Connect with us

Gündem

İSVİÇRE’DE YAŞAM KALİTESİ SIRALAMASI: MEGGEN VE HERGISWIL İLK İKİDE, BASEL GERİDE KALDI

yazar

Published

on

İsviçre’de yaşam kalitesi bir kez daha değerlendirildi. «Handelszeitung» tarafından yapılan son araştırma, 2000’den fazla sakini olan yaklaşık 1000 belediyeyi inceledi. Vergi oranları, yaşam kalitesi ve coğrafi konum gibi birçok faktör göz önünde bulundurularak yapılan bu değerlendirmede, Luzern kantonundaki Meggen, 1. sırayı alarak ülkenin en çekici yeri olarak belirlendi. Hergiswil ise 2. sırada yer aldı. Kuzeybatı İsviçre’den ise yalnızca bir belediye bu sıralamada ilk 100’e girmeyi başardı. Bölgeden Pfeffingen, 92. sırada yer alarak en iyi performans gösteren belediye oldu.

Büyük şehirler ise bu sıralamada gerileme gösterdi. Özellikle Basel, geçen yıl 93. sıradayken bu yıl ciddi bir düşüş yaşayarak 486. sıraya geriledi. Diğer büyük şehirlerden Zürih 54. sırada, Bern ise 491. sırada yer aldı.

Kuzeybatı İsviçre’den yalnızca bir belediye ilk 100’e girebildi. Bölgedeki Pfeffingen, 92. sırada yer alarak en iyi performansı gösteren belediye oldu. Genel olarak bu bölgede belediyeler sıralamada geride kalırken, Oberwil 202., Münchenstein 235. ve Riehen ise 128. sırada yer aldı.

Araştırmanın bulgularına göre, Basel, Zürih (54. sıra) ve Bern (491. sıra) gibi diğer büyük şehirler de düşüş yaşadı. Bu durumu etkileyen faktörler arasında konut inşaatındaki azalma, artan işsizlik ve kötüleşen yaşam maliyeti yer alıyor. Sıralama, vergi oranları, emlak fiyatları, güvenlik ve altyapı gibi 51 farklı kriter üzerinden değerlendirildi.

Meggen ve Hergiswil’in yanı sıra, Oberkirch de 3. sırada yer alarak dikkat çekti. En düşük sıralamada ise Neuenburg kantonundaki Val-de-Travers bulunuyor. Kuzeybatı İsviçre genel olarak kötü bir performans sergilerken, Pfeffingen 92. sırada en iyi konuma sahip oldu. Riehen (128. sıra), Oberwil (202. sıra) ve Münchenstein (235. sıra) gibi diğer belediyeler de listede yer aldı.

Çalışma, dördüncü kez Iazi danışmanlık şirketi tarafından gerçekleştirildi. Araştırma, büyük ölçüde kamuya ait istatistikler ve emlak fiyatı modellerine dayanıyor. Araştırmanın yazarı Donato Scognamiglio, bir belediyenin çekiciliği için düşük vergi oranlarının, bir merkeze yakın olmanın ve göl gibi doğal güzelliklerin önemli faktörler olduğunu vurguladı.

#İsviçre #YaşamKalitesi #Meggen #Hergiswil #Basel #Handelszeitung #Konut #İşsizlik #Altyapı #Sıralama #İsviçreHaber #Schweiz #Suisse #Svizzera #Switzerland

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert

Gündem

İSVİÇRE’DE GÖÇMENLERİN İŞ BULMA SÜRESİ AÇIKLANDI! PEKİ RESMİ İSTATİSTİKLER HAYATIN GERÇEKLERİNİ NE KADAR YANSITIYOR?

yazar

Published

on

By

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER – 21 Kasım 2026

Haber Cemil Baysal

İsviçre Federal İstatistik Dairesinin (BFS) 20 Kasım 2026 tarihinde yayımladığı araştırma, göçmenlerin iş piyasasına katılımıyla ilgili dikkat çekici sonuçlar ortaya koydu. Çalışmak amacıyla İsviçre’ye gelenlerin üçte ikisinden fazlası ülkeye yerleşmeden önce iş bulurken, işsiz gelenlerin yaklaşık üçte ikisinin ilk üç ay içerisinde iş bulduğu belirtildi. Ancak bu rakamlar önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Resmi istatistiklerin ortaya koyduğu olumlu tablo, yabancıların günlük yaşamda karşılaştıkları ekonomik ve sosyal zorlukları ne kadar yansıtıyor?

İSVİÇRE’YE GELMEDEN İŞ BULANLAR ÇOĞUNLUKTA

İsviçre Federal İstatistik Dairesi (BFS), 2025 yılı İsviçre İş Gücü Araştırması (SAKE) kapsamında hazırlanan göç modülünün sonuçlarını kamuoyuyla paylaştı.

Araştırmaya göre çalışmak amacıyla İsviçre’ye göç eden kişilerin üçte ikisinden fazlası, ülkeye gelmeden önce bir iş bulmuştu.

İşsiz olarak gelenlerin yaklaşık üçte ikisi ise İsviçre’ye yerleştikten sonraki ilk üç ay içerisinde iş buldu.

Bu sonuçlar, araştırmanın kapsadığı göçmenler arasında iş piyasasına hızlı katılımın yaygın olduğunu gösteriyor.

Ancak burada önemli bir ayrıntı bulunuyor: Araştırma yalnızca 2025 yılında ülkeye gelenleri değil, daha önceki yıllarda İsviçre’ye göç etmiş ve araştırmaya katılmış kişilerin deneyimlerini de kapsıyor.

Dolayısıyla açıklanan oranlar, 2025 yılında İsviçre’ye gelen bütün yabancıların iş bulma oranı olarak değerlendirilmemeli.

Ayrıca bir kişinin iş bulmuş olması, o kişinin ekonomik ve sosyal açıdan bütün sorunlarını çözdüğü anlamına gelmiyor.

İSVİÇRE’DE ÜÇ MİLYONDAN FAZLA KİŞİ GÖÇ KÖKENLİ

Federal İstatistik Dairesinin verilerine göre 2025 yılında İsviçre’de yaşayan 15 yaş ve üzerindeki sürekli ikamet eden nüfusun yüzde 42’si göç kökenliydi.

Bu oran üç milyondan fazla kişiye karşılık geliyor.

Göç kökenli nüfusun yaklaşık yüzde 80’i İsviçre dışında doğmuş kişilerden oluşuyor.

Yaklaşık yüzde 20’lik bölüm ise İsviçre’de doğan ikinci kuşak göç kökenli nüfusu kapsıyor.

Araştırmaya göre göç kökenli kişilerin yüzde 38’i İsviçre vatandaşlığına sahip.

Bu veriler, göçmenlerin ve göç kökenli ailelerin İsviçre’nin ekonomik ve toplumsal yaşamındaki önemli yerini ortaya koyuyor.

Ancak göç kökenli nüfusun büyüklüğünü bilmek, bu insanların yaşam koşullarını tek başına anlamaya yetmiyor.

İŞ BULMAK BAŞKA, GEÇİNEBİLMEK BAŞKA

İsviçre’de istihdam istatistikleri değerlendirilirken gözden kaçabilen en önemli konulardan biri, çalışıyor olmanın her zaman ekonomik güvence anlamına gelmemesi.

Bir kişi resmi kayıtlarda çalışan olarak görünebilir. Ancak düşük ücretli bir işte çalışıyor, yeterli çalışma saati bulamıyor veya geçimini sağlayabilmek için birden fazla iş yapmak zorunda kalıyor olabilir.

Özellikle yüksek kira giderleri, zorunlu sağlık sigortası primleri (Krankenkasse), ulaşım, gıda ve çocuk bakım masrafları aile bütçeleri üzerinde önemli baskı oluşturabiliyor.

Dolayısıyla bir göçmenin üç ay içinde iş bulmuş olması, ailesinin bütün ihtiyaçlarını karşılayabilecek bir gelire kavuştuğunu göstermiyor.

İş bulma süresi, işin kalitesini, ücret düzeyini, çalışma güvencesini veya kişinin yaşam standardını tek başına ölçmüyor.

Bu nedenle iş piyasasının gerçek durumunu anlayabilmek için istihdam oranlarının yanında ücretler, çalışma saatleri, yoksulluk riski ve yaşam giderleri gibi göstergelerin de değerlendirilmesi gerekiyor.

ORTALAMA MAAŞ İSTATİSTİKLERİ HERKESİN GERÇEK MAAŞINI GÖSTERMEZ

İsviçre’de maaşlarla ilgili açıklanan istatistikler de benzer bir tartışmayı gündeme getiriyor.

Resmi verilerde yüksek görünen bir ortalama maaş, çalışanların tamamının veya çoğunluğunun o tutarı kazandığı anlamına gelmeyebilir.

Örneğin bir işyerinde beş çalışanın aylık brüt maaşlarının 4.000, 4.500, 5.000, 5.500 ve 15.000 frank olduğunu düşünelim.

Bu beş kişinin aritmetik ortalama maaşı 6.800 frank olur.

Ancak beş çalışandan dördü bu ortalamanın altında maaş almaktadır.

Bu yalnızca açıklayıcı bir örnek; İsviçre’deki gerçek ücret dağılımını temsil eden bir veri değildir.

Örnek, yüksek gelirlerin aritmetik ortalamayı yukarı çekebileceğini gösteriyor.

Bu nedenle maaş araştırmalarında aritmetik ortalama ile medyan ücretin birbirinden ayrılması büyük önem taşıyor.

Medyan ücret, çalışanların yarısının altında, diğer yarısının ise üzerinde ücret aldığı orta noktayı ifade ediyor.

İsviçre Federal İstatistik Dairesi de ücret dağılımını değerlendirirken medyan ücret göstergesini kullanıyor.

Ancak medyan ücret bile her çalışanın gerçek yaşam koşullarını anlatmaya yetmiyor.

Çünkü aynı maaşı alan iki kişinin yaşam standardı, aile büyüklüğüne, yaşadığı kantona, kira giderine, sağlık sigortası primine ve diğer zorunlu harcamalarına göre önemli ölçüde değişebiliyor.

Bir maaşın istatistiklerde yüksek görünmesi, o maaşla geçinen ailenin ekonomik sıkıntı yaşamadığı anlamına gelmez.

DEVLET İSTATİSTİKLERİ İLE GÜNLÜK YAŞAM NEDEN FARKLI GÖRÜNEBİLİYOR?

Resmi istatistikler, toplumun genel durumunu ölçmek ve zaman içindeki değişimleri takip etmek açısından önemli bilgiler sağlıyor.

Ancak her istatistiğin belirli bir kapsamı ve ölçtüğü konu bulunuyor.

Örneğin bir araştırma insanların ne kadar sürede iş bulduğunu ölçebilir. Fakat aynı araştırma, o kişilerin işyerinde ayrımcılığa uğrayıp uğramadığını, mesleki yeteneklerinin değerlendirilip değerlendirilmediğini veya maaşlarının ailelerine yetip yetmediğini bütün ayrıntılarıyla ortaya koymayabilir.

Benzer biçimde ülke genelindeki ücret göstergeleri, belirli bir kantonda yaşayan düşük gelirli bir ailenin günlük ekonomik mücadelesini tam olarak yansıtmayabilir.

Bu durum istatistiklerin yanlış olduğu anlamına gelmez.

Asıl mesele, bir istatistiğin neyi ölçtüğünü ve neyi ölçmediğini doğru anlamaktır.

Resmi verilerde iş piyasasına katılımın güçlü görünmesi, iş hayatında hiçbir sorun yaşanmadığı sonucunu doğurmaz.

İsviçre’deki yaşam koşullarını anlamak için rakamların yanında insanların deneyimlerini de dinlemek gerekiyor.

DİL ENGELİ YABANCILAR İÇİN ÖNEMLİ BİR SORUN

BFS araştırması, dil bilgisinin iş bulma sürecinde önemli rol oynadığını gösteriyor.

İsviçre’ye göç eden kişilerin yaklaşık yüzde 80’i, eğitim düzeylerine uygun bir iş bulmakta önemli güçlük yaşamadıklarını belirtti.

İş bulmakta zorlanan kişiler ise karşılaştıkları engeller arasında özellikle İsviçre’nin ulusal dillerinden birini yeterince bilmemeyi gösterdi.

Araştırmaya göre İsviçre dışında doğmuş kişilerin yüzde 41’i, ülkeye gelmeden önce yerleşecekleri kantonun resmi dillerinden birini ileri düzeyde biliyor veya ana dili olarak konuşuyordu.

Ayrıca İsviçre dışında doğmuş kişilerin yarısından fazlası, ülkeye geldikten sonra dil kursuna katıldığını bildirdi.

Ancak dil öğrenmek her göçmen için aynı derecede kolay değil.

Tam zamanlı çalışan, vardiyalı işlerde görev yapan veya çocuk bakımından sorumlu olan kişilerin düzenli dil kurslarına katılması zorlaşabiliyor.

Özellikle yetişkin yaşta İsviçre’ye göç eden kişiler açısından yeni bir dil öğrenmek uzun zaman ve maddi kaynak gerektirebiliyor.

YURTDIŞINDA ALINAN DİPLOMALAR HER ZAMAN MESLEKİ FIRSATA DÖNÜŞMÜYOR

Göçmenlerin karşılaştığı bir diğer önemli konu, yurtdışında alınan diplomaların ve mesleki yeterliliklerin İsviçre’de değerlendirilmesi.

Araştırmaya göre en yüksek eğitim diplomasını yurtdışında alan kişilerin yüzde 12’si, diplomalarının İsviçre’de tanınması için başvuruda bulundu.

Başvuru yapanların yaklaşık dörtte üçü olumlu yanıt aldı.

Başvuru yapmayanların yüzde 57’si ise mesleklerini icra etmek için resmi tanıma işlemine ihtiyaç duymadıklarını belirtti.

Ancak diploma tanıma başvurusunda bulunmamak, her zaman kişinin mesleğine uygun iş bulduğu anlamına gelmiyor.

Bazı göçmenler, kendi ülkelerinde yıllarca eğitim aldıkları veya deneyim kazandıkları meslekleri İsviçre’de sürdüremeyebiliyor.

Bir mühendis, öğretmen veya başka bir alanda uzmanlaşmış kişi, çeşitli nedenlerle mesleki niteliğinin altında bir işte çalışmak zorunda kalabilir.

Bu durum, kişinin resmi istatistiklerde çalışan olarak görünmesine rağmen mesleki potansiyelini kullanamaması anlamına gelebilir.

İŞ BAŞVURULARINDA AYRIMCILIK İHTİMALİ DE GÖZ ARDI EDİLMEMELİ

İsviçre’deki yabancıların iş piyasasında karşılaşabileceği sorunlar yalnızca dil ve diplomalarla sınırlı değil.

İsim, köken, vatandaşlık veya diğer kişisel özellikler nedeniyle ayrımcılık yaşanması da iş arama sürecini etkileyebilen sorunlar arasında.

Ancak burada önemli bir ayrım yapılmalı: BFS’nin bu araştırmasında açıklanan hızlı iş bulma oranları, ayrımcılığın ne kadar yaygın olduğunu doğrudan ölçmüyor.

Bu nedenle ayrımcılığın boyutunu belirlemek için ayrıca bu konuyu inceleyen araştırmalara ve somut verilere ihtiyaç bulunuyor.

Yine de bir kişinin iş bulmuş olması, iş arama sürecinde veya çalışma hayatında hiçbir ayrımcılıkla karşılaşmadığını göstermiyor.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARININ DURUMU FARKLI OLABİLİYOR

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, başka bir AB/EFTA vatandaşlığına sahip olmadıkları sürece, genel olarak üçüncü ülke vatandaşlarına uygulanan çalışma izni kurallarına tabi.

Bu nedenle araştırmada göçmenlerin hızlı iş bulduğunu gösteren oranlar, Türkiye’den İsviçre’ye gelmek isteyen herkesin kolayca çalışma izni alabileceği anlamına gelmiyor.

Türkiye’den doğrudan çalışmak amacıyla gelmek isteyen kişiler açısından işveren başvurusu, mesleki yeterlilikler ve ilgili izin koşulları önem taşıyor.

Buna karşılık İsviçre’de halihazırda yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının çalışma hakları, sahip oldukları oturum statüsüne göre değişebiliyor.

Aile birleşimi kapsamında yaşayanlar, yerleşim izni bulunanlar veya belirli koruma statülerine sahip kişiler için farklı kurallar uygulanabiliyor.

Bu nedenle yabancıların iş piyasasındaki durumunu değerlendirirken yalnızca vatandaşlıklarına değil, oturum statülerine ve çalışma haklarına da bakılması gerekiyor.

AİLE BİRLEŞİMİ GÖÇÜN ÖNEMLİ NEDENLERİNDEN BİRİ

Federal İstatistik Dairesinin araştırmasına göre İsviçre’ye göç edenlerin yaklaşık onda dördü ailevi nedenlerle ülkeye geldi.

Benzer büyüklükte bir grup ise çalışma amacıyla göç etti.

Bu durum, İsviçre’ye göçün yalnızca iş piyasasının ihtiyaçlarından kaynaklanmadığını gösteriyor.

Aile birleşimi yoluyla ülkeye gelen kişilerin iş hayatına katılması, ekonomik bağımsızlık ve toplumsal uyum açısından önem taşıyor.

Ancak bu kişilerin dil öğrenme, çocuk bakımı, diploma tanıma ve çalışma hayatına uyum sağlama gibi süreçlerde karşılaşabileceği zorluklar da dikkate alınmalı.

GÖÇMENLERİN BÜYÜK BÖLÜMÜ GELECEĞİNİ İSVİÇRE’DE GÖRÜYOR

Araştırmada göçmenlerin geleceğe yönelik planları da incelendi.

İsviçre dışında doğmuş ve ülkeye göç etmiş kişilerin büyük çoğunluğu İsviçre’de kalıcı olarak yaşamayı planladığını belirtti.

Katılımcıların yalnızca yüzde 8’i İsviçre’ye kalıcı olarak yerleşme niyetinde olmadığını ifade etti.

Bu grubun yarısından fazlası kendi ülkesine dönmeyi, yüzde 16’sı ise başka bir ülkeye taşınmayı planlıyor.

Araştırmada yabancı vatandaşların yüzde 10’unun daha önce İsviçre vatandaşlığı için başvuru yaptığı da belirtildi.

Henüz başvuru yapmamış kişilerin üçte ikisinden fazlası ise gelecekte vatandaşlığa geçmeyi düşündüğünü bildirdi.

Bu sonuçlar, göçmenlerin önemli bir bölümünün uzun vadeli yaşam planlarını İsviçre’de kurduğunu gösteriyor.

ARAŞTIRMA NASIL YAPILDI?

Federal İstatistik Dairesinin sonuçları, İsviçre İş Gücü Araştırması (SAKE) ve bu araştırmaya bağlı göç modülünden elde edildi.

2025 yılında iş gücü araştırması kapsamında toplam 68.482 kişiyle görüşüldü.

Bu kişilerin 16.926’sı ayrıca göç modülüne katıldı.

Araştırmada göçmenlerin iş bulma deneyimleri, dil becerileri, eğitim durumları, aile bağları, vatandaşlık planları ve İsviçre’de kalma niyetleri incelendi.

Bu veriler, göçmenlerin iş piyasasına katılımını anlamak açısından önemli bir kaynak oluşturuyor.

Ancak bir araştırmanın ortaya koyduğu sonuçları değerlendirirken hangi soruların sorulduğu, hangi kişilerin kapsandığı ve hangi konuların araştırma dışında kaldığı da dikkate alınmalı.

SONUÇ: İSTATİSTİKLERDE İYİ GÖRÜNEN TABLO, HER AİLENİN YAŞAMINA AYNI ŞEKİLDE YANSIMAYABİLİR

İsviçre Federal İstatistik Dairesinin açıkladığı veriler, araştırmaya katılan göçmenlerin önemli bir bölümünün iş piyasasına kısa sürede katılabildiğini ortaya koyuyor.

Bu, İsviçre ekonomisinin göçmen iş gücüyle güçlü bağlarını gösteren önemli bir bulgu.

Ancak resmi istatistiklerin çizdiği genel tablo ile insanların günlük yaşamda karşılaştıkları gerçekler her zaman birebir örtüşmeyebilir.

Ortalama maaş istatistiklerinde olduğu gibi, iş bulma oranlarında da rakamların arkasındaki farklı yaşam koşulları gözden kaçabilir.

Bir ülkede ortalama ücret yüksek olabilir. Ancak çok sayıda çalışan bu ortalamanın altında kazanıyor olabilir.

Benzer şekilde göçmenlerin büyük bölümü kısa sürede iş buluyor olabilir. Ancak bu kişilerin bir kısmı düşük ücretle, güvencesiz koşullarda veya kendi mesleğinin dışında çalışıyor olabilir.

İsviçre’de yüksek kira giderleri, Krankenkasse primleri, gıda, ulaşım ve çocuk bakım masrafları, çalışan aileler için de ekonomik zorluklar yaratabiliyor.

Bu nedenle “İş buldu” ifadesi ile “Ekonomik güvenceye kavuştu” ifadesi aynı anlama gelmiyor.

Resmi veriler, iş piyasasının genel görünümünü anlamamızı sağlıyor. Ancak bu verilerden, yabancıların çalışma hayatında hiçbir sorun yaşamadığı veya bütün ailelerin gelirlerinden memnun olduğu sonucu çıkarılamaz.

Bir göçmenin iş bulma süresi üç ay olabilir. Fakat o kişinin mesleğine uygun bir işe ulaşması yıllar sürebilir.

Bir ailede iki kişi çalışıyor olabilir. Buna rağmen kira, sağlık sigortası ve diğer zorunlu giderler nedeniyle ay sonunda tasarruf yapacak para kalmayabilir.

Bir çalışan istatistiklerde istihdam edilmiş görünebilir. Ancak geleceğini ekonomik açıdan güvende hissetmeyebilir.

İSVİÇRE’NİN SESİ olarak bizim için önemli olan, yalnızca rakamları aktarmak değil, bu rakamların arkasındaki insanların yaşam koşullarını da görünür kılmaktır.

Devlet istatistikleri değerlidir ve kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi açısından gereklidir. Ancak toplumun gerçek durumunu anlamak için istatistikleri, ücret dağılımını, yaşam giderlerini ve insanların doğrudan deneyimlerini birlikte değerlendirmek gerekir.

Özellikle yabancıların yaşadığı dil sorunları, mesleki engeller, ekonomik baskılar ve çalışma hayatındaki eşitsizlikler yalnızca genel ortalamalara bakılarak anlaşılamaz.

Çünkü İsviçre’de bir iş sahibi olmak ile o işin geliriyle insanca ve ekonomik güvence içinde yaşayabilmek her zaman aynı şey değildir.

Ve bazen bir ülkenin ekonomik tablosunu anlamak için yalnızca devletin açıkladığı rakamlara değil, o ülkede yaşayan insanların sesine de kulak vermek gerekir.

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER

www.isvicreninsesi.ch


KAYNAKLAR

İsviçre Federal İstatistik Dairesi (BFS): 20 Kasım 2026 tarihli İsviçre İş Gücü Araştırması (SAKE), Göç Modülü.

Swissinfo / Keystone-SDA: 20 Kasım 2026 – Göçmenlerin İsviçre iş piyasasına katılımına ilişkin haber.

https://www.swissinfo.ch/ger/zugewanderte-finden-in-der-schweiz-raschen-zugang-zum-arbeitsmarkt/92411552

Not: Ortalama ve medyan maaş arasındaki farkı açıklayan sayısal örnek, istatistiksel yöntemi anlatmak amacıyla hazırlanmıştır; İsviçre’nin gerçek ücret dağılımına ilişkin bir ölçüm değildir.

Continue Reading

Gündem

İSVİÇRE’DE SAĞLIK SİGORTASI PRİMLERİ AİLE BÜTÇESİNİ ZORLUYOR! 2026’NIN YENİ RAKAMLARI AÇIKLANDI

yazar

Published

on

By

İsviçre’de zorunlu sağlık sigortası (Krankenkasse) primlerindeki yükseliş, ailelerin bütçesini etkilemeye devam ediyor. Federal İstatistik Dairesinin 20 Kasım 2026 tarihinde yayımladığı verilere göre sağlık sigortası prim endeksi bir yılda yüzde 3,3 arttı. Primlerdeki yükseliş, hanelerin harcanabilir gelirindeki büyümeyi de sınırladı. Peki bu artış ne anlama geliyor, İsviçre’de yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları nasıl etkileniyor ve aileler sigorta giderlerini azaltmak için neler yapabilir?

SAĞLIK SİGORTASI PRİMLERİNDE YENİ ARTIŞ

İsviçre Federal İstatistik Dairesi (BFS), 2026 yılı sağlık sigortası prim endeksinin bir önceki yıla göre yüzde 3,3 yükseldiğini açıkladı.

Endeks, 1999 yılı 100 puan kabul edildiğinde 230,3 puana ulaştı.

Bu gösterge, sağlık sigortası primlerindeki değişimin hanelerin gelirleri üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla kullanılıyor.

Ancak yüzde 3,3’lük endeks artışı, İsviçre’de yaşayan herkesin sigorta faturasının aynı oranda yükseldiği anlamına gelmiyor.

Ödenen primler kantona, yaşa, sigorta şirketine, seçilen sigorta modeline ve franchise tutarına göre değişebiliyor.

AİLELERİN HARCANABİLİR GELİRİ NASIL ETKİLENİYOR?

Federal İstatistik Dairesinin hesaplamasına göre sağlık sigortası primlerindeki artış, 2025’ten 2026’ya ortalama harcanabilir gelirin büyümesini 0,2 yüzde puan sınırladı.

Bu sonuç, sağlık sigortası primlerinin yalnızca sağlık gideri olmadığını, aynı zamanda hanelerin ekonomik durumunu doğrudan etkilediğini gösteriyor.

Bir ailenin gelirinin önemli bölümü kira, sağlık sigortası, gıda, ulaşım ve diğer zorunlu giderlere ayrılıyor.

Sağlık sigortası faturası yükseldiğinde, diğer ihtiyaçlar için kullanılabilecek para azalabiliyor.

Özellikle çocuklu ailelerde her aile üyesi için ayrı prim hesaplandığından toplam gider yüksek tutarlara ulaşabiliyor.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARI NASIL ETKİLENİYOR?

İsviçre’de yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları da genel olarak zorunlu sağlık sigortası sistemine tabi.

Primler vatandaşlığa göre değil, başta ikamet edilen bölge, yaş ve seçilen sigorta koşulları olmak üzere çeşitli ölçütlere göre belirleniyor.

Bu nedenle aynı şehirde yaşayan iki aile, farklı sigorta şirketleri veya modelleri seçtiklerinde farklı tutarlarda prim ödeyebiliyor.

Özellikle düşük ve orta gelirli aileler açısından kantonların sunduğu sağlık sigortası prim indirimi büyük önem taşıyor.

Almanca konuşulan bölgelerde Prämienverbilligung, Fransızca konuşulan bölgelerde réduction des primes, Ticino’da ise riduzione dei premi olarak bilinen destek, belirli koşulları karşılayan kişilerin prim yükünü hafifletebiliyor.

Ancak başvuru şartları, gelir sınırları ve destek miktarları kantonlara göre değişiyor.

AİLELER KRANKENKASSE GİDERLERİNİ NASIL AZALTABİLİR?

Sağlık sigortası giderlerini azaltmak isteyenlerin ilk olarak mevcut temel sigorta primlerini diğer şirketlerin teklifleriyle karşılaştırması gerekiyor.

İsviçre’de zorunlu temel sağlık sigortası kapsamında sunulan yasal sağlık hizmetleri genel olarak aynı olsa da sigorta şirketlerinin primleri farklı olabiliyor.

Aile doktoru, HMO veya Telmed gibi alternatif modeller bazı sigortalılar için daha düşük aylık prim sağlayabiliyor.

Ancak bu modellerin doktor seçimi ve sağlık hizmetine ilk başvuru konusunda farklı kuralları bulunabiliyor.

Bir diğer önemli konu ise franchise seçimi.

Daha yüksek franchise, aylık primi düşürebilir. Buna karşılık sağlık hizmeti kullanıldığında kişinin kendi cebinden karşılaması gereken giderleri artırabilir.

Bu nedenle yalnızca en düşük aylık prime bakmak yerine, olası yıllık sağlık giderlerinin de hesaba katılması gerekiyor.

2027 İÇİN NELERE DİKKAT EDİLMELİ?

2027 yılına ilişkin sağlık sigortası tekliflerini değerlendiren ailelerin mevcut sigorta şirketlerinin yeni primlerini kontrol etmesi gerekiyor.

Temel sağlık sigortası ile tamamlayıcı sağlık sigortasının farklı hukuki kurallara tabi olduğu unutulmamalı.

Temel sigortada sigorta şirketi değiştirmek mümkünken, tamamlayıcı sigortalarda yeni şirket sağlık durumuna göre başvuruyu reddedebiliyor veya farklı koşullar uygulayabiliyor.

Bu nedenle tamamlayıcı sigorta sözleşmesini iptal etmeden önce yeni sigortanın kabul koşulları dikkatle incelenmeli.

Ailelerin ayrıca yaşadıkları kantonda prim indirimi hakkına sahip olup olmadıklarını araştırmaları önem taşıyor.

SONUÇ: SAĞLIK SİGORTASI AİLE BÜTÇESİNİN EN ÖNEMLİ GİDERLERİNDEN BİRİ

İsviçre’de sağlık sigortası primleri, ailelerin her ay karşılamak zorunda olduğu önemli giderlerden biri olmayı sürdürüyor.

20 Kasım 2026’da açıklanan yeni istatistikler, prim artışlarının yalnızca sigorta faturalarını değil, hanelerin harcanabilir gelirini de etkilediğini ortaya koyuyor.

Özellikle çocuklu aileler açısından sigorta şirketlerini karşılaştırmak, uygun sigorta modelini seçmek ve kantonların prim indirimi olanaklarını araştırmak giderek daha fazla önem kazanıyor.

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER

www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading

Gündem

İSVİÇRE’DE OTURUM İZNİ İŞLEMLERİ DEĞİŞİYOR! BELEDİYELERE YENİ KONTROL GÖREVİ

yazar

Published

on

By

İsviçre’de yabancıların belediye kayıtları ve oturum izni işlemlerinde yeni bir dönem hazırlanıyor. Federal Konsey, kanton ve belediyelerin yabancı uyruklu kişilerin kimlik belgelerini daha sıkı ve sistematik biçimde kontrol etmesini öngören bir yönetmelik değişikliğini görüşe açtı. Yeni düzenleme kapsamında orijinal pasaport ve kimlik belgelerinin incelenmesi, gerektiğinde uzman belge kontrol merkezlerinden veya kanton polisinden destek alınması gündemde. Peki belediyelere hangi görevler verilecek, B ve C oturum izni sahipleri etkilenecek mi, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları hangi belgeleri hazırlamalı ve yeni kurallar ne zaman uygulanacak?

İSVİÇRE’DE BELEDİYELERİN OTURUM İŞLEMLERİNDEKİ ROLÜ DEĞİŞİYOR

İsviçre Federal Konseyi, 18 Kasım 2026 tarihinde yabancıların kimlik belgelerinin kontrol edilmesine ilişkin yeni bir yönetmelik değişikliğini görüşe açtı.

Düzenleme, İsviçre’de yabancıların ilk kayıt işlemlerinde kimlik doğrulamasının daha güvenilir ve sistematik biçimde yapılmasını amaçlıyor.

İsviçre’de yabancıların resmi kayıt süreçleri çoğunlukla belediyelerde başlıyor. Ülkeye yeni yerleşen kişiler, yaşadıkları belediyenin nüfus kayıt birimine başvurarak adres ve kimlik bilgilerini bildiriyor.

Oturum izni işlemleri ise ilgili kantonun göç makamları tarafından yürütülüyor.

Federal makamların yaptırdığı araştırmada, belediyeler ve kanton göç makamları arasında kimlik belgelerinin kontrolü açısından uygulama farklılıkları bulunduğu belirlendi.

Bazı belediyelerde belgelerin gerçekliğinin yeterince ayrıntılı incelenmediği, teknik donanım ve uzmanlık düzeyinin de her yerde aynı olmadığı ortaya çıktı.

Federal Konsey, yabancıların kimliklerinin daha ilk resmi kayıt aşamasında güvenilir biçimde doğrulanmasını istiyor.

BELEDİYELERE HANGİ YENİ GÖREVLER VERİLECEK?

Yeni düzenlemeyle belediyelerin ve ilgili kanton makamlarının kimlik kontrolüne ilişkin yükümlülüklerinin daha açık biçimde belirlenmesi hedefleniyor.

Taslağa göre yetkili makamların yabancıların orijinal pasaport veya kabul edilen kimlik belgelerini sistematik olarak talep etmesi öngörülüyor.

Kontrollerde dört temel konu önem taşıyacak:

  1. Belgenin gerçekliği: Pasaport veya kimlik kartının sahte olup olmadığı incelenecek.
  2. Belgenin geçerliliği: Belgenin geçerlilik süresi ve hukuki durumu kontrol edilecek.
  3. Belge ile kişi arasındaki bağlantı: Kimlik belgesinin gerçekten başvuru yapan kişiye ait olup olmadığı doğrulanacak.
  4. Kimlik bilgilerinin doğruluğu: Belgede yer alan kişisel bilgiler resmi kayıt işlemleri açısından değerlendirilecek.

Bu kontrollerin amacı, yalnızca kişinin beyan ettiği bilgileri sisteme kaydetmek değil, kayıtların güvenilir belgeler üzerinden oluşturulmasını sağlamak.

Ancak önemli bir ayrım bulunuyor: Mevcut mevzuatta da kimlik kontrolü yükümlülüğü var. Federal Konseyin hazırladığı düzenleme, tamamen yeni bir kimlik denetimi sistemi kurmaktan çok, mevcut yükümlülüğün açık ve sistematik biçimde uygulanmasını hedefliyor.

KÜÇÜK BELEDİYELERDE PASAPORT KONTROLÜ NASIL YAPILACAK?

İsviçre’de belediyelerin nüfusları, personel sayıları ve teknik imkânları birbirinden farklı.

Zürih, Cenevre, Basel veya Lozan gibi büyük şehirlerde yabancıların kayıt işlemleri daha geniş idari birimler tarafından yürütülebilirken, küçük belediyelerde aynı görevler sınırlı sayıda personelle gerçekleştirilebiliyor.

Yabancı pasaportların güvenlik özelliklerini incelemek ise özel bilgi ve teknik donanım gerektirebiliyor.

Bir pasaportta bulunan hologramlar, güvenlik baskıları, makine tarafından okunabilir alanlar ve diğer koruma özelliklerinin incelenmesi için uygun cihazlar gerekebiliyor.

Bu nedenle yeni düzenleme tartışmalarında belediyelerin gerektiğinde uzman kontrol merkezlerinden veya kanton polisinden destek alabilmesi de gündeme geliyor.

Amaç, küçük belediyelerde yapılan kimlik kontrollerinin de güvenilir biçimde gerçekleştirilmesini sağlamak.

KANTON POLİSİ OTURUM İZNİ İŞLEMLERİNE Mİ KATILACAK?

Kanton polisinin bütün oturum izni başvurularını doğrudan inceleyeceği yönünde kesinleşmiş bir karar bulunmuyor.

Gündemdeki yaklaşım, özellikle belge gerçekliğinin incelenmesinde uzman desteğine ihtiyaç duyan makamların uygun kontrol birimlerinden yardım alabilmesi.

Bu destek, şüpheli belgelerin daha ayrıntılı incelenmesini veya teknik doğrulama yapılmasını kapsayabilir.

Ancak polis desteğinin hangi durumlarda kullanılacağı, işlemlerin nasıl yürütüleceği ve kantonlar arasındaki uygulama farklılıklarının nasıl giderileceği nihai düzenleme ve idari uygulamalarla netleşecek.

Bu nedenle yeni düzenlemenin bütün yabancıların polis soruşturmasından geçirileceği anlamına geldiği söylenemez.

ORİJİNAL PASAPORT GÖSTERMEK ZORUNLU OLACAK MI?

Federal Konseyin önerdiği değişikliğin merkezinde orijinal kimlik belgelerinin sistematik biçimde incelenmesi bulunuyor.

Taslak kabul edilirse, ilgili kimlik doğrulama işlemlerinde yalnızca pasaport veya kimlik fotokopisi sunulması yeterli olmayacak.

Yetkili makamlar, belgenin aslını görerek güvenlik özelliklerini ve geçerliliğini kontrol edebilecek.

Ancak bu durum, İsviçre’deki bütün resmi işlemlerde fotokopi veya dijital belge kullanımının tamamen yasaklanacağı anlamına gelmiyor.

Düzenleme, özellikle yabancıların kimliklerinin doğrulanmasına ilişkin işlemleri hedefliyor.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARINI NASIL ETKİLEYECEK?

İsviçre’de yaşayan veya ülkeye yeni taşınacak Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları açısından en önemli konu, belediye kayıtlarında ve oturum başvurularında kullanılan kimlik belgelerinin geçerliliği.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, başka bir AB/EFTA vatandaşlığına da sahip olmadıkları sürece, İsviçre’de üçüncü ülke vatandaşlarına uygulanan genel göç kurallarına tabi.

Yeni düzenleme bu kişilerin kimlik belgelerinin nasıl kontrol edileceğini ilgilendiriyor.

Özellikle şu işlemlerde belge hazırlığı önem taşıyor:

  • İsviçre’ye yeni taşınarak belediyeye ilk kez kayıt yaptırmak.
  • Çalışma amacıyla oturum izni başvurusunda bulunmak.
  • Aile birleşimi kapsamında İsviçre’ye yerleşmek.
  • Kimlik veya vatandaşlık bilgilerinin doğrulanmasını gerektiren resmi işlemler yapmak.

Ancak yeni taslak, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına özel ayrı bir yükümlülük getiren düzenleme olarak değerlendirilmemeli. Kontroller yabancı uyruklu kişilerin ilgili kayıt işlemlerini kapsayacak şekilde hazırlanıyor.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARI HANGİ BELGELERİ HAZIRLAMALI?

İsviçre’de belediye kaydı veya oturum izni başvurusu yapacak Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının öncelikle geçerli orijinal pasaportlarını hazır bulundurmaları gerekiyor.

İşlemin türüne göre başka belgeler de talep edilebilir.

Örneğin çalışma amacıyla yerleşen kişilerden iş ilişkisine ve oturum başvurusuna ilişkin belgeler istenebilir.

Aile birleşimi başvurularında ise evlilik, aile ilişkileri ve diğer başvuru koşullarına ilişkin belgeler gerekli olabilir.

Belediyeye kayıt sırasında adres bilgilerini doğrulayan belgeler de talep edilebilir.

Ancak bütün kantonlar ve bütün başvuru türleri için geçerli tek bir belge listesi bulunmuyor.

Başvuru sahiplerinin, randevu almadan önce ilgili belediyenin ve kanton göç makamının resmi belge listesini kontrol etmesi gerekiyor.

TÜRK KİMLİK KARTI PASAPORT YERİNE GEÇER Mİ?

Türkiye Cumhuriyeti kimlik kartı, İsviçre’deki bütün göç ve oturum işlemlerinde pasaportun yerine geçen bir belge olarak kabul edilmemeli.

İsviçre’ye giriş, oturum başvurusu ve kimlik doğrulaması farklı hukuki kurallara tabi olabilir.

Bu nedenle Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının yalnızca kimlik kartıyla işlem yapabileceklerini varsaymamaları gerekiyor.

İlgili makamın pasaport veya başka hangi kimlik belgelerini kabul ettiği önceden öğrenilmeli.

Özellikle ilk kayıt ve oturum işlemlerinde geçerli orijinal pasaportun hazır bulundurulması, eksik belge nedeniyle yaşanabilecek gecikmeleri önlemeye yardımcı olabilir.

B OTURUM İZNİ OLANLAR YENİDEN BAŞVURU YAPACAK MI?

B oturum izni, İsviçre’de belirli koşullarla ikamet hakkı sağlayan bir izin türü.

Federal Konseyin 18 Kasım 2026 tarihli düzenleme taslağı, mevcut B oturum izni sahiplerinin tamamının yeniden başvuru yapmasını öngören genel bir karar değil.

Düzenleme öncelikle yabancıların ilk resmi kayıtlarında kimlik kontrolünün güçlendirilmesine odaklanıyor.

Mevcut B izni sahiplerinin izin uzatma veya diğer resmi işlemlerinde hangi belgelerin gerekli olacağı, yürürlükteki mevzuata ve ilgili kantonun uygulamalarına bağlı.

B oturum izni sahiplerinin yalnızca bu taslak nedeniyle mevcut izinlerinin geçersiz hale geldiğini düşünmeleri için bir neden bulunmuyor.

C OTURUM İZNİ OLANLAR ETKİLENECEK Mİ?

C oturum izni, İsviçre’de yerleşim hakkıyla ilgili daha kalıcı bir hukuki statü sağlıyor.

Yeni kimlik kontrolü taslağı, mevcut bütün C oturum izinlerinin iptal edilmesini veya yeniden düzenlenmesini öngörmüyor.

Ancak bir kişinin kimlik bilgilerinde somut bir uyuşmazlık veya sahtecilik şüphesi bulunması halinde yetkili makamlar mevcut mevzuat çerçevesinde inceleme yapabilir.

Bu durum, yeni düzenlemenin bütün C izni sahiplerine yönelik genel bir yeniden kontrol programı olduğu anlamına gelmiyor.

AİLE BİRLEŞİMİ BAŞVURULARINDA NE DEĞİŞECEK?

İsviçre’de yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları açısından aile birleşimi önemli konulardan biri.

Eşlerin ve çocukların İsviçre’ye yerleşmesine ilişkin başvurularda kimlik, aile ilişkileri ve diğer yasal koşullar değerlendiriliyor.

Yeni düzenleme, bu işlemlerde kullanılan kimlik belgelerinin gerçekliğinin kontrol edilmesi bakımından önem taşıyabilir.

Ancak taslak, aile birleşiminin bütün hukuki koşullarını değiştiren kapsamlı bir reform değil.

Aile birleşimi başvurusu yapacak kişilerin geçerli pasaportlarını ve ilgili makamların istediği aile ilişkilerini gösteren belgeleri hazırlaması önem taşıyor.

BELEDİYELERDE İŞLEMLER UZAYACAK MI?

Daha ayrıntılı belge kontrolü, bazı belediyeler açısından ek iş yükü oluşturabilir.

Özellikle teknik inceleme veya uzman desteği gerektiren belgelerde işlem sürelerinin etkilenmesi ihtimali bulunuyor.

Ancak bütün yabancıların kayıt işlemlerinin uzayacağına ilişkin kesinleşmiş bir bilgi yok.

Ayrıca yeni düzenleme nedeniyle her başvurudan ek ücret alınacağı yönünde açıklanmış genel bir karar da bulunmuyor.

İşlem süreleri, ilgili belediyenin kapasitesine ve başvurunun niteliğine göre değişebilir.

YENİ KONTROLLERİN AMACI NE?

Federal Konseyin düzenleme girişimi, yabancıların resmi kayıtlardaki kimlik bilgilerinin güvenilirliğini artırmayı hedefliyor.

Sahte veya başkasına ait belgelerin kullanılması, oturum ve çalışma izinleri bakımından hukuki sorunlar yaratabiliyor.

Yanlış kimlik bilgileriyle resmi kayıtlara girilmesi, başka idari işlemlerde de uyuşmazlıklara yol açabiliyor.

Bu nedenle kimlik belgelerinin ilk aşamada doğru incelenmesi, daha sonraki işlemlerin güvenilirliği açısından önem taşıyor.

Yeni düzenleme, kimlik kontrolünün yalnızca belge üzerindeki bilgilerin kaydedilmesinden ibaret olmamasını amaçlıyor.

YENİ DÜZENLEME NE ZAMAN YÜRÜRLÜĞE GİRECEK?

Federal Konseyin 18 Kasım 2026 tarihinde başlattığı görüş alma süreci, İsviçre’de Vernehmlassung olarak adlandırılıyor.

Bu süreçte kantonlar, belediyeler, ilgili kurumlar ve diğer taraflar hazırlanan yönetmelik değişikliği hakkında görüş bildirebilecek.

Görüş sürecinin son tarihi 5 Mart 2027.

Bu tarih yeni düzenlemenin yürürlüğe giriş tarihi değil.

Görüşler değerlendirildikten sonra Federal Konsey düzenlemenin nihai içeriği hakkında karar verecek. Uygulamanın başlangıç tarihi daha sonra belirlenecek. sem.admin.ch

YABANCILAR İÇİN YENİ BİR ÜCRET VEYA EK BAŞVURU ZORUNLULUĞU VAR MI?

21 Kasım 2026 itibarıyla açıklanan düzenleme, yabancıların tamamına yeni bir oturum başvurusu zorunluluğu getirmiyor.

Aynı şekilde Federal Konseyin açıklamasında, bu kimlik kontrolü değişikliği nedeniyle bütün yabancılardan alınacak yeni ve genel bir ücret duyurulmuş değil.

Düzenleme öncelikle kimlik kontrolünü yapan makamların görevlerini açıklığa kavuşturmayı hedefliyor.

Başvuru sahiplerinin mevcut işlemlerinde ödemeleri gereken ücretler ise ilgili izin türüne ve kanton uygulamalarına göre değişebilir.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ VATANDAŞLARI ŞİMDİ NE YAPMALI?

Yeni düzenleme henüz yürürlüğe girmemiş olsa da İsviçre’de yaşayan veya ülkeye taşınmayı planlayan kişilerin belgelerini önceden kontrol etmesi faydalı olacaktır.

Dikkat edilmesi gerekenler:

  1. Pasaportunuzun geçerlilik süresini kontrol edin.
  2. Belediye kaydı veya oturum başvurusu için gerekli orijinal belgeleri hazır bulundurun.
  3. Başvuru yapacağınız belediyenin ve kanton göç makamının resmi internet sitesini inceleyin.
  4. Kimlik ve oturum belgelerinizdeki kişisel bilgilerin tutarlı olduğundan emin olun.
  5. Aile birleşimi veya çalışma izni başvurularında işlem türüne özgü belge listesini kontrol edin.
  6. Resmi makamlardan gelmeyen yeni ücret, toplu izin iptali veya zorunlu yeniden başvuru iddialarına temkinli yaklaşın.

YANIT BEKLEYEN SORULAR

Yeni düzenlemenin uygulanmasına ilişkin bazı konular henüz kesinleşmedi.

Belediyelerin belge kontrolü için hangi teknik cihazları kullanacağı, uzman kontrol merkezleriyle iş birliğinin nasıl yürütüleceği ve küçük belediyelere ne tür destek sağlanacağı uygulama açısından önem taşıyor.

Ayrıca yeni kontrollerin işlem sürelerine etkisi ve kantonlar arasındaki uygulama farklılıklarının nasıl giderileceği de takip edilmesi gereken konular arasında.

Bu başlıklarda kesinleşmiş uygulamalar açıklanmadan bütün İsviçre için aynı sonuçların ortaya çıkacağını söylemek mümkün değil.

SONUÇ: BELEDİYELERDE DAHA GÜVENİLİR KİMLİK KONTROLÜ HEDEFLENİYOR

İsviçre’de yabancıların oturum izni ve belediye kayıt işlemlerinde kimlik belgelerinin kontrolü daha açık kurallara bağlanmak isteniyor.

Federal Konseyin hazırladığı düzenleme, sahte veya başkasına ait kimlik belgelerinin ilk resmi kayıt sırasında tespit edilmesini amaçlıyor.

Ancak yeni sistemin başarısı yalnızca yönetmelikteki değişikliğe bağlı olmayacak.

Belediyelerin teknik donanımı, personelin belge inceleme eğitimi, kanton makamları arasındaki koordinasyon ve gerektiğinde uzman desteğine erişim de belirleyici olacak.

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları açısından en önemli nokta ise oturum ve belediye kayıt işlemlerinde geçerli orijinal belgelerle başvuru yapmak ve ilgili kantonun resmi duyurularını takip etmek.

Asıl soru şu: İsviçre’deki bütün belediyeler, yabancıların kimlik belgelerini aynı güvenilirlik düzeyinde kontrol edebilecek mi?

İSVİÇRE’NİN SESİ | +41 HABER

www.isvicreninsesi.ch

Continue Reading
Advertisement

Trendler