Connect with us

İsviçre

İsviçre’nin Dağlık Köylerinde Otomobillerin İlk Korku Dalgası: 1900’lerin Başında ‚Modern‘ Araçlara Karşı Şaşırtıcı Direniş

yazar

Published

on

Araştırma Haber : Cemil Baysal

İsviçre’nin en muhafazakar kantonlarından biridir Graubünden.

Tarihte yenilikler her zaman korku ve direnişle karşılanmıştır. Yeni olan her şey, başlangıçta bir tehdit olarak algılanır; örneğin, internetin ilk günlerinde e-banka sistemleri, modern çağın bir tehdidi olarak görülmüştü. Zamanla bu yeniliklere alıştık ve hayatımızın ayrılmaz bir parçası oldular. İşte, otomobilin Graubünden’de karşılaştığı ilk direniş de bu klasik patikayı izliyor.

Görünüşe göre, otomobiller sadece bir ulaşım aracı değil, aynı zamanda bir tarihsel mücadeleye, bir kültürel çatışmaya ve bir kasaba efsanesine dönüştüler. İsviçre’nin Graubünden Kantonunda, 1900’den 1925’e kadar süren bir otomobil yasağı, sadece bir yerel kısıtlama değil, aynı zamanda bir muhafazakar direnişin ve tarihin derinliklerine gömülü bir serüvenin öyküsüdür.

Otomobilin İlk İzlenimleri: Yıldızların Altında Bir Macera

İsviçre’nin dağlık köy yollarında otomobil kullanmak, 19. yüzyılın sonlarında gerçek bir maceraydı. 1896 yılında Cenevre’deki ulusal sergide tanıtılan ilk otomobiller, hem heyecan verici hem de korkutucu bir yenilik olarak görülüyordu. Araçlar sık sık arıza yapıyor ve mevcut yollar otomobil kullanımına uygun değildi. Graubünden’de ilk otomobil sahibi, Davos’tan Gaudenz Issler’dı. Ancak o dönemde bölgedeki yollar, modern araçların ihtiyaçlarını karşılayacak durumda değildi. Dağlık yollar, otomobilin yükünü kaldıramadı ve Issler, aracı kısa süre içinde geri vermek zorunda kaldı. Otomobillerin dağlık bölgelerdeki zorlukları, bu teknolojinin bölge tarafından benimsenmesini zorlaştırdı.

Yasak ve Sebepleri: Otomobilin Tehdit Algısı

24 Ağustos 1900’de, Graubünden’in Küçük Konseyi, kantondaki tüm yolları otomobil kullanımına kapatan bir yasak getirdi. Evet, doğru okudunuz: tüm yollar! O dönemde, motorlu araçlar hız, gürültü ve egzoz gazlarıyla tehdit olarak görülüyordu. Bu yeni teknoloji, sakin kasabanın huzurunu bozuyor ve yerel halk tarafından tehlike olarak algılanıyordu.

Bu yasak, tabii ki büyük bir direnişle karşılandı. Hükümet, birkaç otomobil sahibinin taleplerini karşılamak için birçok istisna izni vermek zorunda kaldı. 1906 yılında, yasağın bazı bölümlerinin açılmasına yönelik bir yasa tasarısı önerildi. Ancak, 1907’de yapılan referandum, yasakların tamamen devam etmesine karar verdi. Bu, hükümetin her istisnayı titizlikle onaylamasını gerektirdi.

Halk Tepkileri ve Referandumlar: Tarihi Çatışmaların Merkezi

Otomobil karşıtı duruş, Graubünden’de dokuz kantonal ve bir ulusal referanduma yol açtı. Bu, bir otomobil yasağı üzerine dokuz kez oylama yapıldığı anlamına geliyor! Tartışmalar oldukça gerilimliydi: Otomobil destekçileri yasakları “ortaçağ kalıntısı” olarak kınarken, karşıtları “Bündner tembelliği” olarak adlandırdı. Bölge halkı, otomobilin getireceği gürültü ve tozdan bıkmıştı. Tatilciler sessiz bir atmosferi tercih ediyordu ve ünlü fizikçi Wilhelm Conrad Röntgen bile otomobilin atlara etkisini sorguladı. Röntgen ve diğer ziyaretçiler, huzur içinde, atlı arabalarla dağların arasından geçmek istiyordu.

Birçok turistik bölge de başlangıçta otomobil yasağını destekliyordu. Hamburg, Berlin veya Londra’dan gelen huzur arayan tatilciler, yaz tatillerinde büyük şehir karmaşası, hızla geçen otomobiller, av peşinde koşan sporcular ve toz çıkaran, kötü kokan araçlardan rahatsız oluyorlardı. Bu endişeleri paylaşanlardan biri de Wilhelm Conrad Röntgen (1845-1923) oldu; Röntgen ve eşi, 1893’ten 1913’e kadar düzenli olarak Pontresina’ya tatil yapmaya geliyorlardı.

Altyapı Sorunları ve Ekonomik Yükler: Dağlarda Bir İsyan

Graubünden’in otomobil karşıtı direnişinin bir diğer nedeni, altyapı eksiklikleriydi. Kanton, İsviçre’nin en büyük ve en dağlık bölgesiydi. Yollar, motorlu araçlar için uygun değildi ve otomobillerin getirdiği ek bakım maliyetleri yerel yönetimler için büyük bir yük oluşturdu. Ayrıca, ilk yıllarda yaşanan yüksek kazalar ve ölümler, otomobilin tehdit algısını güçlendirdi.

Sonunda, otomobiller lehine dönülen bu atmosfer, büyük ölçüde Birinci Dünya Savaşı ile ilişkilidir. Atlar kıtlaştığında, kamyonların kullanımı zorunlu hale geldi. Ayrıca, posta otobüslerinin yaygınlaşması da etkili oldu. 1919’da Graubünden’de açılan ilk posta otobüsü hattı, Reichenau ile Flims arasındaki yolculuk süresini iki saat elli dakikadan önemli ölçüde kısalttı. Bu değişiklik, turistik bölgelerin, yasak devam ederse misafir kaybedeceklerini fark etmelerine yol açtı.

Direniş yalnızca Graubünden ile sınırlı değildi. Örneğin, Uri Kanton’u 1901’de Alpler’deki yollarında bir sürüş yasağı getirdi. Gotthard Geçidi, motorlu araçlar için sadece birkaç saatliğine, 1906’da açıldı ve bu sınırlama ancak 1917’de tamamen kaldırıldı. Diğer kantonlarda da Pazar günleri sürüş yasakları uygulanıyordu. Ancak, önemli farklar vardı: Batı İsviçre, özellikle Cenevre, otomobillere karşı daha olumlu bir tutum sergiliyordu. Bunun sebebi, otomobilin erken bir şekilde Fransa’da kabul görmüş olmasıyla ilişkilidir.

Wilhelm Conrad Röntgen, 21 Ağustos 1905’te, otomobillerin yaygınlaşmasının ardından atların hala otomobillerden korkup korkmadığını sormuştu. Çünkü otomobil trafiği o kadar artmıştı ki, güvenilir olmayan atlarla seyahat etmek endişe verici olabilir. Eşi ise, 8 Temmuz 1906’da, kocasının atların otomobillere nasıl tepki verdiğini ve bu araçlarla güvenli bir şekilde seyahat edip edemeyeceklerini öğrenmek istediğini tekrar dile getirdi. Röntgen çifti, 1903’te açılan Albulabahn ile seyahat edebilirdi, ancak özel atlı arabalarını tercih ediyorlardı. Özellikle Wilhelm Conrad Röntgen için, Alpler’de özel bir atlı araba ile seyahat etmek büyük bir doğa zevkiydi. Bu zevk ucuz değildi ve sıradan insanlar, Chur’dan Bellinzona’ya yürüyerek gitmek zorundaydılar.

Pahalı Yol Bakımı

Yurt dışında, İsviçre’nin muhafazakar dağ halkını eleştiren sesler vardı; örneğin, Alman yazar Otto Julius Bierbaum, İsviçre halkının otomobil gördüğündeki „şaşkın bakışlarını“ alaycı bir şekilde yazmıştı. Ancak, Graubünden’in otomobile karşı direnişinin sağlam nedenleri vardı. Graubünden, İsviçre’nin en büyük kantonu olup düşük bir nüfus yoğunluğuna sahipti. Geniş yol ağının bakımı çoğunlukla belediyelerin sorumluluğundaydı. Yollar, genellikle topluca ve ücretsiz olarak inşa edilip bakımı yapılıyordu. İlk otomobil kullanıcıları genellikle zengin turistler ya da yabancılardı. Araçlar, motorlu araçlar için değil, atlı arabalar için yapılmış, sıkıştırılmış çakıl, kum ve taşlardan oluşan ve asfaltlanmamış yollarda seyahat ediyordu. Hızlı motorlu araçlar, toz ve pislikleri havaya savuruyordu. Ayrıca, otomobilin ilk dönemlerinde orantısız bir şekilde çok sayıda ölümcül kaza yaşanıyordu.

Değişim ve Yasağın Kaldırılması: Tarihin Akışında Bir Dönüşüm

Birinci Dünya Savaşı’nın ardından, otomobil kullanımı zorunlu hale geldi ve otomobil kabulü teşvik edildi. 1919’da açılan ilk post otobüs hattı, ulaşım sürelerini kısaltarak otomobilin avantajlarını gösterdi. Sonunda, 21 Haziran 1925’te Graubünden’deki otomobil yasağı tamamen kaldırıldı. Ancak, bu dönüşüm süreci kolay olmadı; federal hükümetin yasalar üzerindeki yetkisi 1921’de alındı ve motorlu araçlar ve bisikletler için federal bir yasa ancak 1932’de yürürlüğe girdi.

Graubünden’in otomobil yasağı, yeniliklerin korkutucu olduğu, eski ile yeni arasındaki çatışmaların nasıl yaşandığını gösteren bir örnektir. Bu uzun süren mücadele, teknolojinin toplumsal kabullenme sürecinin karmaşıklığını ve otomobillerin nasıl bir efsaneye dönüştüğünü gözler önüne serer.

Haberin izinsiz kullanımı yasaktır. Yasal işlem yapılır.

Görseller:

  • 1913, Landstraße’da Bir Otomobil: Bu fotoğraf, otomobilin 20. yüzyılın başında nasıl bir macera sunduğunu ve dağlık bölgelerdeki zorlukları gözler önüne seriyor.
  • 1909, Scuol Tarasp: Bir otomobil, kasabadan çekilerek ilerliyor; bu, otomobil yasağının ciddiyetini ve yerel halkın tepkisini yansıtıyor.

Kaynak: Dominik Landwehr’in desteğiyle Detaylı İncelemesinden

Dominik Landwehr, kültür ve medya bilimleri uzmanıdır ve Zürich’te ikamet etmektedir.

#isviçre #isviçrehaberleri #İsviçreTarihi #OtomobilTarihi #Graubünden #DağYolları #YenilikKorkusu #19YüzyılTeknolojisi #OtomobilMacerası #TarihYolculuğu #ModernTeknoloji #KültürelDönüşüm #TarihKültür #EskiYollar #OtomobilDevrimi #İsviçreTarihi #TeknolojiVeKültür

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert

Avrupa

İSVİÇRE İLE AB ARASINDA OTURUM VE ÇALIŞMA HAKLARI MASAYA YATIRILDI! TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARI ETKİLENECEK Mİ?

yazar

Published

on

By

İsviçre ile Avrupa Birliği arasındaki kişilerin serbest dolaşımını düzenleyen anlaşma, 12 Kasım 2026’da Bern’de gerçekleştirilen ortak komite toplantısında ele alındı. Oturum, çalışma ve sosyal güvenlik alanındaki gelişmeler değerlendirildi. Peki bu görüşmeler İsviçre’de yaşayan veya çalışmak isteyen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için yeni haklar getiriyor mu?

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

İsviçre ile Avrupa Birliği arasındaki ekonomik ve sosyal ilişkilerin temel unsurlarından biri olan kişilerin serbest dolaşımı anlaşması, Bern’deki toplantıda yeniden gündeme geldi.

İsviçre Federal Göç Sekreterliği’nin (SEM) duyurusuna göre, İsviçre–AB Serbest Dolaşım Ortak Komitesi 12 Kasım 2026 tarihinde 29. toplantısını gerçekleştirdi.

Görüşmelerde anlaşmanın uygulanması, son dönemde yaşanan gelişmeler ve tarafların karşılaştığı sorunlar ele alındı.

Serbest dolaşım anlaşması neyi düzenliyor?

İsviçre, Avrupa Birliği üyesi olmamasına rağmen AB ile yaptığı ikili anlaşmalar sayesinde birçok alanda yakın iş birliği yürütüyor.

Kişilerin serbest dolaşımı anlaşması, özellikle AB vatandaşlarının İsviçre’de ve İsviçre vatandaşlarının AB ülkelerinde belirli koşullarla yaşamasını ve çalışmasını kolaylaştırıyor.

Ancak anlaşma, dünyadaki bütün ülke vatandaşlarına aynı hakları tanımıyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, yalnızca Türkiye Cumhuriyeti pasaportuna sahip olmaları nedeniyle bu anlaşmadan AB vatandaşı gibi yararlanamıyor.

12 Kasım toplantısında neler görüşüldü?

Toplantının temel gündemini mevcut serbest dolaşım düzenlemelerinin uygulanması oluşturdu.

İsviçre ve AB temsilcileri, anlaşmanın karşılıklı yararlarını değerlendirdi.

Ayrıca sosyal güvenlik sistemlerinin koordinasyonu ve sınır ötesinde çalışan kişilerin haklarına ilişkin gelişmeler gündeme geldi.

Özellikle bir ülkede yaşayıp başka bir ülkede çalışan kişilerin işsizlik sigortası hakları, iki taraf arasındaki koordinasyon açısından önem taşıyor.

Bununla birlikte toplantının yapılmış olması, görüşülen bütün konularda yeni ve bağlayıcı kararlar alındığı anlamına gelmiyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için çalışma izni kolaylaştı mı?

Hayır. Toplantı sonucunda Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına doğrudan yeni bir çalışma izni hakkı tanındığı açıklanmadı.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, genel olarak AB/EFTA dışındaki ülke vatandaşlarına uygulanan İsviçre göç mevzuatına tabi.

Bu nedenle Türkiye’den İsviçre’ye çalışmak için gelmek isteyen bir kişinin, ilgili çalışma izni koşullarını karşılaması gerekiyor.

Nitelikli işgücü kriterleri, işverenin başvurusu, ücret ve çalışma koşulları ile uygulanabilir işgücü önceliği kuralları önemini koruyor.

İsviçre’de yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları etkilenebilir mi?

Bazı kişilerin durumunda vatandaşlık ve oturum statüsüne göre farklı değerlendirmeler söz konusu olabilir.

Örneğin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığının yanında bir AB ülkesi vatandaşlığına da sahip olan kişiler, uygun koşullarda AB vatandaşlığı üzerinden farklı haklardan yararlanabilir.

Buna karşılık yalnızca İsviçre’de B veya C oturum izni sahibi olmak, kişiyi otomatik olarak AB vatandaşı yapmaz.

İsviçre’de yaşayan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının AB ülkelerinde çalışma hakkı da ayrıca ilgili ülkenin mevzuatına bağlıdır.

Sosyal güvenlik konusu neden önemli?

İsviçre ile AB arasındaki sosyal güvenlik koordinasyonu; emeklilik, sigorta ve sınır ötesi çalışma gibi alanlarda önem taşıyor.

Bir ülkede ikamet edip başka bir ülkede çalışan kişilerin hangi sosyal güvenlik sistemine tabi olduğu, anlaşmalarla belirlenebiliyor.

Ancak sosyal güvenlik koordinasyonu ile çalışma izni hakkı birbirinden farklı konular.

Bir kişinin belirli sosyal güvenlik haklarına sahip olması, kendisine otomatik çalışma veya oturum izni verileceği anlamına gelmez.

Bundan sonra ne olacak?

İsviçre ve AB arasındaki serbest dolaşım düzenlemeleri, ortak komite toplantıları ve ilgili siyasi süreçler kapsamında değerlendirilmeye devam ediyor.

Gelecekte yapılabilecek değişikliklerin kimleri kapsayacağı, ancak resmî metinler ve yürürlük kararları açıklandığında kesinleşebilir.

Sonuç olarak 12 Kasım 2026 tarihli toplantı yeni bir diplomatik gelişme olsa da Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için doğrudan yeni bir oturum veya çalışma hakkı doğurduğu söylenemez.

Kaynak: İsviçre Federal Göç Sekreterliği (SEM), 12 Kasım 2026 tarihli İsviçre–AB Serbest Dolaşım Ortak Komitesi duyurusu.

Continue Reading

İsviçre

İSVİÇRE’DE MEZUN OLAN TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARI DİKKAT! 6 AYLIK İŞ ARAMA İZNİNDE KRİTİK AYRINTILAR

yazar

Published

on

By

İsviçre’de yükseköğretim eğitimini tamamlayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, gerekli koşulları karşılamaları halinde mezuniyet sonrasında altı ay iş aramak amacıyla ülkede kalabiliyor. Ancak bu süre uzatılamıyor ve iş bulunması otomatik çalışma izni sağlamıyor. Federal Göç Sekreterliği’nin 1 Kasım 2026 tarihli yönergesi, sürenin nasıl hesaplanacağını ve çalışma sınırlarını açıklıyor.

İSVİÇRE | 13 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının İsviçre’de üniversite eğitimi almasının ardından en çok merak ettiği konulardan biri, mezuniyet sonrasında ülkede kalıp çalışıp çalışamayacakları.

İsviçre Federal Göç Sekreterliği’nin (SEM) 1 Kasım 2026 tarihli Yabancılar Hukuku Uygulama Yönergesi’ne göre, belirli yükseköğretim kurumlarından başarıyla mezun olan üçüncü ülke vatandaşları için altı aylık iş arama imkânı bulunuyor.

Bu hak yeni yürürlüğe girmiş bir düzenleme değil. Ancak güncel yönergede uygulamanın önemli ayrıntıları yer alıyor.

Altı aylık iş arama hakkından kimler yararlanabilir?

İsviçre’de ilgili mevzuat kapsamında tanınan bir yükseköğretim kurumundan başarıyla mezun olan üçüncü ülke vatandaşları bu imkândan yararlanabiliyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları da AB/EFTA dışındaki ülke vatandaşları arasında yer aldıkları için şartları karşılamaları halinde başvurabiliyor.

Kapsama üniversiteler, federal teknik üniversiteler ve ilgili uygulamalı bilimler yüksekokulları gibi kurumlar girebiliyor.

Ancak İsviçre’de herhangi bir dil kursuna katılmak veya kısa süreli sertifika almak, otomatik olarak aynı hakkı sağlamıyor.

Altı aylık süre hangi tarihte başlıyor?

Süre, öğrencinin yükseköğretim eğitimini başarıyla tamamladığının kesinleştiği tarihten itibaren hesaplanıyor.

Diplomanın fiziksel olarak teslim edilmesini beklemek gerekmiyor.

Üniversitenin mezuniyetin başarıyla tamamlandığını belirten resmî onayı yeterli olabiliyor.

Örneğin öğrenci 30 Haziran’da mezuniyetini kesinleştirmiş, diplomasını ise eylül ayında almışsa iş arama süresinin başlangıcı için eylül ayı esas alınmıyor.

Bu ayrıntı, mezuniyet sonrasındaki planlamada büyük önem taşıyor.

Öğrenci oturumunun süresi henüz dolmamışsa ne olur?

Öğrencinin mevcut eğitim oturumu mezuniyet tarihinden sonra da geçerli olabilir.

Ancak SEM yönergesine göre, mezuniyetin kesinleşmesinden sonra geçen süre altı aylık iş arama süresine dahil ediliyor.

Dolayısıyla mevcut öğrenci izninin üzerinde daha ileri bir tarih yazması, mezuniyet sonrasında altı aylık sürenin yeniden başlayacağı anlamına gelmiyor.

Altı aylık izin uzatılabilir mi?

Hayır. SEM yönergesi, iş arama amacıyla verilen altı aylık iznin uzatılamayacağını açıkça belirtiyor.

Bu nedenle öğrencilerin mezuniyet sonrasındaki iş arama planını önceden hazırlaması önem taşıyor.

İş başvurularına son dönemde başlamak, özgeçmiş hazırlamak ve üniversitenin kariyer hizmetlerinden yararlanmak zaman kaybını azaltabilir.

Altı ay boyunca çalışmak mümkün mü?

Evet, ancak sınırlı biçimde.

SEM yönergesine göre iş arama amacıyla verilen kısa süreli oturum sırasında, gerekli izin alınması halinde haftada en fazla 15 saat çalışma onaylanabiliyor.

Daha yüksek bir çalışma oranı, iş arama amaçlı oturumun niteliğiyle bağdaşmıyor.

Bu nedenle kişi, altı aylık iş arama iznini otomatik tam zamanlı çalışma izni olarak değerlendirmemeli.

Başvuruda hangi koşullar aranıyor?

Yükseköğretimin başarıyla tamamlandığını gösteren belge, yeterli maddi imkân ve uygun konaklama temel koşullar arasında bulunuyor.

Başvurunun değerlendirilmesi ilgili kanton makamlarının yetkisinde.

SEM yönergesine göre bu yasal şartların karşılanması halinde altı aylık iş arama oturumuna ilişkin hukuki hak bulunuyor.

Ancak bu hak, herhangi bir işte çalışma veya süresiz ikamet hakkıyla karıştırılmamalı.

Altı ay içinde iş bulunursa İsviçre’de kalınabilir mi?

Evet, uygun bir iş bulunması ve gerekli çalışma ile oturum izinlerinin onaylanması halinde İsviçre’de kalmak mümkün.

İsviçre yükseköğretim kurumlarından mezun olan üçüncü ülke vatandaşları için belirli bir istisna da bulunuyor.

İstihdamın önemli bilimsel veya ekonomik yarar sağlaması halinde, normalde uygulanan İsviçre ve AB/EFTA işgücü önceliğinden muafiyet mümkün olabiliyor.

Ancak işin kişinin nitelikleriyle uyumlu olması ve ilgili diğer koşulların karşılanması gerekiyor.

İşverenin başvuru yapması ve yetkili makamların onayı önem taşıyor.

Altı ayda iş bulunamazsa ne olur?

Altı aylık iş arama izni uzatılamadığı için, bu süre sonunda başka bir yasal oturum dayanağı elde edemeyen kişinin İsviçre’den ayrılması gerekebilir.

Bir iş görüşmesinin devam ediyor olması veya iş başvurularının henüz sonuçlanmaması, kendiliğinden ek oturum hakkı yaratmıyor.

Öğrenciler nelere dikkat etmeli?

Mezuniyetin kesinleştiği tarihi öğrenmek, kanton göç dairesine zamanında başvurmak, mali yeterlilik belgelerini hazırlamak ve iş arama süresini doğru hesaplamak gerekiyor.

Özellikle Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının, işverenin çalışma izni sürecini başlatması gerektiğini göz önünde bulundurması önem taşıyor.

Sonuç: Altı ay önemli bir fırsat, ancak kalıcı oturum garantisi değil

İsviçre’de mezun olan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için altı aylık iş arama imkânı, eğitimden çalışma hayatına geçişte önemli bir fırsat.

Ancak sürenin mezuniyetin kesinleştiği tarihte başlaması, uzatılamaması ve bu dönemde çalışmanın izne bağlı olması dikkat edilmesi gereken başlıca noktalar.

Altı ay içinde uygun iş bulunması ve çalışma izninin onaylanması halinde İsviçre’de kalmak mümkün; diploma veya iş sözleşmesi tek başına yeterli değil.

Resmî kaynaklar:

  • SEM, 1 Kasım 2026 tarihli <Link url=“https://www.sem.admin.ch/dam/sem/de/data/rechtsgrundlagen/weisungen/auslaender/weisungen-aug-d.pdf.download.pdf/weisungen-aig-d.pdf“ title=“Yabancılar Hukuku Uygulama Yönergesi, bölüm 5.1.2″/>.
  • SEM, <Link url=“https://www.sem.admin.ch/en/faq-working“ title=“Çalışma hakkı ve mezuniyet sonrası iş arama soruları“/>.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading

İsviçre

İSVİÇRE’DE GENÇ PROFESYONELLERE 18 AYA KADAR ÇALIŞMA İMKÂNI! TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARI YARARLANABİLİR Mİ?

yazar

Published

on

By

İSVİÇRE | 11 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

İsviçre, belirli ülkelerle yaptığı genç profesyonel değişim anlaşmaları kapsamında eğitimini tamamlayan kişilere 18 aya kadar çalışma imkânı sunuyor. Peki bu programın koşulları neler? Hangi ülkelerden başvuru kabul ediliyor? Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları bu özel uygulamadan yararlanabiliyor mu?

İSVİÇRE | 13 Kasım 2026
Haber: Cemil Baysal – İsviçre’nin Sesi | +41 Haber

İsviçre’de mesleki deneyim kazanmak isteyen yabancı gençler için özel bir çalışma programı bulunuyor.

İsviçre Federal Göç Sekreterliği’nin (SEM) yayımladığı bilgilere göre, genç profesyonel değişim anlaşmaları belirli ülkelerin vatandaşlarına en fazla 18 ay boyunca İsviçre’de çalışma imkânı sağlayabiliyor.

Ancak bu program bütün yabancı ülke vatandaşlarına açık değil.

Genç profesyonel programı nedir?

Young Professionals veya Stagiaires olarak adlandırılan program, İsviçre’nin bazı ülkelerle yaptığı karşılıklı anlaşmalara dayanıyor.

Programın amacı, eğitimini tamamlayan gençlerin kendi mesleklerinde uluslararası deneyim kazanması ve dil becerilerini geliştirmesi.

Bu uygulama, genel çalışma izni sisteminden ayrı ve belirli koşullara bağlı bir değişim programı.

Kimler başvurabilir?

SEM’e göre başvuru sahiplerinin eğitimlerini tamamlamış olmaları gerekiyor.

En az lisans derecesi veya tamamlanmış iki yıllık mesleki eğitim, genel eğitim koşulları arasında bulunuyor.

Bunun yanında kişinin program kapsamında kabul edilen ülkelerden birinin vatandaşı olması gerekiyor.

Yaş koşulları ve başvuru ayrıntıları ilgili ikili anlaşmaya göre değişebiliyor.

Dolayısıyla yalnızca üniversite diploması bulunması programa kabul için yeterli değil.

İsviçre’de ne kadar çalışılabilir?

Program kapsamında verilen çalışma izni en fazla 18 ay sürebiliyor.

Ancak bu süre herkes için otomatik olarak 18 ay izin verileceği anlamına gelmiyor.

Başvurunun ve işin ilgili anlaşma koşullarına uygun olması gerekiyor.

Herhangi bir işte çalışmak mümkün mü?

Hayır.

Programın temel koşullarından biri, kişinin öğrendiği meslekte veya eğitim aldığı alanda çalışması.

Örneğin mühendislik eğitimi tamamlayan bir kişinin program kapsamında yapacağı işin ilgili uzmanlık alanıyla bağlantılı olması bekleniyor.

SEM’in açıklamasına göre yarı zamanlı çalışma ve bağımsız girişimcilik bu programda kabul edilmiyor.

Maaş ödenmesi zorunlu mu?

Evet.

Genç profesyonellere yerel ve sektörel koşullara uygun ücret ödenmesi gerekiyor.

Ücret değerlendirmesinde toplu iş sözleşmeleri ve kantonal düzenlemeler de dikkate alınıyor.

SEM, ücretin en azından mesleğe yeni başlayan çalışanların seviyesinde olması gerektiğini belirtiyor.

Bu nedenle program, ücretsiz çalışma yoluyla İsviçre’ye gelme imkânı olarak değerlendirilmemeli.

Hangi ülkelerin vatandaşları başvurabiliyor?

SEM’in 8 Kasım 2026 tarihli sayfasında şu ülkeler yer alıyor:

Arjantin, Avustralya, Kanada, Şili, Endonezya, Japonya, Monako, Yeni Zelanda, Filipinler, Rusya, San Marino, Güney Afrika, Tunus, Ukrayna ve Amerika Birleşik Devletleri.

Türkiye bu listede bulunmuyor.

Dolayısıyla yalnızca Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığına sahip bir kişi, bu özel değişim programına Türkiye üzerinden başvuramıyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları İsviçre’de başka yollarla çalışabilir mi?

Evet.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, uygun koşulları karşılamaları halinde İsviçre’nin normal üçüncü ülke vatandaşları için uyguladığı çalışma izni sisteminden yararlanabilir.

Bu sistemde kişinin mesleki niteliği, işverenin başvurusu ve ilgili göç koşulları önem taşıyor.

İsviçre’de yükseköğretim mezunu olanlar için belirli durumlarda farklı çalışma izni kolaylıkları da bulunuyor.

Ancak bunlar 18 aylık genç profesyonel değişim programından ayrı düzenlemeler.

Çifte vatandaşlığı olanlar için durum farklı mı?

Bir kişinin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığının yanında, anlaşmalı ülkelerden birinin vatandaşlığı da bulunuyorsa, ilgili ülke üzerinden başvuru koşullarını araştırması mümkün olabilir.

Ancak çifte vatandaşlık tek başına programa kabul garantisi sağlamaz.

İlgili anlaşmanın vatandaşlık, ikamet, yaş ve başvuru yeri şartları ayrıca değerlendirilir.

Başvuru nasıl yapılıyor?

SEM’e göre adayların öncelikle kendi meslek veya eğitim alanlarında uygun bir iş bulmaları gerekiyor.

Başvuru, ilgili anlaşma kapsamında yetkili olan ülke makamlarına yapılıyor.

Gerekli başvuru formu, iş sözleşmesi ve diğer belgeler SEM tarafından yayımlanıyor.

Program kapsamındaki ülkeye ve başvuru sahibinin durumuna göre ek koşullar bulunabiliyor.

Program sonunda İsviçre’de kalınabilir mi?

18 aylık program, geçici mesleki deneyim kazanma amacı taşıyor.

Bu nedenle programın sona ermesi, kendiliğinden kalıcı oturum veya normal çalışma izni hakkı sağlamıyor.

Başka bir yasal oturum veya çalışma izni yolunun mümkün olup olmadığı ayrıca değerlendirilir.

Sonuç: Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için doğrudan açık değil

İsviçre’nin genç profesyonel programı, anlaşmalı ülkelerin vatandaşlarına uluslararası çalışma deneyimi sunuyor.

Ancak Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, yalnızca Türkiye vatandaşlığı üzerinden bu özel programdan yararlanamıyor.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için esas seçenekler, normal çalışma izni kuralları ve uygun koşullarda İsviçre’deki yükseköğretim sonrası çalışma yolları olmaya devam ediyor.

Resmî kaynaklar:

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber
www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading
Advertisement

Trendler