Connect with us

İsviçre

İsviçre’nin Dağlık Köylerinde Otomobillerin İlk Korku Dalgası: 1900’lerin Başında ‚Modern‘ Araçlara Karşı Şaşırtıcı Direniş

yazar

Published

on

Araştırma Haber : Cemil Baysal

İsviçre’nin en muhafazakar kantonlarından biridir Graubünden.

Tarihte yenilikler her zaman korku ve direnişle karşılanmıştır. Yeni olan her şey, başlangıçta bir tehdit olarak algılanır; örneğin, internetin ilk günlerinde e-banka sistemleri, modern çağın bir tehdidi olarak görülmüştü. Zamanla bu yeniliklere alıştık ve hayatımızın ayrılmaz bir parçası oldular. İşte, otomobilin Graubünden’de karşılaştığı ilk direniş de bu klasik patikayı izliyor.

Görünüşe göre, otomobiller sadece bir ulaşım aracı değil, aynı zamanda bir tarihsel mücadeleye, bir kültürel çatışmaya ve bir kasaba efsanesine dönüştüler. İsviçre’nin Graubünden Kantonunda, 1900’den 1925’e kadar süren bir otomobil yasağı, sadece bir yerel kısıtlama değil, aynı zamanda bir muhafazakar direnişin ve tarihin derinliklerine gömülü bir serüvenin öyküsüdür.

Otomobilin İlk İzlenimleri: Yıldızların Altında Bir Macera

İsviçre’nin dağlık köy yollarında otomobil kullanmak, 19. yüzyılın sonlarında gerçek bir maceraydı. 1896 yılında Cenevre’deki ulusal sergide tanıtılan ilk otomobiller, hem heyecan verici hem de korkutucu bir yenilik olarak görülüyordu. Araçlar sık sık arıza yapıyor ve mevcut yollar otomobil kullanımına uygun değildi. Graubünden’de ilk otomobil sahibi, Davos’tan Gaudenz Issler’dı. Ancak o dönemde bölgedeki yollar, modern araçların ihtiyaçlarını karşılayacak durumda değildi. Dağlık yollar, otomobilin yükünü kaldıramadı ve Issler, aracı kısa süre içinde geri vermek zorunda kaldı. Otomobillerin dağlık bölgelerdeki zorlukları, bu teknolojinin bölge tarafından benimsenmesini zorlaştırdı.

Yasak ve Sebepleri: Otomobilin Tehdit Algısı

24 Ağustos 1900’de, Graubünden’in Küçük Konseyi, kantondaki tüm yolları otomobil kullanımına kapatan bir yasak getirdi. Evet, doğru okudunuz: tüm yollar! O dönemde, motorlu araçlar hız, gürültü ve egzoz gazlarıyla tehdit olarak görülüyordu. Bu yeni teknoloji, sakin kasabanın huzurunu bozuyor ve yerel halk tarafından tehlike olarak algılanıyordu.

Bu yasak, tabii ki büyük bir direnişle karşılandı. Hükümet, birkaç otomobil sahibinin taleplerini karşılamak için birçok istisna izni vermek zorunda kaldı. 1906 yılında, yasağın bazı bölümlerinin açılmasına yönelik bir yasa tasarısı önerildi. Ancak, 1907’de yapılan referandum, yasakların tamamen devam etmesine karar verdi. Bu, hükümetin her istisnayı titizlikle onaylamasını gerektirdi.

Halk Tepkileri ve Referandumlar: Tarihi Çatışmaların Merkezi

Otomobil karşıtı duruş, Graubünden’de dokuz kantonal ve bir ulusal referanduma yol açtı. Bu, bir otomobil yasağı üzerine dokuz kez oylama yapıldığı anlamına geliyor! Tartışmalar oldukça gerilimliydi: Otomobil destekçileri yasakları “ortaçağ kalıntısı” olarak kınarken, karşıtları “Bündner tembelliği” olarak adlandırdı. Bölge halkı, otomobilin getireceği gürültü ve tozdan bıkmıştı. Tatilciler sessiz bir atmosferi tercih ediyordu ve ünlü fizikçi Wilhelm Conrad Röntgen bile otomobilin atlara etkisini sorguladı. Röntgen ve diğer ziyaretçiler, huzur içinde, atlı arabalarla dağların arasından geçmek istiyordu.

Birçok turistik bölge de başlangıçta otomobil yasağını destekliyordu. Hamburg, Berlin veya Londra’dan gelen huzur arayan tatilciler, yaz tatillerinde büyük şehir karmaşası, hızla geçen otomobiller, av peşinde koşan sporcular ve toz çıkaran, kötü kokan araçlardan rahatsız oluyorlardı. Bu endişeleri paylaşanlardan biri de Wilhelm Conrad Röntgen (1845-1923) oldu; Röntgen ve eşi, 1893’ten 1913’e kadar düzenli olarak Pontresina’ya tatil yapmaya geliyorlardı.

Altyapı Sorunları ve Ekonomik Yükler: Dağlarda Bir İsyan

Graubünden’in otomobil karşıtı direnişinin bir diğer nedeni, altyapı eksiklikleriydi. Kanton, İsviçre’nin en büyük ve en dağlık bölgesiydi. Yollar, motorlu araçlar için uygun değildi ve otomobillerin getirdiği ek bakım maliyetleri yerel yönetimler için büyük bir yük oluşturdu. Ayrıca, ilk yıllarda yaşanan yüksek kazalar ve ölümler, otomobilin tehdit algısını güçlendirdi.

Sonunda, otomobiller lehine dönülen bu atmosfer, büyük ölçüde Birinci Dünya Savaşı ile ilişkilidir. Atlar kıtlaştığında, kamyonların kullanımı zorunlu hale geldi. Ayrıca, posta otobüslerinin yaygınlaşması da etkili oldu. 1919’da Graubünden’de açılan ilk posta otobüsü hattı, Reichenau ile Flims arasındaki yolculuk süresini iki saat elli dakikadan önemli ölçüde kısalttı. Bu değişiklik, turistik bölgelerin, yasak devam ederse misafir kaybedeceklerini fark etmelerine yol açtı.

Direniş yalnızca Graubünden ile sınırlı değildi. Örneğin, Uri Kanton’u 1901’de Alpler’deki yollarında bir sürüş yasağı getirdi. Gotthard Geçidi, motorlu araçlar için sadece birkaç saatliğine, 1906’da açıldı ve bu sınırlama ancak 1917’de tamamen kaldırıldı. Diğer kantonlarda da Pazar günleri sürüş yasakları uygulanıyordu. Ancak, önemli farklar vardı: Batı İsviçre, özellikle Cenevre, otomobillere karşı daha olumlu bir tutum sergiliyordu. Bunun sebebi, otomobilin erken bir şekilde Fransa’da kabul görmüş olmasıyla ilişkilidir.

Wilhelm Conrad Röntgen, 21 Ağustos 1905’te, otomobillerin yaygınlaşmasının ardından atların hala otomobillerden korkup korkmadığını sormuştu. Çünkü otomobil trafiği o kadar artmıştı ki, güvenilir olmayan atlarla seyahat etmek endişe verici olabilir. Eşi ise, 8 Temmuz 1906’da, kocasının atların otomobillere nasıl tepki verdiğini ve bu araçlarla güvenli bir şekilde seyahat edip edemeyeceklerini öğrenmek istediğini tekrar dile getirdi. Röntgen çifti, 1903’te açılan Albulabahn ile seyahat edebilirdi, ancak özel atlı arabalarını tercih ediyorlardı. Özellikle Wilhelm Conrad Röntgen için, Alpler’de özel bir atlı araba ile seyahat etmek büyük bir doğa zevkiydi. Bu zevk ucuz değildi ve sıradan insanlar, Chur’dan Bellinzona’ya yürüyerek gitmek zorundaydılar.

Pahalı Yol Bakımı

Yurt dışında, İsviçre’nin muhafazakar dağ halkını eleştiren sesler vardı; örneğin, Alman yazar Otto Julius Bierbaum, İsviçre halkının otomobil gördüğündeki „şaşkın bakışlarını“ alaycı bir şekilde yazmıştı. Ancak, Graubünden’in otomobile karşı direnişinin sağlam nedenleri vardı. Graubünden, İsviçre’nin en büyük kantonu olup düşük bir nüfus yoğunluğuna sahipti. Geniş yol ağının bakımı çoğunlukla belediyelerin sorumluluğundaydı. Yollar, genellikle topluca ve ücretsiz olarak inşa edilip bakımı yapılıyordu. İlk otomobil kullanıcıları genellikle zengin turistler ya da yabancılardı. Araçlar, motorlu araçlar için değil, atlı arabalar için yapılmış, sıkıştırılmış çakıl, kum ve taşlardan oluşan ve asfaltlanmamış yollarda seyahat ediyordu. Hızlı motorlu araçlar, toz ve pislikleri havaya savuruyordu. Ayrıca, otomobilin ilk dönemlerinde orantısız bir şekilde çok sayıda ölümcül kaza yaşanıyordu.

Değişim ve Yasağın Kaldırılması: Tarihin Akışında Bir Dönüşüm

Birinci Dünya Savaşı’nın ardından, otomobil kullanımı zorunlu hale geldi ve otomobil kabulü teşvik edildi. 1919’da açılan ilk post otobüs hattı, ulaşım sürelerini kısaltarak otomobilin avantajlarını gösterdi. Sonunda, 21 Haziran 1925’te Graubünden’deki otomobil yasağı tamamen kaldırıldı. Ancak, bu dönüşüm süreci kolay olmadı; federal hükümetin yasalar üzerindeki yetkisi 1921’de alındı ve motorlu araçlar ve bisikletler için federal bir yasa ancak 1932’de yürürlüğe girdi.

Graubünden’in otomobil yasağı, yeniliklerin korkutucu olduğu, eski ile yeni arasındaki çatışmaların nasıl yaşandığını gösteren bir örnektir. Bu uzun süren mücadele, teknolojinin toplumsal kabullenme sürecinin karmaşıklığını ve otomobillerin nasıl bir efsaneye dönüştüğünü gözler önüne serer.

Haberin izinsiz kullanımı yasaktır. Yasal işlem yapılır.

Görseller:

  • 1913, Landstraße’da Bir Otomobil: Bu fotoğraf, otomobilin 20. yüzyılın başında nasıl bir macera sunduğunu ve dağlık bölgelerdeki zorlukları gözler önüne seriyor.
  • 1909, Scuol Tarasp: Bir otomobil, kasabadan çekilerek ilerliyor; bu, otomobil yasağının ciddiyetini ve yerel halkın tepkisini yansıtıyor.

Kaynak: Dominik Landwehr’in desteğiyle Detaylı İncelemesinden

Dominik Landwehr, kültür ve medya bilimleri uzmanıdır ve Zürich’te ikamet etmektedir.

#isviçre #isviçrehaberleri #İsviçreTarihi #OtomobilTarihi #Graubünden #DağYolları #YenilikKorkusu #19YüzyılTeknolojisi #OtomobilMacerası #TarihYolculuğu #ModernTeknoloji #KültürelDönüşüm #TarihKültür #EskiYollar #OtomobilDevrimi #İsviçreTarihi #TeknolojiVeKültür

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert

Gündem

İsviçre’den AGİT başkanlık krizine üç yıllık çözüm önerisi: Gözler Lugano zirvesinde

yazar

Published

on

By

İsviçre’den AGİT başkanlık krizine üç yıllık çözüm önerisi: Gözler Lugano zirvesinde

İsviçre Dışişleri Bakanı Ignazio Cassis, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı’nın (AGİT/OSCE) gelecek dönem başkanlıkları için yeni bir diplomatik girişim başlattı. Viyana’da sunulan öneri, 2027–2029 yıllarını kapsayan üç yıllık bir çözüm paketi içeriyor. Plan geniş destek görse de nihai uzlaşma henüz sağlanmadı.

BERN / VİYANA – 20 Kasım 2026 | İsviçre’nin Sesi

İsviçre, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı’nın gelecek yıllardaki başkanlık sorununu çözmek amacıyla diplomatik girişimlerini yoğunlaştırdı.

İsviçre Federal Konsey Üyesi ve Dışişleri Bakanı Ignazio Cassis, 19 Kasım Perşembe günü Avusturya’nın başkenti Viyana’da düzenlenen özel toplantıda 2027, 2028 ve 2029 dönemlerini kapsayan bir başkanlık paketi sundu.

İsviçre Federal Dışişleri Bakanlığı’nın açıklamasına göre önerinin temel amacı, teşkilatın çalışmalarında sürekliliği sağlamak ve üye ülkeler arasında uzlaşmaya ulaşmak.

Başkanlık konusunda neden sorun yaşanıyor?

AGİT, Avrupa, Kuzey Amerika ve Orta Asya’dan 57 katılımcı devleti bir araya getiren uluslararası bir güvenlik ve diplomasi platformu.

Teşkilatın başkanlığı belirli dönemlerde katılımcı ülkeler arasında el değiştiriyor.

Ancak 2027 yılında hangi ülkenin başkanlığı üstleneceği konusunda henüz ortak karar alınamadı.

AGİT’te başkanlık kararları için katılımcı devletler arasında uzlaşma gerekiyor.

Bu durum, farklı ülkelerin adaylıkları konusunda anlaşmazlık yaşandığında karar alınmasını güçleştiriyor.

İsviçre neden üç yıllık çözüm önerdi?

İsviçre, tek bir yılın başkanlığı üzerinde anlaşmaya çalışmak yerine 2027–2029 dönemini birlikte ele alan bir paket hazırlanmasını önerdi.

Bu yaklaşımla ülkelerin farklı dönemlerde başkanlık üstlenmesine yönelik taleplerinin birlikte değerlendirilmesi hedefleniyor.

İsviçre hükümetine göre üç yıllık çözüm, teşkilatın çalışmalarını daha iyi planlamasına, kurumsal sürekliliğin korunmasına ve bölgesel dengenin gözetilmesine yardımcı olabilir.

Hangi ülkeler başkanlık istiyor?

İsviçre Federal Dışişleri Bakanlığı’nın 19 Kasım açıklamasında altı ülkeye ilişkin bilgi verildi.

Ermenistan, Avusturya, Azerbaycan ve Norveç başkanlık üstlenmeye hazır olduklarını ifade etti.

Kıbrıs ve Gürcistan ise daha önce açıkladıkları adaylıklarını yeniden teyit etti.

Ancak bu ülkelerin hangi yıllarda başkanlık yapacağı konusunda kesin bir karar alınmadı.

Kıbrıs ve Gürcistan’ın adaylıkları da henüz gerekli uzlaşmaya ulaşmış değil.

Bu nedenle görüşmelerin sürmesi gerekiyor.

57 ülkenin desteği neden önemli?

AGİT’in çalışma biçiminde uzlaşma ilkesi önemli bir yere sahip.

Bir önerinin çok sayıda ülke tarafından desteklenmesi diplomatik açıdan önemli olsa da tek başına nihai karar anlamına gelmiyor.

İsviçre’nin üç yıllık paketinin genel yaklaşımı geniş destek gördü.

Bununla birlikte bütün katılımcı devletlerin kabul edebileceği ayrıntılı bir çözüm üzerinde çalışmalar devam ediyor.

Ignazio Cassis’in rolü

İsviçre, 2026 yılında AGİT dönem başkanlığını yürütüyor.

Bu nedenle Ignazio Cassis, yalnızca İsviçre Dışişleri Bakanı olarak değil, AGİT Dönem Başkanı sıfatıyla da diplomatik temaslarda bulunuyor.

Cassis, Viyana’daki özel Daimî Konsey toplantısını başkanlık sorununu ele almak amacıyla düzenledi.

Toplantının hedefi, ülkeler arasındaki görüşmeleri hızlandırmak ve gelecek dönemin başkanlık yapısında uzlaşma sağlamak.

Avrupa güvenliği açısından neden önemli?

AGİT, güvenlik, çatışmaların önlenmesi, diplomatik diyalog ve ülkeler arası iş birliği konularında faaliyet gösteriyor.

Avrupa’da güvenlik sorunlarının yoğunlaştığı bir dönemde teşkilatın çalışmalarının kesintiye uğramaması önem taşıyor.

İsviçre makamları, AGİT’in farklı ülkeleri aynı masada buluşturan bir platform olarak korunmasını 2026 başkanlığının öncelikleri arasında gösteriyor.

Gözler Lugano toplantısında

Diplomatik sürecin bir sonraki önemli aşaması İsviçre’de gerçekleşecek.

AGİT Bakanlar Konseyi toplantısı 3 ve 4 Aralık 2026 tarihlerinde Lugano’da düzenlenecek.

Ticino kantonundaki toplantıya katılımcı ülkelerin dışişleri temsilcilerinin katılması bekleniyor.

İsviçre, başkanlık konusunda uzlaşma sağlanması için bu toplantıya kadar diplomatik görüşmeleri sürdürecek.

Lugano için ne anlama geliyor?

Lugano, Aralık ayında Avrupa güvenliğine ilişkin önemli diplomatik görüşmelere ev sahipliği yapacak.

Toplantı, İsviçre’nin 2026 AGİT başkanlığı çerçevesindeki önemli uluslararası organizasyonlarından biri olacak.

Ancak başkanlık anlaşmasının Lugano’da kesin olarak imzalanacağı veya bütün sorunların çözüleceği henüz söylenemez.

Bu sonuç, katılımcı ülkeler arasındaki görüşmelere bağlı.

Son durum

19 Kasım itibarıyla İsviçre’nin üç yıllık önerisi geniş destek aldı.

Buna rağmen 2027, 2028 ve 2029 başkanlıklarını hangi ülkelerin üstleneceği henüz kesinleşmedi.

Diplomatik temasların Aralık ayındaki Lugano toplantısı öncesinde devam etmesi bekleniyor.

Kaynaklar: İsviçre Federal Dışişleri Bakanlığı, 19 Kasım 2026 tarihli resmî açıklama; AGİT dönem başkanlığı basın duyurusu.

İsviçre’nin Sesi | +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading

Gündem

Zürih’teki Pöschwies Cezaevi yenilenecek: Hükümet 19 milyon franklık planlama bütçesini onayladı

yazar

Published

on

By

Zürih Kantonu Hükümeti, Regensdorf’ta bulunan Pöschwies Cezaevi’nin kapsamlı yenilenmesi için 19 milyon İsviçre frangı tutarında planlama kredisi onayladı. İsviçre’nin 399 kişilik kapasitesiyle en büyük ceza infaz kurumunda elektrik ve sıhhi tesisat sistemlerinin yenilenmesi, yangın ve deprem güvenliğinin güçlendirilmesi hedefleniyor. Çalışmalar sırasında yaklaşık 90 kişilik geçici bir cezaevi binası da inşa edilecek.

ZÜRİH – 20 Kasım 2026 | İsviçre’nin Sesi

İsviçre’nin en büyük ceza infaz kurumu olan Pöschwies Cezaevi, kapsamlı bir modernizasyon sürecine hazırlanıyor.

Zürih Kantonu Hükümeti, 19 Kasım 2026 tarihinde yayımladığı açıklamada, cezaevi binalarının yenilenmesine yönelik proje çalışmalarının başlatılması için 19 milyon franklık krediye onay verdiğini duyurdu.

Kanton yönetimine göre yaklaşık 30 yıldır yoğun biçimde kullanılan tesislerde önemli teknik yenilemeler gerekiyor.

İsviçre’nin en büyük ceza infaz kurumu

Regensdorf belediyesinde bulunan Pöschwies Cezaevi, hüküm giymiş erkekler için toplam 399 kişilik kapasiteye sahip.

Bu kapasiteyle İsviçre’nin en büyük ceza infaz kurumu olarak kabul ediliyor.

Cezaevi binaları 1987 ile 1995 yılları arasında inşa edildi.

Kanton yönetimi, uzun yıllar boyunca yoğun biçimde kullanılan yapıların artık kapsamlı bakım ve modernizasyona ihtiyaç duyduğunu belirtiyor.

Hangi sistemler yenilenecek?

Açıklanan projede özellikle teknik altyapı ve bina güvenliği ön plana çıkıyor.

Yenileme kapsamında elektrik tesisatlarının ve sıhhi tesisatın bir bölümünün değiştirilmesi planlanıyor.

Bunun yanında deprem güvenliği ve yangından korunma sistemlerinde de gerekli düzenlemelerin yapılması öngörülüyor.

Bu çalışmaların amacı, mevcut binaların güvenliğini artırmak ve tesisin uzun vadeli kullanımını sağlamak.

Yenileme sırasında mahkûmlar nereye yerleştirilecek?

Projenin önemli unsurlarından biri, inşaat çalışmaları devam ederken cezaevi kapasitesinin korunması.

Zürih Kantonu Hükümeti, yenileme sırasında yeterli sayıda tutuklu ve hükümlü yerinin bulunabilmesi için yaklaşık 90 kişilik ek bir bina yapılacağını açıkladı.

Almanca açıklamada “Rochadebau” olarak adlandırılan bu yapı, mevcut binalar yenilenirken kullanılacak.

Kanton yönetimine göre yeni binadaki kapasite, yenileme tamamlandıktan sonra da uzun vadeli olarak değerlendirilebilecek.

Böylece proje yalnızca mevcut binaların yenilenmesini değil, cezaevi altyapısının gelecekteki ihtiyaçlara uyarlanmasını da kapsıyor.

19 milyon frank bütün inşaatın maliyeti mi?

Hayır.

Kanton hükümetinin onayladığı 19 milyon frank, projenin hazırlanması ve planlama çalışmalarının yürütülmesi için ayrılan kaynak.

Bu aşamada teknik ayrıntılar, inşaatın nasıl gerçekleştirileceği ve kesin maliyetler belirlenecek.

Yenileme çalışmalarının toplam yatırım tutarı henüz açıklanmış değil.

Projenin uygulanması için ileride ayrı bir yatırım kredisi kararı alınması gerekecek.

Kanton Parlamentosu da karar verecek

Zürih hükümetinin açıklamasına göre proje, 2027–2030 dönemine ilişkin mali planlarda yer alıyor.

Ancak uygulama aşamasında gerekli yatırım kredisi yalnızca hükümetin kararıyla sonuçlanmayacak.

Zürih Kanton Parlamentosu’nun da ilgili finansman kararını değerlendirmesi gerekecek.

Dolayısıyla 19 milyon franklık planlama kredisinin kabul edilmesi, bütün yenileme projesinin kesin maliyet ve takviminin onaylandığı anlamına gelmiyor.

Güvenlik ve altyapı neden önem taşıyor?

Ceza infaz kurumlarında elektrik, su, yangın güvenliği ve yapı dayanıklılığı gibi sistemler kesintisiz çalışmak zorunda.

Bu sistemlerde yaşanabilecek sorunlar yalnızca binanın bakım maliyetlerini değil, personelin ve cezaevinde bulunan kişilerin güvenliğini de etkileyebilir.

Bu nedenle büyük kamu tesislerinde uzun vadeli bakım planlaması önemli bir yönetim sorumluluğu olarak görülüyor.

Pöschwies projesi, mevcut cezaevi kapasitesi korunurken kapsamlı yenileme yapılmasının gerektirdiği planlama ve finansman süreçlerini de gündeme getiriyor.

Bundan sonra ne olacak?

Zürih Kantonu, onaylanan krediyle proje çalışmalarını başlatacak ve kesin maliyetleri belirleyecek.

Yaklaşık 90 kişilik ek binanın nasıl inşa edileceği ve yenileme aşamalarının nasıl yürütüleceği de bu süreçte netleşecek.

Uygulama için gerekli yatırım kredisi daha sonra hükümet ve Kanton Parlamentosu tarafından ele alınacak.

Kaynaklar: Zürih Kantonu Hükümeti, 19 Kasım 2026 tarihli resmî açıklama; Regierungsratsbeschluss Nr. 1234/2026.

İsviçre’nin Sesi | +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading

Gündem

Valais’te 2024 sel felaketiyle ilgili rapor açıklandı: Koruma önlemleri zamanında alınsaydı taşkın önlenebilir miydi?

yazar

Published

on

By

Valais kantonunda 2024 yılında Rhône Nehri’nin taşması sonucu Sierre ve Chippis çevresinde meydana gelen büyük sel felaketiyle ilgili parlamento araştırma komisyonunun raporu yayımlandı. Komisyon, yıllarca geciken sel koruma çalışmalarını ve kamu kurumları arasındaki koordinasyon eksikliklerini eleştirdi.

SION – 20 Kasım 2026 | İsviçre’nin Sesi

Valais kantonunda 29–30 Haziran 2024 gecesi meydana gelen büyük sel felaketi, iki yıl sonra yeniden siyasi gündemin merkezine taşındı.

Rhône Nehri’nin taşması sonucunda Sierre ve Chippis çevresindeki konutlar, altyapı ve sanayi tesisleri büyük zarar görmüştü.

Kanton parlamentosu tarafından oluşturulan araştırma komisyonu, felaket öncesindeki sel koruma çalışmalarını ve yetkili kurumların sorumluluklarını inceledi.

Komisyonun raporu 19 Kasım 2026’da kamuoyuna açıklandı.

Koruma projesi neden tamamlanmadı?

Araştırmanın merkezinde Sierre–Chippis bölgesine yönelik sel koruma projesi bulunuyor.

Projenin ilk aşaması 2008 yılında kamuoyunun incelemesine sunulmuştu.

Ancak 2024’teki sel felaketi yaşandığında söz konusu önlemler henüz tamamlanmamıştı.

Komisyon, proje hazırlığındaki eksiklikleri ve sonraki yıllarda ortaya çıkan kurumlar arası anlaşmazlıkları gecikmenin önemli nedenleri arasında gösterdi.

“Taşkın büyük olasılıkla önlenebilirdi”

Komisyonun değerlendirmesinde, planlanan koruma projesi zamanında uygulanmış olsaydı söz konusu bölgede taşkının büyük olasılıkla meydana gelmeyeceği belirtiliyor.

Bu sonuç, araştırma raporunda yer alan teknik değerlendirmelere dayanıyor.

Bununla birlikte bir felaketin tamamen önlenip önlenemeyeceği, farklı teknik ve çevresel koşullara bağlı bir konu.

Komisyonun vardığı sonuç, olayın bütün sonuçları bakımından kesinleşmiş bir mahkeme kararı olarak değerlendirilmemeli.

Kurumlar arası koordinasyon eleştirisi

Raporda, farklı kanton birimlerinin kendi yetki alanlarına öncelik verdiği ve ortak bir çözüm geliştirmekte zorlandığı ifade ediliyor.

2016 yılında Rhône Nehri’nin üçüncü ıslah programına ilişkin planların kabul edilmesine rağmen bazı kararların yeniden tartışmaya açıldığı belirtiliyor.

Araştırma komisyonu, projenin yönetimi ve siyasi sorumluluklar hakkında da değerlendirmelerde bulundu.

Sanayi tesisleri de zarar gördü

2024’teki taşkın yalnızca konutları ve yolları etkilemedi.

Bölgede faaliyet gösteren sanayi tesisleri de büyük hasar yaşadı.

Bu durum, doğal afetlere karşı altyapı korumasının ekonomik faaliyetler ve istihdam açısından da önem taşıdığını gösterdi.

Kanton hükümeti ne yapacak?

Valais kanton hükümeti, raporun yayımlanmasının ardından sonuçları ve önerileri inceleyeceğini açıkladı.

Hükümet, araştırma komisyonunun değerlendirmelerini analiz ettikten sonra hangi önlemlerin alınacağını kararlaştıracak.

Henüz bütün önerilerin kabul edildiği veya uygulanmaya başlandığı açıklanmış değil.

İsviçre genelinde sel güvenliği tartışması

Rapor, iklim koşulları ve yoğun yağışlarla karşı karşıya kalan İsviçre’de taşkın koruma projelerinin zamanında tamamlanmasının önemini yeniden gündeme getirdi.

Sierre–Chippis örneği, teknik planlama kadar kamu kurumları arasındaki iş birliğinin de belirleyici olabildiğini ortaya koyuyor.

Kaynaklar: Valais Kantonu

İsviçre’nin Sesi | +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading

Trendler