İsviçre
İsviçre’nin Dağlık Köylerinde Otomobillerin İlk Korku Dalgası: 1900’lerin Başında ‚Modern‘ Araçlara Karşı Şaşırtıcı Direniş
Araştırma Haber : Cemil Baysal
İsviçre’nin en muhafazakar kantonlarından biridir Graubünden.
Tarihte yenilikler her zaman korku ve direnişle karşılanmıştır. Yeni olan her şey, başlangıçta bir tehdit olarak algılanır; örneğin, internetin ilk günlerinde e-banka sistemleri, modern çağın bir tehdidi olarak görülmüştü. Zamanla bu yeniliklere alıştık ve hayatımızın ayrılmaz bir parçası oldular. İşte, otomobilin Graubünden’de karşılaştığı ilk direniş de bu klasik patikayı izliyor.
Görünüşe göre, otomobiller sadece bir ulaşım aracı değil, aynı zamanda bir tarihsel mücadeleye, bir kültürel çatışmaya ve bir kasaba efsanesine dönüştüler. İsviçre’nin Graubünden Kantonunda, 1900’den 1925’e kadar süren bir otomobil yasağı, sadece bir yerel kısıtlama değil, aynı zamanda bir muhafazakar direnişin ve tarihin derinliklerine gömülü bir serüvenin öyküsüdür.
Otomobilin İlk İzlenimleri: Yıldızların Altında Bir Macera
İsviçre’nin dağlık köy yollarında otomobil kullanmak, 19. yüzyılın sonlarında gerçek bir maceraydı. 1896 yılında Cenevre’deki ulusal sergide tanıtılan ilk otomobiller, hem heyecan verici hem de korkutucu bir yenilik olarak görülüyordu. Araçlar sık sık arıza yapıyor ve mevcut yollar otomobil kullanımına uygun değildi. Graubünden’de ilk otomobil sahibi, Davos’tan Gaudenz Issler’dı. Ancak o dönemde bölgedeki yollar, modern araçların ihtiyaçlarını karşılayacak durumda değildi. Dağlık yollar, otomobilin yükünü kaldıramadı ve Issler, aracı kısa süre içinde geri vermek zorunda kaldı. Otomobillerin dağlık bölgelerdeki zorlukları, bu teknolojinin bölge tarafından benimsenmesini zorlaştırdı.
Yasak ve Sebepleri: Otomobilin Tehdit Algısı
24 Ağustos 1900’de, Graubünden’in Küçük Konseyi, kantondaki tüm yolları otomobil kullanımına kapatan bir yasak getirdi. Evet, doğru okudunuz: tüm yollar! O dönemde, motorlu araçlar hız, gürültü ve egzoz gazlarıyla tehdit olarak görülüyordu. Bu yeni teknoloji, sakin kasabanın huzurunu bozuyor ve yerel halk tarafından tehlike olarak algılanıyordu.
Bu yasak, tabii ki büyük bir direnişle karşılandı. Hükümet, birkaç otomobil sahibinin taleplerini karşılamak için birçok istisna izni vermek zorunda kaldı. 1906 yılında, yasağın bazı bölümlerinin açılmasına yönelik bir yasa tasarısı önerildi. Ancak, 1907’de yapılan referandum, yasakların tamamen devam etmesine karar verdi. Bu, hükümetin her istisnayı titizlikle onaylamasını gerektirdi.
Halk Tepkileri ve Referandumlar: Tarihi Çatışmaların Merkezi
Otomobil karşıtı duruş, Graubünden’de dokuz kantonal ve bir ulusal referanduma yol açtı. Bu, bir otomobil yasağı üzerine dokuz kez oylama yapıldığı anlamına geliyor! Tartışmalar oldukça gerilimliydi: Otomobil destekçileri yasakları “ortaçağ kalıntısı” olarak kınarken, karşıtları “Bündner tembelliği” olarak adlandırdı. Bölge halkı, otomobilin getireceği gürültü ve tozdan bıkmıştı. Tatilciler sessiz bir atmosferi tercih ediyordu ve ünlü fizikçi Wilhelm Conrad Röntgen bile otomobilin atlara etkisini sorguladı. Röntgen ve diğer ziyaretçiler, huzur içinde, atlı arabalarla dağların arasından geçmek istiyordu.
Birçok turistik bölge de başlangıçta otomobil yasağını destekliyordu. Hamburg, Berlin veya Londra’dan gelen huzur arayan tatilciler, yaz tatillerinde büyük şehir karmaşası, hızla geçen otomobiller, av peşinde koşan sporcular ve toz çıkaran, kötü kokan araçlardan rahatsız oluyorlardı. Bu endişeleri paylaşanlardan biri de Wilhelm Conrad Röntgen (1845-1923) oldu; Röntgen ve eşi, 1893’ten 1913’e kadar düzenli olarak Pontresina’ya tatil yapmaya geliyorlardı.
Altyapı Sorunları ve Ekonomik Yükler: Dağlarda Bir İsyan
Graubünden’in otomobil karşıtı direnişinin bir diğer nedeni, altyapı eksiklikleriydi. Kanton, İsviçre’nin en büyük ve en dağlık bölgesiydi. Yollar, motorlu araçlar için uygun değildi ve otomobillerin getirdiği ek bakım maliyetleri yerel yönetimler için büyük bir yük oluşturdu. Ayrıca, ilk yıllarda yaşanan yüksek kazalar ve ölümler, otomobilin tehdit algısını güçlendirdi.
Sonunda, otomobiller lehine dönülen bu atmosfer, büyük ölçüde Birinci Dünya Savaşı ile ilişkilidir. Atlar kıtlaştığında, kamyonların kullanımı zorunlu hale geldi. Ayrıca, posta otobüslerinin yaygınlaşması da etkili oldu. 1919’da Graubünden’de açılan ilk posta otobüsü hattı, Reichenau ile Flims arasındaki yolculuk süresini iki saat elli dakikadan önemli ölçüde kısalttı. Bu değişiklik, turistik bölgelerin, yasak devam ederse misafir kaybedeceklerini fark etmelerine yol açtı.
Direniş yalnızca Graubünden ile sınırlı değildi. Örneğin, Uri Kanton’u 1901’de Alpler’deki yollarında bir sürüş yasağı getirdi. Gotthard Geçidi, motorlu araçlar için sadece birkaç saatliğine, 1906’da açıldı ve bu sınırlama ancak 1917’de tamamen kaldırıldı. Diğer kantonlarda da Pazar günleri sürüş yasakları uygulanıyordu. Ancak, önemli farklar vardı: Batı İsviçre, özellikle Cenevre, otomobillere karşı daha olumlu bir tutum sergiliyordu. Bunun sebebi, otomobilin erken bir şekilde Fransa’da kabul görmüş olmasıyla ilişkilidir.

Wilhelm Conrad Röntgen, 21 Ağustos 1905’te, otomobillerin yaygınlaşmasının ardından atların hala otomobillerden korkup korkmadığını sormuştu. Çünkü otomobil trafiği o kadar artmıştı ki, güvenilir olmayan atlarla seyahat etmek endişe verici olabilir. Eşi ise, 8 Temmuz 1906’da, kocasının atların otomobillere nasıl tepki verdiğini ve bu araçlarla güvenli bir şekilde seyahat edip edemeyeceklerini öğrenmek istediğini tekrar dile getirdi. Röntgen çifti, 1903’te açılan Albulabahn ile seyahat edebilirdi, ancak özel atlı arabalarını tercih ediyorlardı. Özellikle Wilhelm Conrad Röntgen için, Alpler’de özel bir atlı araba ile seyahat etmek büyük bir doğa zevkiydi. Bu zevk ucuz değildi ve sıradan insanlar, Chur’dan Bellinzona’ya yürüyerek gitmek zorundaydılar.
Pahalı Yol Bakımı
Yurt dışında, İsviçre’nin muhafazakar dağ halkını eleştiren sesler vardı; örneğin, Alman yazar Otto Julius Bierbaum, İsviçre halkının otomobil gördüğündeki „şaşkın bakışlarını“ alaycı bir şekilde yazmıştı. Ancak, Graubünden’in otomobile karşı direnişinin sağlam nedenleri vardı. Graubünden, İsviçre’nin en büyük kantonu olup düşük bir nüfus yoğunluğuna sahipti. Geniş yol ağının bakımı çoğunlukla belediyelerin sorumluluğundaydı. Yollar, genellikle topluca ve ücretsiz olarak inşa edilip bakımı yapılıyordu. İlk otomobil kullanıcıları genellikle zengin turistler ya da yabancılardı. Araçlar, motorlu araçlar için değil, atlı arabalar için yapılmış, sıkıştırılmış çakıl, kum ve taşlardan oluşan ve asfaltlanmamış yollarda seyahat ediyordu. Hızlı motorlu araçlar, toz ve pislikleri havaya savuruyordu. Ayrıca, otomobilin ilk dönemlerinde orantısız bir şekilde çok sayıda ölümcül kaza yaşanıyordu.
Değişim ve Yasağın Kaldırılması: Tarihin Akışında Bir Dönüşüm
Birinci Dünya Savaşı’nın ardından, otomobil kullanımı zorunlu hale geldi ve otomobil kabulü teşvik edildi. 1919’da açılan ilk post otobüs hattı, ulaşım sürelerini kısaltarak otomobilin avantajlarını gösterdi. Sonunda, 21 Haziran 1925’te Graubünden’deki otomobil yasağı tamamen kaldırıldı. Ancak, bu dönüşüm süreci kolay olmadı; federal hükümetin yasalar üzerindeki yetkisi 1921’de alındı ve motorlu araçlar ve bisikletler için federal bir yasa ancak 1932’de yürürlüğe girdi.
Graubünden’in otomobil yasağı, yeniliklerin korkutucu olduğu, eski ile yeni arasındaki çatışmaların nasıl yaşandığını gösteren bir örnektir. Bu uzun süren mücadele, teknolojinin toplumsal kabullenme sürecinin karmaşıklığını ve otomobillerin nasıl bir efsaneye dönüştüğünü gözler önüne serer.
Haberin izinsiz kullanımı yasaktır. Yasal işlem yapılır.
Görseller:






- 1913, Landstraße’da Bir Otomobil: Bu fotoğraf, otomobilin 20. yüzyılın başında nasıl bir macera sunduğunu ve dağlık bölgelerdeki zorlukları gözler önüne seriyor.
- 1909, Scuol Tarasp: Bir otomobil, kasabadan çekilerek ilerliyor; bu, otomobil yasağının ciddiyetini ve yerel halkın tepkisini yansıtıyor.
Kaynak: Dominik Landwehr’in desteğiyle Detaylı İncelemesinden
Dominik Landwehr, kültür ve medya bilimleri uzmanıdır ve Zürich’te ikamet etmektedir.
#isviçre #isviçrehaberleri #İsviçreTarihi #OtomobilTarihi #Graubünden #DağYolları #YenilikKorkusu #19YüzyılTeknolojisi #OtomobilMacerası #TarihYolculuğu #ModernTeknoloji #KültürelDönüşüm #TarihKültür #EskiYollar #OtomobilDevrimi #İsviçreTarihi #TeknolojiVeKültür
Gündem
İSVİÇRE’DE SAĞLIK HARCAMALARI DÜŞTÜ MÜ? FEDERAL VERİLERDE DİKKAT ÇEKEN AYRINTI!
İsviçre’de sağlık hizmetlerinin maliyeti ve zorunlu temel sağlık sigortası primleri, hane bütçelerini doğrudan etkileyen konuların başında geliyor. Federal Sağlık Dairesinin (BAG/OFSP) 2026 yılının üçüncü çeyreğine ilişkin verileri de bu nedenle önem taşıyor.
Açıklanan rakamlara göre, sigorta şirketlerinin işleme aldığı faturalar üzerinden hesaplanan sağlık harcamalarında geçen yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 1,2’lik düşüş görülüyor.
Ancak bu sonuç, İsviçre’de tedavi, muayene ve hastane hizmetlerinin gerçekten aynı oranda ucuzladığı anlamına gelmiyor.
Üçüncü çeyrekte yüzde 1,2’lik azalma
Federal verilerdeki düşüş, zorunlu temel sağlık sigortası kapsamında işleme alınan faturalara dayanıyor.
Önceki raporda aktarılan rakamlara göre:
- 2026’nın üçüncü çeyreğinde işlenen faturalara dayalı maliyetler yüzde 1,2 azaldı.
- Son 12 aylık dönemde sigortalı kişi başına ortalama maliyet 4.846 frank olarak hesaplandı.
- Bu tutar, önceki karşılaştırılabilir döneme göre 60 frank daha düşük gerçekleşti.
Bu göstergeler, sigorta sisteminde belirli bir dönemde kaydedilen harcamaları ortaya koyuyor. Ancak bütün sağlık hizmetlerinin nihai maliyetini tek başına göstermiyor.
Hastanelerdeki fatura gecikmeleri neden önemli?
Sağlık harcamalarının değerlendirilmesindeki temel sorunlardan biri, hizmetin verildiği tarih ile faturanın sigorta şirketi tarafından işleme alındığı tarihin farklı olabilmesi.
Örneğin bir hasta eylül ayında hastanede ayakta tedavi gördüğünde, bu hizmetin faturası çeşitli nedenlerle daha sonraki bir tarihte sigorta şirketine ulaşabilir.
Bu durumda tedavi gerçekleşmiş olsa bile ilgili maliyet, üçüncü çeyreğin işlenmiş fatura istatistiğinde henüz görünmeyebilir.
Ayakta tedavi hizmetlerine ilişkin yeni tarife sistemine geçişin de faturalandırma süreçlerini etkileyebildiği belirtiliyor.
Dolayısıyla istatistikteki azalma iki farklı gelişmeyle ilişkili olabilir: Gerçek hizmet maliyetlerinde değişim yaşanması veya bazı faturaların henüz sisteme yansımamış olması.
Bu iki etki birbirinden ayrılmadan sağlık harcamalarının kalıcı biçimde düştüğünü söylemek doğru olmaz.
Sağlık harcamaları neden gerçekte daha yüksek olabilir?
Federal Sağlık Dairesi, 1 Ocak 2026’da yürürlüğe giren TARDOC ve ayakta tedavi paket tarifeleri nedeniyle özellikle hastanelerin ayakta tedavi faturalarında önemli gecikmeler yaşandığını açıkladı.
Bu gecikmeler, 2026’nın üçüncü çeyreğine ait maliyet istatistiklerini de etkiledi.
Hastanelerdeki ayakta tedavi harcamaları, işlenmiş faturalar üzerinden yapılan karşılaştırmada yüzde 18 azalmış görünüyor. Kişi başına hesaplanan tutarda ise 176 franklık düşüş kaydedildi.
BAG, bu azalmanın büyük ölçüde faturalandırma gecikmeleriyle ilişkili olduğuna dikkat çekiyor. Kuruma göre gerçek maliyet gelişimi, mevcut istatistiklerin gösterdiğinden belirgin biçimde daha yüksek olabilir. Geciken faturaların sonraki dönemlerde işlenmesi, 2027 yılına ait maliyet artış oranlarını da etkileyebilir. Bundesamt für Gesundheit+1
Hangi sağlık hizmetlerinde harcamalar arttı?
Genel tabloda düşüş görülmesine rağmen birçok sağlık hizmetinde harcamalar yükselmeye devam ediyor.
Federal rapora göre hizmet gruplarındaki yıllık değişim
-20%-10%0%10%20%SpitexPsikoterapiMuayenehanelerHastane ayakta tedavi
Kaynak: BAG, 6 Kasım 2026. İşlenmiş faturalara dayalı yıllık karşılaştırma.
Spitex hizmetleri: Evde bakım ve yardım kuruluşlarının sunduğu hizmetlerde yüzde 14,4 artış görüldü. Bu, kişi başına 24 franklık yükselişe karşılık geliyor.
Psikolojik psikoterapi: Psikologlar tarafından sunulan psikoterapi hizmetlerinde yüzde 9,5 artış kaydedildi. Kişi başına artış 8 frank oldu.
Doktor muayenehaneleri: Muayenehanelerde sunulan ayakta tedavi hizmetlerinin maliyeti yüzde 7,2 arttı. Bu grupta kişi başına artış 75 frank olarak hesaplandı.
Buna karşılık hastanelerdeki ayakta tedavi harcamalarının yüzde 18 düşmüş görünmesi, genel istatistiği aşağı çeken önemli unsurlardan biri oldu. Bundesamt für Gesundheit
Kişi başına 4.846 franklık sağlık harcaması nereye gidiyor?
Federal raporda, son 12 aylık dönemde sigortalı kişi başına hesaplanan 4.846 franklık maliyetin başlıca kalemleri de açıklandı.
| Sağlık hizmeti | Kişi başına yıllık tutar |
|---|---|
| Doktorların ayakta tedavi hizmetleri | 1.127 CHF |
| Eczane ve doktorlardan temin edilen ilaçlar | 909 CHF |
| Hastanelerde yatılı tedavi | 899 CHF |
| Hastanelerde ayakta tedavi | 799 CHF |
Bu dört hizmet grubu, temel sağlık sigortası kapsamındaki harcamaların önemli bölümünü oluşturuyor.
Özellikle hastanelerdeki ayakta tedavi rakamları değerlendirilirken, henüz işlenmemiş faturaların etkisi göz önünde bulundurulmalı.
Sağlık sigortası primleri düşecek mi?
Açıklanan yüzde 1,2’lik istatistiksel azalma, sağlık sigortası primlerinin aynı oranda düşeceği anlamına gelmiyor.
İsviçre’de temel sağlık sigortası primleri, sigorta şirketlerinin beklenen sağlık giderleri ve ilgili mali hesaplamalar dikkate alınarak belirleniyor.
Bu nedenle üçüncü çeyrekte işlenen fatura tutarlarının azalması, tek başına prim indirimi için yeterli bir gösterge değil.
Üstelik BAG, faturalandırma gecikmeleri nedeniyle gerçek maliyet artışının mevcut rakamlardan daha yüksek olabileceğini belirtiyor.
Federal hükümet sağlık maliyetlerini azaltmak için ne yapıyor?
İsviçre Federal İçişleri Departmanı ve Federal Sağlık Dairesi, sağlık sistemindeki maliyet artışını sınırlamak amacıyla çeşitli çalışmalar yürütüyor.
Bunlar arasında ilaç fiyatlarının düzenli incelenmesi, sağlık hizmetlerinin etkinliğinin değerlendirilmesi ve tarife sistemlerinin gözden geçirilmesi bulunuyor.
Federal Konsey Üyesi Elisabeth Baume-Schneider’in başkanlığındaki sağlık maliyetlerini azaltma yuvarlak masa toplantısında da yeni önlemler ele alındı.
26 Ekim 2026’da kabul edilen altı önlem şu alanlara odaklanıyor:
- Ayakta tedavi hizmetlerinin geliştirilmesi
- Hastanelerin acil servislerindeki yoğunluğun azaltılması
- Kronik hastalar için bakım programlarının güçlendirilmesi
- Tıbbi ürünlerin geri ödemelerinde şeffaflığın artırılması
- Yaşlı ve bakım evlerinde ilaç tedarikinin koordinasyonu
- Evde uygulanabilen tedavilerin desteklenmesi
Federal açıklamaya göre daha önce hazırlanan ilk önlem paketiyle yaklaşık 300 milyon franklık tasarruf hedefleniyor. Bu tutar gerçekleşmiş tasarruf değil, hedeflenen miktardır. Bundesamt für Gesundheit
İsviçre’de yaşayanlar için bu rakamlar ne anlama geliyor?
Sağlık harcamalarındaki istatistiksel değişim, vatandaşların ve oturum izni bulunan kişilerin ödediği sigorta primlerini, muayene ücretlerini veya kişisel katılım paylarını doğrudan değiştirmiyor.
Sigortalıların kendi durumlarını değerlendirirken sigorta şirketlerinin prim bildirimlerini, franchise tutarlarını ve kendilerine gönderilen sağlık faturalarını ayrı ayrı incelemesi gerekiyor.
Özellikle yeni tarife sistemine geçiş döneminde gelen faturaların hangi tarihte verilen sağlık hizmetine ait olduğuna dikkat edilmesi yararlı olabilir.
Sonuç: Rakamlar düşüş gösteriyor, ancak tablo yanıltıcı olabilir
İsviçre’de 2026’nın üçüncü çeyreğinde temel sağlık sigortası kapsamında işlenen faturalarda yüzde 1,2’lik düşüş kaydedildi.
Ancak bu veriler, sağlık sisteminin gerçek maliyetlerinde kalıcı bir azalma yaşandığını kanıtlamıyor.
Federal Sağlık Dairesinin açıklaması, özellikle hastanelerdeki ayakta tedavi faturalarının gecikmesi nedeniyle istatistiklerin dikkatle yorumlanması gerektiğini ortaya koyuyor.
Asıl belirleyici nokta, geciken faturaların sisteme yansımasının ardından maliyetlerin nasıl gelişeceği olacak.
Gündem
İSVİÇRE’DE MALULİYET SİGORTASI DEĞİŞEBİLİR! ÇALIŞANLARIN KATKI PAYI İÇİN ARTIŞ ÖNERİSİ
İsviçre Federal Konseyi, maluliyet sigortası (IV/AI) sisteminde değişiklik öngören reform için 4 Kasım 2026’da istişare sürecini başlattı. Reformun amaçları, sigortalı kişilerin mesleki hayata katılımını desteklemek ve sistemin finansmanını güçlendirmek.
REFORM NEDEN GÜNDEMDE?
Federal açıklamaya göre son yıllarda yeni IV aylığı alanların sayısı farklı yaş gruplarında yükseldi. Özellikle ruhsal sağlık sorunları nedeniyle yeni aylık alan 18–24 yaş grubundaki gençlerin durumu dikkat çekiyor. Hükümet, erken destek ve mesleki entegrasyon önlemlerini güçlendirmek istiyor.
MESLEKİ ENTEGRASYON
Öneriler arasında kişilerin çalışma hayatına dönüşünü veya iş yaşamında kalmasını kolaylaştırabilecek yeni destek araçları bulunuyor. Bu araçların ayrıntıları istişare ve yasama süreci sonunda netleşecek.
KATKI PAYI ARTIŞI ÖNERİSİ
Federal Konsey, mali istikrar için farklı önlemleri değerlendiriyor. Bu çerçevede IV sigorta katkı oranının 0,2 yüzde puanı artırılması önerildi. Bu ifade, mevcut katkı oranının yüzde 0,2’si kadar nispi artıştan farklıdır; oran üzerinde doğrudan 0,2 puanlık değişiklik anlamına gelir.
YÜRÜRLÜĞE GİRDİ Mİ?
Hayır. Reform istişare aşamasında. Önerilen katkı artışı henüz uygulanmıyor. Nihai düzenleme için siyasi ve yasal süreçlerin tamamlanması gerekiyor.
IV aylığı alan kişilerin mevcut haklarının otomatik olarak sona erdiği veya bütün aylıkların kesileceği yönünde bir karar bulunmuyor. Kişisel durumlar için yetkili IV kurumuna başvurulmalı.
Gündem
İSVİÇRE’DE ERKEKLER KADINA YÖNELİK ŞİDDETE KARŞI SOKAĞA ÇIKTI! BERN’DE YÜZLERCE KİŞİ TOPLANDI
İsviçre’nin başkenti Bern’de 14 Kasım Cumartesi günü yüzlerce erkek, kadına yönelik şiddete ve kadın düşmanlığına karşı düzenlenen gösteriye katıldı. Federal Parlamento binasının önündeki Bundesplatz’da gerçekleştirilen buluşma, erkeklerin şiddetin önlenmesinde üstlenebileceği sorumlulukları gündeme taşıdı.
GÖSTERİNİN AMACI
Organizatörler, erkeklerin kadına yönelik şiddet karşısında sessiz kalmaması, mağdurlarla dayanışma göstermesi ve yakın çevrelerinde şiddeti normalleştiren davranışlara karşı tavır alması gerektiğini savundu.
KİMLER DESTEK VERDİ?
İsviçre kamu yayıncısı SRF’nin aktardığına göre eylemin düzenlenmesinde farklı kuruluşlardan oluşan bir ittifak yer aldı. İsviçre Sosyal Demokrat Partisi (SP) ve “Männer gegen Gewalt an Frauen” komitesi de gösteriye destek verenler arasındaydı. SP Eş Başkanı Cédric Wermuth’un konuşma yaptığı bildirildi.
NEDEN ÖNEMLİ?
Gösteri, kadına yönelik şiddetin önlenmesinde yalnızca ceza hukuku ve kamu kurumlarının değil, toplumsal tutumların da önem taşıdığına dikkat çekti. Katılımcılar, şiddeti mazur gören dil ve davranışlara karşı erkeklerin kendi çevrelerinde sorumluluk almasını istedi.
Gösteri yaklaşık bir saat sürdü. Eylem, yeni bir yasal düzenleme veya resmî karar değil; toplumsal dayanışma çağrısı niteliğindeydi.
-
Gündem2 Jahren agoTELEGRAM’DA ŞOK EDEN GRUPLAR: TECAVÜZ AĞLARI VE K.O. DAMLALARI
-
Ekonomi3 Jahren agoİsviçre’de Maaş Dengesi: Ortalama bir Kişinin Maaşı 6788 CHF
-
E-Dergi3 Jahren agoİsviçre’nin Sesi Şubat 2024
-
İsviçre3 Jahren agoDünyanın En İyi Sağlık Kurumları: İlk 250 Hastane Sıralamasında İsviçre’den 10 Hastane
-
Yaşam3 Jahren agoKıskanç Kaynana Belirtileri: Gözden Kaçırmamanız Gereken 10 İşaret
-
Gündem2 Jahren ago
ERDOĞAN KARŞITI PAYLAŞIMLARI SIĞINMA BAŞVURUSUNDA HAKLI GEREKÇE OLARAK GÖRÜLMEDİ
-
Dünya2 Jahren ago
META’NIN COVİD-19 AŞILARIYLA İLGİLİ YANILTICI BİLGİ KARARI: İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜ KISITLIYOR MU?
-
Gündem2 Jahren ago
TÜRKİYE’DEN GELEN SIĞINMA BAŞVURULARINA GETİRİLEN SERT UYGULAMALARA TEPKİ


