İsviçre
Zürich Havaalanı, Küresel IT Arızası Sonrası Hukuki İhtimalleri Değerlendiriyor
Zürich Havaalanı, geçen Cuma günü küresel çapta meydana gelen yazılım hatası nedeniyle hukuki adımlar atıp atmayacağı konusunda bir inceleme başlattı. Arızanın neden olduğu finansal zararların boyutu ise henüz belirlenmiş değil.
Havaalanı yetkilileri, olayın detaylarını ve etkilerini değerlendirmek üzere çalışmalarını sürdürüyor. Havaalanı sözcüsünün, Radio SRF1’in „Regionaljournal Zürich-Schaffhausen“ programına verdiği bilgiye göre, zararın büyüklüğü ve sorumlulara karşı hukuki adımların atılıp atılmayacağı konusundaki araştırmalar devam etmekte.
Swiss Hava Yolları da IT arızasının finansal etkilerini tespit etmeye çalışıyor. Şirket, bu süreçte sigorta ve iş ortaklarıyla iş birliği içinde. Uçuş iptalleri nedeniyle, hava yolu şirketi, yolculara yiyecek, içecek ve transfer hizmetleri gibi çeşitli maliyetler üstlenmek zorunda kaldı.
Swiss Hava Yolları, IT firmasına karşı hukuki bir girişimde bulunmayı düşünmüyor. Şirket yetkilileri, arızanın Swiss’in sistemleri üzerinde herhangi bir etkisi olmadığını belirtti.
132 Uçuş İptal Edildi
Amerikalı siber güvenlik firması Crowdstrike tarafından gerçekleştirilen başarısız güncelleme, Cuma günü Zürich Havaalanı’nda büyük aksamalara neden oldu. Bu arıza sonucunda, hava yolu şirketleri toplamda 132 uçuşunu iptal etmek zorunda kaldı ve yaklaşık 10,000 yolcu bu IT arızasından etkilendi. Ancak, yolcular geceyi havaalanında geçirmek zorunda kalmadı; uçuşlar ertelendi veya yolcular otellere yerleştirildi.
Dünya genelinde yaşanan IT arızası, 8.5 milyon Windows cihazını etkiledi. Bu sorun, havaalanlarının yanı sıra süpermarketler, bankalar, hastaneler, televizyon kanalları ve diğer birçok kurumu da olumsuz yönde etkiledi.
#ZürichHavaalanı #ITArızası #Crowdstrike #Uçuşİptalleri #SwissHavaYolları #HavaalanıAksaklıkları #GlobalITArızası #FinansalZarar #isviçre #isviçrehaberleri #Zürih #Airport #haber #haberler #sondakika #schweiz #suisse #svizzera
Gündem
Fon Soruşturmasında İsviçre Bağlantısı: 4 Milyar 87 Milyon Liralık Transfer ve 9 Ülkede 13 Milyarlık Varlık Dondurma Kararı
Türkiye’de yürütülen fon soruşturmalarında İsviçre bağlantılı para hareketleri yeniden gündemde. Eylül ayında yayımlanan MASAK bulgularına ilişkin haberlerde, İsviçre’deki Edmond de Rothschild Bankası nezdindeki hesaplarla bağlantılı toplam 4 milyar 87 milyon TL’lik iki transfer yer aldı. Adalet Bakanı Akın Gürlek ise 22 Kasım 2026’da İsviçre’nin de aralarında bulunduğu dokuz ülkede yaklaşık 13 milyar TL karşılığı yabancı para cinsinden varlığın dondurulduğunu açıkladı. Ancak İsviçre’de dondurulan miktar ayrı olarak belirtilmedi.
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER
22 Kasım 2026 | İsviçre – Türkiye
Türkiye’de İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen fon soruşturmalarında yurt dışına yapılan para transferleri ve mal varlıklarına yönelik tedbirler gündemin önemli başlıklarından biri hâline geldi.
Adalet Bakanı Akın Gürlek’in 22 Kasım’da açıkladığı yeni veriler, soruşturmanın İsviçre dâhil dokuz ülkeye uzanan mali boyutunu ortaya koydu.
Öte yandan 20 Eylül 2026’da yayımlanan haberlerde, İsviçre’deki belirli banka hesaplarıyla bağlantılı iki yüksek tutarlı para hareketinin ayrıntıları paylaşılmıştı.
İki açıklama birlikte değerlendirildiğinde, soruşturmanın İsviçre bağlantısına ilişkin önemli rakamlar ortaya çıkıyor. Ancak transfer tutarları ile dondurulan varlıkların birbirine karıştırılmaması gerekiyor.
Akın Gürlek: Dokuz ülkede yaklaşık 13 milyar liralık varlık donduruldu
Adalet Bakanı Akın Gürlek, 22 Kasım 2026 tarihinde sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen fon soruşturmalarının son bilançosunu paylaştı.
Gürlek’in açıklamasına göre soruşturmalar; örgütlü nitelikli dolandırıcılık, Sermaye Piyasası Kanunu’na muhalefet ve suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama iddiaları kapsamında yürütülüyor.
Bakan Gürlek, şüpheliler tarafından yurt dışına aktarıldığı tespit edilen, yaklaşık 13 milyar Türk lirası karşılığındaki yabancı para cinsinden varlığın dondurulduğunu bildirdi.
Açıklamada dokuz ülke sıralandı:
- İsviçre
- Birleşik Krallık
- Lüksemburg
- Bahreyn
- Yunanistan
- Almanya
- Çek Cumhuriyeti
- İtalya
- Birleşik Arap Emirlikleri
Söz konusu varlıkların Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) bünyesindeki fon hesabına aktarılması için uluslararası adli yardımlaşma işlemlerinin başlatıldığı açıklandı.
Ancak Gürlek, 13 milyar liralık toplamın ülkelere göre dağılımını paylaşmadı.
Bu nedenle 13 milyar liranın tamamının İsviçre bankalarında bulunduğunu söylemek doğru değil.
İsviçre’deki banka hesaplarıyla bağlantılı 4 milyar 87 milyon TL’lik transfer
Soruşturmanın İsviçre boyutuna ilişkin daha somut rakamlar, 20 Eylül 2026 tarihinde yayımlanan haberlerde yer aldı.
TRT Haber ve diğer yayın organlarının MASAK raporuna dayandırdığı bilgilere göre Pusula Portföy ve Pusula Holding yöneticilerinin hesaplarıyla İsviçre’deki banka hesapları arasında yüksek tutarlı para transferleri tespit edildi.
Haberlerde adı geçen banka, İsviçre merkezli Edmond de Rothschild Bankası oldu.
Birinci transfer: 2 milyar 889 milyon TL
TRT Haber’in aktardığı MASAK bulgularına göre Pusula Portföy Yönetim Kurulu Başkanı Muhammed Yarız’ın hesabı ile İsviçre’deki Edmond de Rothschild Bankası nezdindeki bir hesap arasında 1 Eylül 2026 tarihinde yaklaşık 2 milyar 889 milyon TL’lik para transferi kaydedildi.
Bu tutar, ilgili tarihteki para hareketinin Türk lirası karşılığı olarak haberleştirildi.
İkinci transfer: 1 milyar 198 milyon TL
Aynı haberlerde, Pusula Holding Yönetim Kurulu Başkanı Serdar Turhan’ın hesabıyla aynı İsviçre bankası üzerinden 24 Ağustos 2026 tarihinde yaklaşık 1 milyar 198 milyon TL’lik başka bir transfer gerçekleştirildiği belirtildi.
Böylece haberlerde yer alan iki para hareketinin toplamı:
2 milyar 889 milyon TL + 1 milyar 198 milyon TL = 4 milyar 87 milyon TL.
Bu rakam, İsviçre bağlantılı olarak haberleştirilen iki transferin toplamıdır.
Önemli ayrım: 4 milyar 87 milyon TL’nin tamamının bugün İsviçre’deki hesaplarda bulunduğu, tamamının dondurulduğu veya 22 Kasım’da açıklanan 13 milyar TL’lik toplamın kesin olarak hangi bölümünü oluşturduğu açıklanmış değil.
Para transferleri hangi tarihlerde yapıldı?
İsviçre bağlantılı iki para hareketinin tarihleri soruşturma açısından dikkat çekiyor.
İlk transfer 24 Ağustos, ikinci transfer ise 1 Eylül 2026 tarihinde kaydedildi.
TRT Haber’in 20 Eylül tarihli haberinde, bu para hareketlerinin fonların iade ödemelerinde temerrüde düştüğü bildirilen 15–16 Eylül 2026 tarihlerinden önce gerçekleştiği belirtildi.
Transferlerin zamanlaması, soruşturma kapsamında mali hareketlerin incelenmesinin nedenlerinden biri olarak öne çıkıyor.
Bununla birlikte bir para transferinin tespit edilmiş olması, tek başına transferi yapan veya transferle bağlantılı kişilerin suç işlediğinin kesinleştiği anlamına gelmez.
İlgili kişilere yönelik iddialar, soruşturma ve yargılama süreçlerinin konusudur.
MASAK incelemesinin kapsamı genişletildi
Eylül ayında yayımlanan haberlerde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının MASAK’tan daha kapsamlı mali inceleme talep ettiği bildirildi.
İnceleme kapsamında Pusula Finans Holding, Tera Yatırım Menkul Değerler, Hedef Holding ve Bulls Yatırım Menkul Değerler ile bağlı şirketlerin yöneticilerine ilişkin mali hareketlerin araştırılması istendi.
Başsavcılığın, 2024 yılından itibaren gerçekleştirilen yurt dışı para transferleri ve kripto varlık hareketlerine ilişkin verileri de talep ettiği aktarıldı.
Bu incelemelerin amacı, para hareketlerinin kaynaklarını, alıcılarını ve şirketler arasındaki bağlantıları ortaya koymak.
Ancak inceleme kapsamına alınan her şirketin veya kişinin suç işlediği sonucuna varılamaz.
Soruşturmanın 22 Kasım itibarıyla bilançosu
Adalet Bakanı Akın Gürlek’in açıklamasına göre fon soruşturmalarında 632 şüpheli bulunuyor.
Bakanın paylaştığı diğer rakamlar şöyle:
91 şirket: Kayyım atanarak TMSF’ye devredildi.
181 tüzel kişi ve 551 gerçek kişi: Mal varlıklarına el koyma ve banka hesaplarına yönelik dondurma tedbirleri açıklandı.
307 şirket: Ortaklık paylarına el konuldu.
1.867 kara aracı: El koyma kararı kapsamına alındı.
4 hava aracı ve 3 deniz aracı: El koyma kararı verildi.
378 taşınmaz: El koyma kararı kapsamına alındı.
Gürlek ayrıca gönüllü iade ve geri kazanım kapsamında 85 kişiden toplam 44,58 milyar TL tahsil edildiğini duyurdu.
Bu tutar, dokuz ülkede dondurulduğu açıklanan yaklaşık 13 milyar TL’den ayrı bir kalem olarak bildirildi.
Dolayısıyla iki tutarın doğrudan toplanarak tek bir tahsilat rakamı gibi sunulması doğru değil.
İsviçre’deki hesapların sahipleri açıklandı mı?
Eylül ayında yayımlanan haberlerde, para hareketleriyle bağlantılı iki yöneticinin isimleri ve Edmond de Rothschild Bankası’nın adı yer aldı.
Ancak söz konusu İsviçre hesaplarının nihai lehtarlarına, hesapların mevcut bakiyelerine ve hangi tutarların fiilen dondurulduğuna ilişkin kapsamlı bir liste yayımlanmış değil.
Ayrıca adı geçen bankanın soruşturma kapsamında suç işlediğine ilişkin kesinleşmiş bir yargı kararı da bu haberlerde ortaya konulmuyor.
Bir bankada şüpheli görülen para hareketlerinin incelenmesi, bankanın kendisinin suçlamaların tarafı olduğu anlamına gelmez.
4,087 milyar TL ile 13 milyar TL aynı para mı?
Bu soru, haberin en önemli noktalarından biri.
4 milyar 87 milyon TL, Eylül ayında yayımlanan MASAK bulgularına ilişkin haberlerde İsviçre bağlantılı olarak belirtilen iki transferin toplamı.
Yaklaşık 13 milyar TL ise Akın Gürlek’in 22 Kasım açıklamasında dokuz ülkede dondurulduğunu bildirdiği yabancı para cinsinden varlıkların toplam Türk lirası karşılığı.
Bu iki rakamın birbirleriyle ne ölçüde örtüştüğü, 13 milyar TL’nin ne kadarının İsviçre’de bulunduğu veya İsviçre bağlantılı iki transferden ne kadarının dondurulduğu kamuoyuna açıklanmadı.
Bu nedenle 4 milyar 87 milyon TL’nin tamamının dondurulduğu veya İsviçre’den Türkiye’ye geri getirildiği yönünde kesin bir bilgi bulunmuyor.
Dondurulan paralar Türkiye’ye iade edildi mi?
Akın Gürlek’in açıklamasında yurt dışındaki varlıkların dondurulduğu ve Türkiye’ye aktarılmaları için adli istinabe işlemlerinin başlatıldığı bildirildi.
Adli istinabe, bir ülkenin adli makamlarının başka bir ülkeden hukuki yardım talep etmesi anlamına geliyor.
Varlıkların dondurulması, bunların otomatik olarak Türkiye’ye transfer edildiği anlamına gelmiyor.
Uluslararası süreçte ilgili ülkelerin hukuki usulleri ve yetkili makamların kararları önem taşıyor.
22 Kasım tarihli açıklamada İsviçre’den belirli bir miktarın Türkiye’ye fiilen iade edildiği yönünde ayrı bir bilgi verilmedi.
İsviçre açısından neden önemli?
İsviçre, uluslararası özel bankacılık ve sınır ötesi finansal işlemler açısından önemli merkezlerden biri.
Türkiye’deki soruşturmanın İsviçre bağlantısı iki ayrı gelişmeyle gündeme geldi.
İlk olarak Eylül ayında yayımlanan haberlerde, İsviçre’deki belirli banka hesaplarıyla bağlantılı toplam 4 milyar 87 milyon TL’lik iki para transferi açıklandı.
Ardından 22 Kasım’da İsviçre’nin de aralarında bulunduğu dokuz ülkede yaklaşık 13 milyar TL karşılığı varlığın dondurulduğu duyuruldu.
Bununla birlikte İsviçre’deki hesaplara ilişkin ayrıntılı dondurma kararlarının kapsamı, ilgili tutarlar ve olası iade takvimi henüz netleşmiş değil.
Sonuç: Açıklanan rakamlar neyi gösteriyor?
Soruşturmada İsviçre bağlantılı iki transferin toplamı 4 milyar 87 milyon TL olarak haberleştirildi.
Adalet Bakanı Akın Gürlek ise 22 Kasım 2026 tarihinde, İsviçre dâhil dokuz ülkede yaklaşık 13 milyar TL karşılığı varlığın dondurulduğunu açıkladı.
Bunun yanında soruşturmalarda 632 şüpheli bulunduğu, 91 şirkete kayyım atandığı ve gönüllü iade ile geri kazanım kapsamında 44,58 milyar TL tahsil edildiği bildirildi.
Ancak İsviçre’de dondurulan varlıkların kesin miktarı, hesapların güncel durumu ve Türkiye’ye yapılabilecek iadeler konusunda yeni resmî açıklamalara ihtiyaç bulunuyor.
Soruşturma kapsamındaki kişiler hakkında kesinleşmiş mahkeme kararı bulunmadıkça suçluluk hükmü kurulamayacağı da unutulmamalı.
Kaynaklar: TRT Haber, 20 Eylül ve 22 Kasım 2026; Akın Gürlek’in 22 Kasım 2026 tarihli açıklaması; MASAK bulgularına dayandırılan basın haberleri.
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER
www.isvicreninsesi.ch
Gündem
Zürih Havalimanında Sürücüsüz Tekerlekli Sandalye Dönemi: Yolcular Nasıl Kullanacak?
Zürih Havalimanı, hareket kısıtlılığı bulunan yolcuların biniş kapılarına daha bağımsız ulaşabilmesi amacıyla dört sürücüsüz tekerlekli sandalyeyi üç yıllık deneme programına aldı. Her biri 30 sensörle donatılan sandalyeler engelleri algılayabiliyor, otomatik fren yapabiliyor ve yolcuların SOS düğmesiyle yardım istemesine imkân tanıyor. Peki sistem nasıl çalışıyor, kimler kullanabiliyor ve hizmet ücretli mi?
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER
22 Kasım 2026 | Zürih
İsviçre’nin en büyük havalimanı olan Zürih Havalimanı, engelli ve hareket kabiliyeti sınırlı yolcuların seyahatlerini kolaylaştıracak yeni bir teknolojiyi denemeye başladı.
Havalimanı işletmecisi Flughafen Zürich AG, 16 Kasım 2026 tarihinde yaptığı açıklamada dört sürücüsüz tekerlekli sandalyenin üç yıl boyunca test edileceğini duyurdu.
Yeni uygulamanın amacı, yolcuların terminal içerisindeki belirli mesafeleri daha bağımsız katetmesini sağlamak ve havalimanı yardım personelinin daha yoğun desteğe ihtiyaç duyan yolculara zaman ayırabilmesine yardımcı olmak.
Sürücüsüz tekerlekli sandalye nasıl çalışıyor?
Otonom sandalyeler, yolcuyu önceden belirlenmiş bir güzergâh üzerinde biniş kapısına götürmek üzere tasarlandı.
Sistemin kullanımında ilk aşama, havalimanının hareket kısıtlılığı bulunan yolculara hizmet veren PRM görevlileriyle başlıyor.
PRM, İngilizce Persons with Reduced Mobility ifadesinin kısaltması ve hareket kabiliyeti sınırlı yolcuları tanımlıyor.
Görevliler, yolcuya sandalyeyi tanıtarak kullanımını açıklıyor. Yolcu sandalyeye yerleştikten sonra cihaz, belirlenmiş güzergâhı takip ederek biniş kapısına ilerliyor.
Bu yolculuk sırasında sandalyenin sürekli bir görevli tarafından itilmesi gerekmiyor.
Ancak uygulama, yolcunun havalimanının girişinden uçağın koltuğuna kadar tüm işlemleri tek başına gerçekleştirebileceği anlamına gelmiyor. Sandalyeler şimdilik yalnızca belirlenmiş terminal güzergâhlarında çalışıyor.
İlk aşamada Dock A bölümünde kullanılacak
Havalimanının açıklamasına göre sürücüsüz sandalyeler başlangıçta iki nokta arasında hizmet verecek:
- Güvenlik kontrolü sonrasındaki, hareket kısıtlılığı bulunan yolculara ayrılmış bekleme alanı.
- Dock A bölümündeki ilgili biniş kapıları.
Sandalyeler, biniş kartı kontrolü, güvenlik kontrolü veya pasaport kontrolü gerektirmeyen güzergâhlarda hareket edecek.
Dolayısıyla sistem, yolcuyu kontrol noktalarından geçiren bir otomatik ulaşım hizmeti değil.
Havalimanı, denemenin sonraki aşamasında uygulamayı Dock B bölümüne genişletmeyi planlıyor.
Ancak bu genişlemenin kesin başlangıç tarihi henüz açıklanmadı.
Yolcuların güvenliği nasıl sağlanacak?
Yeni sandalyelerin en dikkat çekici özelliklerinden biri, çevrelerini algılayabilmeleri.
Havalimanının verdiği bilgilere göre her sandalyede 30 sensör bulunuyor.
Bu sensörler, cihazın çevresini sürekli izleyerek güzergâh üzerindeki engelleri tespit etmesine yardımcı oluyor.
Bir engel algılandığında sandalye gerektiğinde otomatik fren yapabiliyor.
Bu özellik, özellikle yolcuların ve havalimanı çalışanlarının yoğun olduğu terminal ortamında güvenli hareketin sağlanması açısından önem taşıyor.
Ancak sensörlerin bulunması, her koşulda sıfır risk anlamına gelmiyor. Üç yıllık denemenin amaçlarından biri de teknolojinin gerçek havalimanı koşullarındaki performansını değerlendirmek.
Yolcu yolda yardıma ihtiyaç duyarsa ne olacak?
Her sandalyede bir SOS yardım düğmesi bulunuyor.
Yolcu yolculuk sırasında kendisini rahatsız hissederse, bir sorun yaşarsa veya kişisel desteğe ihtiyaç duyarsa bu düğmeyle yardım isteyebilecek.
SOS çağrısı üzerine PRM görevlileri yolcunun bulunduğu noktaya gelerek destek sağlayacak.
Böylece sandalyenin kendi kendine hareket etmesi, yolcunun gerektiğinde insan desteğinden mahrum kalması anlamına gelmeyecek.
Kullanmak zorunlu mu?
Hayır. Sürücüsüz tekerlekli sandalyeleri kullanmak tamamen isteğe bağlı.
Hareket kısıtlılığı bulunan yolcular, mevcut kişisel refakat hizmetini tercih etmeye devam edebilecek.
Örneğin bir yolcu kendisini görevli eşliğinde daha güvende hissediyorsa veya yolculuk boyunca daha yoğun fiziksel desteğe ihtiyaç duyuyorsa mevcut yardım hizmetinden yararlanabilecek.
Havalimanı işletmecisi, otonom sandalyelerin personelin yerini alması için değil, mevcut hizmeti tamamlaması için denendiğini özellikle vurguluyor.
Hizmet ücretli mi?
Zürih Havalimanında hareket kısıtlılığı bulunan ve yardım hizmetinden yararlanma koşullarını karşılayan yolcular için PRM desteği ücretsiz sunuluyor.
Hizmetin finansmanı havalimanı ücretleri üzerinden karşılanıyor.
Otonom sandalyeler de bu mevcut yardım hizmetinin bir parçası olarak deneniyor.
Havalimanı, duyurusunda sandalyeler için ayrıca bir ücret tarifesi açıklamadı.
Uçuş öncesinde yardım nasıl talep edilir?
Hareket kısıtlılığı bulunan yolcuların, seyahatleri öncesinde ihtiyaç duydukları desteği hava yolu şirketine bildirmeleri önem taşıyor.
Havalimanının yolcu bilgilendirmelerine göre yardım talebinin uçuş rezervasyonu sırasında veya en geç kalkıştan 48 saat önce hava yolu şirketi ya da seyahat acentesi aracılığıyla iletilmesi öneriliyor.
Başvuru sırasında yolcunun ihtiyaç duyduğu yardımın türü belirtilmeli.
Örneğin yolcunun uzun mesafe yürüyememesi, kendi tekerlekli sandalyesini kullanması veya uçağa biniş sırasında özel desteğe ihtiyaç duyması farklı yardım düzenlemeleri gerektirebilir.
Bu başvuru, sürücüsüz sandalyenin otomatik olarak tahsis edildiği anlamına gelmiyor. Otonom sandalye kullanımının uygunluğu, denemenin kapsamına ve havalimanındaki mevcut hizmet düzenine bağlı.
Havalimanına gelince ne yapılmalı?
Yardım talebinde bulunan yolcular, havalimanına ulaştıklarında ilgili buluşma noktalarından PRM hizmetine başvurabiliyor.
Havalimanının genel yönlendirmesine göre yolcuların planlanan kalkış saatinden yaklaşık iki saat önce yardım hizmetinin buluşma noktasında bulunmaları tavsiye ediliyor.
Bu noktalar check-in alanlarında yer alıyor.
Trenle gelen yolcular için havalimanı tren istasyonunun üzerindeki Check-in 3 bölümünde de yardım çağırmaya yönelik düzenlemeler bulunuyor.
Yolcu, güvenlik kontrolü sonrasında ilgili PRM bekleme alanına yönlendirildiğinde, uygun güzergâh ve hizmet koşullarına bağlı olarak otonom sandalye seçeneği sunulabilecek.
Kendi tekerlekli sandalyesi olan yolcular ne yapmalı?
Kendi tekerlekli sandalyesiyle seyahat eden yolcuların, bu durumu önceden hava yolu şirketine bildirmesi gerekiyor.
Özellikle elektrikli tekerlekli sandalyelerde batarya türü, cihazın ölçüleri ve taşınma koşulları önem taşıyabiliyor.
Bu işlemler, otonom sandalye denemesinden bağımsız olarak hava yolu şirketinin taşıma kurallarına göre yürütülüyor.
Havalimanında kullanılan sürücüsüz sandalyeler, yolcuların kendi yardımcı cihazlarını taşıma konusunda geçerli kuralları değiştirmiyor.
Üç yıllık denemede neler incelenecek?
Havalimanı işletmecisi, deneme boyunca sistemin mevcut yolcu yardım hizmetlerine nasıl entegre edilebileceğini değerlendirecek.
Özellikle şu konular önem taşıyor:
- Yolcuların bağımsız hareket etme imkânlarının artması.
- Sandalyelerin belirlenmiş güzergâhlarda güvenli ve düzenli çalışması.
- PRM personelinin günlük iş yükünün azaltılması.
- Daha yoğun kişisel yardıma ihtiyaç duyan yolculara daha fazla zaman ayrılabilmesi.
- Teknolojinin mevcut havalimanı operasyonlarıyla uyumu.
Deneme sürecinin sonunda uygulamanın kalıcı hâle gelip gelmeyeceği henüz kesinleşmiş değil.
Zürih Havalimanında başka otomasyon sistemleri de var
Sürücüsüz tekerlekli sandalyeler, havalimanının ilk otomasyon uygulaması değil.
Zürih Havalimanında hâlihazırda temizlik robotları, kendi kendine hareket edebilen atık toplama sistemleri ve çalışanlara yönelik otomatik servis araçları gibi teknolojiler de kullanılıyor.
Yeni tekerlekli sandalye projesi, otomasyonun yalnızca işletme faaliyetlerinde değil, doğrudan yolcu hizmetlerinde de nasıl kullanılabileceğini araştırıyor.
Benzer otonom sandalye sistemleri Münih, Amsterdam ve Roma havalimanlarında da kullanılıyor.
En çok merak edilen sorular
Sandalyeyi yolcu mu sürecek?
Hayır. Görevli tarafından kullanımı açıklandıktan sonra sandalye belirlenmiş güzergâhta kendi kendine ilerleyecek.
Biniş kapısına kadar gidecek mi?
Evet, deneme kapsamındaki Dock A biniş kapılarına ulaşım sağlayacak.
Pasaport veya güvenlik kontrolünden geçirecek mi?
Hayır. Yalnızca bu kontrollerin gerekmediği güzergâhlarda çalışacak.
Engel çıkarsa ne olacak?
Sensörler engeli algılayacak ve gerektiğinde sandalye otomatik fren yapabilecek.
Yolcu yardım isteyebilecek mi?
Evet. SOS düğmesine basıldığında PRM personeli destek verecek.
Herkes kullanabilecek mi?
Sistem, hareket kısıtlılığı bulunan yolculara yönelik yardım hizmeti kapsamında deneniyor. Genel yolcu kullanımına açık bir terminal ulaşım aracı olarak duyurulmadı.
Görevli eşliğinde ulaşım hizmeti kaldırılacak mı?
Hayır. Kişisel yardım hizmeti devam edecek.
Dört sandalye yeterli olacak mı?
Havalimanı, dört cihazla üç yıllık bir deneme yürütüyor. Talebin ne kadarının karşılanacağına veya ileride kaç cihaz kullanılacağına ilişkin kesin sonuç henüz açıklanmadı.
Sonuç: Amaç daha bağımsız ve erişilebilir seyahat
Zürih Havalimanının başlattığı uygulama, hareket kısıtlılığı bulunan yolcuların seyahat deneyimini geliştirmeye yönelik yeni bir adım.
Dört sürücüsüz sandalye, 30 sensör, SOS yardım düğmesi ve üç yıllık test süresi, projenin temel unsurlarını oluşturuyor.
Ancak sistemin mevcut aşamada yalnızca belirlenmiş güzergâhlarda çalıştığı ve kişisel yardım hizmetinin yerine geçmediği unutulmamalı.
Deneme sonucunda teknolojinin daha geniş bir alanda kullanılıp kullanılmayacağına havalimanı işletmecisinin değerlendirmeleri doğrultusunda karar verilecek.
Kaynaklar: Flughafen Zürich AG, 16 Kasım 2026 tarihli resmî açıklama; SRF; SWI swissinfo.ch; Zürih Havalimanı yolcu yardım bilgilendirmeleri.
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER
www.isvicreninsesi.ch
Gündem
39 YILDIR İSVİÇRE’DE YAŞAYAN TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞI NEDEN SINIR DIŞI EDİLMEK İSTENİYOR? FEDERAL MAHKEME KARARLARINDA TÜM GEREKÇELER
İsviçre’ye 1987 yılında gelen ve 1996’da insani gerekçelerle oturum izni alan 1961 doğumlu Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının oturumu, uzun yıllar sosyal yardıma bağımlı kalması nedeniyle 2017’de uzatılmadı. Mahkeme kayıtlarına göre kişinin 160.000 frankı aşan sosyal yardım borcu, çok sayıda borç takip kaydı ve geçmişte dört mahkûmiyeti bulunuyordu. Federal Mahkeme, 2026 yılında ise kişinin Türkiye’ye geri gönderilmesi amacıyla idari gözetim altında tutulmasına yönelik itirazını reddetti.
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER
22 Kasım 2026 | İsviçre
İsviçre Federal Mahkemesinin 19 Kasım 2026’da yayımlanan kararı, yaklaşık 39 yıldır İsviçre’de bulunan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının geri gönderme sürecini yeniden gündeme taşıdı.
Ancak olayın yalnızca son mahkeme kararı üzerinden değerlendirilmesi, önemli bir soruyu yanıtsız bırakıyor:
İsviçre’de yaklaşık 39 yıldır bulunan, iki çocuğu olan ve geçmişte insani oturum izni verilen bir kişinin oturumu neden uzatılmadı?
Bu sorunun cevabı, Federal Mahkemenin 3 Kasım 2026 tarihli 2C_593/2026 sayılı kararından önce, aynı kişiye ilişkin 4 Mart 2021 tarihli 2C_1048/2020 sayılı kararında bulunuyor.
İki karar birlikte incelendiğinde, oturum izninin uzatılmamasının temel nedeninin uzun süreli sosyal yardım bağımlılığı olduğu; geri gönderme amacıyla idari gözetim uygulanmasının ise ayrı bir hukuki sürece dayandığı görülüyor.
1987’de iltica başvurusuyla İsviçre’ye geldi
Federal Mahkeme kayıtlarına göre 1961 doğumlu Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, 1987 yılında İsviçre’ye giriş yaparak iltica başvurusunda bulundu.
Kişi, 5 Şubat 1988’de yine Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan bir kadınla evlendi.
Çiftin 1990 ve 2005 yıllarında iki çocuğu dünyaya geldi.
Aileye 23 Eylül 1996’da insani gerekçelerle oturum izinleri verildi. Böylece kişi, iltica sürecinden bağımsız olarak İsviçre’de yasal ikamet hakkı elde etti.
İltica başvurusunun reddi ve Türkiye’ye geri gönderilmesine ilişkin önceki karar ise 18 Temmuz 1997’de onaylandı.
İnsani oturum izni sonraki yıllarda düzenli olarak uzatıldı.
Çift 2005 yılında boşandı. Çocukların velayeti anneye verildi.
Bu aile geçmişi, daha sonraki oturum ve geri gönderme davalarında kişinin İsviçre ile bağlarının değerlendirilmesi açısından önem taşıdı.
Oturum izni neden uzatılmadı?
2017’deki ret kararının temel gerekçesi, kişinin uzun yıllar sosyal yardıma bağımlı olmasıydı.
Federal Mahkemenin 4 Mart 2021 tarihli kararına göre kişi, 1997 yılından itibaren sosyal yardım alıyordu.
Valais Kantonu Nüfus ve Göç Dairesi, kişinin mali durumunu ve sosyal yardıma bağımlılığını oturum izninin uzatılması bakımından değerlendirdi.
Dosyada, kişinin çok sayıda borç takip işlemine ve tahsil edilemeyen borç kayıtlarına konu olduğu belirtildi.
Mahkeme, bu mali tablonun uzun süredir devam ettiğini ve oturum izninin geleceğini etkileyen temel unsur olduğunu ortaya koydu.
160.000 frankı aşan sosyal yardım borcu
2021 tarihli Federal Mahkeme kararında, kişinin 160.000 İsviçre frangını aşan sosyal yardım borcunun, oturum izninin uzatılmamasında belirleyici olduğu açıkça ifade edildi.
Bu tutar, kişinin sosyal yardım kapsamında oluşan borcuna ilişkin mahkeme dosyasında yer alan miktardır.
Kararda, ayrıca başka borç takipleri ve ödenmemiş borç kayıtları bulunduğu belirtiliyor.
Ancak söz konusu 160.000 frankın bütün borçların toplamı olduğu söylenmiyor. Bu nedenle sosyal yardım borcu ile diğer borç kayıtlarını birbirinden ayırmak gerekiyor.
Mahkeme, kişinin mali durumunda belirleyici bir iyileşme olduğuna dair bilgi bulunmadığını da kaydetti.
Göç Dairesi kişiyi iki kez uyarmış
Dosyanın önemli ayrıntılarından biri de kişinin oturum izninin uzatılmaması ihtimaline karşı önceden uyarılmış olması.
Federal Mahkeme kayıtlarına göre Valais Göç Dairesi, kişiye iki ayrı resmî uyarı gönderdi.
Bu uyarılarda mali durumunu istikrara kavuşturması ve sosyal yardıma bağımlılığını azaltması gerektiği bildirildi.
Ayrıca mevcut mali durumun devam etmesi hâlinde oturum izninin uzatılmayabileceği belirtildi.
Mahkeme, bu uyarılara rağmen kişinin sosyal yardım bağımlılığının sona ermediğini değerlendirdi.
Dolayısıyla 2017’deki ret kararı, mahkeme dosyasına göre, kişinin mali durumuyla ilgili daha önce yürütülmüş idari sürecin ardından verildi.
Dört ayrı mahkûmiyet de dosyada yer aldı
Federal Mahkemenin 2021 tarihli kararında kişinin geçmişte dört kez mahkûm edildiği de belirtiliyor.
Mahkûmiyet yılları şöyle sıralanıyor:
- 2008
- 2009
- 2012
- 2013
Kararda, son mahkûmiyetin nafaka yükümlülüğünün ihlali nedeniyle verildiği ve kişinin 90 günlük para cezasına mahkûm edildiği belirtiliyor.
Diğer üç mahkûmiyetin hangi suçlara ilişkin olduğu, incelenen 2021 kararında tek tek açıklanmıyor.
Bu nedenle bunların niteliği veya ağırlığı hakkında ek bir iddiada bulunmak doğru değil.
Önemli hukuki ayrım: Dört mahkûmiyet, kişinin genel dosyasında ve orantılılık değerlendirmesinde yer alıyor. Ancak 2017’de oturum izninin uzatılmamasının doğrudan açıklanan temel gerekçesi, sosyal yardım bağımlılığıdır.
Olayı yalnızca geçmiş mahkûmiyetlere dayanan bir sınır dışı kararı gibi sunmak, mahkeme kararının içeriğini eksik yansıtır.
26 Ocak 2017: Oturum izni uzatılmadı
Valais Kantonu Nüfus ve Göç Dairesi, 26 Ocak 2017 tarihinde, kişinin insani gerekçelerle sahip olduğu oturum izninin uzatılmasını reddetti.
Aynı süreçte kişinin İsviçre’den ayrılmasına karar verildi.
Kararın gerekçesi, Federal Mahkemenin 2021 tarihli kararında açıkça sosyal yardıma bağımlılık olarak belirtiliyor.
Kişi, bu karara karşı hukuki yollara başvurdu.
2018 ve 2019’daki itirazlar
Kişi, 27 Şubat 2017’de Valais Kantonu Hükümetine itiraz etti.
Kanton Hükümeti, 31 Ekim 2018’de itirazı reddetti.
Ardından dosya Valais Kanton Mahkemesine taşındı.
Kanton Mahkemesi, 25 Şubat 2019’da oturum izninin uzatılmamasına ilişkin kararı onayladı.
Bu karar kesinleşti.
Böylece kişinin İsviçre’de kalmaya devam etmesine yönelik hukuki dayanak sona erdi.
Yeniden değerlendirme başvuruları neden sonuç vermedi?
Kişi, kesinleşen kararın ardından oturum dosyasının yeniden incelenmesini istedi.
İlk yeniden değerlendirme başvurusunu 5 Temmuz 2019’da yaptı.
Valais Göç Dairesi, 11 Temmuz’da başvuruyu işleme almama kararı verdi. Bu karara karşı itiraz edilmedi.
Kişi, 13 Eylül 2019’da yeniden başvuruda bulunarak oturum izni verilmesini talep etti.
Bu başvuru da 17 Eylül’de kabul edilemez bulundu.
İtiraz üzerine Valais Kanton Hükümeti, 2 Ocak 2020’de idarenin kararını onayladı.
Dosya tekrar Kanton Mahkemesine taşındı.
Mahkeme, 11 Kasım 2020’de başvuruyu reddetti.
Bunun üzerine kişi, Federal Mahkemeye başvurdu.
Federal Mahkeme 2021’de neden yeniden oturum izni vermedi?
Federal Mahkeme, 4 Mart 2021 tarihli 2C_1048/2020 sayılı kararında, yeniden değerlendirme başvurusunun hukuki koşullarını inceledi.
Mahkemeye göre kesinleşmiş bir oturum kararının sürekli yeniden tartışmaya açılabilmesi için yeni ve önemli koşulların ortaya çıkması gerekiyordu.
Başvurucu ise 2019’da kesinleşen karardan sonra durumunda meydana gelmiş, sonucu değiştirebilecek yeni bir olgu ortaya koyamadı.
Mahkeme, önceki süreçte değerlendirilen aynı kişisel koşulların tekrar ileri sürülmesinin tek başına yeterli olmadığı sonucuna vardı.
Federal Mahkeme ayrıca dosya yeniden esas yönünden incelense bile sonucun değişmeyeceğini belirtti.
Bu değerlendirmede, kişinin sosyal yardım borcunun 160.000 frankı aşması ve mali durumunda kayda değer değişiklik bulunmaması özellikle vurgulandı.
İsviçre’deki çocukları ve aile bağları neden yeterli görülmedi?
Kişi, uzun yıllar İsviçre’de yaşadığını ve ülkede güçlü sosyal bağlar kurduğunu savundu.
Ayrıca iki çocuğunun bulunmasını ve özellikle ikinci çocuğuyla ilişkisini gündeme getirdi.
Başvurusunda, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 8. maddesi kapsamındaki özel hayat ve aile hayatına saygı hakkına dayandı.
Federal Mahkeme, kişinin İsviçre’de on yıldan uzun süre yasal olarak yaşamış olması nedeniyle bu hakkın değerlendirilmesi gerektiğini kabul etti.
Ancak mahkemeye göre kişinin aile ilişkileri, sosyal bağları ve uzun ikamet geçmişi daha önceki yargılama sırasında zaten incelenmişti.
Bu koşullar, sosyal yardım bağımlılığına dayanan ret kararını değiştirecek yeni bir gelişme olarak görülmedi.
Mahkeme, kişinin ikinci çocuğuyla ilişkilerinin de önceki orantılılık değerlendirmesinde dikkate alındığını belirtti.
Bu nedenle çocuklarının İsviçre’de bulunması, söz konusu dosyada otomatik olarak yeni bir oturum hakkı doğurmadı.
Sağlık sorunları 2021’de de gündeme getirildi
Başvurucu, 2021’deki yargılamada sağlık sorunlarını da ileri sürdü.
Özellikle göz rahatsızlıkları ve Türkiye’ye döndüğünde karşılaşabileceği uyum güçlükleri üzerinde durdu.
Ayrıca geçmişteki dört mahkûmiyetin ağır nitelikte olmadığını, son mahkûmiyetin üzerinden uzun süre geçtiğini ve sonraki dönemde davranışlarını düzelttiğini savundu.
Federal Mahkeme, bu iddiaların önceki yargılamada zaten ele alındığını belirtti.
Dolayısıyla kişinin sağlık durumu ve İsviçre’deki sosyal ilişkileri, kesinleşmiş kararın yeniden açılması için yeterli yeni olgular olarak değerlendirilmedi.
2020’de beş yıllık giriş yasağı
Federal Göç Sekreterliği (SEM), 23 Ekim 2020’de kişi hakkında beş yıllık İsviçre’ye giriş yasağı kararı aldı.
Federal İdare Mahkemesi, 2 Aralık 2020 tarihli F-5930/2020 sayılı kararıyla bu işlemi onayladı.
Bu karar, oturum izninin uzatılmamasından ayrı bir idari işlem niteliğindeydi.
2026 tarihli Federal Mahkeme kararında da söz konusu giriş yasağına yer verildi.
2026’da neden idari gözetim kararı alındı?
Oturum izninin uzatılmaması ile idari gözetim altında tutulma kararının gerekçeleri aynı değil.
Oturum izninin uzatılmamasının temelinde uzun süreli sosyal yardım bağımlılığı bulunuyordu.
2026 yılında verilen idari gözetim kararının gerekçesi ise kesinleşmiş geri gönderme kararının uygulanması sırasında kişinin yetkililerle iş birliği yapmamasıydı.
Federal Mahkemenin 3 Kasım 2026 tarihli kararına göre kişi, Türkiye’ye dönmek istemediğini açık ve sürekli biçimde ifade etti.
Ayrıca geri gönderme öncesi sağlık durumunun değerlendirilmesi amacıyla doktorlarının tıbbi gizlilik yükümlülüğünden muaf tutulmasını kabul etmedi.
Mahkeme, bu durumun yetkililerin geri gönderme hazırlıklarını zorlaştırdığını değerlendirdi.
İsviçre Yabancılar ve Entegrasyon Yasası’nın 76. maddesi, belirli koşullarda geri gönderme amacıyla idari gözetim uygulanmasına imkân tanıyor.
Federal Mahkeme, somut dosyada bu hukuki koşulların oluştuğu sonucuna vardı.
25 Ağustos 2026’da üç aylık gözetim kararı
Valais Göç Dairesi, 25 Ağustos 2026’da kişinin en fazla üç ay idari gözetim altında tutulmasına karar verdi.
Valais Kanton Mahkemesi, 26 Ağustos’ta kişiyi dinledikten sonra bu tedbiri onayladı.
Gözetim kararının öngörülen bitiş tarihi 25 Kasım 2026 olarak belirlendi.
Başvurucu ise serbest bırakılmasını talep ederek Federal Mahkemeye başvurdu.
Alternatif olarak belirli bir yerde ikamet etme zorunluluğu gibi daha hafif bir tedbir uygulanmasını istedi.
Sağlık sorunları geri göndermeye engel olabilir miydi?
2026 tarihli dosyada kişinin fiziksel ve ruhsal sağlık sorunları ayrıntılı biçimde değerlendirildi.
Mahkeme kayıtlarında şu rahatsızlıklar yer aldı:
- Bel ve siyatik ağrıları
- Kalp rahatsızlıkları
- Depresyon ve kaygı bozukluğu
- Her iki gözden geçirilen katarakt ameliyatları
- 2022 yılında yaşanan intihar girişimi
Başvurucu, bu sağlık sorunları nedeniyle Türkiye’ye gönderilmesinin mümkün olmadığını savundu.
Federal Mahkeme ise sağlık sorunlarının varlığından ayrı olarak, bunların geri gönderme işlemini hukuken veya fiilen imkânsız hâle getirip getirmediğini değerlendirdi.
Temmuz 2026 tarihli tıbbi raporda ne yazıyordu?
Dosyada bulunan 20 Temmuz 2026 tarihli SEM-MEDIF sağlık değerlendirmesine göre kişi uçakla seyahat edebilecek durumdaydı.
Raporda, uçuş sırasında özel tıbbi refakat veya yardım gerekmeyeceği ve kişinin düzenli ilaçlarını kullanarak seyahat edebileceği belirtildi.
Federal Mahkeme, kanton mahkemesinin bu raporu dikkate aldığını kaydetti.
Başvurucu, sağlık durumunun yeterince değerlendirilmediğini savunsa da mahkeme, raporun hatalı veya güvenilmez olduğunu gösterecek yeterli gerekçe sunulmadığı sonucuna vardı.
Eylül 2026’da sunulan yeni rapor sonucu değiştirdi mi?
Başvurucu, Federal Mahkemeye 13 Eylül 2026 tarihli yeni bir sağlık belgesi sundu.
Belgede, 25 Ağustos’ta yoğun stres sırasında göğüs ve karın ağrıları yaşandığı belirtildi.
Ancak değerlendirmede akut kalp krizi veya akut koroner sendrom lehine bulgu tespit edilmediği, yakın tarihli kardiyolojik incelemenin de güven verici olduğu ifade edildi.
Federal Mahkeme, bu belgenin geri göndermeyi engelleyen yeni bir tıbbi durum ortaya koymadığına karar verdi.
2022’deki intihar girişimi nasıl değerlendirildi?
Başvurucu, 2022’deki intihar girişimini ruhsal sağlık durumunun ciddiyetine ilişkin önemli bir gerekçe olarak sundu.
Mahkeme ise geçmişte yaşanan bu olayın tek başına güncel bir intihar riski bulunduğunu veya gerekli tıbbi önlemler alınsa dahi geri göndermenin imkânsız olduğunu göstermediğini belirtti.
Federal Mahkeme, kararında güncel tıbbi değerlendirmeleri esas aldı.
Bu sonuç, kişinin ruhsal sorunlarının bulunmadığı anlamına gelmiyor.
Mahkemenin vardığı sonuç, dosyadaki mevcut kanıtların geri gönderme işlemini açıkça imkânsız kılan güncel bir tıbbi engel ortaya koymadığı yönündeydi.
Türkiye’deki koşullar ve Kürt kökeni değerlendirildi mi?
Evet.
2026 tarihli kararda kişinin Kürt kökenli olduğu da belirtiliyor.
Başvurucu, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin insanlık dışı veya aşağılayıcı muameleyi yasaklayan 3. maddesine dayandı.
Federal Mahkeme, Türkiye’ye gönderilmesi hâlinde somut ve gerçek bir kötü muamele riskiyle karşılaşacağını yeterince ortaya koymadığı sonucuna vardı.
Kararda, kişinin ihtiyaç duyduğu sağlık hizmetlerinin Türkiye’de bulunmadığını ileri sürmediği de belirtildi.
Ayrıca kanton mahkemesinin, Türkiye’deki siyasi koşulların ve başvurucunun Kürt kökeninin bu dosyada geri göndermeye engel oluşturmadığı yönündeki değerlendirmesine somut bir itiraz getirilmediği kaydedildi.
Bu değerlendirme yalnızca söz konusu dosyanın koşullarına ilişkindir.
Her geri gönderme başvurusu, ilgili kişinin bireysel durumu ve sunduğu kanıtlar üzerinden değerlendirilir.
Ev hapsi veya daha hafif tedbir neden uygulanmadı?
Başvurucu, idari gözetim yerine belirli bir yerde kalma zorunluluğu gibi daha hafif bir önlem uygulanmasını istedi.
Federal Mahkeme, kişinin kesinleşmiş geri gönderme kararına rağmen Türkiye’ye dönmeyi sürekli reddettiğini dikkate aldı.
Kararda, kişinin beş yılı aşkın süredir geçerli oturum hakkı olmadan İsviçre’de bulunduğu da belirtildi.
Mahkeme, geri gönderme işleminin uygulanmasını engelleyen davranışlar nedeniyle daha hafif bir tedbirin yeterli olmayacağı sonucuna vardı.
Ayrıca bunun kişinin ilk idari gözetimi olduğu ve başlangıçta üç aylık süreyle sınırlandırıldığı kaydedildi.
Federal Mahkeme, gözetim kararını ölçülülük ilkesine uygun buldu.
Federal Mahkemenin 3 Kasım 2026 tarihli son kararı
Federal Mahkeme, 2C_593/2026 sayılı kararıyla başvurucunun itirazını reddetti.
Böylece Valais Kanton Mahkemesinin idari gözetimi hukuka uygun bulan kararı geçerliliğini korudu.
Mahkeme, kişinin sağlık sorunlarının geri gönderme işlemini açıkça imkânsız hâle getirdiğinin kanıtlanmadığını ve daha hafif bir tedbir uygulanmasını gerektiren koşulların bulunmadığını değerlendirdi.
Başvurucunun adli yardım talebi de reddedildi.
Buna karşılık Federal Mahkeme, dosyanın koşullarını dikkate alarak kendisinden federal yargılama masrafı alınmamasına karar verdi.
Türkiye’ye fiilen gönderildi mi?
Hayır, yayımlanan karar kişinin Türkiye’ye fiilen gönderildiğini doğrulamıyor.
Federal Mahkemenin 3 Kasım 2026 tarihli kararı, geri gönderme amacıyla uygulanan idari gözetimin hukuka uygunluğuna ilişkin.
Bu karardan sonra geri gönderme işleminin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği, incelenen karar metinlerinde açıklanmıyor.
Dolayısıyla kişinin Türkiye’ye sınır dışı edildiğini kesin bir olay gibi aktarmak doğru olmaz.
Sık sorulan sorular
39 yıl İsviçre’de yaşadığı hâlde neden oturum hakkını kaybetti?
Çünkü uzun süre İsviçre’de bulunmak, her durumda oturum izninin otomatik olarak uzatılacağı anlamına gelmiyor. Bu dosyada yetkililer, kişinin uzun süreli sosyal yardım bağımlılığını temel gerekçe olarak değerlendirdi. Karar, yapılan itirazların ardından kesinleşti.
160.000 frank borç tek başına sınır dışı sebebi miydi?
Mahkeme, 160.000 frankı aşan sosyal yardım borcunu belirleyici unsur olarak açıkladı. Bunun yanında uzun süreli sosyal yardım bağımlılığı, mali durumun düzelmemesi ve önceki uyarılar değerlendirildi. Kişinin aile bağları ve İsviçre’deki geçmişi de orantılılık incelemesinde dikkate alındı.
Dört mahkûmiyet nedeniyle mi oturum izni uzatılmadı?
2017’deki ret kararının doğrudan açıklanan nedeni sosyal yardım bağımlılığıydı. Dört mahkûmiyet de kişinin geçmişine ilişkin dosyada yer aldı; ancak kararı yalnızca bu mahkûmiyetlere bağlamak doğru değil.
İsviçre’de çocukları olması neden sonucu değiştirmedi?
Mahkeme, aile bağlarının ve özellikle ikinci çocuğuyla ilişkisinin önceki yargılamada değerlendirildiğini belirtti. Yeniden değerlendirme aşamasında sonucu değiştirecek yeni bir olgu ortaya konulmadığı sonucuna varıldı.
2026’da neden idari gözetim altına alındı?
Kesinleşmiş geri gönderme kararına rağmen Türkiye’ye dönmeyi kabul etmemesi ve yetkililerin geri gönderme hazırlıklarına ilişkin iş birliği sorunları nedeniyle. Bu, 2017’deki oturum izni kararından ayrı bir hukuki gerekçedir.
Bu bir ceza davası mı?
2026 tarihli son karar bir ceza mahkûmiyeti değil. Yabancılar hukuku kapsamında uygulanan idari gözetimin yargısal denetimidir.
Türkiye’ye gönderildiği kesin mi?
Hayır. İncelenen kararlar, kişinin fiilen Türkiye’ye gönderildiğini doğrulamıyor.
39 yıllık dosyanın kronolojisi
1987: İsviçre’ye giriş ve iltica başvurusu.
1988: Evlilik.
1990: İlk çocuğun doğumu.
1996: Aileye insani gerekçelerle oturum izni verilmesi.
1997: İltica ret ve geri gönderme kararının onaylanması; mahkeme kayıtlarına göre sosyal yardım bağımlılığının başlaması.
2005: Boşanma; çocukların velayetinin anneye verilmesi.
2008, 2009, 2012 ve 2013: Dört ayrı mahkûmiyet.
26 Ocak 2017: Sosyal yardım bağımlılığı nedeniyle oturum izninin uzatılmaması.
31 Ekim 2018: Valais Kanton Hükümetinin itirazı reddetmesi.
25 Şubat 2019: Valais Kanton Mahkemesinin ret kararını onaylaması.
2019–2020: Yeniden değerlendirme başvuruları ve bunlara ilişkin itirazlar.
23 Ekim 2020: Beş yıllık İsviçre’ye giriş yasağı kararı.
2 Aralık 2020: Federal İdare Mahkemesinin giriş yasağına ilişkin kararı onaylaması.
4 Mart 2021: Federal Mahkemenin oturum iznine ilişkin yeniden değerlendirme başvurusunu reddetmesi.
2022: Dosyada belirtilen intihar girişimi.
20 Temmuz 2026: Uçak yolculuğuna elverişlilik değerlendirmesi.
25 Ağustos 2026: En fazla üç aylık idari gözetim kararı.
26 Ağustos 2026: Valais Kanton Mahkemesinin idari gözetimi onaylaması.
3 Kasım 2026: Federal Mahkemenin idari gözetim itirazını reddetmesi.
19 Kasım 2026: Son kararın yayımlanması.
Sonuç: İki ayrı mahkeme kararı, iki farklı hukuki gerekçe
Bu dosyada olayın anlaşılması için iki temel kararın birbirinden ayrılması gerekiyor.
Birinci karar, oturum iznine ilişkin: Valais makamları, kişinin 1997’den beri sosyal yardıma bağımlı olması, 160.000 frankı aşan sosyal yardım borcu ve mali durumunda yeterli iyileşme bulunmaması nedeniyle 2017’de oturum iznini uzatmadı. Bu karar 2019’da kesinleşti. Federal Mahkeme, 2021’de yeniden değerlendirme başvurusunu reddetti.
İkinci karar, idari gözetime ilişkin: Yetkililer, kesinleşmiş geri gönderme kararının uygulanması sırasında kişinin Türkiye’ye dönmeyi reddetmesi ve iş birliği sorunları nedeniyle 2026’da idari gözetim uyguladı. Federal Mahkeme, bu tedbiri hukuka uygun buldu.
Dosya, uzun yıllar İsviçre’de bulunmanın, aile bağlarının ve sağlık sorunlarının göç hukuku bakımından önemli olmasına rağmen her durumda oturum hakkının devamını sağlamadığını gösteriyor.
Bununla birlikte sosyal yardım almak, tek başına her yabancı için otomatik sınır dışı kararı anlamına gelmez. Her dosyada ilgili yasal koşullar, kişinin durumu, aile ilişkileri ve ölçülülük ilkesi ayrı değerlendirilir.
Kaynaklar:
İsviçre Federal Mahkemesi, 2C_1048/2020, 4 Mart 2021 — Oturum izninin uzatılmaması ve yeniden değerlendirme başvurusu.
İsviçre Federal Mahkemesi, 2C_593/2026, 3 Kasım 2026; yayımlanma tarihi 19 Kasım 2026 — Geri gönderme amacıyla idari gözetim.
İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER
www.isvicreninsesi.ch
-
Gündem2 Jahren agoTELEGRAM’DA ŞOK EDEN GRUPLAR: TECAVÜZ AĞLARI VE K.O. DAMLALARI
-
Ekonomi3 Jahren agoİsviçre’de Maaş Dengesi: Ortalama bir Kişinin Maaşı 6788 CHF
-
E-Dergi3 Jahren agoİsviçre’nin Sesi Şubat 2024
-
İsviçre3 Jahren agoDünyanın En İyi Sağlık Kurumları: İlk 250 Hastane Sıralamasında İsviçre’den 10 Hastane
-
Yaşam3 Jahren agoKıskanç Kaynana Belirtileri: Gözden Kaçırmamanız Gereken 10 İşaret
-
Gündem2 Jahren ago
ERDOĞAN KARŞITI PAYLAŞIMLARI SIĞINMA BAŞVURUSUNDA HAKLI GEREKÇE OLARAK GÖRÜLMEDİ
-
Dünya2 Jahren ago
META’NIN COVİD-19 AŞILARIYLA İLGİLİ YANILTICI BİLGİ KARARI: İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜ KISITLIYOR MU?
-
Gündem2 Jahren ago
TÜRKİYE’DEN GELEN SIĞINMA BAŞVURULARINA GETİRİLEN SERT UYGULAMALARA TEPKİ


