İsviçre’de çağdaş dans ve performans sanatlarının yükselen isimlerinden İtalyan dansçı ve koreograf Ludovico Paladini, 2026 June Johnson Newcomer Prize ödülüne layık görüldü. Lozan’da eğitim alan, Cenevre’de sanatsal çalışmalarını geliştiren ve Avrupa’nın farklı ülkelerinde sahneye çıkan 28 yaşındaki sanatçı, 25 bin frank değerindeki ödülle kariyerinde önemli bir başarıya imza attı. Paladini; dansı müzik, video, çizim ve sahne tasarımıyla birleştirerek aşk, hafıza, kayıp ve modern yaşamın çelişkilerini özgün bir sahne diline dönüştürüyor.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber

BERN / LOZAN / CENEVRE – 9 Kasım 2026

İsviçre’nin çağdaş dans ve performans sanatları dünyasında dikkat çeken genç isimlerden Ludovico Paladini, ülkenin önemli kültür ödüllerinden birini kazandı.

İsviçre Federal Kültür Dairesi (Bundesamt für Kultur – BAK), 24 Eylül 2026 tarihinde yaptığı açıklamada, June Johnson Newcomer Prize 2026 ödülünün Ludovico Paladini’ye verildiğini duyurdu.

Stanley Thomas Johnson Vakfı ile Federal Kültür Dairesinin iş birliğiyle verilen ödül, sahne sanatlarında yenilikçi çalışmalarıyla öne çıkan genç sanatçıları destekliyor.

1998 doğumlu İtalyan sanatçı, İsviçre’de özellikle Lozan ve Cenevre çevresinde geliştirdiği projelerle tanınıyor.

Paladini’nin sanat yolculuğu, klasik anlamda bir dans kariyerinin ötesine geçiyor. Hareket, ses, görüntü, şiir ve sahne tasarımını aynı yaratıcı alan içinde buluşturan genç koreograf, çağdaş insanın duygularını ve toplumsal deneyimlerini alışılmışın dışında yöntemlerle ele alıyor.

LUDOVICO PALADINI KİMDİR?

Ludovico Paladini, 1998 doğumlu İtalyan dansçı, koreograf ve performans sanatçısıdır.

İsviçre Federal Kültür Dairesinin resmî biyografisinde sanatçı, İtalya ve Vaud Kantonu ile ilişkilendiriliyor.

Paladini, çağdaş dans eğitimini Lozan’daki La Manufacture – Haute école des arts de la scène kurumunda tamamladı.

Burada çağdaş dans alanında lisans derecesi aldı.

La Manufacture, İsviçre’nin sahne sanatları alanındaki önemli yükseköğretim kurumlarından biri. Oyunculuk, dans ve tiyatro üretimi alanlarında profesyonel eğitim veriyor.

Paladini’nin bu kurumda aldığı eğitim, dansı yalnızca fiziksel hareketlerden oluşan bir gösteri olarak değil, düşünce ve duyguların ifade edildiği çok yönlü bir sanat alanı olarak ele almasına katkıda bulundu.

Genç sanatçı, eğitiminden sonra İsviçre, İtalya, Fransa ve Belçika’da bağımsız çalışmalar yürütmeye başladı.

İTALYA’DAN İSVİÇRE SAHNELERİNE UZANAN YOLCULUK

Paladini’nin kariyerindeki önemli özelliklerden biri, birden fazla ülkenin sanat ortamında çalışması.

İtalya kökenli sanatçı, eğitimini İsviçre’de tamamladıktan sonra farklı Avrupa ülkelerindeki sanatçılarla ortak projeler geliştirdi.

İsviçre’deki çalışmalarının önemli merkezleri arasında Lozan ve Cenevre bulunuyor.

Federal Kültür Dairesinin biyografisine göre Paladini, kariyeri boyunca Olivia Grandville ve Habib Ben Tanfous gibi sanatçılarla da iş birliği yaptı.

Bu çalışmalar, genç dansçının farklı koreografik yöntemler ve sahne anlayışlarıyla tanışmasına olanak sağladı.

Paladini’nin üretimlerinde dans, bağımsız bir disiplin olmaktan çıkarak video, müzik, çizim ve sahne tasarımıyla birleşiyor.

Böylece izleyici yalnızca bir koreografiyi değil, sesin, görüntünün ve bedenin birlikte oluşturduğu bir sanat dünyasını deneyimliyor.

2021 YILINDA LA RIBOT ENSEMBLE’A KATILDI

Ludovico Paladini’nin kariyerindeki önemli dönüm noktalarından biri, 2021 yılında La Ribot Ensemble topluluğuna katılması oldu.

İsviçre’de çağdaş dans ve performans alanında tanınan La Ribot’un çalışmaları, dansın geleneksel sınırlarını sorgulayan deneysel yaklaşımlarıyla biliniyor.

Paladini, bu toplulukla birlikte farklı sahne projelerinde yer aldı.

Bunlar arasında:

• LaBOLA
• DIEstinguished
• Ombregraphie

bulunuyor.

Sanatçı, toplulukla birlikte Cenevre’deki Pavillon ADC sahnesinde de performans sergiledi.

Pavillon ADC, Cenevre’nin çağdaş dans yaşamında önemli bir yere sahip.

Bu deneyim, Paladini’nin profesyonel sahne kariyerinde uluslararası çalışmalarla bağlantı kurduğu önemli bir dönem oldu.

KENDİ SANAT DÜNYASINI KURMAYA BAŞLADI

Paladini, başka sanatçıların projelerinde dansçı ve performansçı olarak yer alırken kendi koreografik çalışmalarını da geliştirdi.

Sanatçının üretimlerinde günümüz toplumundan alınan gündelik deneyimler, şiirsel anlatımlar ve zaman zaman distopik dünyalar öne çıkıyor.

Distopya kavramı, çoğunlukla geleceğe veya alternatif bir toplumsal düzene ilişkin karanlık, çelişkili ya da huzursuz edici tasarımları ifade ediyor.

Paladini ise bu yaklaşımı yalnızca geleceğe ilişkin bir korku anlatısı olarak kullanmıyor.

Gündelik yaşamın sıradan ayrıntılarını, kişisel duyguları ve toplumsal beklentileri sahne üzerinde farklı biçimlerde yeniden kurguluyor.

Federal Kültür Dairesi, genç sanatçının üretimlerini çağdaş toplumdan esinlenen şiirsel ve deneysel sahne dünyaları olarak tanımlıyor.

2022’DE İLK SOLO ÇALIŞMASI: TALES OF FREEDOOM

Paladini’nin kendi adıyla geliştirdiği önemli projelerden biri, 2022 yılında hazırladığı Tales Of FreeDoom adlı solo performans.

Bu eser, sanatçının bağımsız koreografik dilini geliştirdiği erken dönem çalışmalarından biri olarak öne çıkıyor.

Paladini, projeyi yalnızca sahnede bırakmadı.

Riccardo Saraceni ile birlikte eserin kısa film uyarlamasını da hazırladı.

Bu çalışma, sanatçının dansı kamera ve sinema diliyle buluşturma ilgisini gösteriyor.

Sahne performansında bedenin hareketi, mekân ve seyircinin bakış açısıyla şekillenirken filmde kamera, kurgu ve görüntü düzeni yeni anlatım olanakları sağlıyor.

Paladini’nin bu iki alanı birleştirmesi, onun çok disiplinli sanat anlayışının önemli örneklerinden biri.

İTALYA’DA HEYKEL SANATIYLA DANSI BULUŞTURDU

Genç sanatçı, 2022 yılında bir başka dikkat çekici projeye de imza attı.

İtalya’nın Polverigi kentinde, heykel sanatçıları kolektifi Hardchitepture ile birlikte Tredicesima Generazione adlı performansı geliştirdi.

Bu çalışma, dans ile görsel sanatlar arasındaki ilişkiye odaklanan üretimlerinden biri oldu.

Heykel, nesne, mekân ve bedenin bir arada düşünülmesi, Paladini’nin sahne çalışmalarında farklı ifade biçimlerini araştırdığını gösteriyor.

Bu yaklaşımda dansçı yalnızca hareket eden bir kişi değil; bulunduğu mekânla ve çevresindeki nesnelerle ilişki kuran bir sanatçı hâline geliyor.

2023’TEN BERİ L’ABRI GENÈVE İLE ÇALIŞIYOR

Ludovico Paladini’nin İsviçre’deki sanat yaşamında L’Abri Genève önemli bir yere sahip.

Sanatçı, 2023 yılından itibaren Cenevre merkezli L’Abri ile ilişkili sanatçı olarak çalışmalarını sürdürdü.

L’Abri, genç sanatçıların araştırma, üretim ve yaratıcı deneyler geliştirmelerine alan sağlayan bir kültür kurumu.

Bu tür çalışma ortamları, henüz kariyerlerinin başındaki sanatçıların yeni fikirlerini sahneye taşımaları açısından önem taşıyor.

Paladini de burada dansın yanında şiir, müzik, ses ve görsel sanatlar üzerine araştırmalar yürüttü.

Sanatçının L’Abri tarafından yayımlanan çalışma notları ve söyleşileri, yaratıcı sürecine ilişkin dikkat çekici ayrıntılar içeriyor.

SANATÇI KENDİ ÇALIŞMA YÖNTEMİNİ NASIL ANLATIYOR?

L’Abri Genève tarafından yayımlanan sanatçı söyleşisinde Paladini, çalışma alanını ve yaratıcı yöntemlerini ayrıntılı biçimde anlatıyor.

Stüdyosunda bilgisayarlar, kablolar, mikrofonlar, şiir kitapları, müzik ekipmanları ve farklı sahne nesneleri bulunuyor.

Bu düzen, sanatçının koreografiyi yalnızca dans adımlarını belirlemek olarak görmediğini ortaya koyuyor.

Paladini, hareketin sesle, yazıyla ve görsel imgelerle nasıl ilişki kurabileceğini araştırıyor.

Söyleşisinde özellikle doğaçlama ile önceden hazırlanmış koreografi arasında denge kurmaya çalıştığını anlatıyor.

Tek başına çalıştığında daha serbest bir yaratım süreci izlerken başka sanatçılarla birlikte çalıştığında daha planlı bir yöntem benimsediğini belirtiyor.

Bu açıklamalar, genç koreografın eserlerinin nasıl ortaya çıktığını anlamak açısından önemli.

OMBROGRAPHIE: GÖLGEYİ DANS ETTİRMEK

Paladini’nin dikkat çekici araştırmalarından biri Ombrographie.

Bu projede sanatçı, hareket ile gölge arasındaki ilişkiyi inceliyor.

Temel düşünce, bedenin hareketini doğrudan göstermek yerine hareketin oluşturduğu gölgeyi veya yansımasını koreografik bir unsura dönüştürmek.

Paladini, araştırmalarının başlangıcında güneş ışığı altında yere çizdiği çizgilerden yararlandığını anlatıyor.

Daha sonra iç mekânda çalışabilmek için projeksiyon tekniklerini kullanmaya yöneldi.

Çizgileri duvara yansıtarak bedeninin bu çizgilerle nasıl ilişki kurabileceğini araştırdı.

Bu yaklaşımda çizim ve dans birbirini tamamlıyor.

Bir çizgi, dansçı için hareket rotasına dönüşebiliyor.

Dansçının hareketi ise görsel bir kompozisyonun parçası hâline gelebiliyor.

Paladini’nin bu araştırması, bedenin, görüntünün ve mekânın birlikte kullanılmasına yönelik özgün bir örnek oluşturuyor.

2025’İN DİKKAT ÇEKEN ESERİ: LOVPOEM

Ludovico Paladini’nin yakın dönem çalışmalarından biri, 2025 tarihli LovPoem – I’ll only take blurry photos.

Eserin Türkçe karşılığı yaklaşık olarak “Aşk Şiiri – Yalnızca Bulanık Fotoğraflar Çekeceğim” şeklinde ifade edilebilir.

Paladini bu çalışmasında aşk acısını, ayrılığı, hatıraları ve kayıp duygusunu sahneye taşıyor.

Ancak eser yalnızca romantik bir ayrılık hikâyesi anlatmıyor.

Sanatçı, kişisel duyguların toplum tarafından nasıl ifade edildiğini, hatıraların zamanla nasıl değiştiğini ve insanların acılarını hangi görüntülerle yeniden kurduğunu da sorguluyor.

Eserde nostalji, melankoli, mizah ve ironi birlikte kullanılıyor.

AŞK ACISINI DANSLA ANLATMAK

LovPoem eserinde beden, hatıraların ve duygusal kırılmaların taşıyıcısı hâline geliyor.

Bir ilişkinin sona ermesinden sonra geriye kalan boşluk, unutulmaya başlayan anılar ve yeniden canlanan duygular, koreografik anlatımın merkezinde bulunuyor.

Eserin sahne tanıtımında boş bir sandalye, aniden kesilip yeniden başlayan müzik ve yavaş yavaş silinen hatıralar gibi imgeler öne çıkıyor.

Paladini’nin dansı, bu duygular arasında gidip gelen bir hareket dili oluşturuyor.

Bazen yumuşak ve kırılgan, bazen kesintili ve huzursuz hareketler kullanılıyor.

Sanatçı, aşk acısını yalnızca dramatik bir duygu olarak sunmak yerine onu zaman zaman mizah ve ironiyle de ele alıyor.

Bu yaklaşım, izleyicinin kişisel deneyimlerle toplumsal duygusal kalıplar arasındaki ilişkiyi düşünmesine imkân tanıyor.

LOVPOEM CENEVRE’DE SAHNELENDİ

LovPoem, Eylül 2025’te Cenevre’de düzenlenen La Bâtie – Festival de Genève programında yer aldı.

Gösterimler 8–13 Eylül 2025 tarihleri arasında L’Abri – Madeleine sahnesinde gerçekleştirildi.

Yaklaşık bir saatlik eser, çağdaş dans ile kişisel anlatımı bir araya getiren bir performans olarak tanıtıldı.

La Bâtie, Cenevre’nin önemli disiplinlerarası sanat festivallerinden biri.

Paladini’nin bu festivalde yer alması, eserinin İsviçre’deki çağdaş performans çevrelerinde görünürlük kazanması açısından önemli bir gelişmeydi.

2026 JUNE JOHNSON NEWCOMER PRIZE NEDİR?

Ludovico Paladini’ye verilen June Johnson Newcomer Prize, İsviçre’de sahne sanatları alanında çalışan yenilikçi genç sanatçıları desteklemek amacıyla oluşturulmuş bir ödül.

Ödül, İsviçre Federal Kültür Dairesi ile Stanley Thomas Johnson Vakfı iş birliğinde veriliyor.

Stanley Thomas Johnson Vakfı, İsviçre ve Birleşik Krallık’ta kültür alanındaki projeleri destekleyen bir kuruluş.

June Johnson Newcomer Prize, adını June Johnson’dan alıyor.

June Johnson, İngiliz sanayici Stanley Thomas Johnson’ın eşiydi.

Vakfın kuruluşunun temelini oluşturan vasiyet düzenlemesi June Johnson tarafından yapıldı. Vakıf 1969 yılında kuruldu.

Bugün onun adını taşıyan ödül, sahne sanatlarında yenilikçi çalışmalar geliştiren yeni kuşak sanatçılara veriliyor.

ÖDÜLÜN DEĞERİ 25 BİN İSVİÇRE FRANGI

2026 June Johnson Newcomer Prize ödülünün parasal değeri 25.000 İsviçre frangı.

Bu ödül, genç sanatçılar için hem maddi destek hem de ulusal düzeyde tanınma anlamına geliyor.

Özellikle bağımsız çalışan koreograflar ve performans sanatçıları açısından yeni eserler geliştirmek, prova süreçlerini yürütmek ve farklı ülkelerde projeler gerçekleştirmek önemli kaynaklar gerektiriyor.

Bu nedenle ödül, sanatçının kariyerinin sonraki aşamalarında yeni üretim olanakları sağlayabilecek bir destek niteliğinde.

Ancak ödülün belirli bir projeye harcanacağına ilişkin özel bir açıklama bulunmadığından, Paladini’nin bu parayı hangi çalışmada kullanacağı konusunda kesin bir değerlendirme yapmak mümkün değil.

ÖDÜL YALNIZCA İSVİÇRE VATANDAŞLARINA MI VERİLİYOR?

June Johnson Newcomer Prize hakkında dikkat çekici bir ayrıntı, ödülün yalnızca İsviçre vatandaşlarına yönelik olmaması.

Federal Kültür Dairesinin açıkladığı kurallara göre yarışmaya İsviçre vatandaşları veya İsviçre’de ikamet eden sahne sanatçıları katılabiliyor.

Bu nedenle İtalyan vatandaşı Ludovico Paladini’nin ödülü kazanması, İsviçre’nin kültür alanındaki uluslararası yapısıyla uyumlu.

Paladini’nin ödül kazanması, İsviçre’de eğitim alan ve sanatsal çalışmalarını geliştiren yabancı kökenli sanatçıların da ülkenin kültür hayatında önemli roller üstlenebildiğini gösteriyor.

ÖDÜL TÖRENİ 6 KASIM’DA AARAU’DA

2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri töreni, 6 Kasım 2026 tarihinde Aarau kentindeki Alte Reithalle salonunda düzenlendi.

Tören, Federal Kültür Dairesinin 2026 yılı için açıkladığı sahne sanatları ödüllerinin sahiplerini bir araya getirdi.

Federal Konsey Üyesi Elisabeth Baume-Schneider’in katılımı resmî programda duyurulmuştu.

Aarau’daki ödül programı; tiyatro, çağdaş dans, performans ve diğer sahne sanatları alanlarında çalışan sanatçıların başarılarını görünür kılmayı amaçlıyor.

Paladini’nin June Johnson Newcomer Prize ödülü de bu geniş programın bir parçası.

2026’DA İSVİÇRE SAHNE SANATLARINDA BAŞKA HANGİ ÖDÜLLER VERİLDİ?

2026 yılında Federal Kültür Dairesi, farklı kategorilerde sanatçıları ve sahne yapımlarını ödüllendirdi.

İsviçre Sahne Sanatları Büyük Ödülü / Hans-Reinhart-Ring, tiyatro oyuncusu ve performans sanatçısı Michèle Gurtner’e verildi.

2025 yılının İsviçre Dans Yapımı Ödülü, lisa laurent’in the wizard is not real adlı eserine verildi.

2025 yılının İsviçre Tiyatro Yapımı Ödülü ise Zell topluluğunun 4/5 oder von der Kunst, keine Fahrstuhlmusik zu werden adlı çalışmasına layık görüldü.

Ludovico Paladini ise genç yetenekleri destekleyen June Johnson Newcomer Prize kategorisinin kazananı oldu.

Bu kategorilerin birbirinden ayrı olması önemli.

Paladini’nin aldığı ödül, Michèle Gurtner’e verilen 100 bin franklık Grand Prix ile aynı ödül değil.

Paladini’nin kazandığı June Johnson Newcomer Prize 25 bin frank değerinde.

PALADINI’NİN SANATINI FARKLI KILAN NEDİR?

Ludovico Paladini’nin üretimlerini dikkat çekici hâle getiren temel unsur, dansı diğer sanat disiplinleriyle sürekli ilişki içinde düşünmesi.

Çizim, video, müzik, şiir, ses ve sahne tasarımı onun için birbirinden bağımsız alanlar değil.

Bu unsurlar, koreografik bir düşüncenin farklı parçaları olarak kullanılıyor.

Örneğin Ombrographie araştırmasında çizgiler ve gölgeler hareketin bir parçasına dönüşüyor.

LovPoem eserinde ise hatıralar, aşk acısı, müzik ve bedensel hareketler aynı anlatım içinde buluşuyor.

Tales Of FreeDoom çalışmasının kısa filme dönüştürülmesi de dans ile sinema arasındaki ilişkiye duyduğu ilgiyi gösteriyor.

Paladini’nin sanatsal yaklaşımında önemli olan yalnızca hareketin teknik başarısı değil, hareketin izleyicide hangi düşünceyi veya duyguyu uyandırdığı.

İSVİÇRE’NİN GENÇ SANATÇILARA SUNDUĞU OLANAKLAR

Ludovico Paladini’nin kariyeri, İsviçre’nin çağdaş sahne sanatları altyapısına ilişkin önemli bir örnek oluşturuyor.

Lozan’daki La Manufacture gibi eğitim kurumları, Cenevre’deki L’Abri gibi sanatçı geliştirme merkezleri ve Pavillon ADC gibi sahneler, genç sanatçıların eğitimden profesyonel üretime geçişinde rol oynuyor.

La Bâtie gibi festivaller ise yeni eserlerin izleyiciyle buluşmasını sağlıyor.

Federal Kültür Dairesi ve kültür vakıflarının verdiği ödüller de bu yapıyı tamamlıyor.

Paladini’nin kariyeri, farklı kurumların sağladığı eğitim, çalışma alanı ve sahne olanaklarının bir sanatçının gelişiminde nasıl bir araya gelebildiğini gösteriyor.

LUDOVICO PALADINI’NİN KARİYERİNDE ÖNEMLİ TARİHLER

Yıl	Gelişme
1998	Ludovico Paladini İtalya’da doğdu
2018	La Manufacture’da çağdaş dans öğrencisi olarak solo çalışmalarını sundu
2021	La Ribot Ensemble’a katıldı
2022	Tales Of FreeDoom adlı solo performansını hazırladı
2022	Tredicesima Generazione adlı performansı geliştirdi
2023	L’Abri Genève ile ilişkili sanatçı olarak çalışmaya başladı
2025	LovPoem – I’ll only take blurry photos eserini geliştirdi
Eylül 2025	LovPoem, Cenevre’de La Bâtie programında sahnelendi
24 Eylül 2026	June Johnson Newcomer Prize 2026 ödülünün sahibi olarak açıklandı
6 Kasım 2026	İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri töreni için Aarau’da belirlenen tarih

SIK SORULAN SORULAR

Ludovico Paladini kimdir?

1998 doğumlu İtalyan dansçı, koreograf ve performans sanatçısıdır. İsviçre’de eğitim aldı ve çalışmalarını farklı Avrupa ülkelerinde sürdürüyor.

İsviçre’de nerede eğitim gördü?

Lozan’daki La Manufacture – Haute école des arts de la scène kurumunda çağdaş dans eğitimi aldı ve lisans derecesi kazandı.

Hangi ödülü kazandı?

2026 June Johnson Newcomer Prize ödülünü kazandı.

Ödülün değeri ne kadar?

25 bin İsviçre frangı.

Ödülü hangi kurumlar veriyor?

İsviçre Federal Kültür Dairesi ve Stanley Thomas Johnson Vakfı iş birliğiyle veriliyor.

Paladini hangi eserleriyle tanınıyor?

Tales Of FreeDoom, Tredicesima Generazione, Ombrographie ve LovPoem – I’ll only take blurry photos çalışmalarının yanı sıra La Ribot Ensemble projeleriyle tanınıyor.

LovPoem eserinin konusu nedir?

Aşk acısı, kayıp, nostalji, hafıza ve duygusal kırılmaları dans, müzik ve performans aracılığıyla ele alıyor.

Paladini yalnızca dans mı yapıyor?

Hayır. Koreografi çalışmalarında çizim, video, müzik, şiir ve sahne tasarımını da kullanıyor.

İtalyan bir sanatçı İsviçre kültür ödülü kazanabilir mi?

Evet. June Johnson Newcomer Prize yarışması İsviçre vatandaşlarına veya İsviçre’de ikamet eden uygun sanatçılara açık.

Ödül töreni nerede düzenlendi?

2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri için tören 6 Kasım’da Aarau’daki Alte Reithalle salonunda düzenlendi.

SONUÇ: İTALYA’DAN GELEN GENÇ SANATÇI, İSVİÇRE’DE KENDİ SAHNE DİLİNİ OLUŞTURDU

Ludovico Paladini’nin 2026 June Johnson Newcomer Prize ödülüne layık görülmesi, İsviçre çağdaş dans ve performans sanatlarında yeni kuşağın yaratıcılığını öne çıkaran önemli bir gelişme oldu.

İtalya’da doğan, Lozan’da eğitim alan ve Cenevre’de üretimlerini geliştiren sanatçı, dansı farklı sanat disiplinleriyle birleştirerek kendine özgü bir anlatım oluşturdu.

La Ribot Ensemble ile gerçekleştirdiği çalışmalar, bağımsız solo performansları, gölge ve hareket araştırmaları ve aşk acısını konu alan LovPoem eseri, genç koreografın sanatsal gelişimindeki önemli aşamaları oluşturuyor.

25 bin franklık June Johnson Newcomer Prize 2026 ödülü, Ludovico Paladini’nin bugüne kadarki çalışmalarını takdir ederken gelecekte geliştireceği projeler için de önemli bir destek anlamına geliyor.

Paladini’nin başarısı, İsviçre’nin çağdaş sanat ortamında farklı ülkelerden gelen genç yeteneklerin nasıl önemli bir yer edinebildiğinin de örneklerinden biri.

Cemil Baysal

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 Haber

www.isvicreninsesi.ch

---

KAYNAKLAR

İsviçre Federal Kültür Dairesi (BAK) – 24 Eylül 2026 tarihli June Johnson Newcomer Prize 2026 ödül duyurusu.

https://www.bak.admin.ch/de/tanzproduktion-2025-theaterproduktion-2025-und-june-johnson-newcomer-prize-2026

İsviçre Kültür Ödülleri – Ludovico Paladini resmî sanatçı biyografisi

https://www.schweizerkulturpreise.ch/de/ludovico-paladini

İsviçre Federal Kültür Dairesi – Sahne Sanatları Ödülleri ve ödül koşulları

https://www.bak.admin.ch/de/schweizer-preise-darstellende-kuenste

L’Abri Genève – Ludovico Paladini sanatçı çalışma notları ve söyleşisi

https://labrigeneve.ch/media/pages/artistes/ludovico-paladini/fbc74475cf-1729171107/carnets_ludovicopaladini.pdf

La Bâtie Festival de Genève – LovPoem, Eylül 2025 programı

https://leprogramme.ch/danse/ludovico-paladini-lovpoem/geneve/l-abri-madeleine/la-batie-festival-de-geneve-2025

Fotoğraf: © BAK / Charlotte Krieger

Editör notu: Haber, Federal Kültür Dairesinin resmî ödül duyurusu ve biyografisi ile sanatçının yayımlanmış çalışma notları ve festival programı temel alınarak hazırlanmıştır.

İsviçre’nin sahne sanatları alanındaki en önemli devlet ödüllerinden biri olan Schweizer Grand Prix Darstellende Künste / Hans-Reinhart-Ring 2026, tiyatro oyuncusu ve performans sanatçısı Michèle Gurtner’e verildi. 100 bin frank değerindeki ödül, sanatçının 30 yılı aşkın kariyerini, deneysel tiyatroya katkılarını ve İsviçre ile Fransa arasında geliştirdiği özgün sahne çalışmalarını onurlandırıyor.

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber

BERN / AARAU – 9 Kasım 2026

İsviçre tiyatro ve sahne sanatları dünyasının en saygın ödüllerinden biri bu yıl Michèle Gurtner’in oldu.

İsviçre Federal Kültür Dairesi (Bundesamt für Kultur – BAK), 24 Eylül 2026 tarihinde yaptığı açıklamada, 2026 İsviçre Sahne Sanatları Büyük Ödülü / Hans-Reinhart-Ring ödülünün Michèle Gurtner’e verileceğini duyurdu.

1972 doğumlu sanatçı, otuz yılı aşkın süredir tiyatro, performans, hareket ve çağdaş sahne anlatımını bir araya getiren çalışmalarıyla tanınıyor.

100 bin İsviçre frangı değerindeki ödül, sanatçının yalnızca bireysel oyunculuk başarılarını değil, kolektif tiyatro üretimine ve deneysel sahne sanatlarına yaptığı uzun soluklu katkıları da takdir ediyor.

2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri töreni, 6 Kasım’da Aarau kentindeki Alte Reithalle salonunda düzenlenmek üzere programlandı. Federal Konsey Üyesi Elisabeth Baume-Schneider’in katılımı da resmî programda yer aldı.

MICHÈLE GURTNER KİMDİR?

Michèle Gurtner, 1972 doğumlu İsviçreli tiyatro oyuncusu, performans sanatçısı ve sahne yaratıcısıdır.

Sanatçının çalışmaları özellikle Bern ve Cenevre ile ilişkilendiriliyor.

Eğitimini Ticino Kantonu’ndaki Scuola Teatro Dimitri, bugünkü adıyla Accademia Dimitri, kurumunda tamamladı.

Bu eğitim, Gurtner’in sahne sanatlarına yaklaşımında önemli bir temel oluşturdu.

Geleneksel tiyatro oyunculuğunun yanında beden hareketlerini, ses kullanımını, doğaçlamayı ve performans sanatını bir araya getiren bir çalışma anlayışı geliştirdi.

Gurtner’in kariyerinde tek bir sahne türüne bağlı kalmak yerine farklı disiplinler arasında geçiş yapmak öne çıkıyor.

Klasik eserlerin yeniden yorumlanmasından çağdaş tiyatro metinlerine, koreografik çalışmalardan deneysel performanslara kadar geniş bir alanda üretim yapıyor.

SANAT YAŞAMINA NASIL BAŞLADI?

Gurtner’in profesyonel kariyerindeki önemli dönüm noktalarından biri, 1997 yılında Compagnie Gloria Rigole tiyatro topluluğunun kuruluşunda yer alması oldu.

Bu topluluk, sanatçının kolektif üretime dayalı yaklaşımının erken örneklerinden birini oluşturdu.

Gurtner, sonraki yıllarda yalnızca kendisine verilen rolleri canlandıran bir oyuncu olarak değil, sahnedeki yaratıcı sürecin doğrudan parçası olan bir sanatçı olarak çalıştı.

Bu yaklaşımda oyuncular, yönetmenler ve diğer sanatçılar sahne eserinin geliştirilmesine birlikte katkıda bulunuyor.

Böylece tiyatro, önceden hazırlanmış bir metnin sahnelenmesinin ötesine geçerek araştırma, doğaçlama ve ortak üretim sürecine dönüşebiliyor.

2009’DA KURULAN KOLEKTİF KARİYERİNDE ÖNEMLİ YER TUTUYOR

Michèle Gurtner’in çalışmalarındaki en önemli ortaklıklardan biri GREMAUD/GURTNER/BOVAY kolektifi.

Sanatçı, bu topluluğu 2009 yılında François Gremaud ve Tiphanie Bovay-Klameth ile birlikte kurdu.

Kolektif; tiyatro oyunları, performanslar, filmler ve sergiler gibi farklı alanlarda eserler üretiyor.

Çalışmalarının önemli özelliklerinden biri, sanatçıların doğaçlamalarından ortaya çıkan malzemeyi yeniden düzenleyerek sahnelenebilir yapılar oluşturması.

Bu yöntem, sahne üzerindeki rastlantısal veya kendiliğinden gelişen yaratıcı anları eserin kalıcı bir parçasına dönüştürüyor.

Topluluk bugüne kadar ondan fazla sahne çalışması gerçekleştirdi.

Öne çıkan eserler arasında şunlar bulunuyor:

• Récital (2011): Kolektifin erken dönem çalışmalarından biri.
• Les Potiers (2015): Topluluğun sahne üretimleri arasında yer alan eser.
• Pièce (2019): Kolektifin tiyatro ve performans anlayışını yansıtan yapımlardan biri.
• La Magnificité (2024): Topluluğun yakın dönem eserlerinden biri.

Bu çalışmalar, Gurtner’in oyunculuk kariyerinin yanı sıra ortak yaratım süreçlerindeki rolünü de gösteriyor.

SAHNE SANATLARINA NASIL BİR YENİLİK GETİRDİ?

Michèle Gurtner’in sanatını farklı kılan temel özelliklerden biri, beden, ses ve oyunculuğu birlikte araştırması.

Gurtner için sahne, yalnızca bir hikâyenin anlatıldığı yer değil; hareketin, dilin, ritmin ve insan davranışlarının yeniden yorumlandığı bir alan.

Sanatçı, karakterleri oluştururken bedenin ifade olanaklarına ve sesin kullanımına özel önem veriyor.

Bu yaklaşım, alışılmış oyunculuk kalıplarının dışına çıkan karakterlerin ortaya çıkmasına yardımcı oluyor.

Federal Kültür Dairesi, Gurtner’in sahne üzerindeki karakter yaratımındaki hassasiyetini ve eserlerin biçimlenmesine yaptığı katkıyı özellikle vurguluyor.

Sanatçının çalışmalarında deneysel yöntemler, mizah, doğaçlama ve kolektif yaratıcılık önemli yer tutuyor.

Bu nedenle Gurtner, İsviçre’de çağdaş tiyatronun farklı ifade biçimlerini geliştiren sanatçılar arasında değerlendiriliyor.

FRANSA’DA DA ÖNEMLİ SAHNE ÇALIŞMALARI YAPTI

Michèle Gurtner’in kariyeri yalnızca İsviçre ile sınırlı değil.

Sanatçı, Fransa’da da çeşitli tiyatro yönetmenleri ve performans topluluklarıyla çalıştı.

Bu isimler arasında Vincent Thomasset, Tommy Milliot, Maxime Kurvers, Philippe Quesne, Hortense Belhôte ve Thibaud Croisy bulunuyor.

Gurtner ayrıca Oscar Gómez Mata ile de çalışmalar gerçekleştirdi.

Bu uluslararası iş birlikleri, sanatçının farklı tiyatro gelenekleri ve yaratıcı yöntemlerle çalışmasına olanak sağladı.

JONATHAN CAPDEVIELLE İLE ORTAK ÇALIŞMALARI

Gurtner’in kariyerindeki dikkat çekici ortaklıklardan biri, yönetmen, kukla sanatçısı ve performansçı Jonathan Capdevielle ile gerçekleştirdiği çalışmalar.

Sanatçı, Capdevielle’in çeşitli yapımlarında rol aldı.

Bunlar arasında:

• À nous deux maintenant (2017)
• Cabaret Apocalypse (2017)
• Rémi (2021’den itibaren)
• Caligula (2023)

yer alıyor.

Caligula, Albert Camus’nün eserinden hareketle sahneye uyarlanmış bir yapım.

Rémi ise Hector Malot’nun Sans famille romanıyla bağlantılı bir tiyatro çalışması.

Gurtner’in Capdevielle ile geliştirdiği yeni solo performans Guignola için 2027 yılında ilk gösterim planlanıyor.

Bu ortaklıklar, sanatçının klasik edebiyatla çağdaş performans tekniklerini buluşturan projelerde de yer aldığını gösteriyor.

2026 VE 2027 YILLARINDA YENİ PROJELER

Michèle Gurtner, ödül aldığı dönemde de yeni projeler üretmeyi sürdürüyor.

Sanatçının Louis Bonard ile gerçekleştirdiği çalışmalar arasında Orta Çağ’ın günümüzde nasıl algılandığını ele alan iki parçalı bir proje bulunuyor.

Bu projenin ilk eseri Les Voüéces, Mayıs 2026’da Théâtre Vidy-Lausanne’da ilk kez sahnelendi.

İkinci çalışma Fantaisies guérillères ise Guillaume Lebrun’ün aynı adlı romanından uyarlanıyor.

Bu yapımın ilk gösterimi 2027 yılı için planlandı.

Böylece Gurtner, Grand Prix ödülünü aldığı dönemde de yeni tiyatro projelerinde aktif rol almaya devam ediyor.

SİNEMA ALANINDA DA BAŞARI KAZANDI

Gurtner’in sanat yaşamı tiyatro sahnesinin ötesine uzanıyor.

Sanatçı, sinema çalışmalarında da yer aldı.

2024 yılında Laetitia Dosch’un yönettiği Le Procès du chien adlı filmde rol aldı.

Film, Cannes Film Festivali’nin Un Certain Regard bölümünde gösterildi.

Aynı yıl Gurtner, Antoine Heraly’nin Les Malsouvenues adlı kısa filmindeki performansıyla Brest Avrupa Kısa Film Festivali’nde oyunculuk ödülü kazandı.

Bu başarılar, sanatçının sahnedeki deneyimini sinemaya da taşıdığını gösteriyor.

HANS-REINHART-RING ÖDÜLÜ NEDEN BU KADAR ÖNEMLİ?

Schweizer Grand Prix Darstellende Künste / Hans-Reinhart-Ring, İsviçre’nin sahne sanatları alanındaki en önemli ödüllerinden biri.

Ödülün geçmişi, İsviçre Tiyatro Kültürü Derneğinin verdiği Hans-Reinhart-Ring geleneğine dayanıyor.

Bugün ödül, Federal Kültür Dairesi tarafından Federal Sahne Sanatları Jürisinin tavsiyesi üzerine ve İsviçre Tiyatro Kültürü Derneğiyle iş birliği içinde veriliyor.

Ödülün amacı, İsviçre sahne sanatları alanında olağanüstü katkılarda bulunan bir sanatçıyı veya kurumu onurlandırmak.

Ödülün özel bir geleneği de bulunuyor.

Hans-Reinhart-Ring yüzüğü, her yıl ödül sahibi için yeniden hazırlanıyor ve törende kendisine takdim ediliyor.

Yüzük, ödülü kazanan kişinin mülkiyetine geçiyor.

Dolayısıyla bu ödül, yalnızca para ödülünden oluşmuyor; İsviçre tiyatro tarihindeki önemli bir geleneği de sürdürüyor.

2026 GRAND PRIX ÖDÜLÜNÜN DEĞERİ 100 BİN FRANK

Michèle Gurtner’e verilen Grand Prix ödülünün parasal değeri 100.000 İsviçre frangı.

Bu tutar, ödülün İsviçre kültür dünyasındaki ağırlığını da gösteriyor.

Federal Kültür Dairesi, Grand Prix dışında her yıl sahne sanatları alanında farklı kişi ve kurumları da ödüllendiriyor.

2026 yılında dokuz sanatçı, topluluk veya kurum daha İsviçre Sahne Sanatları Ödülü’ne layık görüldü.

Bu ödüllerin her biri 40.000 frank değerinde.

Grand Prix ise hem parasal tutarı hem de uzun yıllara yayılan sanatsal başarıyı takdir etmesi bakımından ayrı bir konuma sahip.

ÖDÜL TÖRENİ AARAU’DA

2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri için belirlenen tören tarihi 6 Kasım 2026 oldu.

Törenin adresi, Aargau Kantonu’ndaki Aarau kentinde bulunan Bühne Aarau – Alte Reithalle salonuydu.

Resmî duyuruda Federal Konsey Üyesi Elisabeth Baume-Schneider’in törene katılacağı da açıklandı.

Aarau’daki etkinlik, İsviçre’nin farklı dil bölgelerinden sanatçıları ve kültür kurumlarını bir araya getiren önemli bir buluşma olarak planlandı.

2026’DA BAŞKA KİMLER ÖDÜLLENDİRİLDİ?

Michèle Gurtner’in Grand Prix ödülünün yanı sıra 2026 İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri kapsamında dokuz başka kişi ve kuruluş da seçildi.

Ödül sahipleri arasında Damian Bright, Mélissa Guex, Cosima Grand, Charlotte Huldi, Kayije Kagame, Catol Teixeira, OHNE ROLF topluluğu, FahrAwaY sirki ve Ticino’daki Arzo Uluslararası Anlatı Festivali bulunuyor.

Bu çeşitlilik, İsviçre sahne sanatlarının yalnızca geleneksel tiyatrodan oluşmadığını gösteriyor.

Dans, çağdaş performans, sirk, anlatı sanatları ve kapsayıcı sanat çalışmaları da ödül programında yer alıyor.

İSVİÇRE TİYATROSUNDA NASIL BİR İZ BIRAKTI?

Michèle Gurtner’in sahne sanatlarına katkısını tek bir oyun veya rolle açıklamak mümkün değil.

Sanatçı, otuz yılı aşkın süredir farklı yaratıcı ekiplerle çalışarak tiyatronun ifade olanaklarını genişleten projelerde yer aldı.

Özellikle kolektif üretime verdiği önem, geleneksel oyuncu-yönetmen ilişkilerinin ötesinde bir çalışma anlayışını temsil ediyor.

Doğaçlamaya dayalı üretim yöntemleri, beden ve ses araştırmaları, klasik eserlerin yeniden yorumlanması ve farklı sanat disiplinlerinin bir araya getirilmesi, kariyerinin temel özellikleri arasında.

Federal Kültür Dairesinin 2026 Grand Prix ödülünü Gurtner’e vermesi, bu uzun soluklu katkının resmî düzeyde takdir edilmesi anlamına geliyor.

SIK SORULAN SORULAR

Michèle Gurtner kimdir?

1972 doğumlu İsviçreli tiyatro oyuncusu ve performans sanatçısıdır. Otuz yılı aşkın süredir İsviçre ve Fransa’da çalışıyor.

Sanat eğitimini nerede aldı?

Ticino Kantonu’ndaki Scuola Teatro Dimitri, bugünkü Accademia Dimitri kurumunda eğitim gördü.

Hangi tiyatro topluluklarını kurdu?

1997’de Compagnie Gloria Rigole’nin kurucuları arasında yer aldı. 2009’da François Gremaud ve Tiphanie Bovay-Klameth ile GREMAUD/GURTNER/BOVAY kolektifini kurdu.

Hangi eserleriyle tanınıyor?

Récital, Les Potiers, Pièce, La Magnificité, Rémi ve Caligula gibi sahne çalışmalarında yer aldı.

Hans-Reinhart-Ring ödülü nedir?

İsviçre’de sahne sanatlarına olağanüstü katkıda bulunan kişi veya kurumları onurlandıran önemli bir devlet ödülüdür.

Ödülün parasal değeri ne kadar?

2026 Grand Prix ödülünün değeri 100 bin İsviçre frangıdır.

Ödül töreni nerede planlandı?

6 Kasım 2026 tarihinde Aarau’daki Alte Reithalle salonunda.

Gurtner yalnızca tiyatroda mı çalışıyor?

Hayır. Performans sanatları ve sinemada da çalışıyor. 2024 yılında Brest Avrupa Kısa Film Festivali’nde oyunculuk ödülü kazandı.

Yeni projeleri var mı?

Evet. Fantaisies guérillères ve Guignola adlı çalışmalarının ilk gösterimleri 2027 yılı için planlanıyor.

SONUÇ: OTUZ YILI AŞKIN SANAT YOLCULUĞUNA BÜYÜK TAKDİR

Michèle Gurtner’in 2026 İsviçre Sahne Sanatları Büyük Ödülü’ne layık görülmesi, deneysel tiyatro ve kolektif sahne üretiminin İsviçre kültür hayatındaki önemini ortaya koyuyor.

Sanatçı, oyunculuğu yalnızca bir karakteri canlandırmakla sınırlamayan yaklaşımıyla tiyatro, performans ve hareket arasında kendine özgü bir sanat dili geliştirdi.

1997’de kurduğu ilk tiyatro topluluğundan günümüzdeki uluslararası iş birliklerine kadar uzanan kariyeri, İsviçre çağdaş tiyatrosunun gelişimine katkı sağladı.

100 bin franklık Grand Prix / Hans-Reinhart-Ring 2026 ödülü, Michèle Gurtner’in otuz yılı aşkın yaratıcı çalışmalarına verilen önemli bir onur olarak İsviçre tiyatro tarihindeki yerini aldı.

Cemil Baysal

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 Haber

www.isvicreninsesi.ch

---

Kaynaklar

İsviçre Federal Kültür Dairesi (BAK) – 24 Eylül 2026 tarihli Michèle Gurtner Grand Prix duyurusu.

https://www.bak.admin.ch/de/michele-gurtner-erhaelt-den-schweizer-grand-prix-darstellende-kuenste-hans-reinhart-ring-2026

İsviçre Kültür Ödülleri – Michèle Gurtner resmî biyografisi

https://www.schweizerkulturpreise.ch/de/michele-gurtner

Federal Kültür Dairesi – İsviçre Sahne Sanatları Ödülleri

https://www.bak.admin.ch/de/schweizer-preise-darstellende-kuenste

İsviçre Federal Mahkemesi, 1981 yılından bu yana ülkede yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı hakkında verilen 34 aylık hapis cezasını ve sekiz yıllık ülkeden çıkarma kararını onadı. Yaklaşık 60 yaşındaki kişinin ağır şiddet suçları, geçmiş mahkûmiyetleri, yeniden suç işleme riski ve İsviçre’deki toplumsal bağları kararda belirleyici oldu. Mahkeme, uzun süreli ikametin önemini kabul etmekle birlikte kamu güvenliği gerekçesinin bu dosyada daha ağır bastığı sonucuna vardı.

Tik Tok https://www.tiktok.com/@cemil.baysal

instagram: https://www.instagram.com/cemil_baysal

Cemil Baysal | İsviçre’nin Sesi – +41 Haber

SOLOTHURN / LOZAN – 9 Kasım 2026

İsviçre’de yaklaşık 45 yıldır yaşayan bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının sekiz yıl süreyle ülkeden çıkarılmasına ilişkin karar, Federal Mahkeme tarafından onandı.

6 Kasım 2026 tarihinde kamuoyuna yansıyan 6B_513/2026 sayılı Federal Mahkeme kararı, İsviçre’de uzun süre yaşayan yabancıların ağır suçlardan mahkûm olmaları durumunda ülkeden çıkarma yaptırımının hangi koşullarda uygulanabileceğini yeniden gündeme getirdi.

Dosyaya göre 1981 yılında İsviçre’ye gelen ve bugün yaklaşık 60 yaşında olan kişi, Ekim 2022 ile Mayıs 2023 arasında işlenen birden fazla şiddet suçu nedeniyle yargılandı.

Solothurn mahkemeleri, kişiyi birden fazla ağır yaralama teşebbüsü ve tehlikeli cisimle yaralama gibi suçlardan mahkûm etti.

Sonuçta 34 ay koşulsuz hapis cezası ve sekiz yıl ülkeden çıkarma yaptırımı kararlaştırıldı.

Mahkûm edilen kişi, psikiyatrik durumunun ceza sorumluluğunu ortadan kaldırdığını, bazı olaylarda meşru müdafaa kapsamında hareket ettiğini ve sağlık sorunları nedeniyle Türkiye’ye gönderilmesinin kabul edilemez olduğunu savundu.

Ancak Federal Mahkeme, ileri sürülen itirazları yeterli bulmadı.

1981’DEN BERİ İSVİÇRE’DE YAŞIYORDU

Davanın en dikkat çekici yönlerinden biri, mahkûm edilen kişinin İsviçre’deki uzun ikamet geçmişi.

Federal Mahkeme dosyasına göre kişi 1981 yılından beri İsviçre’de yaşıyordu.

Bu, kararın verildiği 2026 yılı itibarıyla yaklaşık 45 yıllık ikamet anlamına geliyor.

Böylesine uzun bir süre, kişinin yaşamının önemli bölümünü İsviçre’de geçirdiğini gösteriyor.

Nitekim ülkeden çıkarma kararlarına ilişkin hukuki değerlendirmelerde ikamet süresi, aile ilişkileri, sosyal bağlar, ekonomik entegrasyon ve kişinin sağlık durumu önem taşıyor.

Ancak Federal Mahkeme, uzun ikamet süresinin tek başına ülkeden çıkarma yaptırımını engellemediğini belirtti.

Mahkemeye göre kişinin ülkede geçirdiği yılların yanında, bu süre içinde nasıl bir sosyal ve ekonomik yaşam kurduğu, kamu düzenine uyumu ve gelecekte oluşturabileceği riskler de değerlendirilmek zorunda.

2022 VE 2023 YILLARINDA BİRDEN FAZLA ŞİDDET OLAYI

Dava, Ekim 2022 ile Mayıs 2023 arasında meydana gelen olaylara dayanıyor.

İlk derece mahkemesi, kişinin 26 Ekim, 3 Aralık ve 25 Aralık 2022 ile 16 Mayıs 2023 tarihlerindeki olaylar nedeniyle çeşitli suçlardan sorumlu olduğuna karar verdi.

Dosyada ağır bedensel yaralama teşebbüsleri, tehlikeli cisimle yaralama, resmî emirlere uymama, hakaret ve uyuşturucu mevzuatına aykırılıklar yer aldı.

Solothurn-Lebern İlk Derece Mahkemesi, 23 Nisan 2025 tarihinde mahkûmiyet kararı verdi.

Sanık hakkında 34 ay koşulsuz hapis cezasının yanı sıra para cezası ve sekiz yıllık ülkeden çıkarma yaptırımı kararlaştırıldı.

Mahkeme ayrıca ülkeden çıkarma kararının Schengen Bilgi Sistemi’ne (SIS) kaydedilmesine hükmetti.

Sanık bu karara itiraz etti.

SOLOTHURN ÜST MAHKEMESİ KARARI NASIL DEĞERLENDİRDİ?

Solothurn Kantonu Üst Mahkemesi, 3 Şubat 2026 tarihinde dosyayı yeniden ele aldı.

Üst mahkeme, bazı olayların hukuki nitelendirmesini değiştirdi.

İlk derece mahkemesinin ağır yaralama teşebbüsü kapsamında değerlendirdiği iki olaydan biri tehlikeli cisimle basit yaralama, diğeri ise tehlikeli cisimle basit yaralamaya teşebbüs olarak nitelendirildi.

Buna rağmen diğer mahkûmiyet hükümleri ve toplam ceza bakımından önceki kararın önemli bölümü korundu.

34 aylık hapis cezası ve sekiz yıllık ülkeden çıkarma yaptırımı değişmedi.

Mahkûm edilen kişi bunun üzerine dosyayı İsviçre Federal Mahkemesine taşıdı.

PSİKİYATRİK RAPOR DAVANIN MERKEZİNDEYDİ

Federal Mahkeme önündeki temel itirazlardan biri, kişinin olaylar sırasında ceza sorumluluğunun bulunmadığı iddiasıydı.

Mahkûm edilen kişi, 13 Ekim 2023 tarihli psikiyatrik rapor ile 3 Temmuz 2024 tarihli ek değerlendirmenin ciddi eksiklikler içerdiğini savundu.

Rapordaki teşhis kodlarını, değerlendirme yöntemlerini ve sonuçların tutarlılığını eleştirdi.

Savunmaya göre kişinin psikiyatrik durumu, olaylar sırasında davranışlarının hukuki anlamını kavrama veya bu kavrayışa uygun hareket etme yeteneğini ortadan kaldırmış olabilirdi.

Bu nedenle beraat ve uygun bir sağlık kuruluşunda ayakta tedavi uygulanması talep edildi.

Federal Mahkeme ise raporun ceza sorumluluğunun tamamen ortadan kalktığını göstermediği sonucuna vardı.

CEZA SORUMLULUĞUNDA AZALMA İLE TAM SORUMSUZLUK AYNI ŞEY DEĞİL

İsviçre Ceza Kanunu’nun 19. maddesi, kişinin suç işlediği sıradaki ceza sorumluluğuna ilişkin önemli hükümler içeriyor.

Bir kişi eyleminin hukuka aykırılığını kavrayamıyor veya bu kavrayışa uygun hareket edemiyorsa ceza sorumluluğunun bulunmaması gündeme gelebiliyor.

Buna karşılık bu yeteneklerin tamamen ortadan kalkmadığı, yalnızca azaldığı durumlarda cezada indirim söz konusu olabiliyor.

Federal Mahkeme, bu dosyada ikinci durumun geçerli olduğunu değerlendirdi.

Psikiyatrik incelemede, farklı olaylar bakımından ağır, orta veya hafif derecede azalmış ceza sorumluluğu tespit edilmişti.

Ancak kişinin bütün olaylarda ceza sorumluluğunu tamamen kaybettiği sonucuna ulaşılmamıştı.

Federal Mahkeme, savunmanın tam ceza sorumsuzluğu iddiasını yeterli biçimde ortaya koyamadığını belirtti.

Dolayısıyla mahkûmiyet kararını değiştirecek bir hukuki hata tespit edilmedi.

PSİKİYATRİK RAHATSIZLIKLAR NELERDİ?

Mahkeme dosyasında kişinin uzun yıllardır devam eden bağımlılık ve psikiyatrik sorunlarına ilişkin değerlendirmeler yer aldı.

Uzman raporunda birleşik kişilik bozukluğu, birden fazla maddeye bağımlılık, kokain kullanımına bağlı sanrısal yaşantılar ve uzun süreli kokain tüketimiyle bağlantılı bilişsel sorunlar gibi teşhisler ele alındı.

Bu sağlık durumunun kişinin davranışları üzerindeki etkisi değerlendirildi.

Ancak Federal Mahkeme, psikiyatrik rahatsızlıkların bulunmasının tek başına kişinin işlediği suçlardan tamamen sorumsuz sayılmasını gerektirmediğini vurguladı.

Belirleyici olan, her bir suçun işlendiği sırada kişinin hukuki anlamda ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığıydı.

MEŞRU MÜDAFAA SAVUNMASI NEDEN KABUL EDİLMEDİ?

Sanığın bir başka savunması, olaylardan birinde kendisini korumak amacıyla hareket ettiği yönündeydi.

Savunma, tanık ifadelerinin sanığın saldırıya uğradığını gösterdiğini ileri sürdü.

Ancak mahkeme dosyasındaki tıbbi bulgular ve tanık anlatımları farklı bir tablo ortaya koydu.

26 Ekim 2022 tarihli olayda mağdurun yüzü, eli ve bacaklarında kesici bir cisimden kaynaklandığı değerlendirilen yaralanmalar tespit edildi.

Mahkemenin kabul ettiği olay akışına göre mağdur, sanığın elindeki bıçağı almaya çalışırken iki kişi arasında boğuşma yaşandı.

Tanık ifadeleri, sanığın bir aşamada yerde sırtüstü bulunduğunu gösteriyordu.

Ancak Federal Mahkeme, bunun olayın başlangıcında mağdurun sanığa saldırdığını kanıtlamadığını belirtti.

Mahkeme, önceki yargılamada tanık ifadelerinin değerlendirilmesinde açık bir keyfîlik bulunmadığı sonucuna vardı.

Bu nedenle meşru müdafaa savunması kabul edilmedi.

SEKİZ YILLIK ÜLKEDEN ÇIKARMA KARARININ HUKUKİ DAYANAĞI

İsviçre Ceza Kanunu’nun 66a maddesi, belirli suçlardan mahkûm edilen yabancılar hakkında zorunlu ülkeden çıkarma yaptırımını düzenliyor.

Kanunda sayılan suçlar bakımından mahkeme, kural olarak 5 ila 15 yıl arasında ülkeden çıkarma kararı verebiliyor.

Ağır bedensel yaralama bu kapsamda değerlendirilen suçlardan biri.

Ülkeden çıkarma yaptırımı, bazı durumlarda suçun teşebbüs aşamasında kalmış olması hâlinde de uygulanabiliyor.

Bu dosyada kişi, birden fazla ağır yaralama teşebbüsünden mahkûm edildiği için zorunlu ülkeden çıkarma düzenlemesinin koşulları oluştu.

Ancak İsviçre hukuku, bazı istisnai durumlarda ağır kişisel mağduriyet nedeniyle ülkeden çıkarma yaptırımından vazgeçilmesine de imkân tanıyor.

45 YILLIK İKAMET NEDEN SINIR DIŞI KARARINI ENGELLEMEDİ?

Mahkeme, kişinin 1981 yılından bu yana İsviçre’de yaşadığını dikkate aldı.

Bununla birlikte uzun süreli ikametin otomatik koruma sağlamadığını belirtti.

İsviçre hukukunda ülkeden çıkarma kararları değerlendirilirken kişinin aile bağları, sosyal ilişkileri, ekonomik durumu, sağlık koşulları ve yeniden topluma uyum sağlama imkânları inceleniyor.

Bu davada mahkeme, kişinin İsviçre’de uzun yıllar yaşamasına rağmen güçlü bir toplumsal ve ekonomik entegrasyon ortaya koyamadığı değerlendirmesini benimsedi.

Kararda geçmiş mahkûmiyetler ve yeniden suç işleme riski de önemli yer tuttu.

Mahkeme, kamu güvenliğinin korunmasına yönelik menfaatin kişinin İsviçre’de kalma yönündeki kişisel menfaatinden daha ağır bastığı sonucuna vardı.

GEÇMİŞ MAHKÛMİYETLER NEDEN ÖNEMLİYDİ?

Federal Mahkeme değerlendirmesinde kişinin sabıka geçmişi özellikle dikkat çekti.

Dosyaya göre mahkûm edilen kişinin ceza sicili oldukça kapsamlıydı.

Daha önce de birden fazla kez koşulsuz hapis cezasına mahkûm edilmişti.

Ayrıca devam eden yargılama süreci sırasında yeni suçlar işlediği belirtildi.

Bu geçmiş, kişinin gelecekte yeniden suç işleme ihtimaline ilişkin değerlendirmede etkili oldu.

Mahkeme, kamu güvenliği açısından yalnızca son davadaki suçlara değil, kişinin geçmiş davranışlarına da baktı.

YENİDEN SUÇ İŞLEME RİSKİ YÜZDE 50’NİN ÜZERİNDE DEĞERLENDİRİLDİ

Psikiyatrik değerlendirmede kişinin gelecekte yeniden şiddet suçu işleme riskinin yüksek olduğu belirtildi.

Dosyada bu riskin yüzde 50’nin üzerinde değerlendirildiği aktarıldı.

Bu oran, kişinin mutlaka yeniden suç işleyeceği anlamına gelmiyor.

Ancak mahkemenin kamu güvenliği açısından yaptığı değerlendirmede önemli bir unsur oluşturdu.

Özellikle birden fazla şiddet suçu, geçmiş mahkûmiyetler ve olumsuz risk değerlendirmesi birlikte ele alındığında ülkeden çıkarma kararının kamu yararı bakımından gerekli olduğu sonucuna varıldı.

AİLE BAĞLARI VE TOPLUMSAL ENTEGRASYON İNCELENDİ

Federal Mahkeme, kişinin İsviçre’deki aile ve sosyal ilişkilerini de değerlendirdi.

Mahkûm edilen kişi, uzun süre İsviçre’de yaşamış olmasının ve aile ilişkilerinin dikkate alınması gerektiğini savundu.

Ancak mahkeme, kişinin İsviçre’de güçlü ve düzenli biçimde sürdürülen aile bağlarının yeterince ortaya konulmadığı değerlendirmesini benimsedi.

Ayrıca uzun yıllardır sosyal yardım desteğine bağımlı olması ve sınırlı ekonomik entegrasyonu da dosyada ele alındı.

Mahkeme, ülkede uzun süre yaşamakla güçlü bir sosyal entegrasyona sahip olmanın aynı şey olmadığını vurguladı.

Bu nedenle kişinin İsviçre’de geçirdiği yaklaşık 45 yıl, tek başına ağır kişisel mağduriyet istisnasının uygulanması için yeterli görülmedi.

TÜRKİYE’YE GÖNDERİLMESİ SAĞLIK AÇISINDAN RİSKLİ Mİ?

Davanın en hassas bölümlerinden biri sağlık durumuyla ilgiliydi.

Mahkûm edilen kişi, yaklaşık otuz yıldır madde bağımlılığıyla mücadele ettiğini ve metadon tedavisi gördüğünü belirtti.

Savunma, Türkiye’ye gönderilmesi hâlinde mevcut tedavinin devam ettirilmesinde ciddi güçlükler yaşanabileceğini ileri sürdü.

Özellikle İsviçre’deki metadon tedavisine benzer bir hizmete Türkiye’de aynı koşullarda ulaşılmasının garanti olmadığını savundu.

Federal Mahkeme, bu konuyu ayrıntılı biçimde değerlendirdi.

MAHKEME TÜRKİYE’DEKİ METADON TEDAVİSİ HAKKINDA NE DEDİ?

Federal Mahkeme, Türkiye’de İsviçre’deki sistemle aynı kapsamda ve aynı finansman koşullarında bir metadon programının bulunduğunun varsayılamayacağını kabul etti.

Bu önemli bir ayrıntı.

Mahkeme, yalnızca Türkiye’de bir tedavi merkezinin internet sitesinin bulunmasının, kişinin aynı tedaviye fiilen erişebileceğini kanıtlamayacağını belirtti.

Bununla birlikte Türkiye’de bağımlılık tedavisine yönelik sağlık kuruluşları ve temel sağlık hizmetleri bulunduğunu değerlendirdi.

Mahkeme, mevcut sağlık sorunlarının ülkeden çıkarma kararının uygulanmasını her durumda imkânsız kılmadığı sonucuna vardı.

Ancak sağlık durumuna ilişkin önemli bir güvenceyi de açıkça vurguladı.

GERİ GÖNDERME SAĞLIKTA ANİ VE GERİ DÖNÜŞSÜZ KÖTÜLEŞMEYE YOL AÇMAMALI

Federal Mahkeme, ülkeden çıkarma kararının uygulanması sırasında kişinin sağlık durumunun mutlaka dikkate alınması gerektiğini belirtti.

Özellikle uzun süreli metadon tedavisi nedeniyle geri gönderme sürecinin dikkatli biçimde planlanması gerektiği vurgulandı.

Mahkemeye göre uygulama, kişinin sağlık durumunda hızlı ve geri dönüşü olmayan bir kötüleşme riski doğurmayacak şekilde yürütülmeli.

Bu değerlendirme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin insanlık dışı veya aşağılayıcı muameleyi yasaklayan 3. maddesiyle de bağlantılı.

İsviçre makamlarının, kişinin dönüş sürecinde gerekli ve makul tıbbi önlemleri değerlendirmesi gerekiyor.

Dolayısıyla mahkemenin ülkeden çıkarma kararını onaması, kişinin sağlık durumunun göz ardı edilebileceği anlamına gelmiyor.

SAĞLIK SORUNLARI SINIR DIŞI KARARINI DURDURABİLİR Mİ?

Sağlık sorunları, ülkeden çıkarma kararlarında önem taşıyabiliyor.

Ancak her hastalık veya tedavi ihtiyacı, ülkeden çıkarma yaptırımını otomatik olarak engellemiyor.

Belirleyici olan, kişinin sağlık durumu, gönderileceği ülkede erişebileceği tedavi ve geri gönderme işleminin doğurabileceği ciddi riskler.

Federal Mahkeme, bu davada sağlık koşullarının dikkatle değerlendirilmesini gerekli buldu.

Bununla birlikte ülkeden çıkarma yaptırımının tamamen kaldırılmasını gerektiren bir durumun ortaya konulamadığı sonucuna vardı.

Karar ile kararın fiilen uygulanması farklı aşamalardır. Geri gönderme sırasında sağlık açısından ciddi engeller ortaya çıkarsa bunların uygulama aşamasında ayrıca değerlendirilmesi gerekir.

AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ NEYİ KORUYOR?

Dava kapsamında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin iki maddesi önem taşıdı.

AİHS Madde 3: İşkenceyi, insanlık dışı veya aşağılayıcı muameleyi yasaklar. Ağır sağlık riskleri belirli koşullarda bu madde kapsamında değerlendirilebilir.

AİHS Madde 8: Özel hayata ve aile hayatına saygı hakkını korur.

Ancak aile ve özel hayat hakkı, ağır suçlardan mahkûm olan herkesin İsviçre’de kalmasını garanti etmiyor.

Mahkemeler, kişinin özel ve aile hayatıyla kamu güvenliğine ilişkin menfaatler arasında hukuki bir değerlendirme yapıyor.

Bu davada Federal Mahkeme, ağır suçlar ve yeniden suç işleme riskini dikkate alarak kamu güvenliği menfaatinin daha ağır bastığı sonucuna vardı.

SEKİZ YILLIK KARAR TÜM SCHENGEN BÖLGESİNİ ETKİLER Mİ?

Solothurn mahkemesi, ülkeden çıkarma kararının Schengen Bilgi Sistemi’ne (SIS) kaydedilmesine de hükmetti.

SIS kaydı, Schengen ülkelerindeki yetkili makamların belirli güvenlik ve giriş bilgilerine erişmesini sağlayan sistemin bir parçası.

Bununla birlikte bir ülkeden çıkarma kararı ile Schengen bölgesine ilişkin giriş sonuçları, kararın hukuki kapsamına ve uygulanacak kurallara göre değerlendirilir.

Bu nedenle SIS kaydının etkileri, yalnızca “İsviçre’ye sekiz yıl giremez” şeklinde basitleştirilmemeli.

DAVANIN TARİHSEL SÜRECİ

Tarih	Gelişme
1981	Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının İsviçre’de yaşamaya başlaması
Ekim 2022 – Mayıs 2023	Davaya konu şiddet olayları
13 Ekim 2023	Psikiyatrik değerlendirme raporu
3 Temmuz 2024	Psikiyatrik ek rapor
23 Nisan 2025	Solothurn-Lebern İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı
3 Şubat 2026	Solothurn Kantonu Üst Mahkemesinin kararı
8 Ekim 2026	Federal Mahkemenin 6B_513/2026 sayılı kararı
6 Kasım 2026	Kararın kamuoyuna yansıması

SIK SORULAN SORULAR

İsviçre’de 45 yıldır yaşayan kişi neden sınır dışı ediliyor?

Birden fazla ağır şiddet suçundan mahkûm edilmesi, geçmiş sabıka kayıtları ve yeniden suç işleme riskinin yüksek değerlendirilmesi nedeniyle sekiz yıllık ülkeden çıkarma kararı onandı.

Kaç ay hapis cezası verildi?

34 ay koşulsuz hapis cezası verildi.

Ülkeden çıkarma süresi ne kadar?

Sekiz yıl.

Uzun yıllardır İsviçre’de yaşayanlar sınır dışı edilebilir mi?

Belirli ağır suçlardan mahkûmiyet durumlarında evet. Ancak ikamet süresi, aile bağları, entegrasyon ve diğer kişisel koşullar değerlendirilir.

Psikiyatrik rapor neden mahkûmiyeti engellemedi?

Raporda ceza sorumluluğunun azaldığı kabul edildi; ancak tamamen ortadan kalktığı tespit edilmedi.

Meşru müdafaa savunması neden reddedildi?

Mahkeme, tanık ifadeleri ve olayın kabul edilen gelişimi karşısında meşru müdafaa iddiasının kanıtlanmadığı sonucuna vardı.

Metadon tedavisi görmesi Türkiye’ye gönderilmeyi engelliyor mu?

Bu davada ülkeden çıkarma kararını kaldırmaya yeterli görülmedi. Ancak geri gönderme işleminin kişinin sağlığında ani ve geri dönüşsüz kötüleşme riski yaratmayacak biçimde planlanması gerekiyor.

Sekiz yıllık karar Schengen ülkelerini de ilgilendiriyor mu?

Kararın Schengen Bilgi Sistemi’ne kaydedilmesine hükmedildi. Bunun giriş ve seyahat bakımından sonuçları ilgili kurallara göre değerlendirilir.

Bu karar bütün Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları için geçerli mi?

Hayır. Karar belirli bir kişinin somut ceza dosyasına ilişkin. Her ülkeden çıkarma dosyası kendi hukuki ve kişisel koşullarıyla değerlendirilir.

SONUÇ: 45 YILLIK YAŞAM, AĞIR SUÇLAR VE KAMU GÜVENLİĞİ KARŞISINDA YETERLİ GÖRÜLMEDİ

İsviçre Federal Mahkemesinin kararı, ülkede onlarca yıl yaşamış kişilerin dahi belirli ağır suçlardan mahkûm olmaları durumunda ülkeden çıkarma yaptırımıyla karşılaşabileceğini gösteriyor.

Ancak kararın yalnızca ikamet süresine veya kişinin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmasına dayandığı düşünülmemeli.

Mahkeme; işlenen suçların ağırlığını, geçmiş mahkûmiyetleri, yeniden suç işleme riskini, aile ve sosyal bağları, ekonomik entegrasyonu ve sağlık durumunu birlikte değerlendirdi.

Özellikle kamu güvenliği bakımından olumsuz risk değerlendirmesi belirleyici oldu.

Bununla birlikte Federal Mahkeme, sağlık sorunları bulunan kişinin Türkiye’ye gönderilmesi sırasında gerekli tıbbi güvencelerin dikkate alınması gerektiğini de açıkça ortaya koydu.

Kararın verdiği temel mesaj şu: İsviçre’de uzun süreli ikamet önemli bir hukuki ve kişisel bağdır; ancak ağır suçlar ve ciddi kamu güvenliği riskleri söz konusu olduğunda ülkeden çıkarma yaptırımını her durumda engellemez.

Cemil Baysal

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 Haber

www.isvicreninsesi.ch

---

Kaynaklar ve hukuki dayanak

İsviçre Federal Mahkemesi: 6B_513/2026 sayılı karar, 8 Ekim 2026; 6 Kasım 2026 tarihinde kamuoyuna yansıdı.

Mahkeme kararının tam metni:
https://bgex.ch/bger/6b_513-2026

İlgili hukuki düzenlemeler:

• İsviçre Ceza Kanunu (StGB), 19. madde: Ceza sorumluluğu ve azalmış ceza sorumluluğu.
• İsviçre Ceza Kanunu (StGB), 66a. madde: Zorunlu ülkeden çıkarma ve ağır kişisel mağduriyet istisnası.
• İsviçre Ceza Kanunu (StGB), 66d. madde: Ülkeden çıkarma kararının uygulanmasına ilişkin koşullar.
• Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS), 3. madde: İnsanlık dışı veya aşağılayıcı muamele yasağı.
• Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS), 8. madde: Özel ve aile hayatına saygı hakkı.

Editör notu: Bu haber kamuya açık mahkeme kararına dayanılarak hazırlanmıştır. Mahkûm edilen kişinin kimliği, mahkeme kararındaki anonimleştirme korunarak aktarılmıştır. Haber genel hukuki bilgilendirme niteliğindedir.