beyaz elbiseler içindeki genç kadınlar ve siyah smokinleriyle erkekler, balonun başlangıcında düzenli bir koreografiyle sahneye çıkarak konuklara görsel bir şölen sunar. Bu an, balonun resmi olarak açılışını simgeler.

Tombola & Eğlence

Avusturya’daki Matura Balların vazgeçilmez bölümlerinden biri de Tombola (çekiliş) kısmıdır.
Öğrenciler sponsorlar bularak hediyeler toplar ve çekilişten elde edilen gelir, balo masraflarına, sınıf gezilerine veya mezuniyet projelerine katkı sağlar.

Gecenin ilerleyen saatlerinde DJ performansları, canlı müzik, temalı fotoğraf köşeleri ve after-party bölümüyle eğlence devam eder.

Zarafet ve Moda

Matura Ball adeta bir moda şölenidir.
Uzun abiyeler, parlak taşlar, pastel tonlarda elbiseler, klasik siyah smokinler ve zarif saç modelleri… Hem öğrenciler hem de misafirler özenli seçimleriyle geceye ayrı bir ışıltı katar. Bu balolara sadece öğrenci velileri değil, başka misafirler de ilgi gösterip katılım sağlar.

Gelenekten Moderne Bir Köprü

Geçmişi 19. yüzyıla dayanan bu balolar, Avusturya’da sosyal yaşamın önemli bir parçasıdır. Viyana’nın ünlü bal kültürünün genç versiyonu olarak da görülebilir.

Günümüzde Matura Ballar; modern müzikler, temalı dekorasyonlar ve dijital efektlerle zenginleştirilse de, geleneksel açılış dansı ve resmi atmosfer her zaman korunmaktadır.

Aileler İçin Gurur, Öğrenciler İçin Hayatın Dönüm Noktası

Bu özel akşam, öğrencilerin yalnızca mezuniyete değil, aynı zamanda yetişkinliğe adım attıkları anlamına gelir. Öğretmenlerin ve ailelerin gururla izlediği bu anlar, birçok kişi için hayat boyunca unutulmayacak hatıralar arasında yer alır.

Bu yıl biz de oğlumuzun mezuniyet yılı olması nedeniyle baloya gururla katılan veliler arasındaydık.
Ayrıca baloların güvenli bir ortamda geçmesini sağlayan güvenlik, itfaiye ve Rotes Kreuz (Kızılhaç) görevlilerini de unutmamak gerekir.