İsviçre
Yeniş ( Jenisch) Örgütleri, İsviçre’nin Kültürel Soykırımı Tanımasını Talep Ediyor
İsviçre’deki Yeniş örgütleri, ülkenin geçmişte işlediği kültürel soykırımı resmen tanımasını talep ediyor. 52 yıl öncesine kadar, devlet yetkilileri ve «Kinder der Landstrasse» adlı İsviçre Çocuk Yardım Kurumu, yüzlerce Yeniş çocuğunu ailelerinden zorla ayırdı. Bu olayın etkileri günümüzde de devam ediyor.

İsviçre’de bir köy yolunda 1950’ler civarında çekilen Yeniş çocukları.
1926 ile 1972 yılları arasında, İsviçre’de yaklaşık 2000 çocuk, ebeveynleri Yeniş ve Sinti olduğu için ailelerinden alındı. O dönemde bu gruplara aşağılayıcı bir şekilde „çingene“ deniyordu. Devlet ve yardım kuruluşları, bu çocukları zorla ailelerinden kopararak kurumlara ve başka ailelerin yanına yerleştirdi. Bu, İsviçre tarihinin en karanlık sayfalarından biri olarak kabul ediliyor.

Bu dönemde en fazla zararı, Pro Juventute Vakfı’nın «Kinder der Landstrasse» projesi verdi. Devlet yetkilileri ve federal hükümetin mali desteğiyle, 600’den fazla zorla asimilasyon gerçekleştirildi. Yeniş örgütü, İçişleri Bakanı Elisabeth Baume-Schneider’e yazdıkları açık mektupta, İsviçre’nin «Kinder der Landstrasse» operasyonunu resmen kültürel soykırım olarak tanımasını talep ediyor.
Radgenossenschaft der Landstrasse Başkanı Daniel Huber, watson sitesine yaptığı açıklamada, „Bu taleple amaçladığımız, İsviçre’nin bize yaşattığı acının tanınması ve bunun için bir tazminat ve telafi sağlanmasıdır“ dedi. Huber, İsviçre Yeniş ve Sinti örgütlerinin çatı kuruluşu olan Radgenossenschaft der Landstrasse’nin de bu açık mektubu imzaladığını belirtti ve ekledi:
„Bu acıyı kelimelerle ifade etmek imkansız.“

1958’de Zürih’te çekilmiş Yenişlerin kamp yeri.
Zorla kısırlaştırma ve çocuk kaçırma
Landstrasse adlı Çocuk Yardım Kuruluşu – Hilfswerk der Kinder der Landstrasse, 46 yıl boyunca „çocuk refahı“ adı altında Yeniş çocuklarını ebeveynlerinin iradesi dışında evlere, çiftçi ailelere, Yeniş olmayan üst ve orta sınıfa ait evlat edinen ailelere ve hatta psikiyatri hastanelerine yerleştirdi. Bu yerlerde çocuklar sıklıkla psikolojik, fiziksel ve cinsel şiddete maruz kaldı.
Çocukların ebeveynleri, kardeşleri ve diğer akrabalarıyla temasları yasaklandı. Yeniş dilini konuşmalarına izin verilmiyordu. Götürülen çocuklara sıklıkla Yeniş olmayan yeni isimler veriliyordu. Bu durum ebeveynlerin çocuklarını bulmasını daha da zorlaştırdı, Yardım Kuruluşu Hilfswerk’in sürekli yerlerini değiştirmeler gibi.
İsviçreli tarihçi Thomas Huonker, „Kinder der Landstrasse“nin incelenmesinde önemli bir rol oynadı. 2012’de yayımlanan bir makalesinde şu ifadeleri kullandı:
„Bu sürekli yer değiştirme her seferinde yeniden travmatik bir deneyimdi. Birçok çocuk bu rejim altında kırıldı ve kalıcı hasarlarla baş etmek zorunda kaldı. Maalesef, bazıları intihar etti.“
Ursula Waser, „Kinder der Landstrasse“ adlı yardım kuruluşu tarafından kendi ailesinden koparılan yaklaşık 600 mağdurdan biri.
Foto: Mario Delfino İşte haberi
Zorla Asimilasyon ve Yeniş Soykırımı: Geçmişin Kötü Mirası ve Sonuçları
Bu proje asıl olarak çocukları „vagantlık“ olarak adlandırılan yaşam tarzlarından kurtarmayı veya Huonker’ın ifadesiyle, „jeniş azınlığın ortadan kaldırılması“ amacını taşıyordu. Bu proje, 20. yüzyılın başlarında Avrupa genelinde ortaya çıkan ırkçı hijyen teorilerinde meşruiyet buldu ve hatta Nazi rejimi tarafından Holokost’un bilimsel bir meşruiyeti olarak kullanıldı. „Kinder der Landstrasse“ projesinin sorumluları, bu nedenle Jenişlerin doğum oranını düşürmeye yönelik olarak evlilikleri yasakladı ve zorunlu kısırlaştırmalar emretti.
1973 yılında, „Beobachter“ dergisi İsviçre Çocuk Yardım Kurumu „Hilfswerk“in acımasız uygulamalarını ortaya koyduğunda, proje aniden sona erdi.
Hesaplaşma
„Araştırma“ anlamında, 1986’da dönemin Federal Başkanı Alfons Egli, Jenişlere yapılan haksızlıklar için resmen özür diledi. 1987’de ise, Pro Juventute Vakfı resmi bir özür sundu.
Projeyi mali olarak destekleyen federal hükümet, hayatta olan mağdurlara kişi başına 2000 ile 20.000 frank arasında bir miktar ödeme yaparak bir tür „telafi“ sağladı. Ayrıca, 1998 ve 2000 yıllarında, Jenişlerin, Sinti ve Romanın İsviçre’deki takibini ve özellikle „Kinder der Landstrasse“ projesini ele alan bağımsız çalışmalar başlatıldı. Ancak „Hilfswerk“ün sorumluları hiçbir zaman cezai soruşturmaya uğramadılar.
Yenişler Hala Bugünün Etkilerini Hissediyor
Bugün, İsviçre’de Federal Kültür Ofisi’nin verilerine göre yaklaşık 30.000 Yeniş yaşamaktadır. Ancak bunların sadece 2000 ila 3000 kadarı göçebe bir yaşam tarzını sürdürmektedir. Çoğunluk artık yerleşik bir hayat yaşamaktadır. Bunun bir kısmı da sistematik takibin bir sonucudur.
Radgenossenschaft der Landstrasse’den Daniel Huber, Yenişlerin İsviçre’de hala „Kinder der Landstrasse“ projesinin sonuçlarından dolayı doğrudan ve dolaylı olarak etkilendiklerini belirtmektedir.
Birçok ebeveyn, çocuklarını hiçbir zaman göremeden öldü. „Ve o zamanlar ailelerinden koparılan çocuklar hala bugün kardeşlerini, ebeveynlerini – kimliklerini arıyorlar,“ diyor Huber. Yeniş dili bastırıldı, yaşam tarzı yasaklandı ve bu nedenle büyük ölçüde kayboldu. Huber şöyle diyor:
„İsviçre’de Yeniş kültürü kalıcı olarak zarar gördü.“

Daniel Huber, İsviçreli Yeniş ve Sinti topluluğunun çatı kuruluşu olan Landstrasse Topluluğu Başkanı.
Huber, Yeniş kültürünün „zarar görmüş“ olduğunu ifade ediyor. Ancak, „Kinder der Landstrasse“ projesi, bir topluluğa kültürel olarak tamamen yok etme amacıyla yapılmış bir saldırı olarak da anlaşılabilir. En azından, Ceza Hukuku Profesörü Nadja Capus’un 2022’deki bir „Beobachter“ röportajında bu şekilde savunduğu gibi:
„Jenişleri fiziksel olarak yok etmek istemediler, ancak insanları gruplarını alarak toplumdan koparıp onların özelliklerini yok etmek istediler.“
Capus’a göre, bu bir kültürel soykırımdır.
Uluslararası geçerli bir „kültürel soykırım“ tanımı belki yoktur, ancak Capus’a göre, Birleşmiş Milletler Sözleşmesi metnine göre, „Bir grup çocuğun başka bir gruba zorla verilmesi veya transfer edilmesi“ de bir soykırımı oluşturur. Yani tam olarak „Kinder der Landstrasse“ vakasında olduğu gibi.
Yeniş örgütleri, bu konuda Capus’a atıfta bulunuyorlar. Federal hükümetin „Kinder der Landstrasse“ projesine katılımını temelde kabul ettiğini, kurbanlara sınırlı tazminatlar verdiğini ve tarihi araştırmaları başlattığını ancak bir şeyin yapılmadığını yazıyorlar:
„Hükümet düzeyinde bir değerlendirme yapılmadı. Değerlendirme şu: Bu bir kültürel soykırımdı.“
Bir federal özür ve Yenişler’e karşı kültürel soykırımın tanınması, Huber’a göre, İsviçre’den Yenişlerin ve Sinti’nin talep ettiği „saygının ve nezaketin minimumu“ olmalıdır.
„Kinder der Landstrasse“ („Ülke Yolu Çocukları“) İsviçre’de 1926 ile 1973 yılları arasında yürütülen bir proje olup, Jenisch topluluğuna mensup çocukları hedef almıştır. Bu proje kapsamında, Jenisch çocukları ailelerinden zorla alınarak devlet gözetimine verilmiş ve çoğu kez yetimhanelerde veya bakıcı ailelerin yanında büyütülmüştür. Proje, Jenisch topluluğunun göçebe yaşam tarzını ortadan kaldırmak ve bu çocukları asimile etmek amacıyla yürütülmüştür.
Proje, İsviçre Çocuk Yardım Kurumu (Schweizerische Kinderhilfswerk) tarafından yürütülmüştür ve Jenisch topluluğuna büyük zararlar vermiştir. Ailelerinden koparılan çocuklar, travma yaşamış ve kimliklerini kaybetmişlerdir. Bu çocuklar genellikle kötü muameleye maruz kalmış, eğitim ve sosyal haklardan mahrum bırakılmışlardır.
Bu proje, günümüzde büyük bir insan hakları ihlali olarak kabul edilmekte ve İsviçre hükümeti, Yeniş – Jenisch topluluğundan özür dilemiştir. „Kinder der Landstrasse“ projesi, Jenisch topluluğunun tarihindeki en karanlık dönemlerden biri olarak görülmektedir ve bu dönemin etkileri hala hissedilmektedir.
Özetle, „Kinder der Landstrasse“ projesi, Yeniş çocuklarının zorla ailelerinden alındığı ve asimilasyon amacıyla devlet gözetimine verildiği bir projedir ve Jenisch topluluğuna büyük zararlar vermiştir.
Gündem
CENEVRE’DE 128 ÜLKE OTONOM SİLAHLARI GÖRÜŞÜYOR! YAPAY ZEKÂ SAVAŞTA ÖLÜM KARARI VEREBİLİR Mİ?
Birleşmiş Milletler çatısı altında Cenevre’de başlayan uluslararası görüşmelerde, insan müdahalesi olmadan hedef seçebilen ölümcül otonom silah sistemlerinin geleceği tartışılıyor. Belirli Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesi’nin 128 taraf devletini kapsayan süreçte, bağlayıcı kurallar hazırlanıp hazırlanmayacağı konusunda görüş ayrılıkları bulunuyor. ABD, Rusya ve İsrail’in tutumu müzakerelerin en önemli başlıklarından biri.
Cenevre’de önemli güvenlik toplantısı
İsviçre’nin Cenevre kentinde, savaş teknolojilerinin geleceğini ilgilendiren önemli bir uluslararası konferans başladı.
16–20 Kasım 2026 tarihleri için planlanan toplantı, Birleşmiş Milletler çerçevesindeki Belirli Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesi’nin yedinci gözden geçirme konferansı kapsamında düzenleniyor.
Sözleşmeye 128 devlet taraf.
Bu sayı, bütün ülkelerin aynı öneriyi desteklediği anlamına gelmiyor. Tam tersine toplantının önemli amaçlarından biri, farklı görüşlere sahip devletlerin ortak bir yaklaşım geliştirip geliştiremeyeceğini değerlendirmek.
Ölümcül otonom silah sistemi nedir?
Otonom silah sistemleri, belirli koşullarda insanın her hedef için ayrı komut vermesine gerek kalmadan hedef belirleyebilen ve güç kullanabilen teknolojileri kapsıyor.
Bu sistemlerde sensörler, bilgisayar yazılımları ve bazı durumlarda yapay zekâ yöntemleri kullanılabiliyor.
Ancak her insansız hava aracı otonom silah değil.
Bir asker tarafından uzaktan kontrol edilen drone ile hedef seçimini kendi başına gerçekleştiren sistem arasında önemli fark bulunuyor.
Uluslararası görüşmelerin merkezinde, özellikle ölümcül güç kullanma kararında insan denetiminin hangi ölçüde zorunlu olması gerektiği sorusu yer alıyor.
Yapay zekâ neden tartışılıyor?
Yapay zekâ destekli sistemler büyük miktarda veriyi kısa sürede işleyebiliyor.
Bu teknolojiler, askeri sistemlerin çevreyi algılamasına ve belirli nesneleri tanımlamasına yardımcı olabiliyor.
Ancak savaş alanındaki koşullar her zaman öngörülebilir değil.
Sivillerin, askerlerin ve sivil yapıların bulunduğu karmaşık ortamlarda yanlış hedef belirlenmesi ciddi sonuçlar doğurabilir.
Bu nedenle teknolojinin hızı kadar güvenilirliği, denetlenebilirliği ve hukuki sorumluluğu da tartışılıyor.
Bir sistem yanlış hedef seçerse kim sorumlu?
Uluslararası insancıl hukuk, silahlı çatışmalarda sivillerin korunmasına ve güç kullanımının belirli kurallara bağlı olmasına dayanıyor.
Otonom silah sistemleri, bu kuralların nasıl uygulanacağı konusunda yeni sorular ortaya çıkarıyor.
Bir sistemin yanlış hedef seçmesi durumunda sorumluluğun komutanda mı, operatörde mi, üreticide mi yoksa başka bir makamda mı olacağı tartışılıyor.
Bu nedenle bazı ülkeler, insan denetiminin açık biçimde korunmasını ve belirli otonom silahların yasaklanmasını istiyor.
ABD, Rusya ve İsrail’in tutumu
Reuters’ın 16 Kasım tarihli haberine göre ABD, Rusya ve İsrail, bağlayıcı yeni bir uluslararası anlaşma hazırlanmasına karşı çıkan ülkeler arasında.
Bu ülkelerin yaklaşımında mevcut uluslararası insancıl hukuk kurallarının uygulanması ve yeni bir anlaşmanın kapsamı öne çıkıyor.
ABD’nin bağlayıcı olmayan yönergeleri tercih ettiği aktarılıyor.
Rusya ise yeni kısıtlamalara ilişkin müzakerelerin başlatılması konusunda itirazlarını dile getiriyor.
Bu görüşler, bütün ülkelerin ortak bir anlaşmaya ulaşmasını zorlaştırıyor.
Avrupa ülkeleri ne istiyor?
Birleşik Krallık, Almanya ve Fransa gibi ülkeler, gelecekte hazırlanabilecek uluslararası düzenlemenin hukuki niteliğinin açık bırakıldığı müzakere yaklaşımına destek veriyor.
Bazı diğer devletler ise doğrudan bağlayıcı bir protokol hazırlanmasını savunuyor.
Bu farklılıklar, otonom silah sistemleri konusunda uluslararası uzlaşmanın neden kolay olmadığını gösteriyor.
Birleşmiş Milletlerden çağrı
Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres, ölümcül otonom silah sistemlerine ilişkin açık yasaklar ve sınırlamalar geliştirilmesi çağrısında bulunuyor.
Uluslararası Kızılhaç Komitesi ve çeşitli insan hakları kuruluşları da insan denetimi ve hesap verebilirlik konularına dikkat çekiyor.
Tartışmalar yalnızca teknik silah özellikleriyle sınırlı değil; etik, hukuk ve uluslararası güvenlik boyutlarını da kapsıyor.
İsviçre’nin rolü
Cenevre, uzun yıllardır uluslararası diplomasi ve insancıl hukuk görüşmelerinin önemli merkezlerinden biri.
Konferansın İsviçre’de yapılması, ülkenin uluslararası müzakerelere ev sahipliği yapma rolünü bir kez daha öne çıkarıyor.
Ancak görüşmelerin Cenevre’de düzenlenmesi, bütün önerilerin İsviçre tarafından desteklendiği anlamına gelmiyor.
Yeni bir uluslararası yasak kabul edildi mi?
16–17 Kasım itibarıyla bütün taraf devletlerin üzerinde anlaştığı yeni bir küresel yasak açıklanmış değil.
Görüşmelerin amacı, gelecekte hangi kuralların hazırlanabileceğini değerlendirmek.
Bir anlaşmanın bağlayıcı olup olmayacağı ve hangi silah sistemlerini kapsayacağı henüz müzakere konusu.
Sonuç: Cenevre’deki görüşmeler, yapay zekâ destekli savaş teknolojilerinin geleceği açısından önemli. Ancak devletler, ölümcül otonom silahların nasıl sınırlandırılacağı konusunda henüz ortak bir noktaya ulaşmış değil.
Gündem
İSVİÇRE’DE İLTİCA BAŞVURULARI YÜZDE 16 AZALDI! EKİM AYINDA 2.210 KİŞİ BAŞVURDU
İsviçre Federal Göç Sekreterliği’nin açıkladığı ekim ayı istatistikleri, iltica başvurularının geçen yılın aynı dönemine göre gerilediğini ortaya koydu. Ancak bir önceki aya göre başvurularda artış yaşandı. Afganistan ve Eritre ilk sıralarda yer alırken, ekim ayında 567 kişiye iltica hakkı tanındı.
Ekim ayında 2.210 iltica başvurusu kaydedildi
İsviçre Federal Göç Sekreterliği (SEM), 16 Kasım 2026 tarihinde ekim ayına ilişkin iltica istatistiklerini yayımladı.
Resmî verilere göre ekim ayında toplam 2.210 iltica başvurusu kaydedildi. Ekim 2025’te başvuru sayısı 2.643 olarak açıklanmıştı.
Böylece bir yıllık dönemde başvuru sayısı 433 kişi azaldı. Bu değişim yaklaşık yüzde 16’lık düşüşe karşılık geliyor.
Ancak rakamlar farklı dönemlerle karşılaştırıldığında farklı sonuçlar ortaya çıkıyor. Eylül 2026’da 2.122 olan başvuru sayısı, ekim ayında 88 kişi arttı. Aylık artış yüzde 4 oldu.
SEM, iltica başvurularının genellikle yaz sonu ve sonbaharda arttığını, kış aylarında ise azalma eğilimi gösterdiğini belirtiyor.
En fazla başvuru Afganistan’dan
Ekim ayında başvuruların geldiği başlıca ülkeler şöyle sıralandı:
| Ülke | Başvuru sayısı |
|---|---|
| Afganistan | 498 |
| Eritre | 430 |
| Cezayir | 236 |
| Etiyopya | 171 |
| Somali | 163 |
Afganistan ilk sırada bulunurken Eritre ikinci sırada yer aldı.
Bu sayılar başvuru sayısını gösteriyor. Başvuran kişilerin tamamının iltica hakkı kazandığı anlamına gelmiyor.
İlk başvurular ile diğer başvurular arasındaki fark
SEM’in verilerine göre 2.210 başvurunun 1.881’i birincil başvuru olarak kaydedildi.
Kalan 329 başvuru ise ikincil başvuru kategorisinde yer aldı.
Bu kategori, İsviçre’de doğan çocuklar, aile birleşimiyle bağlantılı işlemler ve tekrar başvurular gibi farklı durumları kapsıyor.
Geçen yılın aynı ayına kıyasla birincil başvurular yüzde 16, ikincil başvurular ise yüzde 19 azaldı.
567 kişiye iltica hakkı tanındı
Federal Göç Sekreterliği ekim ayında 2.419 iltica dosyası hakkında ilk derece kararı verdi.
Bu değerlendirmeler sonucunda 567 kişiye iltica hakkı tanındı.
Burada dikkat edilmesi gereken önemli bir ayrıntı var: Karara bağlanan dosyalar, yalnızca ekim ayında yapılan başvurulardan oluşmuyor.
Dolayısıyla 567 sayısını 2.210’a bölerek ekim ayındaki başvuruların kabul oranını hesaplamak doğru değil.
732 kişi İsviçre’den ayrıldı
Ekim ayında 732 kişinin ülkeden ayrılışı yetkililer tarafından kayıt altına alındı.
Bu kişilerin 418’i kendi imkânlarıyla ayrıldı.
Diğer 314 kişi ise polis eşliğinde ülkelerine, sorumlu Dublin devletine veya başka bir üçüncü ülkeye gönderildi.
Bu rakamlar, farklı hukuki süreçlerin sonuçlarını içeriyor. Ülkeden ayrılan herkesin ekim ayında iltica başvurusu yaptığı varsayılamaz.
İltica başvurularının azalması ne anlama geliyor?
Başvurulardaki düşüşün tek bir nedeni olduğunu söylemek mümkün değil.
Uluslararası çatışmalar, Avrupa’ya ulaşım güzergâhları, sınır uygulamaları ve mevsimsel hareketlilik gibi çeşitli faktörler başvuru sayılarını etkileyebiliyor.
Ayrıca iltica istatistikleriyle İsviçre’deki normal oturum izinleri birbirine karıştırılmamalı.
B ve C oturum iznine sahip kişilerin haklarında, bu istatistik nedeniyle otomatik bir değişiklik meydana gelmiyor.
Önümüzdeki aylarda ne bekleniyor?
Başvurulardaki düşüşün devam edip etmeyeceği, sonraki aylara ilişkin istatistiklerle daha net anlaşılacak.
Ekim verileri, yıllık karşılaştırmada azalma olduğunu gösterirken aylık karşılaştırmada sınırlı artışa işaret ediyor.
Sonuç: İsviçre’de iltica başvuruları ekim ayında geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 16 azaldı. Ancak bu gelişme, iltica başvurularının durdurulduğu veya yeni bir genel yasak yürürlüğe girdiği anlamına gelmiyor.
Gündem
İSVİÇRE’DE S OTURUM STATÜSÜ SAHİPLERİ İÇİN SEYAHAT KOLAYLIĞI KORUNACAK! FEDERAL KONSEYDEN YASA TEKLİFİ
İsviçre Federal Konseyi, Ukrayna’dan gelen S koruma statüsü sahiplerinin yurt dışına seyahat kolaylıklarını sürdürmesini amaçlayan yasa değişikliği teklifini parlamentoya sundu. Buna karşılık iltica başvurusu sahipleri ve geçici kabul edilen kişiler için daha sıkı seyahat kuralları gündemde. Düzenlemeler henüz yeni bir genel seyahat yasağı olarak yürürlüğe girmiş değil.
Federal Konsey ne kararlaştırdı?
İsviçre Federal Konseyi, 11 Kasım 2026 tarihli toplantısında Yabancılar ve Entegrasyon Yasası’nda (AIG) değişiklik yapılmasına ilişkin mesajı kabul etti.
Teklifin amacı, Ukrayna’dan gelen ve S koruma statüsüne sahip kişilerin mevcut yurt dışı seyahat kolaylıklarını korumak.
Bu kişiler için seyahat izni almadan yurt dışına çıkabilme ve İsviçre’ye geri dönebilme imkânının sürdürülmesi öngörülüyor.
Ancak düzenleme, bütün yabancı uyrukluların aynı koşullarla seyahat edebileceği anlamına gelmiyor.
2021 yılında alınan karar neden uygulanmadı?
İsviçre Parlamentosu Aralık 2021’de iltica başvurusu sahipleri, geçici kabul edilen kişiler ve geçici koruma altındaki kişilerin yurt dışı seyahatlerine ilişkin daha sıkı kurallar kabul etmişti.
Bu kurallar, söz konusu kişilerin yalnızca istisnai durumlarda yurt dışına çıkabilmesini öngörüyordu.
Ancak Federal Konsey bu hükümleri yürürlüğe koymadı.
Bunun önemli nedenlerinden biri, Mart 2022’de Ukrayna’dan gelen kişiler için S koruma statüsünün ilk kez etkinleştirilmesiydi.
Ukrayna’dan gelenler için özel durum
Ukrayna’dan gelen S statüsü sahiplerine seyahat konusunda kolaylık tanınmıştı.
Federal Konsey, bu uygulamanın devam etmesini istiyor.
İsviçre’nin yaklaşımı, biyometrik pasaport taşıyan Ukrayna vatandaşlarının Schengen bölgesinde belirli koşullarla 90 güne kadar vizesiz kalabilmesine ilişkin Avrupa uygulamasıyla da bağlantılı.
Ancak Schengen bölgesinde vizesiz seyahat hakkı, her ülkeye sınırsız giriş veya kalış hakkı anlamına gelmiyor.
Seyahat süresi, pasaport ve giriş koşulları ayrıca geçerli.
Ukrayna’ya dönüşlerde süre sınırı
Federal açıklamada, İsviçre hukukunda Ukrayna’da kalış süresi için altı aylık dönemde 15 günlük bir sınır bulunduğu belirtiliyor.
Bu ayrıntı, S koruma statüsü sahiplerinin seyahat planlarını değerlendirirken önem taşıyor.
Söz konusu süre ve statünün korunmasına ilişkin şartlar, bireysel durumlara göre ilgili makamlarla kontrol edilmeli.
İltica başvurusu sahipleri için durum
Federal Konseyin gündemindeki düzenleme, iltica başvurusu sahipleri açısından daha sıkı seyahat kurallarını da içeriyor.
İltica başvurusu sürecinde bulunan kişilerin hukuki durumu, S koruma statüsü sahiplerinden farklı.
Bu nedenle aynı seyahat haklarının bütün statüler için geçerli olduğu düşünülmemeli.
F, S ve N statüleri birbirinden farklı
İsviçre’de göç ve iltica alanında kullanılan statüler farklı hukuki durumları ifade ediyor.
S statüsü, geçici koruma kapsamında verilen bir statü.
F statüsü, geçici kabul durumuyla bağlantılı.
N statüsü ise iltica başvurusu sürecindeki kişilerle ilişkili.
Bu statülerin her birinde seyahat, çalışma ve ülkede kalma koşulları farklı olabiliyor.
B ve C oturum sahiplerini etkiliyor mu?
11 Kasım’da açıklanan teklif, esas olarak iltica ve geçici koruma statüleriyle bağlantılı seyahat düzenlemelerine ilişkin.
Bu nedenle İsviçre’deki bütün B veya C oturum sahiplerine yeni bir genel seyahat yasağı getirildiği şeklinde yorumlanmamalı.
Normal oturum izni sahiplerinin seyahat koşulları, vatandaşlıklarına, pasaportlarına ve gidilecek ülkenin kurallarına göre değerlendiriliyor.
Yeni kurallar yürürlüğe girdi mi?
Hayır.
Federal Konseyin 11 Kasım’daki açıklaması bir yasa değişikliği teklifine ilişkin.
Teklifin parlamentoda değerlendirilmesi gerekiyor.
Ayrıca S statüsü sahipleri için öngörülen özel düzenlemenin, 2021 yılında kabul edilen diğer seyahat hükümleriyle birlikte yürürlüğe girmesi planlanıyor.
Bu nedenle haberin, yeni bir seyahat yasağı başlamış gibi aktarılması doğru değil.
Sonuç: İsviçre Federal Konseyi, Ukrayna’dan gelen S koruma statüsü sahiplerinin seyahat kolaylığını korumayı amaçlıyor. Diğer bazı iltica statülerine ilişkin daha sıkı kurallar ise yasama sürecinin parçası.
-
Gündem2 Jahren agoTELEGRAM’DA ŞOK EDEN GRUPLAR: TECAVÜZ AĞLARI VE K.O. DAMLALARI
-
Ekonomi3 Jahren agoİsviçre’de Maaş Dengesi: Ortalama bir Kişinin Maaşı 6788 CHF
-
E-Dergi3 Jahren agoİsviçre’nin Sesi Şubat 2024
-
İsviçre3 Jahren agoDünyanın En İyi Sağlık Kurumları: İlk 250 Hastane Sıralamasında İsviçre’den 10 Hastane
-
Yaşam3 Jahren agoKıskanç Kaynana Belirtileri: Gözden Kaçırmamanız Gereken 10 İşaret
-
Gündem2 Jahren ago
ERDOĞAN KARŞITI PAYLAŞIMLARI SIĞINMA BAŞVURUSUNDA HAKLI GEREKÇE OLARAK GÖRÜLMEDİ
-
Dünya2 Jahren ago
META’NIN COVİD-19 AŞILARIYLA İLGİLİ YANILTICI BİLGİ KARARI: İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜ KISITLIYOR MU?
-
Gündem2 Jahren ago
TÜRKİYE’DEN GELEN SIĞINMA BAŞVURULARINA GETİRİLEN SERT UYGULAMALARA TEPKİ


