Connect with us

Gündem

İmamoğlu savunmasını paylaştı: Kanala, yalana, talana karşı durduğum için buradayım

yazar

Published

2 Jahren ago

on

Çağlayan’dan Silivri’ye alınan Akın Gürlek davasında bugün hakim karşısına çıkan Ekrem İmamoğlu, mahkemede yaptığı savunmanın tam metnini paylaştı

İBB soruşturması kapsamında tutuklanan ve görevinden uzaklaştırılan Ekrem İmamoğlu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı Akın Gürlek’le ilgili ifadeleri nedeniyle ‚terörle mücadele eden kişileri hedef göstermek‘, ‚hakaret‘ ve ‚tehdit‘ suçlarından yargılandığı davada ilk kez hakim karşısına çıktı. 

İmamoğlu iki duruşmada yargılandı: 'İstanbul’da 3 kere seçimi kazandığım için buradayım'
İmamoğlu iki duruşmada yargılandı: ‚İstanbul’da 3 kere seçimi kazandığım için buradayım‘

Çağlayan’dan Silivri’deki Marmara Cezaevi karşısındaki salona alınan ilk duruşmada mahkeme başkanı, Gürlek’in avukatının davaya katılma talebine ilişkin İmamoğlu ve avukatlarına diyeceklerini sordu.

İmamoğlu „katılma talebi“nin ne demek olduğunu bilmediğini söylerken, avukatları bu talebin reddedilmesini istedi. Mahkeme heyeti ise mağdur tarafın ‚tehdit‘ ve ‚hakaret‘ suçundan katılma talebinin kabulüne, ‚terörle mücadelede görev almış kişileri hedef göstermek‘ suçundan reddine karar verdi.

Heyet, İmamoğlu’nun avukatlarının Çağlayan’daki İstanbul Adliyesi’nde duruşmaların yapılması talebini de kabul etmedi. Dava dosyasının mütalaasını hazırlaması için duruşma savcısına gönderilmesine karar veren heyet, duruşmayı 16 Haziran’a erteledi.

Ekrem İmamoğlu’nun ilk duruşmada yaptığı savunmanın tam metni kendisine ait internet sitesinde yayımlandı.

https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=GazeteOksijen&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1910756406128484618&lang=tr&origin=https%3A%2F%2Fgazeteoksijen.com%2Fturkiye%2Fimamoglunun-savunmasinin-tam-metni-yayimlandi-239477&sessionId=047cf772b4e4defd2899f1bf4c8661559dd3a7ea&siteScreenName=GazeteOksijen&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px

İmamoğlu’nun da X hesabından „Bugünkü mahkemede yaptığım savunmamı milletim okusun“ mesajıyla paylaştığı savunması şöyle: 

„Bugün burada bulunurken, ben de yıllar öncesinde bu kampüs içerisinde, Ergenekon safsatası ve uydurma kumpas davalarında, 10-15 defa burada davaları takip etmiş ve haksızlığa, hukuksuzluğa uğrayan insanların sonsuz mücadelelerine şahitlik etmiştim. Ve o esnada burada, bu farklı kumpas davalarını içeren süreçlerde bu insanların, ailelerinin nasıl üzüntü içinde olduklarını, nasıl savrulduklarını ve hayata dair umutlarını yitirdikleri ve hatta hayatlarını kaybettiklerini de yaşamış, birebir burada şahitlik etmiş birisiyim.

O dönemde her ne kadar idari olmasa da siyasi görevimle birlikte, siyasi duyarlılığım beni günlerce buraya taşımıştır. Ve bir iş insanı olmama rağmen, böyle bir duyarlılıkla, buradaki insanların gözünün içine baka baka süreci anlamaya, sürecin nasıl yönetildiğine dair vicdanın, aklın, anlayışın, hoşgörünün, adaletin nasıl uygulandığına şahitlik etme arzusuyla bulunmuştum. Çok dersler çıkardığımı ifade edebilirim. O bağlamda, bu salonların, ne yazık ki üzülerek ifade edeyim ki hiç de hoş olmayan, tarihimize hiç de adalet adına güzel iz bırakmadığı günleri bize yaşatmıştır.

Yüce Türk milleti adına, yüce Türk yargısının doğru kararlar ve iyi kararlar, iyi kanaatler oluşturması noktasındaki beklentimi ifade ettim. Çünkü biz, „Devletin dini adalettir“ anlayışına, inancına sahip bir toplumuz. Aynı zamanda, „İnsanını yaşat ki devlet yaşasın“ diye devlet ve devlet aklının yürüdüğü, binlerce yıldır bu geleneğin temsilcileri olma gayreti içinde insanlarız. Bu gayretle, bu temenniyle burada bulunuşumuzun ve burada var oluşumuzun temelini oluşturur.

Elbette sizler yargı adına burada oturuyorsunuz. Yargı adına ve ülkenin yüce Türk yargısı adına karar verme sorumluluğuyla buradasınız. Ama ben de bu ülkenin ve dünyanın en kadim kentinin Belediye Başkanı olarak buradayım. 16 milyon insanın, dünyanın önünde saygıyla eğildiği, üç imparatorluğa başkentlik yapmış, cennet vatan Türkiye’mizin de göz bebeği İstanbul’umuzun Belediye Başkanıyım. Bu anlamda buradayım ve gerçekten üzüntüyle buradayım. Elbette Silivri’de olmamın başka saiklerle, zemini, tabanı olmayan, uydurma, iftira ve ne yazık ki gerekçeleriyle milletimizi üzen, hatta tarumar eden, umutlarını yok eden, ekonomisini bile perişan eden, güvencesi olan her ne var ise, insanları bu anlamda umutsuzlaştıran bir atmosferde buradayız.

Düşünün ki Silivri’de olmamın sebebi olması vesileyle işleyen süreçte de aslında burada bulunmam arasında ne yazık ki bir uygulama bağı vardır. Bir süreç bağı vardır. Üzülerek ifade edeyim ki 20 Ocak’ta vuku bulan bir panelde konuşmamdan başlayan bu sürecin, bugün davası görülen ve az önce bana isnat edildiğini söylediğiniz suçlamaların altında yatan duygunun, bugün beni Silivri’ye taşımasının gerçekleşmesiyle, kaygılarımın ne kadar doğru olduğunu da bana göstermiştir, diye de altını çizmek isterim.

O bağlamda ben, bana isnat edilen suçlara cevabımı çok net ve kararlılıkla burada ifade edeceğim. Ama önce, „ben burada niye bulunuyorum“u ister istemez sorguluyorum. Ben burada niye bulunuyorum acaba? Sizin huzurunuzda ben niçin ifade veriyorum? Ya da bir şekilde suçlamamla ilgili savunmamı yapıyorum?

Çünkü ben, 16 milyon İstanbullunun kentinde, birilerinin ya da bir kişinin ‘Aşkım İstanbul’ diye sahiplendiği ve kendi malıymış gibi kabullendiği bir ortamda üç kez seçim kazanmış ve milletin sahibi olduğu bir şehrin, ait olduğu kişiye, yani millete devredilmesi konusunda, Türkiye demokrasisi adına devrim gibi altın harflerle geçecek bir seçim kazanmış, üç seçim kazanmış, bu anlayışa karşı milletin iradesinin geçerli olduğunu, egemenlik kayıtsız şartsız milletindir ülküsünün yerine geldiğini, getirilen o sandıkta halkın iradesinin, bütün engellemelere rağmen, karşılığını aldığı, bir kişi kişi olduğum için ve o kişinin, ‘Aşkım İstanbul’ veya ‘İstanbul’u kazanan Türkiye’yi kazanır’ anlayışına karşı, böyle bir güçlü iradeyi milletçe ortaya koymamın karşılığı olarak ben Silivri’deyim.

Ve Silivri’deki bu salonda, sizin bu davanıza karşı cevaplarımı sıralamaktayım. Tabii aynı zamanda 86 milyon insanın gönlüne girmiş ve 86 milyon insanın huzuruna, bir sonraki seçimde cumhurbaşkanı adayı olarak çıkacağım için ben buradayım ve Silivri’deki bu kampüste huzurunuzda ifade veriyorum.

Sadece „Cumhurbaşkanı adayı“ kelimesi ya da cümlesiyle sınırlı kalmaz bu duygu. Çünkü Türkiye değil, dünya tarihinde 15,5 milyon insanın bir ön seçimde… Herkesin belki de eşi, dostu, akrabasının dahi oy kullandığı, Türkiye’nin en doğusundan en batısına, en güneyinden en kuzeyine, insanların güler yüzlü, öyle kaşlı değil, güler yüzlü, gülümsemeyle, insanın içinde hoşgörüyle, iyi niyetle, hatta bebeklerin diyebileceğim yaştaki çocukların güzel çizgileriyle sevgisini, kanaatini tarafıma ilettiği bir demokrasi şöleniyle, 15,5 milyon insanın ön seçimde oy kullandığı bir ortamda „cumhurbaşkanı adayı“ kimliğimi elde ettiğim için ben bugün buradayım.

Türkiye’deki siyasi atmosferin yarattığı bu ortamda, burada yargılanmış olmak veya Silivri Kampüsü’nde yargılanmış olmak, bu davada Silivri Kampüsü’nde ifade veriyor olmak, elbette üzücüdür. Ama benim için, açıkçası milletimin huzurunda konuşmanın ferahlığı ve rahatlığı içinde olduğumun da hepiniz tarafından bilinmesini isterim.

Saygıdeğer hakim, değerli üyeler;

Tabii ki „Ben için niçin buradayım?“ sorusuna verdiğim bu cevapla birlikte… Peki ben kimim, niçin bu kadar hedef veya odağa oturmuş bir durumdayım, diye baktığınızda, aslında çok net…

Ben, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olduğum andan itibaren, şehri yönetirken, kanala, yalana, talana ve aynı zamanda ranta ve birçok millet aleyhine olan her hususa karşı durduğum için, ben bugün buradayım.

Ve bunu hiçbir zaman vazgeçmeden savunduğum için bugün buradayım. Aynı zamanda bebek, çocuk, kreş, yurt, burs, gençlik, üniversite gençliği, işsiz gençlik, gençlere iş bulma, kadın, anne, Anne Kart. Düşünsenize; milyonlarca annenin cebine kart koyup, 0-4 yaş arası çocuğuyla İstanbul’u ücretsiz dolaşmasına vesile olmuş Belediye Başkanıyım… Ne büyük bir onur. Ve „İyilik bulaşıcıdır“ diyerek, bunu Türkiye’ye yayılmasına vesileyim. Düşünsenize; on milyonlarca insanın bugün zor koşullarda 40 liraya, üç öğün yemek yediği bir İstanbul var eden ve bu iyiliğin de tüm Türkiye’ye yayılmasına vesile olan bir kişiyim.

Sadece Kent Lokantası ya da kreş mi? Hayır. Aynı zamanda tarihi rekorlarla metro, İstanbul’un en güzel yeşil alanlarını İstanbulluya kazandırmak, insanlarını eşitleyen, çocuklarını eşitleyen, bebeklerini eşitleyen, partizanlığı söküp atan, o iğrenç duyguyu kurumların içinden söküp atan, liyakati esasıyla birlikte kurumların içine taşıyan, insanlara güzel bir gelecek sunma adına elinde hangi imkan varsa, o imkana bunu tasarruflarıyla beraber seferber eden bir anlayışı ortaya koyduğum için ben buradayım.

Çünkü esas akıl ve süreci, ne yazık ki domine eden ve zorlayan akıl, işte o „İstanbul’u kazanan, Türkiye’yi kazanır“ ya da „İstanbul’u kaybeden, Türkiye’yi kaybeder“ aklının tezahürüdür ve sonucudur. Onun için ben bugün Silivri’deyim ve Silivri’de bulunarak, bu kampüsün içindeki bu salonda ve kötü anılarıyla beraber, Türkiye’nin, yüce Türk yargısının ne yazık ki sıkıntılı anılarının ve hallerinin yaşandığı bu salonda, bu duruşmada sizin huzurunuzda ifade vermekteyim. Ama bu çok sürmez. Açıkçası Türkiye, çok deneyimler yaşamıştır. Milletin istemediğinin asla olmadığı bir topraklarda yaşıyoruz. Şükürler olsun. En zor koşullarda bile, üç-beş kahramanın ortaya çıktığında, millet arkasına dizilmiştir ve istiklal mücadelesi verilmiştir bu topraklarda.

Onun için bu ülkede, bu topraklarda, öyle bir avuç insanın istediği değil, milletin dediği olur. Millet büyüktür. Ve bu milletin büyüklüğünden de hiç kimse zerre kadar şüphe etmesin. Ben etmiyorum. Edenlerin aklına şaşarım.

Düşünsenize; Ekrem İmamoğlu gözaltına alınıyor. Ekrem İmamoğlu, 5 gün nezarette bekletiliyor. Ekrem İmamoğlu’nu 5 gün nezarette bekletmek büyük bir iş! İşte soruşturması yapılıyor. Mahkemede karar veriliyor ve Silivri’ye gönderiliyor. Ekrem İmamoğlu kim yani? Ekrem İmamoğlu, çocukluğundan beri yalınayak gezmiş, tarlada, çimende, çayırda, dağda, ormanda dolaşmış, her ortamı görmüş, 40 haneli bir köyden gelmiş, Cumhuriyetin nimetlerinden aynen sizler gibi faydalanmış ve Türkiye’nin en güzel makamlarından birinde olmuş, bu toprakların nimetini çok iyi bilen, bu toprakların nimetine hizmet etmenin kutsallığını bilen, insanına hizmet etmenin de Hakk’a hizmet olduğunun çok iyi bilen bir ahlakla büyümüş, ailesine mahcup olmamayı, doğduğu topraklara, Trabzon’a, yaşadığı şehir İstanbul’a ve bu millete mahcup olmamayı her zaman dualarından eksik etmemiş bir insan. O bakımdan bizi nezarette tutma aklı, sonra işte o zulümle, o sıkıntıyla, işte çağırırsa gideceğimiz bir yere polislerle baskın yapar gibi, yüzlerce polisi evinin kapısına dizme…

Bu nasıl bir gelenek? Bu nasıl bir anlayış? Böyle bir anlayışla yüce Türk yargısının sürdürülebilirliği mümkün mü? Olabilir mi? Hangi insan bunu yaşamak ister? Hangi insana bu yaşatılabilir? En kötü suçu işlemiş insan bile bu yaşatılmaz. Ya da suç işlenmiş olduğu yönünde bir ihtimal varsa, henüz netleşmemişse, o zaten yapılamaz. O bakımdan, şüpheyle veya işte isnat edilen suçla, bu şekildeki uygulamaların, bu şekildeki tavırların ülkemizin bugününe, yarına, Allah aşkına, kime faydası var? Bu kararları kim alıyor? Bu kararları kim uygulamaya sokuyor? Hangi irade bu işi zorluyor? Benim peşinde olduğum ve olacağım husus budur ve bundan asla vazgeçmeyeceğim. ‘Bu koşullar ne olmuş’ sorusu… İyileştirilebilir miydi? İyileştirilebilirdi.

Mesela TRT, gayet güzel bir biçimde bu duruşmayı yayınlayabilirdi. „Haram, zıkkım olsun“ diye insanların dualarında, TRT’ye giden vergilerinin… Ekrem İmamoğlu mesela… Yargılanıyor. Ben tesadüf televizyon izlemiyorum Allah’a şükür. Eşim de burada, şahitlik eder. 20 yıla yakındır evimizde TV izlemeyiz. Ama şimdi odamda TRT’ye bakıyorum. Ekrem İmamoğlu’nun haysiyetine, onuruna, eşine, ailesine…

Ya Allah aşkına, devletin bir kanalı TRT üzerinden karalayan, kirleten, itibarsızlaştırma gayretinde olan yalanla, iftira ile haber yapar mı TRT? Ben çocukluğumda, 6-7 yaşında gurbetten gelen bir amcam eve TV getirmişti. TRT’nin önünde, açılmadan önce, o TRT’nin açılış sayfasını saatlerle izleyerek büyüdüm. Ya da TRT’nin yayını kapanırken, İstiklal Marşı okunurken, karşısına geçip İstiklal Marşı okuyan çocuk oldum ben TRT’nin karşısında. Yazık değil mi?

Anadolu Ajansı’na yazık değil mi? Kurtuluş mücadelesinde kurulan, milletin haber alma ajansını bir avuç insanın siyasi iradesini, siyasi hükmünü sürdürecek diye ona adamın yaşandığı bir ülke…
Buna dayanılabilir mi? TRT gelsin, bari bir dirhem bizim bu konuşmalarımızı, bizim bu davalarımızı yüce Türk milletine aktarsın. Millet izlesin, gerçek kanaatin, ortaya koysun. Yazıktır, günahtır. Milletin duygularının, milletin maneviyatının altına dinamit koymanın bir anlamı yoktur. Bu anlamda keşke TRT, bugün vermediyse de bundan sonraki duruşmalarda, olası hak arama mücadelelerinde, benim buradaki konuşmalarımı vermesini de yüce Türk yargısına buradan emanet ediyorum. Bunun olmasının Türkiye’mizin geleceği açısından çok büyük kıymeti, çok büyük faydaları olacağının da altını çizmek isterim.

Değerli Hakim Bey ve kıymetli üyeler;

Sizlerin huzurunda şunu söyleyeyim: Bana suç isnadıyla ilgili bahsettiniz. Tabii şunu ifade etmek isterim. 20 Ocak günü, Sayın Genel Başkanımızla bir panelde, Kadıköy’de bir salondaydık. Ve o Kadıköy’deki salonda konuşmalar yapacaktık. Gayet güzel güne başlama arzusundaydık. Ama yine az önce ifade ettiğim biçimiyle, sabahın daha günü doğmadan, güneşi doğmadan, Anayasa’ya aykırı, hukuka aykırı bir biçimde, bir çocuğun, bir Gençlik Kolları Genel Başkanımızın evine, ki o Gençlik Kolları Genel Başkanı benim ilkokuldan beri tanıdığım, ailesini bildiğim, kendini tanıdığım, kendi evladım gibi… Ben, her evlada çocuk gözüyle bakarım. Ben öyle bakıyorum. İstanbul’un her evladı, benim evladım. Onun için ben, 6000 tane gence, normal koşulların 10’da biri fiyatına üniversite öğrencilerine yurt açtım. Onun için ben, 100 bin tane gence yılda burs veriyorum. Onun için ben, her evladım kendi evladım gördüğüm için, yarısı ücretsiz, 13-14 bin tane çocuğun eğitim gördüğü kreşleri bu şehre kazandırdım. 150’ye çıkacak. Hedefimiz o.

Onun için çocuklara, gençlere evlat gözüyle bakıyorum.

Onun için ben, içeride bulunan tutuklu üniversite öğrencilerine, o evlat gözüyle baktığım insanlara yapılan zulmü kınıyorum ve yanlış buluyorum. Yanlıştır. Yapmayın bunu gençlere. Kalanlar da serbest bırakılsın.
Gerçekten geleceğimize ayıptır, günahtır. Hiçbir gence bu yapılmaz. Hiçbir gence, ifade özgürlüğü veya kendini ifade etme özgürlüğü üzerinden bu uygulama yapılamaz. Onun için bu feryadı her zaman yaptım, yapmaya da devam edeceğim.

Haksızlığa kim uğruyorsa, onun yanında olacağım. Hukuksuzluğa kim tabiyse, onun yanında olacağım. Bundan asla vazgeçmeyeceğim. Beni hiçbir şey durduramayacak. Hiçbir güç durduramaz. Ben, ancak Yaradan’dan korkarım. Yaradan’a sığınırım. Bir de milletime sığınırım. Milletin dediğidir benim için esas olan.
Bu bağlamda, bu duygularla, bugün genç kardeşimizi ifadesini almaya çağırırsanız gelir. Kim ifadeye çağırılmış da gitmemiş Allah aşkına? İfadeye çağırırsınız, gelir yani. Kapısına polisleri yığacaksınız, tutuklar gibi alacaksınız, getireceksiniz, efendime söyleyeyim ifade vermek için bekleteceksiniz. Bu zulüm nedir? Milletin evlatlarına bu yapılır mı? Peki bu yapılınca benim içim acıtmış mıdır? Acıtmıştır. Benim içim yanmış mıdır? Aynen bugün yandığı gibi, yanmıştır. Evet, ben de o panelde duygularımı dile getirdim. Peki ne dedim? „Bak Başsavcı, sana söylüyorum: Biz var ya senin evlatlarını bile -sana hiç faydamız olmaz, senin zihnin çürümüş de- senin evlatlarını bile bu muamelelerden kurtarmak için, seni yöneten aklı bu milletin zihninden söküp atacağız ki, senin evlatlarının kapısına birileri dayanmasın. Senin evlatlarını sabahın köründe evinden kimse almasın. Senin tıynetinin, senin aklının, senin zihninin içinden geçen yol ve yöntemleri, bu memleketin her ortamından söküp atacağız ki, senin dahi, senin bile yuvanın, ailenin, çocuklarının geleceğinin huzurunu temin edelim. Bizim derdimiz bu.“ Bunun neresi tehdit? Bunun neresi hakaret?

Ben, sizlerin, bu ülkede yaşayan herkesin, herkesin çoluğunun, çocuğunun geleceğinden kendini sorumlu gören birisi olmasam, 16 milyon insan, beni İstanbul Belediye Başkanı seçmez. 16 milyon insan, sandık yokken ortada, koşa koşa gidip ön seçimde oy kullanıp, „Ekrem İmamoğlu benim Cumhurbaşkanı adayım olsun“ demez. Çünkü ben, o sorumluluğa sahip bir insanım.

İsteseniz de istemeseniz de sevmeniz de sevmezseniz de ben sizin evlatlarınızı seviyorum kardeşim. İster başsavcı olun, ister hakim olun, ister cumhurbaşkanı olun… Kim olursa olsun… Herkesin evlatlarını da torunlarını da seviyorum.

Bu ülkenin geleceği iyi bir gelecek olsun istiyorum. Bundan vazgeçmeyeceğim. Beni kimsenin çatık kaşları, kimsenin kötü sözleri, kimsenin vereceği kararlar, olumlu-olumsuz etkilemez. Umurumda değil, umurumda değil. Biz, evden çıkarken, 6-6,5 sene önce helalleşerek yola çıktık. Her işin zorluğunun farkındayız. Helalleşmenin ne anlama geldiğini Türk milleti bilir. Bu bağlamda biz helalleşerek yola çıktık.

Peki bu konuşmayı ben yaptım. Bundan sonra ne oldu, Allah aşkına? Genel Başkan’ın yanında oturdum. Genel Başkanın ilk ifadesi şu oldu: „Ne kadar insani bir hareket olduğunu tebrik ederim, başkanım.“ Oturdum, daha alkışlar bitmedi. Aradan bir-iki dakika geçmedi ki, oradaki yetkililerden biri gelip, cep telefonundan „Son dakika: İmamoğlu’na soruşturma açıldı“ diye ekrandan bize soruşturmayı gösterdi. Dakika geçmedi! Soruyorum size, soruyorum: Sizlerin vicdanına, sizlerin adalet duygusuna ve Yüce Türk adaletine inanarak soruyorum.

Soruşturmayı başlatan savcı, Ekrem İmamoğlu’nun konuşmasını tesadüfen mi izlemiştir? Yoksa Ekrem İmamoğlu’nun konuşmalarını takip edip, “Ne yakalarsanız anında işlem yapın” diye bir talimatla mı hareket etmiştir?

İkincisi; soruşturmayı başlatan savcı, bu konuşmayı canlı dinlemesi dışında bir ihtimal olmadığına göre, canlı dinledi. Hangi sistemle dinledi, ben anlamam teknolojiden. Anında geri mi sardı? Bir daha dinledi mi? İkinci kez dinledi mi? Dinlemediyse, yani „Ben bir şeyi dinlediğimde anında karar verdim, hadi soruşturma aç, açalım“ diyorsa, bu Yüce Türk yargısında bir savcının uygulamasında mümkün müdür? Bu yapılır mı, doğru mudur? Bunu da soruyorum.

Üçüncüsü; canlı yayından değil de – ki dosyada var – WhatsApp’tan gönderilen bir ekran görüntüsünde, bir web sitesinden alıntı yapılarak biri, „Böyle bir haber var, hemen soruşturma başlatın“ talimatı mı verdi? Eğer verildiyse, oradaki sayfada kesik biçimde yazılanlarla, benim söylediklerimin hiçbir alakası yoktur. Bu bakılmış mıdır? Bu doğrulanmış mıdır? O birkaç dakika içinde bu mümkün müdür? Bu soruşturma nasıl açılır? Ve yine saniyeler içerisinde bu soruşturmayı açan savcılık, hemen, saniyeler içinde, „Hadi bakalım bunu servis edelim“ deyip, malum alfabenin ilk harfini rezil perişan eden o kanalda yayınlatmak için “Son dakika geçelim”.

O güzelim yirmi dokuz harfli alfabemizin ilk harfini rezil eden o kanalda yayınlansın diye hizmet, adalet adına, Yüce Türk yargısı adına anlamlı mı? Doğru mudur? Bunun adalete faydası var mıdır? Vallahi bilmiyorum Sayın Hakim. Bilmiyorum yani. Var mı? Biz kurullar yaparız. Mesajla birisi dışarıya haber sızdırıyorsa, çok affedersiniz, kıçına tekmeyi vurur, atarız onu salondan yani. Böyle bir şey olur mu? Şak diye bir şey yollayalım hemen. Bir nefes alın bakalım. Ekrem İmamoğlu’na bir şey düşünüyorsanız, bunun bir de nefes almaya ihtiyacı var. Bu nasıl bir karar? Bu kararın duyurulması nasıl bir duyuru biçimi? Dolayısıyla ben bu dört soruyu size sormayı, kendi adıma değil, Yüce Türk yargısı adına, bu yargı sürecinin iyi işletilmesi adına sorma ihtiyacı gördüm.

Sayın Hakimim,

Çok söz söyleyebilirim. Söylenecek çok şey var ama bir memleket yöneticisi olarak, bu memleketin umutlarına umut katma sorumluluğu olan birisi olarak burada çok söz söylemek yerine doğruları söylemek ve doğruları anlatırken de sizlerin bunları en iyi şekilde idrak etmesini, bu kısa zaman diliminde sağlamakla mesul hissediyorum.

Düşünsenize; 17 yaşında üniversiteye giden bir gencin, 35 sene sonra diplomasını iptal ettiler. Bak, bak, gayretlere bak! 35 sene sonra diplomasını iptal et, tapusuna şerh koy, bilmem nesine şerh koy. Ailesinin 75 yıllık emeklerine zaptetme…

Bu millet kendini nasıl güvencede hissedecek? Kim güvenecek, kim sırtını yaslayacak? Pırlanta gibi çocukların, bebeklerin gözünün önünde kapıları kırar gibi açmak, bu uygulamayı yapmak kime katkı sağlar?
Kime faydası var? Soruyorum Yüce Türk yargısına. Kimin faydası var? Bir faydası varsa biri bana anlatsın, „Şöyle bir faydası var“ desin. Ben de diyeceğim ki „Evet, yanındayım bu işin.“ Böyle bir şey olur mu?

30 yıllık arkadaşım, 25 yıllık, 40 yıllık dostlarım… 20 yıl önce ortaklık yaptığım insanlar, 15 yıl önce birlikte iş yaptığım insanları adliyeye getirip, zorla ağzından Ekrem’le ilgili kötü bir söz arama girişiminin kime faydası var Allah aşkına? Kötü bir şey söylemiyorsa da hapse atılmasının kime faydası var? 12-13 yıldır görmediğim bir insanı zorladık, ağzından da bir şey almadık… Hapse atılmasının kime faydası var? Beylikdüzü’ndeki komşularım, yan yana iş yaptığım insanlar… Bunları ifade almak için çağırıp, „Avukatına gelme, gel bir sohbet edelim“ diyerek çağırmak kime fayda sağlar?

Bunlar kişilerin kendi beyanlarıdır, uydurma bir şey söylemiyorum. Dedikodu üzerinden konuşmam. Dedikoduya girersem sabaha kadar anlatırım. Neler anlatırım neler? Benim her şeyim aleni.

Ben millete şeffaflık sözü vermiş birisiyim. Hayatım bugüne kadar da şeffaftı, bundan sonra da şeffaf olacak. Mücadelem de şeffaf olacak. Onun için haksızlık, hukuksuzluk yapanlarla ilgili elbette yargı huzurunda hayat boyu mücadelemi vereceğim. Hayat boyu.

Tebliğ yapmadan annemin, babamın yazlığının kapısına dayanmak kimin aklı? Babamın kapısına dayanmak kimin aklı? Kırıyorsunuz kapısını, açamıyorsunuz; sonra çilingir bulup kapısını açmak kimin aklı? Benim babamı arasanız, biri dese ki „Yargı beni arıyor“, üç saatte gider yazlığına, kapısını jandarmaya kendi açar. Benim güzel jandarmamı, canım ciğerim polisimi bu yanlış işlere alet etmek, kimin aklı? Ne yapılmaya çalışılıyor? Nedir bu? Hangi suçtan bahsediyorsunuz? Böyle bir anlayış olmaz.

Sayın Hakimim,

Yazıktır, günahtır. Bu milletin geleceğine yazıktır. 300 tane gence yazıktır. Sayın Hakimim, Sayın Savcı, değerli üyeler; her birinizin evlatları var, çocukları var. Anneleri, babaları var. Onun için memleket ve millet adına karar vermek için burada olduğunuzu biliyor ve buna inanmak istiyorum. Tabii hakkımda „Tehdit etti“ diyorsunuz. Ben kimi tehdit ettim? Bunun neresinde tehdit var? Ben, „Senin evlatlarının teminatı olacağım“ diyorum. Ben, „Senin geleceğinin teminatı olacağım“ diyorum. Ve olacağım da göreceksiniz.

Bu milletin iradesiyle, bu milletin sahip çıkmasıyla ben, bu milletin geleceğinin teminatı olacağım. Buradan ant içiyorum. Bu milletin evlatlarının birini bile dışarıda bırakmadan; etnik kökenine, yaşam biçimine, giyimine kuşamına, yuvasının geçmişine bakmadan, her birinin teminatı olacak bir sistemi; adalet devrimini, demokrasi devrimini bu topraklara ben ve arkadaşlarım getireceğiz. Buradan ant içiyorum, söz veriyorum. Milletimin huzurunda, hem de adaletin huzurunda söz veriyorum.

Tehdit mi? Hadi oradan! Ne tehdidi? Kimi tehdit ettim? Ben hayatımda kavga etmedim, onu söyleyeyim. Ne dayak attım ne de dayak yedim. Bana dayak atan da olmaz, olamaz. Ben kimseye dayak atmadım. Diyorlar ki, „Nasıl başardın?“ Babam bile diyor bana, „Sen nasıl başardın?“ Dedim ki: „Öyleyim ben. Ben öyle biriyim.“ Barıştırırım yani insanları. Hiç merak etmeyin.

O bakımdan tehditmiş, husumetmiş; benim hayatımda bir şey yok. Olmadı da. Gidin isterseniz köydeki çocuklar, arkadaşlarıma sorsunlar. Savcı karar çıkarsın, köydeki çocukluk arkadaşıma sorsunlar. Desinler ki, “Ekrem kavga mı ederdi? Sizi barıştırır, takımlar kurar maç mı yaptırırdı?“ O yüzden tehditmiş, husumetmiş, kin tutmakmış, ihtirasmış… Birinin hakkında kötü düşünmek… Ben kıskançlık bile taşımam. O kadar iddialıyım. Kıskanmam.

Biri beni kıskanıyormuş Ankara’da… Bana ne? Ben kimseyi kıskanmıyorum ki. Ama şunu kıskanıyorum kardeşim: Milletim adına, milletime zulüm yapmak için gücünü kullanan, ekonomisiyle ya da iradesiyle milletimin iradesini yok sayıp, milletimin bu coğrafyadaki varlığını tehdide düşüren milletleri kıskanıyorum. Onları geçmek için kararlıyım. O Ruhumda var. Onu da milletimiz görecek.

Onun için bana, ‘Tehdit suçu işlemiş…’ Yok yahu! Ne zaman okudu, ne zaman dinledi de beni tehdit suçuyla suçladı? Kamu görevlisine alenen hakaret… Bu neresi hakaret Allah aşkına? Bu ifade özgürlüğü. Aynı zamanda görüşümü, eleştirimi yapıyorum. Kime? Sistemi yöneten, kararları alan, süreçleri başlatan, kurumun başındaki kişiye. Kime yapacağım yani? Sarı Çizmeli Mehmet Ağa’ya mı konuşacağım? Oturup da çöp tenekesine mi konuşayım? Görevi bu! Bakan yardımcısıydı, şimdi Başsavcı oldu. Yarın ne olur, umurumda değil. Ama görevi o. Sorumluluk alanı o.

Orada olan biten her şeyi ben kime eleştireceğim? Kaldı ki kendisiyle haftalardır, „Görüşelim, bakın İstanbul’la ilgili düşüncelerim var“ diyerek arattıran, arayan kişiyim. Hâlâ verirse randevuyu, görüşürüz. Sorun yok. Ama veremedi. Akıl okumak istemem ama aklıma ne geliyor biliyor musunuz? “Acaba neden vermedi?” Haftalarca neden randevu vermedi? Merak ediyorum. İstanbul Büyükşehir Belediyesi, adliyelerin en çok hizmetini gören kurumdur. Araçları, gereçleri, temizlikleri, bakımları… Her şeyini yapar. Tek bir dirhemini geri çekmiş değiliz. Ne haddimize?

Milletin kurumları, milletin kurumlarına hizmet eder. Kişisel husumeti kafaya takacak adam mıyım ben? Bu nedenle beni iyi dinlemenizi ve iyi anlamanızı istiyorum. Ne hakareti? Ben ifade özgürlüğümle eleştirimi yaptım. Eleştirimi yaparken de onu dahi ailesiyle birlikte koruma konusunda yarınlarda teminat olma kararlılığımı ortaya koydum.

Terörle mücadelede yer almış kişileri hedef gösterme suçu, falan filan… Yeter yahu! Ekrem ve terör… Beni terörle yan yana getirecek kişinin alnını karışlarım. Bu kadar net. Alnını karışlarım! Terör ve Ekrem… Onu diyen kişi aynaya baksın!

Ben, bu memleketin vatan evladıyım. Bana bakan ne görür biliyor musunuz? Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni görür. Türk Bayrağı’nı görür. Mustafa Kemal Atatürk’ü görür. Ben öyle biriyim. Kimse kendisiyle karıştırmasın. Terörle beni yan yana getirecekmiş… Haddini bilecek! Ekrem İmamoğlu ve terör…

Ne oldu? „Beş yüz, altı yüz terörist var!“ Ne oldu? „Terörist“ dedikleri, benden önceki atanmış vali, kayyum, benden önce bilmem kim… Alındıktan sonra hop, kapattılar dosyayı. Sonra ne dedi o kişi? „Siyaseten söyledim“ dedi. Siyaseten milleti terörle yaftalar mısınız ya? Her evde şehit var, gazi var bu ülkede. Bu nasıl bir ahlak? Bu nasıl bir bakış açısı? „Ekrem’le ilgili bir şey mi var? Terör de ekle oraya. Olur ya, bir şey olur…“ Bu yaklaşımı şiddetle reddediyorum Sayın Hakimim. Şiddetle reddediyorum.

Bunu yazanın aklında başka şeyler vardır. İnanmıyorum bu iddianameye. Kötü niyetle yazılmıştır.

Ekrem İmamoğlu ile terörü yan yana koymak, kötü niyetin ürünüdür. Ve bunu Sayın Hakime, tüm üyelere nakşederek söylüyorum: Ayıptır, yazıktır, günahtır! Terörle Ekrem’i yan yana koymak… Hadi oradan!

Bu üç suçlamayla ilgili de fikrim nettir. Yüce Türk yargısına elbette kendimi emanet ediyorum. Ancak bu sürecin anlamlı olmadığını, doğru bir soruşturma süreci olmadığını, kötü bir hazırlık olduğunu; saniyeler içinde soruşturmaya dönüştürüldüğünü, ifadelerin dahi incelenmediğini görüyorum. Kötü niyetle yazıldığını düşünmek istemem. Ama hangi niyetle yazıldığını elbette inceleyeceğim, takip edeceğim. Bu manada yapılan üç isnadın hiçbirini kabul etmiyorum. Evet, eleştiriyorum. Aynı cümleleri yine kurarım. Yarınlarda demokrasi devrimini, adalet devrimini bu topraklara getirmeyi kararlı bir şekilde hedefleyen; hukukun üstünlüğünü, güçler ayrılığını, milletin iradesinin egemen olmasını savunan biri olarak söylüyorum: Evet, bana bu kötülüğü kim yaparsa yapsın, onların evlatlarının bile güzel hayatlarının teminatı olacağım.“

Related Topics:
Continue Reading

Gündem

TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARI İSVİÇRE’YE ÖĞRENCİ OLARAK NASIL GELEBİLİR? ÜNİVERSİTE MEZUNU OLMAK ŞART MI, MEZUNİYETTEN SONRA KALMAK MÜMKÜN MÜ?

yazar

Published

20 Stunden ago

on

13 November 2026

By

İsviçre’de üniversite eğitimi almak isteyen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için 2026 yılı başvuru şartları, öğrenci vizesi, maddi yeterlilik, eğitim sırasında çalışma ve mezuniyet sonrasında ülkede kalma imkânları merak ediliyor. İsviçre Federal Göç Sekreterliği (SEM) ve swissuniversities tarafından açıklanan kurallara göre, üniversite mezunu olmadan da lisans eğitimi için başvuru yapılabiliyor. Ancak diploma, Türkiye’deki üniversiteye kabul belgesi, dil yeterliliği ve oturum koşulları belirleyici rol oynuyor.

İSVİÇRE | 13 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

İSVİÇRE | 11 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

Türkiye’den İsviçre’ye eğitim amacıyla gelmek isteyen gençler için en önemli soru, üniversiteye kabul almanın yeterli olup olmadığı.

İsviçre’de eğitim almak mümkün olsa da üniversite kabulü, öğrenci vizesi, oturum izni ve çalışma hakkı birbirinden ayrı süreçler.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, Avrupa Birliği ve EFTA dışındaki ülke vatandaşlarına uygulanan göç kurallarına tabi.

Bu nedenle öğrencilik amacıyla verilen oturum izni, mezuniyetin ardından otomatik olarak çalışma iznine dönüşmüyor.

1. İsviçre’de okumak için Türkiye’de üniversite mezunu olmak şart mı?

Hayır. Lisans eğitimi için Türkiye’de üniversite bitirmiş olmak genel bir şart değil.

Ancak İsviçre üniversiteleri, Türkiye’deki lise diplomasını ve üniversiteye giriş yeterliliğini kendi kabul koşullarına göre değerlendiriyor.

swissuniversities’in 2026/2027 akademik yılı için yayımladığı bilgilere göre, Türkiye’den yapılan başvurularda genel lise yeterliliği kapsamında Anadolu Lisesi ve Fen Lisesi diplomaları belirtiliyor.

Birçok İsviçre üniversitesi, lise diplomasının yanında Türkiye’de tanınmış bir üniversitenin ilgili dört yıllık programına kabul edildiğini gösteren belge istiyor.

Örneğin Zürih, Bern ve Basel üniversiteleri için Türkiye’de ilgili alanda dört yıllık bir üniversite programına kabul belgesi, yayımlanan koşullar arasında yer alıyor.

ETH Zürih ve EPFL gibi teknik üniversitelerde ayrıca giriş sınavı koşulları bulunabiliyor.

Önemli ayrıntı: Türkiye’de üniversite sınavına girmiş olmak ile üniversitenin istediği kabul belgesini sunmak aynı şey değil. Ayrıca her lise diploması otomatik olarak eşdeğer kabul edilmiyor.

Kaynak: swissuniversities, 2026/2027 Türkiye kabul koşulları. <Cite ref=“turn321731search2″/>

2. Türkiye’de üniversite okuyanlar İsviçre’ye geçiş yapabilir mi?

Türkiye’de üniversite öğrencisi olan kişiler, İsviçre’deki üniversitelere başvurabilir.

Ancak yatay geçiş veya derslerin tanınması otomatik değil.

İsviçre üniversitesi, öğrencinin daha önce aldığı dersleri, kredi sistemini, not dökümünü ve bölüm uyumunu inceler.

Bazı durumlarda öğrenci yeniden birinci sınıftan başlamak zorunda kalabilir.

Bu nedenle Türkiye’de iki yıl üniversite okuyan bir kişinin İsviçre’de doğrudan üçüncü sınıfa kabul edileceği varsayılmamalı.

3. Türkiye’de üniversite mezunları yüksek lisans yapabilir mi?

Evet.

Türkiye’de tanınan bir üniversiteden lisans diploması alan kişiler, İsviçre’de yüksek lisans programlarına başvurabilir.

Başvurularda genellikle lisans diploması, transkript, ders içerikleri, dil belgesi, özgeçmiş ve motivasyon mektubu istenir.

Bazı programlarda referans mektupları, portföy veya ek değerlendirme de bulunabilir.

Yüksek lisans başvurularında Türkiye’deki diplomanın ilgili İsviçre programına uygunluğu üniversite tarafından değerlendirilir.

Türkiye’de alınmış her lisans diploması, her İsviçre yüksek lisans programına otomatik kabul anlamına gelmez.

4. İsviçre’de okumak için hangi dili bilmek gerekiyor?

Bu, üniversiteye ve eğitim programına bağlı.

İsviçre’de Almanca, Fransızca, İtalyanca ve İngilizce eğitim verilen programlar bulunuyor.

Lisans programlarının önemli bir bölümü bulundukları bölgenin dilinde yürütülüyor.

Yüksek lisans düzeyinde ise İngilizce program seçenekleri daha yaygın olabiliyor.

Üniversiteler, programa göre B2, C1 veya farklı seviyelerde dil yeterliliği isteyebilir.

IELTS, TOEFL, Goethe, TestDaF, DELF veya DALF gibi belgelerin hangisinin kabul edileceği ilgili programın kurallarına göre belirlenir.

Yalnızca İngilizce bilmek, İsviçre’deki bütün üniversite bölümlerine başvurmak için yeterli değil.

5. Türkiye’den öğrenci vizesi nasıl alınır?

90 günden uzun sürecek eğitim için genel olarak D tipi ulusal vize süreci uygulanıyor.

İlk aşamada İsviçre’deki eğitim kurumundan kabul alınması gerekiyor.

Ardından Türkiye’deki yetkili İsviçre temsilciliğinin açıkladığı usule göre ulusal vize başvurusu yapılıyor.

Başvuru, İsviçre’de eğitim görülecek kantonun göç makamları tarafından değerlendiriliyor.

İsviçre’nin Türkiye’deki resmî temsilciliği, ulusal vize işlemlerinin yaklaşık 8–12 hafta sürebileceğini belirtiyor. Ancak bu süre dosyaya ve kantona göre değişebiliyor.

Bu nedenle öğrencilerin başvurularını son haftalara bırakmaması gerekiyor. <Cite refs={[„turn321731search3″,“turn321731search4“]}/>

6. Öğrenci vizesi için hangi belgeler gerekiyor?

Başvuruya göre değişmekle birlikte temel belgeler arasında geçerli pasaport, ulusal vize başvuru formu, fotoğraf, eğitim kurumundan kabul belgesi, diploma ve transkript, eğitim planı, özgeçmiş, dil yeterliliği, maddi kaynak belgeleri ve kalacak yere ilişkin bilgiler bulunabiliyor.

Yetkililer ayrıca eğitim amacının inandırıcı olmasını ve öğrencinin öğrenimini sürdürebilecek durumda bulunmasını değerlendiriyor.

Belge çevirileri, onaylar ve ek formlar bakımından İsviçre temsilciliğinin güncel öğrenci vizesi kontrol listesi esas alınmalı.

7. Bankada ne kadar para göstermek gerekiyor?

İsviçre’de öğrencinin kendi geçimini sağlayabilecek maddi imkâna sahip olması gerekiyor.

Bunun için banka hesap dökümleri, burs belgeleri veya kabul edilen diğer mali güvenceler talep edilebiliyor.

Ancak bütün öğrenciler için her kantonda geçerli tek bir banka bakiyesi bulunmuyor.

İstenen kanıt, eğitim süresine, kantona, okul ücretine ve kişinin yaşam koşullarına göre değişebilir.

Kira, sağlık sigortası, gıda, ulaşım ve eğitim giderleri birlikte hesaplanmalı.

Öğrencinin İsviçre’ye geldikten sonra çalışarak bütün masraflarını karşılayacağı varsayımı, vize için yeterli bir mali plan olmayabilir.

8. İsviçre’de üniversite ücretleri ne kadar?

Ücretler üniversiteye ve öğrencinin statüsüne göre değişiyor.

Örneğin ETH Zürih’te 2025 güz döneminden itibaren uygulanan sistemde, indirimli ücret grubuna girmeyen uluslararası öğrenciler için dönemlik öğrenim ücreti 2.190 İsviçre frangı olarak belirtiliyor.

Bu yalnızca belirli bir üniversitenin ücret örneği. Diğer üniversitelerde farklı tutarlar uygulanabilir.

Üstelik öğrenim ücretinin dışında konaklama ve günlük yaşam giderleri de bulunuyor. <Cite ref=“turn488797search3″/>

9. Öğrenci olarak İsviçre’ye gelince hangi oturum izni veriliyor?

Eğitim için gerekli izinler onaylandıktan sonra öğrenciye eğitim amacına bağlı oturum izni düzenlenebiliyor.

Bu çoğunlukla eğitim amacıyla verilmiş B oturum izni şeklinde oluyor.

İzin genellikle belirli süre için veriliyor ve şartlar karşılandığı sürece yenilenebiliyor.

Ancak bu B izni, sınırsız çalışma hakkı veren bir oturum izniyle aynı değil.

Öğrencinin eğitimini sürdürmesi, gerekli mali koşulları karşılaması ve izin yükümlülüklerine uyması gerekiyor.

10. İsviçre’de öğrenciler çalışabilir mi?

Evet, ancak Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için önemli sınırlamalar var.

SEM’in açıklamasına göre AB/EFTA dışındaki ülkelerden gelen üniversite öğrencileri, eğitimlerinin başlamasından en erken altı ay sonra ek çalışma için izin alabiliyor.

Ders dönemlerinde genel üst sınır haftada 15 saat.

Tatil dönemlerinde daha geniş çalışma imkânı bulunabilse de bu da ilgili makamların iznine ve koşullarına bağlı.

Ayrıca üniversitenin çalışmanın eğitimi aksatmayacağını onaylaması ve işverenin gerekli başvuruyu yapması gerekiyor.

Altı ayın dolması otomatik çalışma hakkı anlamına gelmiyor. İşe başlamadan önce gerekli izin alınmalı. <Cite ref=“turn321731search0″/>

11. Mezun olduktan sonra İsviçre’de altı ay kalınabilir mi?

İsviçre’de tanınan bir yükseköğretim kurumundan mezun olan üçüncü ülke vatandaşları, eğitimlerine uygun iş aramak amacıyla altı aylık bir süre için ülkede kalma imkânından yararlanabiliyor.

Ancak bunun için ilgili kantonun göç makamları nezdinde gerekli oturum işlemlerinin yapılması gerekiyor.

Bu süre, bütün yabancı dil kursu veya kısa süreli sertifika programı katılımcılarına otomatik olarak tanınan genel bir hak değil.

Ayrıca altı aylık iş arama süresi, sınırsız çalışma izni anlamına gelmiyor.

Öğrencinin mezuniyet öncesinde üniversitesiyle ve kanton göç dairesiyle görüşerek gerekli başvuruları zamanında yapması önemli. <Cite ref=“turn321731search0″/>

12. Mezun olan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları çalışma izni alabilir mi?

Evet, ancak şartların karşılanması gerekiyor.

Normal koşullarda Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için İsviçre’de çalışma izni almak, AB/EFTA vatandaşlarına göre daha zor.

İşverenin uygun bir iş teklifinde bulunması, gerekli başvuruyu yapması ve göç mevzuatındaki koşulları karşılaması gerekiyor.

Bununla birlikte İsviçre’deki tanınmış üniversitelerden mezun olanlar için önemli bir istisna bulunuyor.

SEM’e göre kişinin çalışmasının önemli bilimsel veya ekonomik yarar sağlaması halinde, normalde uygulanan İsviçre ve AB/EFTA işgücü önceliği şartından muafiyet mümkün olabiliyor.

Bu, özellikle niteliklerine uygun bir iş bulan mezunlar açısından önem taşıyor.

Ancak İsviçre üniversitesinden diploma almak, otomatik çalışma izni veya garantili iş anlamına gelmiyor. <Cite ref=“turn321731search1″/>

13. İş bulan öğrenci oturumunu çalışma oturumuna çevirebilir mi?

Gerekli koşullar karşılanırsa evet.

Örneğin İsviçre’de yüksek lisansını tamamlayan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, niteliklerine uygun bir şirkette iş bulabilir.

İşveren, ilgili kanton makamlarına çalışma izni başvurusu yapar.

Makamlar işin niteliğini, ücret ve çalışma koşullarını, adayın yeterliliğini ve uygulanabilir göç kurallarını değerlendirir.

Gerekli onaylar alındıktan sonra kişinin oturum statüsü çalışma amacına uygun biçimde düzenlenebilir.

Ancak iş sözleşmesi imzalanması tek başına izin yerine geçmez.

14. Mezuniyet sonrasında iş bulunamazsa ne olur?

Altı aylık iş arama süresi sonunda uygun bir oturum hakkı elde edilemezse kişinin İsviçre’den ayrılması gerekebilir.

Yeni bir eğitim programına kabul edilmek de tek başına sınırsız oturum hakkı sağlamaz; yeni eğitimin ve oturumun koşulları ayrıca değerlendirilir.

Bu nedenle öğrencilerin mezuniyet sonrasındaki planlarını son döneme bırakmamaları, staj ve kariyer imkânlarını eğitim süresince araştırmaları yararlı olabilir.

15. Öğrenci olarak gelip daha sonra C oturumu veya vatandaşlık alınabilir mi?

İsviçre’de öğrenci olarak bulunmak, tek başına kalıcı yerleşme hakkı sağlamıyor.

C oturum izni için ikamet süresi, oturumun niteliği, entegrasyon ve diğer yasal koşullar ayrıca inceleniyor.

Öğrenim amacıyla geçirilen yılların C izni hesabındaki etkisi de özel kurallara tabi. Özellikle eğitim sonrasında kalıcı nitelikte bir oturum statüsüne geçişin nasıl gerçekleştiği önem taşıyor.

Vatandaşlık açısından ise ayrı ikamet hesaplama ve entegrasyon şartları bulunuyor.

Dolayısıyla “İsviçre’de üniversite okuyayım, beş yıl sonra otomatik C oturumu veya vatandaşlık alayım” düşüncesi doğru değil.

16. Türkiye’den İsviçre’ye gelmek isteyen öğrenciler hangi sırayı izlemeli?

İlk olarak öğrencinin lisans mı, yüksek lisans mı yoksa doktora mı yapmak istediğini belirlemesi gerekiyor.

Ardından üniversitenin Türkiye’den gelen adaylar için yayımladığı diploma, kabul ve dil şartları kontrol edilmeli.

Gerekli belgeler hazırlanarak üniversiteye başvurulmalı.

Kabul alındıktan sonra eğitim ve yaşam giderleri için mali plan oluşturulmalı, öğrenci vizesi süreci başlatılmalı.

İsviçre’ye girişin ardından yerel kayıt, oturum ve sağlık sigortası işlemleri tamamlanmalı.

Eğitim sırasında çalışma düşünülüyorsa ayrıca izin şartları öğrenilmeli.

Mezuniyet yaklaşırken ise iş arama süresi ve çalışma iznine geçiş seçenekleri kanton makamlarıyla değerlendirilmelidir.

SONUÇ: İSVİÇRE’DE OKUMAK MÜMKÜN, ANCAK MEZUNİYET KALICI OTURUM GARANTİSİ DEĞİL

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının İsviçre’de lisans, yüksek lisans veya doktora eğitimi alması mümkün.

Lisans için Türkiye’de üniversite mezunu olmak şart değil. Ancak lise diplomasının kabulü, Türkiye’deki üniversiteye yerleşme belgesi, dil şartları ve olası giriş sınavları üniversiteye göre değişiyor.

Öğrenci vizesi için maddi yeterlilik ve eğitim amacının belgelenmesi gerekiyor.

Eğitim sırasında çalışma izne bağlı. Mezuniyet sonrasında ise belirli yükseköğretim mezunları için altı aylık iş arama imkânı ve uygun koşullarda çalışma iznine geçiş yolu bulunuyor.

En önemli nokta şu: İsviçre’de üniversite okumak, çalışma ve yerleşme açısından fırsatlar oluşturabilir; ancak otomatik iş, oturum veya vatandaşlık hakkı sağlamaz.

Resmî kaynaklar:

  • swissuniversities – <Link url=“https://www.swissuniversities.ch/en/topics/studying/admission-to-universities/countries-1″ title=“Türkiye için 2026/2027 üniversite kabul şartları“/>
  • SEM – <Link url=“https://www.sem.admin.ch/en/faq-working“ title=“Öğrencilerin çalışma ve mezuniyet sonrası iş arama kuralları“/>
  • SEM – <Link url=“https://www.sem.admin.ch/en/basis-for-admission-to-the-swiss-employment-market“ title=“Üçüncü ülke vatandaşlarının çalışma izni şartları“/>
  • İsviçre’nin Türkiye’deki resmî temsilciliği – <Link url=“https://www.schweiz-tuerkei.eda.admin.ch/en/documents-national-visa“ title=“Ulusal öğrenci vizesi ve belge listeleri“/>
  • ETH Zürih – <Link url=“https://ethz.ch/students/en/studies/financial/tuition-fees.html“ title=“Üniversite öğrenim ücretleri“/>

Haber: Cemil Baysal
İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Bilgilendirme notu: Bu haber 13 Kasım 2026 itibarıyla yayımlanan genel kuralları açıklamaktadır. Üniversite kabulü, vize ve oturum kararları bireysel dosyaya göre değişebilir.

Continue Reading

Gündem

İSVİÇRE’DEN COP31’E ÜST DÜZEY KATILIM: CENEVRELİ SİYASETÇİ DANIEL SORMANNİ VE DTİK İSVİÇRE TEMSİLCİSİ YETİŞ BAŞTAŞ ANTALYA’DA

yazar

Published

3 Tagen ago

on

11 November 2026

By

Antalya’da düzenlenen COP31 İklim Konferansı kapsamında İsviçreli siyasetçi Daniel Sormanni ile DEİK/Dünya Türk İş Konseyi (DTİK) İsviçre Ülke Temsilcisi Yetiş Baştaş bir araya geldi. COP31 etkinlik alanında birlikte görüntülenen iki isim, Türkiye ile İsviçre arasında sürdürülebilir şehircilik, akıllı teknolojiler ve uluslararası iş birliği konularını gündeme taşıyan etkinlikte yer aldı. Sormanni, Türk Telekom’un “Akıllı Teknolojilerle Sürdürülebilir Kentler” panelinin konuşmacıları arasında duyuruldu.

ANTALYA | 11 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

Türkiye’nin ev sahipliğinde Antalya’da düzenlenen Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı COP31, uluslararası siyaset, teknoloji, ekonomi ve çevre alanlarından temsilcileri bir araya getiriyor.

9–20 Kasım 2026 tarihleri arasında gerçekleştirilen zirvede İsviçre’den katılım da dikkat çekti.

Cenevreli siyasetçi Daniel Sormanni, DEİK/Dünya Türk İş Konseyi (DTİK) İsviçre Ülke Temsilcisi Yetiş Baştaş ile birlikte Antalya’daki COP31 etkinlik alanında görüntülendi.

İki ismin üzerinde “COP31 Türkiye Antalya” yazan etkinlik alanının önünde birlikte çekilen fotoğrafı, Türkiye ile İsviçre arasındaki temasların somut bir görüntüsü olarak paylaşıldı.

Sormanni’nin, COP31 kapsamında Türk Telekom tarafından düzenlenen “Akıllı Teknolojilerle Sürdürülebilir Kentler” başlıklı panelin konuşmacıları arasında yer aldığı da etkinlik duyurusunda belirtildi.

COP31’de İsviçre’den katılım

Antalya’daki uluslararası iklim konferansı, yalnızca ülkelerin iklim politikalarının görüşüldüğü bir zirve değil; aynı zamanda yerel yönetimler, teknoloji şirketleri, akademisyenler ve sivil toplum temsilcilerinin deneyimlerini paylaştığı bir buluşma noktası.

Bu kapsamda Cenevreli siyasetçi Daniel Sormanni’nin konferans programında yer alması, İsviçre’nin yerel yönetim deneyiminin uluslararası bir platformda temsil edilmesi açısından önem taşıyor.

Paylaşılan bilgilere göre Sormanni, COP31’e Yetiş Baştaş eşliğinde katıldı.

Antalya’daki etkinlik alanından gönderilen fotoğrafta iki isim birlikte görülüyor.

Bu görüntü, iki ismin COP31 alanında bulunduğunu destekliyor. Bununla birlikte fotoğraf tek başına panelde hangi açıklamaların yapıldığını veya herhangi bir anlaşma imzalandığını göstermiyor.

Daniel Sormanni kimdir?

Daniel Sormanni, etkinlik duyurusunda Cenevre Kantonu Büyük Konsey Üyesi ve Cenevre Şehir Meclisi Üyesi olarak tanıtıldı.

İsviçre’nin Cenevre kentinde yerel siyaset alanında görev yapan Sormanni’nin COP31 programında bulunması, şehir yönetimi ve sürdürülebilir kentleşme konularındaki uluslararası temaslar açısından dikkat çekiyor.

İsviçre’de kantonlar ve belediyeler; ulaşım, enerji, çevre düzenlemeleri ve şehir planlaması gibi birçok alanda önemli sorumluluklara sahip.

Bu nedenle İsviçre’den bir yerel siyasetçinin akıllı şehirler konulu uluslararası konferansa katılımı, farklı ülkelerin şehircilik deneyimlerinin paylaşılması açısından anlam taşıyor.

Yetiş Baştaş kimdir, COP31’deki rolü ne?

Yetiş Baştaş, DEİK bünyesindeki Dünya Türk İş Konseyi’nin (DTİK) İsviçre Ülke Temsilcisi olarak tanıtılıyor.

Paylaşılan etkinlik duyurusuna göre Baştaş, Daniel Sormanni’nin COP31 konferansına katılımına eşlik etti.

Baştaş, uluslararası platformlarda gerçekleştirilen bu tür buluşmaların Türkiye ile İsviçre arasındaki ekonomik, teknolojik ve sosyal iş birlikleri açısından yeni fırsatlar sunabileceğini belirtti.

Baştaş’ın açıklaması, iki ülke arasında sürdürülebilir şehircilik ve teknoloji alanlarında deneyim paylaşımının geliştirilmesine yönelik beklentiyi ortaya koyuyor.

Ancak mevcut bilgilerde COP31 kapsamında Türkiye ile İsviçre arasında yeni bir resmî anlaşma imzalandığına ilişkin doğrulanmış bir açıklama bulunmuyor.

Türk Telekom’un akıllı şehirler paneli

COP31 programı kapsamında Türk Telekom tarafından “Akıllı Teknolojilerle Sürdürülebilir Kentler” başlıklı bir panel düzenlenmesi duyuruldu.

Etkinlik programında panelin 10 Kasım 2026 Salı günü, saat 15.00–15.45 arasında, COP31 Yeşil Bölge’deki Dirençli Şehirler 1 alanında gerçekleştirilmesi planlandı.

Konferansın ana gündemi, teknolojinin sürdürülebilir ve iklim değişikliğine karşı dirençli şehirlerin oluşturulmasındaki rolüydü.

Panelin duyurulan konu başlıkları arasında şunlar yer aldı:

  • Akıllı şehir teknolojileri.
  • Sürdürülebilir kentleşme.
  • Çevre dostu dijital çözümler.
  • İklim değişikliğiyle mücadele.
  • Şehirlerin gelecekteki çevresel ve teknolojik sorunlara hazırlanması.
  • Farklı ülkelerin yerel yönetim deneyimlerinin paylaşılması.

Bu başlıklar, kentlerin artan nüfus, enerji ihtiyacı, ulaşım sorunları ve iklim değişikliğinin etkileri karşısında nasıl daha dirençli hale getirilebileceği sorusuna odaklanıyor.

Panelde hangi isimler yer aldı?

Türk Telekom’un COP31 programında duyurduğu panelin moderatörlüğü için gazeteci Hakan Çelik görevlendirildi.

Etkinliğin konuşmacı listesinde ise şu isimler yer aldı:

Daniel Sormanni: Cenevre Kantonu Büyük Konsey Üyesi ve Cenevre Şehir Meclisi Üyesi.

Zeynep Özden: Türk Telekom Pazarlama ve Müşteri Deneyimi Genel Müdür Yardımcısı.

Nilhan Ayan: AK Parti Genel Başkan Yardımcısı, Çevre ve Şehircilik Politikaları Başkanı ve İstanbul Milletvekili olarak duyuruldu.

Prof. Dr. Resul Daş: Fırat Üniversitesi öğretim üyesi ve Türk Telekom Ar-Ge ve İnovasyon Bilim Kurulu Üyesi.

Rasim Arı: Nevşehir Belediye Başkanı.

Konuşmacıların farklı kurumlardan ve uzmanlık alanlarından gelmesi, sürdürülebilir şehircilik konusunun siyaset, yerel yönetimler, akademi ve teknoloji sektörü açısından ele alınmasının amaçlandığını gösteriyor.

Ancak konuşmacıların panel sırasında yaptığı açıklamaların tam metni henüz elde bulunmuyor.

Türkiye ile İsviçre arasında hangi iş birliği alanları öne çıkıyor?

COP31 kapsamında gündeme gelen akıllı şehirler ve sürdürülebilir kentleşme başlıkları, Türkiye ile İsviçre arasında deneyim paylaşımı açısından çeşitli alanlara işaret ediyor.

Bunlar arasında özellikle dijital şehir altyapısı, enerji verimliliği, çevre dostu ulaşım, iklim değişikliğine uyum ve yerel yönetim teknolojileri bulunuyor.

İsviçre’nin kantonal ve belediye düzeyindeki yönetim yapısı ile Türkiye’nin büyükşehir ve belediye uygulamaları, uluslararası toplantılarda karşılaştırılabilecek farklı deneyimler sunuyor.

Bu tür etkinlikler, kamu kurumları ve özel sektör temsilcileri arasında yeni temaslar kurulmasına yardımcı olabilir.

Ancak olası iş birliği fırsatları ile kesinleşmiş ortak projelerin birbirinden ayrılması gerekiyor.

Yetiş Baştaş: Uluslararası buluşmalar yeni fırsatlar sunabilir

DEİK/DTİK İsviçre Ülke Temsilcisi Yetiş Baştaş, paylaşılan açıklamasında uluslararası platformlarda gerçekleştirilen bu tür buluşmaların Türkiye ile İsviçre arasındaki ekonomik, teknolojik ve sosyal iş birliklerine yeni fırsatlar sunabileceğine dikkat çekti.

Baştaş’ın değerlendirmesi, COP31 gibi uluslararası organizasyonların ülkeler arasında yalnızca çevre politikaları değil, ekonomik ve teknolojik ilişkiler bakımından da temas imkânı oluşturabileceğini vurguluyor.

Özellikle akıllı şehir teknolojileri ve sürdürülebilir kentleşme, gelecekte iki ülke arasındaki deneyim paylaşımının gelişebileceği alanlar arasında değerlendiriliyor.

COP31 neden önemli?

COP31, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi kapsamındaki 31. Taraflar Konferansı.

Antalya’da 9–20 Kasım 2026 tarihleri arasında düzenlenen konferans, iklim değişikliğiyle mücadele ve uluslararası iklim politikalarının görüşüldüğü önemli organizasyonlardan biri.

Zirve kapsamında resmî müzakerelerin yanı sıra teknoloji, sürdürülebilirlik, enerji ve şehircilik alanlarında çeşitli etkinlikler gerçekleştiriliyor.

Türk Telekom’un akıllı şehirler paneli de bu kapsamda duyurulan programlar arasında bulunuyor.

COP31’deki fotoğraf neyi gösteriyor?

Haber kaynağı tarafından paylaşılan fotoğrafta Daniel Sormanni ile Yetiş Baştaş, Antalya’daki COP31 etkinlik alanında birlikte görülüyor.

Fotoğrafta arkalarında “COP31 Türkiye Antalya” yazılı etkinlik panosu yer alıyor.

Görüntü, iki ismin konferans alanındaki buluşmasını belgeliyor.

Bununla birlikte etkinlik fotoğrafı, panelde yapılan konuşmaların içeriğini veya herhangi bir resmî anlaşmanın sonucunu tek başına doğrulamıyor.

Bu nedenle konferansa ilişkin sonuç açıklamaları ve olası iş birliği gelişmeleri ayrıca takip edilmeli.

Sonuç: COP31’de Türkiye–İsviçre teması

Antalya’da düzenlenen COP31 İklim Konferansı, Türkiye ile İsviçre arasındaki uluslararası temaslara da sahne oldu.

Cenevreli siyasetçi Daniel Sormanni’nin Türk Telekom’un akıllı şehirler panelinin konuşmacıları arasında duyurulması ve DEİK/DTİK İsviçre Ülke Temsilcisi Yetiş Baştaş ile COP31 alanında birlikte görüntülenmesi, iki ülke arasındaki sürdürülebilir şehircilik diyaloğunu gündeme taşıdı.

Etkinlikten elde edilen mevcut bilgiler, katılımı ve programı ortaya koyuyor. Yeni bir resmî iş birliği anlaşması veya panel sonucunda alınmış somut bir karar ise henüz doğrulanmış değil.

Fotoğraf altı: Antalya COP31 etkinlik alanında Daniel Sormanni (solda) ve DEİK/DTİK İsviçre Ülke Temsilcisi Yetiş Baştaş (sağda). Fotoğraf, haber kaynağı tarafından paylaşılmıştır.

Kaynaklar: COP31 etkinlik duyurusu, Türk Telekom panel programı, haber kaynağının paylaştığı fotoğraf ve açıklamalar.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading

Gündem

EŞİ VE ÇOCUKLARI İSVİÇRE VATANDAŞI OLDU, KENDİSİ REDDEDİLDİ! FEDERAL MAHKEMEDEN VATANDAŞLIK KARARI

yazar

Published

3 Tagen ago

on

11 November 2026

By

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

Schwyz Kantonu’nda yaşayan Alman vatandaşı bir kadının İsviçre vatandaşlığı başvurusu reddedilirken aynı aileden eşi ve iki çocuğunun başvurusu kabul edildi. İlkokul öğretmeni olarak çalışan kadın, ret kararına karşı hukuk mücadelesi başlattı. Federal Mahkeme, belediyenin itirazını reddederek entegrasyonun bütün yönleriyle değerlendirilmesi gerektiğini vurguladı.

SCHWYZ / FREIENBACH | 11 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

İsviçre’de vatandaşlık başvurularında entegrasyonun nasıl değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin dikkat çekici bir Federal Mahkeme kararı gündeme geldi.

Schwyz Kantonu’na bağlı Freienbach belediyesinde yaşayan Alman vatandaşı bir kadının vatandaşlık başvurusu reddedildi.

Aynı aileden eşi ve iki çocuğu ise İsviçre vatandaşlığına kabul edildi.

Kadının itirazıyla başlayan hukuk süreci, İsviçre Federal Mahkemesine kadar taşındı.

Federal Mahkeme, 23 Eylül 2026 tarihli kararında belediyenin itirazını reddetti.

Kadın 2010 yılından beri İsviçre’de yaşıyor

Dosyaya konu olan kadın 1978 doğumlu bir Alman vatandaşı.

2010 yılından beri İsviçre’de yaşıyor ve 2017’den itibaren Schwyz Kantonu’ndaki Freienbach belediyesinde ikamet ediyor.

Kadın, İsviçre’de ilkokul öğretmeni olarak çalışıyor.

Aile, Haziran 2024’te İsviçre vatandaşlığına geçmek için başvuruda bulundu.

Ancak başvuru süreci aile üyeleri açısından farklı sonuçlandı.

Eşi ve iki çocuğu kabul edildi, kadın reddedildi

Freienbach Belediyesi, Temmuz 2025’te aile üyelerinin vatandaşlık başvurularını değerlendirdi.

Kadının eşi ve iki çocuğunun başvuruları kabul edildi.

Buna karşılık kadının başvurusu reddedildi.

Belediye, ret kararını kadının entegrasyonu ve vatandaşlık değerlendirmesindeki bilgi eksiklikleriyle gerekçelendirdi.

Bu durum, aynı aile içinde farklı vatandaşlık kararlarının verilmesine neden oldu.

Ancak bir aile üyesinin vatandaşlığa kabul edilmesi, diğer aile üyelerinin de otomatik olarak kabul edilmesi anlamına gelmiyor.

Her başvurunun ilgili yasal koşullar çerçevesinde değerlendirilmesi gerekiyor.

Kadın karara itiraz etti

Başvurusu reddedilen kadın, belediyenin kararını kabul etmedi ve hukuki yollara başvurdu.

Dosya Schwyz İdare Mahkemesine taşındı.

İdare Mahkemesi, 20 Şubat 2026 tarihinde belediyenin ret kararını kaldırdı.

Bunun üzerine Freienbach Belediyesi, kanton mahkemesinin kararına karşı Federal Mahkemeye başvurdu.

Uyuşmazlık böylece İsviçre’nin en yüksek yargı merciine ulaştı.

Federal Mahkeme 23 Eylül 2026’da karar verdi

İsviçre Federal Mahkemesi, 1D_3/2026 dosya numarasıyla yürütülen yargılamada 23 Eylül 2026 tarihinde kararını verdi.

Mahkeme, Freienbach Belediyesinin itirazını reddetti.

Kararın temelinde vatandaşlık başvurularında entegrasyonun nasıl değerlendirilmesi gerektiği bulunuyor.

Federal Mahkeme, entegrasyon değerlendirmesinin yalnızca belirli bilgi sorularına verilen cevaplarla sınırlandırılmaması gerektiği yaklaşımını benimsedi.

Başvuru sahibinin kişisel koşulları ve İsviçre toplumundaki yaşamı da değerlendirmede önem taşıyor.

Öğretmenlik mesleği neden önemli?

Kadının İsviçre’de ilkokul öğretmeni olarak çalışması, entegrasyon değerlendirmesinde dikkate alınması gereken unsurlardan biri olarak öne çıktı.

Öğretmenlik mesleği, İsviçre’deki eğitim sistemi ve günlük toplumsal yaşamla doğrudan ilişki kurulmasını gerektiriyor.

Kadının dil bilgisi ve mesleki faaliyetleri de dosyada önem taşıyan unsurlar arasında yer aldı.

Bu durum, vatandaşlık başvurularında kişinin yalnızca bir görüşmede verdiği cevaplara değil, ülkedeki genel yaşamına da bakılması gerektiğini gösteriyor.

Çocukları üzerinden sosyal yaşama katılımı da değerlendirildi

Federal Mahkemenin ele aldığı önemli noktalardan biri de kadının aile yaşamı üzerinden İsviçre toplumuna katılımı oldu.

Çocukların okul hayatı, ailelerin yerel çevreyle ilişkileri ve günlük toplumsal bağlantıları, entegrasyon değerlendirmesinde önem taşıyabiliyor.

Bu nedenle kişinin sosyal ilişkilerinin yalnızca belirli dernek üyelikleri veya resmî faaliyetlerle sınırlı düşünülmemesi gerekiyor.

Entegrasyon, kişinin somut yaşam koşulları dikkate alınarak bütüncül biçimde değerlendirilmelidir.

Vatandaşlık sınavındaki eksiklikler tek başına belirleyici olabilir mi?

İsviçre’de vatandaşlık başvurularında ülkenin siyasi sistemi, tarihi, coğrafyası ve yerel yaşam koşullarına ilişkin bilgiler değerlendirilebiliyor.

Ancak bu değerlendirmelerin hukuka uygun biçimde yapılması gerekiyor.

Federal Mahkemenin ele aldığı dosyada, kadının bilgi değerlendirmesindeki eksikliklerinin diğer entegrasyon göstergeleriyle birlikte ele alınması gerektiği önem kazandı.

Başvuru sahibinin dil bilgisi, mesleki faaliyetleri ve sosyal yaşama katılımı gibi unsurlar göz ardı edilmemeli.

Bu karar, vatandaşlık görüşmelerinin tamamen önemsiz olduğu anlamına gelmiyor.

Ancak vatandaşlığa kabul konusunda tek bir değerlendirme unsurunun, diğer bütün koşullardan bağımsız biçimde ele alınamayacağını ortaya koyuyor.

Kadın artık İsviçre vatandaşı mı?

Hayır.

Federal Mahkemenin belediyenin itirazını reddetmesi, kadına doğrudan İsviçre vatandaşlığı verildiği anlamına gelmiyor.

Kararın ardından vatandaşlık başvurusunun ilgili hukuki değerlendirmeler doğrultusunda yeniden ele alınması gerekiyor.

Dolayısıyla kadının vatandaşlık süreci henüz kesin olarak tamamlanmış değil.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları açısından neden önemli?

Bu davanın merkezindeki kişi Alman vatandaşıdır.

Dolayısıyla haber, bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının başvurusuyla ilgili değil.

Bununla birlikte Federal Mahkemenin entegrasyonun değerlendirilmesine ilişkin yaklaşımı, İsviçre’de vatandaşlığa geçiş süreciyle ilgilenen diğer yabancı ülke vatandaşları açısından da hukuki önem taşıyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının da normal vatandaşlık başvurularında dil, entegrasyon ve diğer federal ile yerel şartları karşılaması gerekiyor.

Ancak her başvurunun kendine özgü koşulları bulunduğundan bu karar, başka kişilerin otomatik olarak vatandaşlığa kabul edileceği anlamına gelmiyor.

İsviçre’de entegrasyon değerlendirmesi nasıl yapılıyor?

Normal vatandaşlığa geçişte entegrasyon önemli bir koşul.

Federal ve yerel makamlar başvuru sahibinin dil yeterliliğini, hukuka saygısını, ekonomik hayata veya eğitime katılımını ve İsviçre’deki yaşam koşullarına aşinalığını değerlendirebiliyor.

Başvuru sahibinin bireysel koşulları da dikkate alınmalı.

Bu nedenle vatandaşlık görüşmeleri ve sınavları, kişinin İsviçre’deki bütün yaşamından tamamen bağımsız değerlendirilmemeli.

Sonuç: Federal Mahkeme belediyenin itirazını reddetti

Freienbach’ta yaşayan Alman vatandaşı kadının vatandaşlık başvurusu, eşinin ve iki çocuğunun başvuruları kabul edilmesine rağmen reddedilmişti.

Kadın, belediyenin kararına karşı hukuki mücadele başlattı.

Schwyz İdare Mahkemesi ret kararını kaldırdı; Federal Mahkeme de 23 Eylül 2026 tarihinde belediyenin itirazını reddetti.

Karar, vatandaşlık başvurularında entegrasyonun kişinin bütün yaşam koşulları dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiğini vurguluyor.

Ancak kadın henüz otomatik olarak İsviçre vatandaşlığını kazanmış değil.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading
Advertisement

Trendler